Το έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ και η ριζοσπαστική Αριστερά

Του Σπύρου Τζόκα*

Αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα, η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας ΚΕΔΕ, αναγκάστηκε να προκηρύξει έκτακτο συνέδριο την Πέμπτη 30 Αυγούστου.

Το έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ πραγματοποιείται σε συνθήκες κρίσιμες για τον άνεργο δημότη, τον αυτοαπασχολούμενο, τον μισθωτό, τον συνταξιούχο, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, όλους μας, που προσπαθούμε να επιβιώσουμε με όποιον τρόπο μπορούμε σε αυτό το άγριο και σκληρό σύστημα που μας επιβλήθηκε χωρίς τη θέλησή μας. Για τον λόγο αυτόν αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και βαρύτητα. Γιατί η Τ.Α. θα μπορούσε να παίξει ουσιαστικό ρόλο στην οργάνωση του κόσμου με στόχο την απόκρουση αυτής της πολιτικής και όχι μόνο.

Η Αυτοδιοίκηση ακόμα και τώρα, παρά τις αλλεπάλληλες ήττες, είναι το ανάχωμα στη διάλυση του κοινωνικού κράτους. Είναι ο βασικός μοχλός κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, με κοινωνικές δράσεις διαχρονικές και απότοκες της οικονομικής κρίσης. Είναι αυτή που σηκώνει αποκλειστικά το βάρος της κοινωνικής πολιτικής του κράτους, έχοντας οργανώσει ένα εκτεταμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών, που απευθύνεται στο σύνολο των πολιτών και ιδιαίτερα στους φτωχούς, τους ανέργους και τους οικονομικά ασθενέστερους.

Οι παιδικοί σταθμοί, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τα ΚΔΑΠ, τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κέντρα αλληλεγγύης για την ενίσχυση φτωχών, αστέγων, η παροχή συσσιτίων, ρούχων, φαρμάκων και άλλα είναι κάποιες από της δομές που αναγκαστικά θα κλείσουν και κατ’ επέκταση θα λείψουν από τους συμπολίτες της που τόσο έχουν ανάγκη με την εφαρμογή των νέων μέτρων.

Και 'κεί που της χρώσταγαν της παίρνουν και το βόδι. Ή διαφορετικά συμβαίνει αυτό που περιγράφεται στο ανέκδοτο με τον Χότζα. Ενώ οι δήμοι στενάζουν οικονομικά, αφού έχασαν τα αυγά και τα πασχάλια τα τρία τελευταία μνημονιακά χρόνια, 60% περίπου μειώθηκε η κρατική επιχορήγηση και μαζί και όλα τα άλλα έσοδα, η κυβέρνηση και η τρόικα περί άλλων τυρβάζουν.

Με την απόφαση της κυβέρνησης για επιπλέον περικοπές των πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατά 30%, μέσα στον θερμό Αύγουστο, επιβεβαιώνεται με τον πλέον δραματικό τρόπο αυτό για το οποίο είχαμε εγκαίρως προειδοποιήσει: η κατάρρευση, δηλαδή, της λειτουργίας των δήμων και κατ’ επέκταση του κοινωνικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης και η αδυναμία πληρωμής μισθών και υποχρεώσεων προς τρίτους.

Το σχέδιο είναι πλέον προφανές. Να ξεκινήσει η στάση πληρωμών από τους δήμους... να μεταφέρουν την καυτή πατάτα στα χέρια της Αυτοδιοίκησης. Και στη συνέχεια να θέσουν σε ενέργεια το ακραίο νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά τους, που περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας, την εγκατάλειψη κάθε κοινωνικής πολιτικής από την Τ.Α., την πλήρη ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών -και δεν έχει τέλος ο κατάλογος των επιλογών αυτών- που θα οριστικοποιήσουν το θάνατο της Αυτοδιοίκησης.

Στα εργασιακά δημιουργείται αδιέξοδο όχι μόνο στους ανθρώπους που χάνουν τη δουλειά τους, τους ομήρους των 2, 5, 8 μηνών, αλλά και στις κοινωνικές λειτουργίες του δήμου, με συνέπεια την πλημμελή λειτουργία έως και την αδρανοποίησή τους.

Ο αγώνας μας είναι αγώνας επιβίωσης της Αυτοδιοίκησης. Σε μας έπεσε ο κλήρος να σώσουμε οτιδήποτε που σώζεται…

Εμείς δεν θα γίνουμε συνένοχοι του φόνου. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στον πλήρη ευτελισμό της Αυτοδιοίκησης.

Η λύση είναι η συλλογική αντίδραση της Αυτοδιοίκησης μαζί με τον λαό και τους εργαζόμενους απέναντι στην εξαθλίωσή της με συγκεκριμένους τρόπους. Στην κατεύθυνση αυτή οφείλουμε να πρωτοστατήσουμε στις γειτονιές, που γνωρίζουμε καλά, και να ενεργοποιήσουμε τις κοινωνικές δυνάμεις που πλήττονται καθημερινά. Παράδειγμα οι παιδικοί σταθμοί. Με σύνθημά μας “Κανένα παιδί χωρίς κοινωνική προστασία και φροντίδα”, να συμπαραταχθούμε με τους απελπισμένους γονείς.

Οι δήμαρχοι και τα Δημοτικά Συμβούλια θα πρέπει να αναμετρηθούν με τη σκληρή πραγματικότητα και να λάβουν καθαρή θέση.

Στις προσπάθειες αυτές ενημέρωσης, συγκρότησης μετώπων αντίστασης και επεξεργασίας εναλλακτικών προτάσεων επιδιώκουμε τη συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, όλων αυτών που αποδεσμεύονται από τις καταστροφικές μνημονικές πολιτικές και θέλουν να τις ανατρέψουν.

Εμείς, οι δημοτικές αρχές, οι δημοτικοί σύμβουλοι, σε αυτές τις κρίσιμες συνθήκες, καλούμαστε να σκεφτούμε και να καταλήξουμε σε προτάσεις που θα εμπνεύσουν όλον αυτό τον κόσμο που υποφέρει και να αποδείξουμε ότι η πολιτική του Μνημονίου δεν είναι μονόδρομος, αλλά υπάρχει και άλλος δρόμος. Όχι ουτοπικός, αλλά ρεαλιστικός, που μπορεί να ανθήσει μόνο μέσα από την κοινωνική αυτοοργάνωση και τη συμμετοχή του πολίτη σε κάθε συλλογική διαδικασία σκέψης και δράσης. Δρόμος που θα μεταβάλει και τον ίδιο από παθητικό θεατή της τελούμενης καταστροφής σε ενεργό πολίτη που αντιστέκεται με μαζικούς αγώνες στις πολιτικές που του επιβάλλονται.

Από την Τρίτη 21 Αυγούστου άρχισαν οι συνελεύσεις των ΠΕΔ (Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων). Την Τετάρτη 22 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η συνέλευση της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) στο ξενοδοχείο “Τιτάνια” Η Γενική Συνέλευση της ΠΕΔΑ αποφάσισε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον οικονομικό στραγγαλισμό της Αυτοδιοίκησης διήμερο κλείσιμο των δήμων της Αττικής την Τετάρτη 29 και Πέμπτη 30 Αυγούστου. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 29 Αυγούστου στο υπουργείο Εσωτερικών, με τη συμμετοχή των εργαζομένων στην Αυτοδιοίκηση, των φορέων των προγραμμάτων κοινωνικής μέριμνας όπως “Βοήθεια στο Σπίτι” κ.λπ., την κάθοδο των απορριμματοφόρων οχημάτων στη συγκέντρωση και τη συμμετοχή του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού κατοίκων.

Για να συντονίσουμε τη δράση μας αποφασίσαμε να υπάρξει πανελλαδική συνάντηση των αυτοδιοικητικών του ΣΥΡΙΖΑ, στις 29 Αυγούστου, την προηγουμένη του έκτακτου συνεδρίου, στις 5.30 μ.μ. στα γραφεία της ΠΟΕ-ΟΤΑ, στην πλατεία Μεταξουργείου.

Στη συνάντηση αυτή θα γίνει ενημέρωση για τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις στην Τ.Α και θα συζητηθεί η πρότασή μας για το Συνέδριο.

Η πρόταση που θα συζητήσουμε συγκεκριμενοποιείται στην κλιμάκωση του διαρκούς αγώνα, ο οποίος θα έχει τις ακόλουθες παραμέτρους:

* Συνεχής ενημέρωση του κόσμου με σαφές πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα, που έχει να κάνει με την ακύρωση του κοινωνικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης και την κατάρρευση των κοινωνικών δομών.

* Απόφαση για το κλείσιμο των δήμων και συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας με τους εργαζόμενους και τους κοινωνικούς φορείς

* Σε πρώτη φάση το έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ προτείνουμε να γίνει εν μέσω κινητοποιήσεων. Συγκεκριμένα την Τετάρτη 29 και την Πέμπτη 30 να παραμείνουν κλειστοί οι δήμοι και να γίνει συγκέντρωση στο κέντρο.

* Συντονισμός της δράσης με την ΠΟΕ - ΟΤΑ.

* Εκτίμηση των κινητοποιήσεων από το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ και κλιμάκωση του αγώνα. Το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ θα βρίσκεται σε μια διαρκή συνεδρίαση.

* Δημοτικά Συμβούλια και λαϊκές συνελεύσεις με συμμετοχή του λαού.

* Σπύρος Τζόκας είναι μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ και της Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε η Αυτοδιοίκηση...

Του Σπύρου Τζόκα*

Κάπως έτσι θα λένε οι επόμενες γενιές. Θα αντιμετωπίζουν την αυτοδιοίκηση σαν μακρινό παρελθόν... κάτι που υπήρξε στην Ιστορία. Και για να είναι πιο παραδειγματικοί θα δείχνουν κάτι που προσομοιάζει με αυτοδιοίκηση. Κάτι λίγο πολύ που μοιάζει και με το σημερινό.
Η Ιστορία θα αρχίζει με τους πολλούς δήμους και τις πολλές κοινότητες. Αυτό που κληρονομήσαμε από τις μεγάλες στιγμές της πατρίδας μας... την ελληνική επανάσταση, τα πρώτα βήματα του ελληνικού κράτους, την κυβέρνηση του βουνού στην εθνική μας Αντίσταση. Την Ιστορία των δήμων και των κοινοτήτων που τίμησαν και ανέδειξαν αγωνιστές δήμαρχοι... δίπλα - δίπλα με τον λαό, με τον πολίτη.
Μπορεί τώρα να πει κάποιος: Τι σε έπιασε, ρε φίλε, αυγουστιάτικα και σε ένα στενόχωρο, μνημονιακό καλοκαίρι να μας δυσκολεύεις ακόμα περισσότερο την αναπνοή;
Ας με συγχωρέσουν οι φίλοι που θα μου κάνουν την τιμή να διαβάσουν αυτό το σημείωμα. Υπάρχουν, όμως, σοβαροί λόγοι.
Ο Καποδίστριας κατάφερε το πρώτο χτύπημα στην Αυτοδιοίκηση. Όχι ο κυβερνήτης, αλλά κάτι ανόητοι στα υπουργεία που έδωσαν έτσι χωρίς αιδώ αυτό το όνομα στην υποτιθέμενη μεταρρύθμισή τους. Τα συνηθίζουν αυτά. Έτσι έκαναν και με το δεύτερο χτύπημα. Το θύμα αυτή τη φορά, εκτός από την αυτοδιοίκηση, ήταν και ο Καλλικράτης, ο οποίος μέχρι τότε έχαιρε εκτίμησης. Λέγεται ότι δεν εννοούσαν αυτόν τον Καλλικράτη, τον αρχιτέκτονα, αλλά έναν άλλο, ένα λαμόγιο που περιφέρονταν άσκοπα στην αρχαία Αθήνα.
Οι δήμοι και οι κοινότητες εξανεμίσθηκαν. Ο αριθμός 6.128 των δήμων και των κοινοτήτων του 1997 μειώθηκε το 2011, στους 325!!! Η πεμπτουσία της αυτοδιοίκησης, όπως τη ζήσαμε, χάνεται. Το άμεσο πρόσωπό της σκοτείνιασε. Άμεση δημοκρατία, λαϊκή συμμετοχή και, συνεπώς, λαϊκή εξουσία αποτελούν λέξεις πλέον κενές περιεχομένου. Ενισχύθηκε και σε τοπικό επίπεδο η έννοια της πολιτικής αλλοτρίωσης, η απομάκρυνση και η αποξένωση των πολιτών από την εξουσία. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στην επαρχία, όπου ζωντανά χωριά με δραστηριότητα μαράζωσαν.
Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα; Τραγουδούν, αλλά πολύ φάλτσα. Δεν αρέσει στον κόσμο να ακούει αυτά τα χιλιοπαιγμένα και κακοποιημένα τραγούδια. Και μάλιστα όταν αυτός υποφέρει, δοκιμάζεται. Και αυτό το εκμεταλλεύονται οι άλλοι... οι επιτήδειοι. Όπως και ο προηγούμενος υπουργός, μιας χρήσεως, που εφάρμοσε τις μνημονιακές πολιτικές μέσω του Καλλικράτη... και ήταν και αυτοδιοικητικός!!!
Τα τραγούδια αυτά που δεν ακούγονται λένε ότι ακόμα και τώρα, μετά τις αλλεπάλληλες ήττες, η αυτοδιοίκηση είναι το ανάχωμα στη διάλυση του κοινωνικού κράτους Είναι ο βασικός μοχλός κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, με κοινωνικές δράσεις διαχρονικές και απότοκες της οικονομικής κρίσης. Είναι αυτή που σηκώνει αποκλειστικά το βάρος της κοινωνικής πολιτικής του κράτους, έχοντας οργανώσει ένα εκτεταμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών, που απευθύνεται στο σύνολο των πολιτών και ιδιαίτερα στους φτωχούς, στους ανέργους και τους οικονομικά ασθενέστερους.
Οι παιδικοί σταθμοί, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τα ΚΔΑΠ, τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα Κέντρα Αλληλεγγύης για την ενίσχυση φτωχών, αστέγων, η παροχή συσσιτίων, ρούχων, φαρμάκων και άλλα είναι κάποιες από τις δομές που αναγκαστικά θα κλείσουν και κατ' επέκταση θα λείψουν από τους συμπολίτες μας που τόσο έχουν ανάγκη με την εφαρμογή των νέων μέτρων.
Κι εκεί που μας χρώσταγαν μας παίρνουν και τον γάιδαρο. Ή, διαφορετικά, συμβαίνει αυτό που περιγράφεται στο ανέκδοτο με τον Χότζα. Ενώ οι δήμοι στενάζουν οικονομικά, αφού έχασαν τα αυγά και τα πασχάλια τους τα τρία τελευταία μνημονιακά χρόνια, 60% περίπου μειώθηκε η κρατική επιχορήγηση και μαζί και όλα τα άλλα έσοδα, η κυβέρνηση και η τρόικα περί άλλων τυρβάζουν.
Με την απόφαση της κυβέρνησης για επιπλέον περικοπές στους πόρους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κατά 30%, μέσα στον θερμό Αύγουστο, επιβεβαιώνεται με τον πλέον δραματικό τρόπο αυτό για το οποίο είχαμε εγκαίρως προειδοποιήσει δηλαδή, την κατάρρευση της λειτουργίας των δήμων και κατ' επέκταση του κοινωνικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης και την αδυναμία πληρωμής μισθών και υποχρεώσεων προς τρίτους.
Κάποιος θα έθετε το απλό ερώτημα: Καλά, δεν το καταλαβαίνουν ότι με αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει ζωή; Και εδώ η απάντηση είναι απλή. Βεβαίως το γνωρίζουν, αλλά έχουν άλλα σχέδια, τα οποία πλέον έχουν αποκαλυφθεί, όπως η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας, η εγκατάλειψη κάθε κοινωνικής πολιτικής από την Τ.Α., η πλήρης ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών και δεν έχει τέλος ο κατάλογος των νεοφιλελεύθερων επιλογών που θα οριστικοποιήσουν τον θάνατο της αυτοδιοίκησης.
Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα και θα συνεχίσουν να τραγουδάνε... έστω και φάλτσα. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας όπως τη θέλουμε, τουλάχιστον μην την ξεφτιλίσουμε έλεγε ο ποιητής. Κι εμείς αυτό θα κάνουμε... δεν θα γίνουμε συνένοχοι ενός φόνου. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στον πλήρη ευτελισμό της αυτοδιοίκησης.

* Ο Σπύρος Τζόκας είναι μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ, π. δήμαρχος Καισαριανής

ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΟΥΗΤΟ…………….

Το ξέρω αυτό το βουητό…..ένας στίχος του Δ. Σαββόπουλου είναι. Αυτό το βουητό των ημερών μας. Το βουητό για τους μετανάστες. Ή καλύτερα για τους λαθρομετανάστες, όπως τους λένε. Όπως λέμε, δηλαδή, λαθραίοι άνθρωποι!!! Οι άνθρωποι που κακώς υπάρχουν…. Τα μιάσματα, οι περιθωριακοί, οι αδύναμοι, οι προλετάριοι. Αυτοί που θολώνουν την βιτρίνα, τα τζάμια. Αυτοί που δικαιολογούν τις ανασφάλειες μας. Ή καλύτερα αυτοί που χρησιμοποιούνται ως άλλοθι της χαμένης αξιοπρέπειας μας.

Όμως βουητό είναι ……και το γνωρίζουμε το βουητό. Ακούγεται για να κρύψει τους άλλους θορύβους. Κυρίως για να κρύψει την αγωνιώδη κραυγή της κοινωνίας. Επανέρχεται αρμοδίως ως πανάκεια μιας βαριάς άρρωστης κοινωνίας. Φτιάχνουμε σπιναλόγκες. Όπως και τότε….την εποχή του Ιδιώνυμου. Τότε που σοβούσε πάλι μια παγκόσμια οικονομική κρίση….αυτή του 1929. Τότε που και πάλι ο λαός ήταν ξεσηκωμένος και απειλούσε την οικονομική τάξη.

Κατασκεύασαν και τότε άλλοθι. Τότε τα μιάσματα ήταν οι κομμουνιστές. Τότε μια νέα ιδεολογία άρχισε να κατασκευάζεται στα εργαστήρια της εξουσίας….η ιδεολογία του αντικομμουνισμού. Ο κομμουνιστής ήταν εχθρός του έθνους….επικίνδυνος άνθρωπος…μολυσμένος με ιδέες και πρακτικές που καταστρέφουν την υγιή κοινωνία. Το μικρόβιο του κομμουνισμού έπρεπε να χτυπηθεί με κάθε τρόπο. Ο τρόπος; Ο εγκλεισμός, η απομάκρυνση από την υγιή κοινωνία. Έτσι ήθελαν να τρομοκρατήσουν την δοκιμαζόμενη κοινωνία…..να αποφύγουν τις αντιδράσεις.

Και τότε, όπως και σήμερα υπήρχαν οι πρόθυμοι…..Αυτοί πάντα υπάρχουν. Μια επιστολή του Νομάρχη Κυκλάδων στο «Ελεύθερο Βήμα», εκείνη την εποχή, στις 8 Αυγούστου 1931 καταγράφει με τρόπο ανατριχιαστικό το μέγεθος της παράνοιας και της τύφλωσης που στη συνέχεια έγιναν ιδεολογία. Έγραφε, λοιπόν, ο χαμαιλέων Νομάρχης προς τα αφεντικά του…..“H κοινωνία με ανακούφισιν έμαθε την απόφασιν της κυβερνήσεως όπως λάβη μέτρα δραστικά κατά των ανθρώπων οι οποίοι επιμένουν να μας μεταφυτεύσουν εις την Ελλάδα τον μπολσεβικικόν παράδεισον... Εις την τελευταίαν άκρην του ελληνικού Αιγαίου υπάρχουν μικρά, μικροέρημα νησάκια αποτελούντα σύμπλεγμα που λέγεται Κουφονήσια... μερικά είναι ακατοίκητα, συχναζόμενα από ολίγους λαθρεμπόρους και βοσκούς. Σ' ένα από τα νησάκια αυτά θα μπορούσε να ιδρυθεί προχείρως το κράτος των εν Ελλάδι μπολσεβίκων. Η κυβέρνησις θα 'πρεπε να εγείρει εκεί μερικά παραπήγματα εις τα οποία να εγκαταστήσει τους απελαυνομένους κομμουνιστάς...”

Σας θυμίζει κάτι το περιστατικό; Λάθος. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα της εποχής είναι φανταστική. Πρέπει να προσέχουμε….. στον εκτροχιασμό του αυταρχισμού. Kάποιοι σημερινοί πρότειναν να ανοίξουμε και πάλι την Μακρόνησο!!! Σοβαρά και με επιχειρήματα σε συνεδρίαση της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) και κάποιοι άλλοι μακαρίζουν τις εποχές που οι κομμουνιστές ήταν παράνομοι. Και αυτό συζητήθηκε!!!

Αυτό είναι το νοσηρό κλίμα της εποχής……αυταρχισμός, κατασκευή εσωτερικών εχθρών και διώξεις και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ναι, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα. Τότε τον άκουσαν τον Νομάρχη…..έφτιαξαν τελικά σπιναλόγκες για τους κομμουνιστές. Όλα ένα ίσιωμα….ή, όπως λέει και ο Κώστας Βάρναλης που επισκέφτηκε τις σπιναλόγκες!!! “Μαζί μας στο τελευταίο βαγόνι, πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι – επίτηδες για να φανεί πως ίσια μετρούν η λευτεριά με τα χασίσια…”

Είδατε τις εικόνες στην τηλεόραση; Από τα γιούρια της Αστυνομίας; Τα ευρήματα τα είδατε; τα ελάχιστα ναρκωτικά πρόβαλλαν διαρκώς….. έτσι για να φανεί πως ίσια……Τα μάτια μας δεκατέσσερα….. Τους ακούν ενίοτε τους Νομάρχες…..Αποπροσανατολισμός και τότε…. Αποπροσανατολισμός και σήμερα. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις ήθελαν τότε. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις θέλουν και τώρα. Αυτή η ρημάδα η Ιστορία τους εκθέτει…..γι’ αυτό την απεχθάνονται……γι’ αυτό την παραποιούν.

ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΟΚΑΣ

τέως Δήμαρχος Καισαριανής