Παραδείγματα αλληλεγγύης και μορφές κοινωνικής οικονομίας

Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι Κέρκυρας

«Γεννήθηκε» πριν από ένα χρόνο, από μια ομάδα καθηγητών που μαζί με φοιτητές του Ιονίου Πανεπιστημίου και ενεργούς πολίτες της Κέρκυρας, αποφάσισαν να ιδρύσουν μια απλή ένωση φυσικών προσώπων. Όπως εξήγησε ο Λ. Ντούσικος: «Η ιδέα ήταν απλή, όλοι μπορούμε να διδαχτούμε και να διδάξουμε, όλοι μπορούμε να ανταλλάξουμε δωρεάν τις γνώσεις μας και να αναπτύξουμε ένα πεδίο άμεσης συλλογικής δράσης, ενισχύοντας είτε τους οικονομικά ασθενέστερους συμπολίτες, είτε τους οικονομικούς μετανάστες, είτε όσους ποτέ δεν είχαν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους.

Έτσι δημιουργήθηκε το Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι Κέρκυρας, ένας αυτοοργανωμένος κοινωνικός χώρος, που δραστηριοποιείται στα πεδία της εκπαίδευσης και του πολιτισμού, με στόχο την έμπρακτη κοινωνική αλληλεγγύη». Το εργαστήρι λειτουργεί τα απογεύματα σε χώρους Γυμνασίων -Λυκείων της Κέρκυρας, απαριθμεί πάνω από 450 μαθητές και 46 καθηγητές, ενώ διδάσκονται αφιλοκερδώς 34 μαθήματα, μεταξύ άλλων, ελληνικά για μετανάστες, στοιχεία αστρονομίας, μαθησιακές δυσκολίες και δυσλεξία, νοηματική γλώσσα κ.ά. Μαθήματα παρακολουθούν μικροί και μεγάλοι, Έλληνες και «ξένοι», φοιτητές, μαθητές σχολείου, κυρίως ασθενέστεροι οικονομικά. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι οι περισσότεροι καθηγητές, δεν έχουν σταθερή εργασία ή είναι άνεργοι. Σύμφωνα με τον Λ. Ντούσικο, σημαντικοί παράγοντες της επιτυχίας του εγχειρήματος, είναι η απουσία κομματικής χειραγώγησης όπως και η απουσία ιεραρχικών πολιτικών και οργανωτικών δομών.

Παράλληλα, συγκρότησαν το Δίκτυο Ανταλλαγής Εργασίας και Προϊόντων που έχει στόχο την ανάδειξη της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας: «Κάθε ένας μπορεί με μια απλή προσωπική συνεννόηση, να προσφέρει και να ζητήσει αυτά που χρειάζεται ή του λείπουν. Μπορεί να είναι κάποια εργασία, κάποιο μάθημα, κάποια προϊόντα, κάποια ιατρική βοήθεια ή κάποια βοήθεια στο χωράφι, κάποια υπηρεσία, κάποια ξένη γλώσσα, κάποιες καλλιτεχνικές γνώσεις, κάποια ρούχα, οποιαδήποτε δηλαδή μορφή υποστήριξης. Με αυτόν τον τρόπο, ελαχιστοποιούμε την εξάρτησή μας από την κερδοσκοπική μανία των μεσαζόντων και των μεγάλων εταιρειών παραγωγής -προμήθειας, ελαχιστοποιούμε με άλλα λόγια, τις ποικίλες συνέπειες του πολέμου μεταξύ της κρατικής και της ιδιωτικής οικονομίας. Το ΔΑΕΠ δεν είναι ούτε “φιλανθρωπική δράση”, ούτε “ευεργεσία”, ούτε ακόμα ένα κόλπο της επιχειρηματικής πολιτικής χαμηλού οικονομικού κέρδους. Είναι μια μορφή οριζόντιας οικονομίας των πολιτών».

Σημειώνεται ότι το ΔΑΕΠ η ανταλλαγή είναι αχρήματη. Γίνεται με αποκλειστική ευθύνη των μελών του και οι ανταλλαγές του ανακοινώνονται δημόσια, με δυο ταυτόχρονους τρόπους: αφενός στο blog του Εναλλακτικού Πολιτιστικού Εργαστηρίου, αφετέρου στη μηνιαία εφημερίδα του. Οι ανταλλαγές γίνονται στη βάση της διυποκειμενικής συνεννόησης και μόνο, χωρίς κάποιο υποκατάστατο νομίσματος.

Νέο στοίχημα είναι η ομάδα πρωτογενούς παραγωγής που προέκυψε από τη σκέψη της δημιουργίας ενός μικτού συνεταιρισμού: «Αυτή τη στιγμή, διαθέτουμε αρκετά στρέμματα που μας παραχωρούνται από φίλους για χρήση και εκμετάλλευση, όπως επίσης και κάποια στρέμματα με ελιές. Διαθέτουμε πάνω από 40 ανέργους, φοιτητές, αγρότες και γεωπόνους, που μπορούν να δουλέψουν άμεσα στην πρωτογενή παραγωγή. Διαθέτουμε επίσης κάποιο στοιχειώδη υλικοτεχνικό εξοπλισμό, όπως επίσης και κάποιον αποθηκευτικό χώρο. Έχουμε ήδη έρθει σε επαφή με αποκλεισμένους από το μονοπωλιακό σύστημα τοπικούς παραγωγούς (κυρίως κτηνοτρόφους και μικροβιοτέχνες), που αποδέχονται τη συνεργασία με όρους προμηθευτικούς και καταναλωτικούς, αλλά μη κερδοσκοπικούς. Έχουμε το ΔΑΕΠ που το βασικό του πλεονέκτημα, είναι ότι προσεγγίζει ευκολότερα τη μεγαλύτερη μερίδα των νέων ανθρώπων και λειτουργεί ως “εισαγωγή” σε ζητήματα συνεταιριστικής οικονομίας. Όλα αυτά μαζί, εκτιμούμε ότι διαμορφώνουν κάποιες προϋποθέσεις για την ίδρυση ενός μικτού συνεταιρισμού. Προς το παρόν, πειραματιζόμαστε στη γεωργική καλλιέργεια και καταμετρούμε προσεχτικά τις δυνάμεις μας. Το ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να παρακάμψουμε ολοσχερώς τις σημερινές καπιταλιστικές δομές. Μπορούμε όμως να κάνουμε την αρχή, θέτοντας αισθητά διαφορετικούς κοινωνικούς-οικονομικούς όρους, αρχές και αξίες».

Μιλώντας για τη λειτουργία του Εργαστηρίου, ο Λ. Ντούσικος ξεχωρίζει ως βάσεις την εθελοντική προσφορά των καθηγητών, τη δωρεάν παροχή στοιχειώδους υλικοτεχνικού εξοπλισμού από τα σχολεία και τη συμβολική χρηματική συνεισφορά όλων. Η λήψη των αποφάσεων, γίνεται από το μοναδικό πολιτικό όργανο, την ανοιχτή συνέλευση των μελών που συνέρχεται κάθε 15 μέρες. Μέλος του Εργαστηρίου, θεωρείται όποιος διδάσκει, διδάσκεται και βοηθάει οργανωτικά. Κατά καιρούς, όταν συντρέχει έκτακτος λόγος, πραγματοποιείται και συνέλευση των καθηγητών. Ο τρόπος λήψης των αποφάσεων, επιτυγχάνεται με τη δημοκρατική αρχή της συναίνεσης. Προς το παρόν -έχοντας ήδη 600 περίπου μέλη -σε περιπτώσεις όπου απαιτείται η αντιπροσώπευση, δε φαίνεται να δημιουργείται πρόβλημα κατά τη μετάβαση από την άμεση προς την αντιπροσωπευτική διαχείριση.

*Στις 27 και 28 Μάη, θα πραγματοποιηθεί το 2ο Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία.

* Επισκεφθείτε το Εργαστήρι στο διαδίκτυο: «http://enalaktikoergastiri.wordpress.com/».

Εθελοντικό Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ρεθύμνου

«Πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτός ο κόσμος που θέλουμε μπορεί να υπάρξει. Τον δημιουργήσαμε και τον ζούμε. Καιρός να τον διεκδικήσουμε». Τα παραπάνω διαβάζει κανείς στην ιστοσελίδα στο ιατρείου, που γεννήθηκε πριν από περίπου 3 χρόνια, τον Ιούλιο του 2008, από λίγους αριστερούς νοσοκομειακούς γιατρούς και σήμερα αποτελεί μια εθελοντική προσπάθεια γιατρών, φαρμακοποιών, νοσηλευτών, μαιών, οδοντιάτρων και εθελοντών από τους εργαζόμενους στις κοινωνικές δομές του δήμου και σημείο αναφοράς στο Ρέθυμνο.

Το Ιατρείο είναι “απάντηση σε μια υπαρκτή υγειονομική ανάγκη” σημείωσε ο Α. Ξανθός, υπογραμμίζοντας την απήχηση που έχει στην τοπική κοινωνία η πρωτοβουλία. Στα τρία χρόνια έχει μετατραπεί σε θεσμό της πόλης που βρίσκει τρόπους να ενισχύει, πρωτίστως οικονομικά, τη λειτουργία του. Σημειώνουμε ότι πριν από λίγο καιρό η τοπική ΕΛΜΕ, ακολουθώντας το παράδειγμα, ξεκίνησε δωρεάν μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας.

Σκοπός του ιατρείου είναι η στήριξη των ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση σε δωρεάν υγεία, φάρμακα και εμβόλια κι έτσι απευθύνεται σε όλους τους ανασφάλιστους Έλληνες ή αλλοδαπούς -ανεξάρτητα από το εάν είναι νόμιμα ή παράνομα στη χώρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του παρακολουθούνται σταθερά περίπου 1.200 ασθενείς ενήλικες και παιδιά, 700 ενήλικες ασθενείς στο παθολογικό ιατρείο και στο οδοντιατρείο, 300 παιδιά και 130 γυναίκες στο γυναικολογικό Ιατρείο.

Οι εμπλεκόμενοι πάντως με το ιατρείο δεν μένουν μόνο στο σπουδαίο έργο της περίθαλψης, αλλά διεκδικούν σταθερούς θεσμούς που θα λύσουν στη βάση το πρόβλημα της φροντίδας υγείας για όλους. Στα αιτήματά τους, ανάμεσα σε άλλα, περιλαμβάνεται η έκδοση Κάρτας ανασφάλιστου Πολίτη που θα καλύπτει Έλληνες και μη σε δωρεάν πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και προληπτικό εμβολιασμό, δωρεάν προληπτικός έλεγχος όλων των μεταναστών για λοιμώδη και μεταδοτικά νοσήματα, δωρεάν ιατρική παρακολούθηση εγκύων και παιδιών κ.ά.

Σημειώνουμε ότι Κοινωνικά Ιατρεία "στήνονται" αυτήν την περίοδο σε Θεσσαλονίκη και Πρέβεζα.

* Επισκεφθείτε το Κοινωνικό Ιατρείο στο Διαδίκτυο: «http://www.ethiatreio.com/»

Το παράδειγμα των ΚοιΣΠΕ

Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, η δομή και ο στόχος των ΚοιΣΠΕ παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον. Θεσπίσθηκαν το ’99 και αποτελούν μια ιδιαίτερη μορφή συνεταιρισμού, αφού την ίδια στιγμή είναι παραγωγικές και εμπορικές μονάδες αλλά και Μονάδες Ψυχικής Υγείας, (η ανάπτυξη και η εποπτεία ανήκει στο υπουργείο Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ασκείται από τη Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας).

Η εταιρική σχέση είναι πρωτοποριακή, καθώς περιλαμβάνει χρήστες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, εργαζόμενους και φορείς από την κοινότητα, ενώ στόχος είναι η κοινωνικοοικονομική ενσωμάτωση και επαγγελματική ένταξη των ατόμων με σοβαρά ψυχοκοινωνικά προβλήματα, συμβάλλοντας στη θεραπεία τους και στην κατά το δυνατόν οικονομική τους αυτάρκεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη Γενική Συνέλευση, το ανώτατο όργανο των ΚοιΣΠΕ, μετέχουν όλα τα μέλη, ψηφίζουν αυτοπροσώπως, ενώ ο κάθε εταίρος ψηφίζει μόνο με μια ψήφο ανεξάρτητα των πόσων μερίδων έχει. Λειτουργούν 15 ΚοιΣΠΕ σε όλη την Ελλάδα ενώ το πιο εμφατικό παράδειγμα είναι ο ΚοιΣΠΕ Κέρκυρας, «Νέοι Ορίζοντες» που το 2010 είχε κύκλο εργασιών και χρηματοδότηση 1εκ. ευρώ! Απέκτησε νομική μορφή το 2005 και υλοποιεί ποικίλες δράσεις, ανάμεσά τους, συνεργείο καθαρισμού, αποκατάσταση και διαχείριση περιβάλλοντος, λειτουργεί κυλικείο- καφενείο στον χώρο του ΨΝΚ - Πανεπιστημίου, καφέ - ουζερί στο ιστορικό κέντρο της Πόλης, εργαστήρι παραγωγής προϊόντων Άρτου - Ζαχαροπλαστικής και catering. Το 2010 στο ΚοιΣΠΕ Κέρκυρας απασχολούνταν 70 εργαζόμενοι, 45 χρήστες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, ενώ στόχος είναι μέχρι το 2013 να αναπτυχθούν νέες δράσεις και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

*Αναζητήστε ΚοιΣΠΕ στην περιοχή σας για συνεργασία μαζί τους.

*Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του ΚοιΣΠΕ Κέρκυρας: «http://www.koispekerk.gr/».

Τα αποτελέσματα του μνημονίου και του Καλλικράτη

Όταν η Τοπική Αυτοδιοίκηση αδυνατεί να ανταπεξέλθει, λόγω του ασφυκτικού πλαισίου του μνημονίου και της εφαρμογής του Καλλικράτη , ακόμα και στα πιό στοιχειώδη, έρχεται τότε ο "σωτήρας" επιχειρηματίας που, με το αζημίωτο, αντικαθιστά αρμοδιότητες και υποχρεώσεις της.

Μίλησε κανείς για μάνατζερ στα σχολεία και στην παιδεία γενικότερα ;;;

Την πρόθεσή του να αναλάβει τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης της δημόσιας Βιβλιοθήκης Μύκης, στην Ξάνθη μέχρι και 10 χρόνια γνωστοποίησε με επιστολή του στην υπουργό Παιδείας, Διά βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου ο επιχειρηματίας και επικεφαλής του Ομίλου ΜΗΧΑΝΙΚΗ Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, με αφορμή την απόφαση της υπουργού για οριστικό κλείσιμό της λόγω οικονομικών δυσχεριών.

Το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

«Κυρία Υπουργέ,
»Πληροφορήθηκα από τον Τύπο ότι κλείνει η Βιβλιοθήκη Μύκης - η μόνη Ελληνική βιβλιοθήκη στα Πομακοχώρια της Ξάνθης - για λόγους οικονομικούς.
»Σας γνωρίζω ότι αναλαμβάνω τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης της εν λόγω βιβλιοθήκης για όσο διάστημα απαιτείται, μέχρι και 10 χρόνια.
»Εν αναμονή της απαντήσεώς σας.
»Με τιμή
»Πρόδρομος Εμφιετζόγλου».

Αξίζει να σημειωθεί πως η Παιδική και Εφηβική Βιβλιοθήκη της Μύκης (με 7.000 τίτλους) είναι η μοναδική εδώ και περίπου 7 χρόνια ελληνόφωνη βιβλιοθήκη στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και της Ροδόπης την οποία οι πομακικές οικογένειες αγκάλιασαν με αγάπη από την πρώτη μέρα της λειτουργίας της το 2004 και ήδη έχει εξελιχθεί σε κέντρο πολιτιστικών δραστηριοτήτων και σε εστία όσμωσης των παιδιών της μειονότητας με την ελληνική γλώσσα, γραμματεία και πολιτιστική παράδοση. Σημειωτέον ότι η εν λόγω βιβλιοθήκη, η οποία απασχολεί μόνο μια υπάλληλο και μια καθαρίστρια, αποτελεί πόλο έλξης για τα Πομακόπουλα, καθώς εκεί παραδίδονται μαθήματα ζωγραφικής, ενώ πραγματοποιούνται θεατρικές παραστάσεις και υπάρχει και κουκλοθέατρο.
Το μέλλον της βιβλιοθήκης είναι αβέβαιο αφού η Υπουργός Παιδείας είναι αποφασισμένη να συμπτύξει τις 11 βιβλιοθήκες που υπάρχουν σε 11 αντίστοιχες περιοχές της Χώρας όπου ζουν συμπολίτες μας που μειονεκτούν στην εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας.

Το Τσέρνομπιλ μέσα από το φωτογραφικό φακό

Σχεδόν 25 χρόνια πέρασαν από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ, που έλαβε χώρα στις 26 Απριλίου του 1986, στον αντιδραστήρα Νο. 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ της Σοβιετικής Ένωσης... Οι παρακάτω φωτογραφίες απεικονίζουν γλαφυρά το τραγικό γεγονός και τις καταστροφικές συνέπειές του.

Μια μάσκα αέριων δίπλα σε μια κούκλα σε ένα νηπιαγωγείο, σε πόλη φάντασμα δίπλα στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας

Μια ηλικιωμένη γυναίκα ασχολείται με τον κήπο της δίπλα στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας στο Τσέρνομπιλ στην Ουκρανία

Φωτογραφία από την κατεστραμμένη 4η ηλεκτρική εγκατάσταση του εργοστάσιου πυρηνικής ενέργειας μερικές μέρες μετά την καταστροφή

Μια αίθουσα σε ένα σχολείο στην πόλη φάντασμα Prypyat, δίπλα στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας στο Τσέρνομπιλ. Το Prypyat είχε 45.000 κάτοικους και εγκαταλείφθηκε 3 ήμερες μετά την έκρηξη

Ένας κοιτώνας σε ένα σχολείο στο Prypyat

Εγκαταλελειμμένες μάσκες αερίων σε τάξη σχολείου στο Prypyat

Γκραφίτι σε μια τάξη σχολείου στο Prypyat

Συγκρουόμενα αυτοκίνητα, εγκαταλελειμμένα σε ένα λούνα παρκ στο Prypyat

Αιματοληψία σε έναν τάρανδο στις Σουηδικές Άλπεις για την μέτρηση τις τοξικότητας στο αίμα του. Χιλιάδες τάρανδοι σφαγιάσθηκαν, όταν οι Σουηδικές αρχές ανακάλυψαν επικίνδυνα επίπεδα τοξικότητας στο αίμα τους.

Διενεργούνται επισκευές στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας στο Τσερνομπίλ τον Αύγουστο του 1986

Μια γυναίκα κρατάει ένα παραμορφωμένο νεογνό γουρούνι. Το γουρούνι γεννήθηκε δίπλα στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας στο Τσέρνομπιλ.

Ο Κουβανός πρόεδρος Φιντέλ Κάστρο υποδέχεται μια ομάδα παιδιών που επηρεάσθηκαν από την καταστροφή στο Τσέρνομπιλ

Ένα παιδί παίζει, 4 Αυγούστου 1992. Περίπου 60.000 παιδιά επηρεάστηκαν από την ραδιενεργή σκόνη του εργοστασίου

Συγγενείς ενός πυροσβέστη που πέθανε από την έκρηξη στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας

Οξανα Γκάιμπον, ετών 17 και Άλια Κοζιμιέρκα, ετών 15, θύματα της καταστροφής στο Τσέρνομπιλ. Δέχονται θεραπεία με υπέρυθρη ακτινοβολία

Γιουρα Κουντριακσε, ετών 12, θύμα του Τσέρνομπιλ. Περιμένει τη σειρά του να δεχθεί ψυχιατρική θεραπεία στο νοσοκομείο παίδων Ταράρα στην Αβάνα, Κουβά. Ένα από τα εκατοντάδες παιδιά από την Ουκρανία και τη Ρωσία που δέχθηκαν δωρεάν περίθαλψη στην Κούβα.

Ένας φύλακας του εργοστάσιου λέει σε έναν φωτογράφο να σταματήσει να βγάζει φωτογραφίες στην πύλη ενός από τους σταθμούς ενέργειας

Ο 3ος κ ο 4ος σταθμός ενέργειας του εργοστάσιου του Τσέρνομπιλ. Τους έκλεισαν στις 10 Ιουλίου 2000 σαν μέτρο προστασίας για τις ραδιενεργές βροχές

Ένας πρώην πυροσβέστης με ένα κερί στο χέρι κλαίει για τον χαμένο φίλο του στο Μνημείο των Χαμένων Πυροσβεστών στο Κίεβο

Ένα κορίτσι σε αναπηρικό καρότσι με μια κορδέλα που γράφει «Τσέρνομπιλ» στην διάρκεια μιας διαμαρτυρίας

Βλαντισλάβ Πέτροβ, ετών 3, ασθενής στο αιματολογικό τμήμα ραδιολογίας και πυρηνικής ιατρικής

Μια χήρα ανάβει ένα καντήλι στην ταφόπλακα των πυροσβεστών στο μνημείο για τα θύματα του Τσέρνομπιλ στο Slavutich, μια μικρή πόλη που τώρα ζουν εργάτες του εργοστάσιου

Εικόνα από τις αποθήκες πυρηνικών αποβλήτων κοντά στο Τσέρνομπιλ

Απομεινάρια κρεβατιών σε κέντρο προσχολικής αγωγής στο Pripyat

Μια ηλικιωμένη σε ένα χωριό του Opacheche κοντά στο Τσέρνομπιλ, Ουκρανία

Ένα λεωφορείο με υψηλό δείκτη ραδιενέργειας που το χρησιμοποιούσαν για μεταφορά πολιτών το 1986, μένει εγκαταλελειμμένο σε ένα χωράφι δίπλα στο χωριό Rosoha, 31 Ιανουαρίου 2006 Τσέρνομπιλ, Ουκρανία

Ραδιενεργά οχήματα σε παράταξη μπροστά από ένα ελικόπτερο που χρησιμοποιούσαν για τη ρίψη υλικών και νερού κατά τη διάρκεια της καταστροφής

Η Μαρίγια Ορούπα σε μια αποθήκη στο χωριό Pareshiv κοντά στο Τσέρνομπιλ

Πάνω από 300 χωρικοί ζουν στην «απαγορευμένη ζώνη» όταν γύρισαν στα σπίτια τους μετά την καταστροφή. Μέρες μετά την καταστροφή χρειάστηκε να τους μετακινήσουν σε πολλές τοποθεσίες της Σοβιετικής Ένωσης. Τώρα πίσω στον τόπο τους ζουν από την ραδιενεργή γη, καλλιεργώντας μανιτάρια, κρεμμύδια και τη δική τους βότκα «Σαμαχονκα»

Επιστήμονες εκτιμούν ότι το Prypyat και οι γύρω περιοχές δεν θα είναι ασφαλείς για τους ανθρώπους για αρκετούς αιώνες. Επίσης εκτιμούν ότι για να εξαλειφθούν τα πιο επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία θα χρειαστεί να περάσουν 900 χρόνια

Γιατροί εξετάζουν νεογέννητα δίδυμα που ήρθαν στον κόσμο κολλημένα, Μινσκ - Λευκορωσία

Ένας τεχνικός από τη Λευκορωσία μετρά το επίπεδο ραδιενέργειας σε ένα χωριό της Λευκορωσίας το Βοροτετς

Παιδιά που «χτυπήθηκαν» από την καταστροφή του Τσέρνομπιλ, παίζουν σε ένα κέντρο αποκατάστασης στη μικρή πόλη Khoinik στις 6 Απριλίου 2006.

Παιδιά από την Ουκρανία, θύματα του πυρηνικού ατυχήματος τον Απρίλιο του 1986 στο Τσέρνομπιλ. Μερικά απ' αυτά προσβλήθηκαν από τις αρρώστιες αλωπεκία και λεύκη.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα που επισκέπτεται το νεκροταφείο του εγκαταλειμμένου χωριού Orevichi, μέσα στη ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων γύρω από τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσέρνομπιλ.

Τρία αγόρια που παίζουν σε στρώματα στο πάτωμα σε ένα ορφανοτροφείο για παιδιά κοντά με ειδικές ανάγκες στο χωριό Vesnova της Λευκορωσίας.

Μια γυναίκα αφήνει λουλούδια σε ένα μνημείο για το Τσέρνομπιλ, στο Κίεβο

πηγή tvxs

Αλήθειες και ψέματα σε μια σχολική χρονιά... υψηλού ρίσκου!

Του Χρήστου Κάτσικα

Η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς, δήλωσε ότι «οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν», καθώς «στη δυσκολότερη χρονιά κάνουμε το καλύτερο ξεκίνημα». Στη συνέχεια τόνισε ότι δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα κενά εκπαιδευτικών και ότι «όσοι θέλησαν να επενδύσουν μικροπολιτικές σκοπιμότητες στα κενά, βλέπουν την προσπάθειά τους να πέφτει στο κενό».

Πριν μπούμε στην ουσία, μια κουβέντα για τις «Κασσάνδρες» στις οποίες κάνει αναφορά η υπουργός. Η κ. Διαμαντοπούλου πρέπει να έχει υπόψη της ότι εκφράσεις όπως «θα διαψευσθούν οι ποικιλώνυμες Κασσάνδρες» είναι αναντίστοιχες προς τον αρχαίο μύθο, καθώς, όπως είναι γνωστό, όλες οι προφητείες της Κασσάνδρας αποδεικνύονταν αληθινές, ασχέτως εάν δεν τις πίστευαν όσοι τις άκουγαν.

Στην ουσία:

Πρώτον, όσον αφορά στα κενά. Είναι σίγουρο ότι οι δηλώσεις μπορούν να δημιουργούν εντυπώσεις στην κοινή γνώμη όσον αφορά στη σχολική πραγματικότητα, αλλά δεν μπορούν να την αλλάξουν. Τη σχολική πραγματικότητα τη γνωρίζουν πολύ καλά και θα τη γνωρίσουν καλύτερα φέτος όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στις τάξεις και μαζί τους οι γονείς των μαθητών. Όλοι αυτοί έχουν καλά στη μνήμη τους τα αποκαΐδια των δηλώσεων των πολλών τελευταίων χρόνων «για τη σχολική χρονιά που ξεκινά χωρίς προβλήματα». Το λέμε καθαρά: τα κενά δεν είναι τριψήφιο νούμερο, όπως λέει το υπουργείο, αλλά πενταψήφιο και για να μην παίζουμε με τους αριθμούς ας αφήσουμε την πράξη να μιλήσει: αν δεν υπάρχουν κενά, τότε γιατί το υπουργείο Παιδείας θα ανακοινώνει προσλήψεις όλο τον Σεπτέμβριο και όλο τον Οκτώβριο σε δόσεις;

Δεύτερον, να θυμίσουμε ότι η μερική μείωση των κενών και οι περικοπές στον απαιτούμενο αριθμό προσλήψεων στηρίζεται φέτος στις εκατοντάδες συγχωνεύσεις τμημάτων, στη μη χορήγηση για πρώτη φορά μετά από πολλά πολλά χρόνια νέων εκπαιδευτικών αδειών, στην αναστολή λειτουργίας των ΓΡΑΣΥ, στο ουσιαστικό κλείσιμο των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, στη μείωση των εκπαιδευτικών στα σχολεία του εξωτερικού, στο γεγονός ότι τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας αποψιλώθηκαν ολοκληρωτικά από το μόνιμο αποσπασμένο προσωπικό τους το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται στις οργανικές του θέσεις για να φαίνεται ότι δεν υπάρχουν κενά. Επίσης οφείλεται και στη μείωση των αποσπασμένων στην κεντρική υπηρεσία και σε διευθύνσεις, γραφεία και φορείς του υπουργείου Παιδείας (Στο σημείο αυτό καταθέτουμε μια πρόβλεψη: του χρόνου είναι σίγουρο ότι ο αριθμός αυτών των αποσπάσεων θα επανέλθει πάνω κάτω στα περσινά και προπέρσινα περίπου επίπεδα για δυο και μόνο λόγους. Αφενός γιατί οι υπηρεσίες αυτές χρειάζονται προσωπικό και δεν έχουν και αφετέρου γιατί και η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου, όπως και όλες οι προηγούμενες, επιβιώνει μέσα από το πλέγμα των «εξυπηρετήσεων»).

Τρίτον, οι προθέσεις του υπουργείου φαίνονται ολοκάθαρα από την ουσιαστική κατάργηση της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης σε Γυμνάσια και Λύκεια. Οι δηλώσεις του υπουργείου ότι «αυτό που θα κάνουμε σε πρώτη φάση είναι ότι θα υπάρξει οπωσδήποτε πρόσθετη διδακτική στήριξη σε πολύ απομονωμένες περιοχές και σε πολύ μικρά σχολεία, γιατί εκεί δεν υπάρχει άλλη επιλογή» ή ότι «η ενισχυτική διδασκαλία θα καλυφθεί «κυρίως από προγράμματα που αφορούν παλιννοστούντες και παιδιά με γλωσσικές αδυναμίες» δεν αποτελούν παρά τη γνωστή διαστρέβλωση των λέξεων και των εννοιών με την «σκόνη» της οποίας επιχειρείται η κάλυψη της πραγματικότητας.

Τέταρτον, είναι φανερό ότι φέτος οι σχολικές επιτροπές δεν θα μπορούν να καλύψουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων καθώς η χρηματοδότηση από το υπουργείο Οικονομικών είναι περίπου το 1/3 της περσινής. Τα σχολεία μας τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο μπορεί να έχουν κάποιους διαδραστικούς πίνακες, αλλά δεν θα έχουν αναλώσιμα και πετρέλαιο. Το παντεσπάνι… μιας πεινασμένης παιδείας σε όλο της το μεγαλείο!

Πέμπτον και κυριότερο. Χιλιάδες παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν θα βρουν φέτος δημόσιο παιδικό σταθμό, μεγαλώνοντας την απόγνωση των οικογενειών που δεν ξέρουν τι να κάνουν. Είναι πραγματικά εξοργιστικό αυτοί που από ιδεολογία στεγάζουν τα παιδιά τους στην ακριβή ιδιωτική εκπαίδευση να επιφυλάσσουν τέτοια τύχη στα παιδιά της λαϊκής οικογένειας.

Αυτά για τις αλήθειες και τις αναλήθειες.

Και κάτι τελευταίο. Αισθάνομαι τα βήματά τους, αναγνωρίζω τις γκριμάτσες τους, ακούω την ηχηρή σιωπή τους, βλέπω να κοχλάζουν και να είναι έτοιμοι να καλπάσουν. Έχει συσσωρευτεί τέτοιο αδιέξοδο στους μαθητές και τη νεολαία που το παραμικρό μπορεί να λειτουργήσει σαν αναμμένο σπίρτο σε μια μεγάλης έκτασης και «έτοιμη από καιρό» πυριτιδαποθήκη. Τα παιδιά μας, οι μαθητές μας βλέπουν σε ποια κατάσταση βρίσκεται η γενιά που γαλουχήθηκε με την ψευδαίσθηση ότι κυνηγώντας την ατομική λύση, τον βαθμό, το πτυχίο, το μεταπτυχιακό, θα έχει ανοιχτούς τους δρόμους της επαγγελματικής αποκατάστασης και της καριέρας και αντιλαμβάνονται τι τους έρχεται κατακέφαλα. Μυρίζουν ήδη τον αποκλεισμό και αισθάνονται ότι δεν μπορούν να οικοδομήσουν προσδοκία που να μην είναι συνδεδεμένη με ένα νήμα με τη ματαίωσή της. Βιώνουν ήδη ένα παρόν και ένα μέλλον που συντρίβεται ανάμεσα στις μυλόπετρες της ατομικής περιπλάνησης σε μια ακρωτηριασμένη εκπαίδευση και στην υπόσχεση μιας αυξανόμενης εργασιακής αβεβαιότητας έπειτα από αυτή. Ήδη αρχίζουν να βγάζουν στα μουγκά τη γλώσσα τους την ίδια ώρα που το ρεζερβουάρ της αντίδρασής τους εφοδιάζεται με «καύσιμα».

πηγή Αυγή 16-9-10

Σε κίνδυνο η δημόσια δασική περιουσία

Αντίθετοι οι δασολόγοι με το σχέδιο νόμου του υπ. Περιβάλλοντος, με το οποίο εκχωρείται σε ιδιώτες η κατάρτιση χαρτών

Του Γιωργου Λιαλιου

Πέντε βασικές ενστάσεις διατυπώνουν οι δασολόγοι για το σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος που αφορά την κατάρτιση των δασικών χαρτών. Οπως υποστηρίζουν, η δυνατότητα να ανατίθενται σε ιδιωτικές εταιρείες όλα τα στάδια της διαδικασίας δημιουργίας ενός δασικού χάρτη θα θέσει σε κίνδυνο την προάσπιση της δημόσιας δασικής περιουσίας. Ομοίως, εκτιμούν ότι η πρόθεση της πολιτείας να «νομιμοποιήσει» περιοχές που έχουν χτιστεί μέσα σε δάση -αν αποδειχθεί ότι αυτό έγινε με αποφάσεις του κράτους- λύνει μεν ένα πολεοδομικό πρόβλημα, γίνεται όμως με λανθασμένο τρόπο, καθώς το Δημόσιο ουσιαστικά αποδέχεται άνευ όρων την καταπάτηση των εδαφών του.

Το σχέδιο νόμου για τους δασικούς χάρτες παρουσιάστηκε και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, η οποία ολοκληρώνεται. Τις πιο έντονες ενστάσεις εκφράζουν... οι καθ’ ύλην αρμόδιοι, δηλαδή οι δασολόγοι. Η «Κ» μίλησε με τον πρόεδρο και το μέλος του δ. σ. της Πανελλήνιας Ενωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων κ. Νίκο Μπόκαρη και Βασίλη Πετρέλη και τον τέως διευθυντή δασών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Λευτέρη Φραγκιουδάκη. Τα σημεία που υποδεικνύουν είναι τα εξής:

1. Κατάρτιση δασικών χαρτών

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, οι δασικοί χάρτες θα καταρτίζονται είτε από τις διευθύνσεις δασών των περιφερειών ή από ιδιώτες μελετητές. «Το 19% της χώρας είναι δάση. Επομένως οι -μόλις επτά- διευθύνσεις δασών των “γενικών” περιφερειών θα έχουν αρμοδιότητα να φτιάξουν τους δασικούς χάρτες για τεράστιες περιοχές, χωρίς να έχουν προσωπικό, πόρους ή μέσα. Ετσι, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα δηλώσουν αδυναμία να φέρουν εις πέρας το έργο τους, άρα οι δασικοί χάρτες θα ανατίθενται σε ιδιώτες», αναφέρει ο κ. Πετρέλης.

2. Ανάθεση δασικών χαρτών σε ιδιώτες

Το σχέδιο νόμου προβλέπει ότι θα μπορεί να ανατίθεται σε ιδιώτες μελετητές όχι μόνο η κατάρτιση των δασικών χαρτών, αλλά και η εξέταση των αντιρρήσεων και η διόρθωση του τελικού αποτελέσματος. «Εκτιμώ ότι η διαδικασία αυτή θα κριθεί αντισυνταγματική. Δεν είναι δυνατόν να εναποθέτεις την προστασία δημοσίων εκτάσεων σε ιδιώτες. Είναι σαν να βάζεις τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα!», λέει ο κ. Φραγκιουδάκης. «Δεν είναι θέμα κρατισμού, αλλά ασφάλειας δικαίου», προσθέτει ο κ. Μπόκαρης. Η πλευρά της Κτηματολόγιο Α. Ε., ωστόσο, διαφωνεί, σημειώνοντας ότι οι δασικοί χάρτες για 322 περιοχές έχουν ολοκληρωθεί και υποβληθεί στις δασικές υπηρεσίες από το 2003 - 5, αλλά ούτε ένας δεν έχει αναρτηθεί.

3. «Μερική» κύρωση δασικών χαρτών

Το σχέδιο νόμου προβλέπει ότι μετά την υποβολή αντιρρήσεων για έναν δασικό χάρτη θα κυρώνεται άμεσα το κομμάτι που δεν έχει αμφισβητήσεις και μετά θα προστίθενται τα υπόλοιπα. «Η πρόταση αυτή έχει καλές προθέσεις, όμως στα δάση που βρίσκονται κοντά σε μεγάλες πόλεις δεν θα είναι δυνατόν να εφαρμοστεί», λέει ο κ. Πετρέλης. «Για παράδειγμα, κατά την κατάρτιση ενός δασικού χάρτη (που έγινε με βάση τον προηγούμενο νόμο) για τη Λούτσα υποβλήθηκαν περισσότερες από 2.000 αντιρρήσεις, που αφορούσαν στα 6.400 από τα 6.500 στρέμματα της δασικής περιοχής. Αναλόγως στη Φυλή, σε έναν δήμο 30.000 στρεμμάτων είχαν υποβληθεί αντιρρήσεις... για 60.000 στρέμματα! Τι χάρτη λοιπόν θα κυρώσεις σε αυτές τις περιοχές;».

4. «Προβληματικές» περιπτώσεις

Το σχέδιο νόμου προβλέπει μια ειδική διαδικασία για όσες περιοχές έχουν χτιστεί μέσα σε δάση, αλλά με ευθύνη του κράτους. Βασικοί άξονες, το «πάγωμα» της διαδικασίας μετά την ανάρτηση του χάρτη και η τελική κρίση της κάθε περίπτωσης από τον υπουργό, έπειτα από γνωμοδότηση φορέων, μεταξύ των οποίων και οι δήμοι. «Οι περιοχές που ήταν δασικές και έχουν αλλάξει χρήση παράνομα θα έπρεπε να προστατεύονται ως δημόσιες. Για παράδειγμα, το ιστορικό της Ιπποκρατείου Πολιτείας στην Πάρνηθα δείχνει ότι χτίστηκε μέσα σε δημόσιες εκτάσεις, αλλά το Δημόσιο δεν αντιδρά», λέει ο κ. Φραγκιουδάκης. «Πιστεύω ότι στις περιοχές αυτές θα έπρεπε πρώτα να ολοκληρωθεί ο δασικός χάρτης και κατόπιν να ξεκινήσει οποιαδήποτε ρύθμιση, πάντα επ’ ωφελεία του δημοσίου συμφέροντος». Ενστάσεις υπάρχουν και για τη συμμετοχή των δήμων στη διαδικασία «κρίσης» των περιοχών αυτών. «Οι δήμοι είναι πρωτεργάτες στο φαγοπότι των δασών, ενίοτε και μεγαλοκαταπατητές».

5. Πράσινο Ταμείο

Με τη δημιουργία του Πράσινου Ταμείου μεταφέρονται σε αυτό οι πόροι του Φορέα Δασών. Οι δασολόγοι σημειώνουν ότι δεν αναφέρεται ρητά στον νόμο πώς οι πόροι του Φορέα Δασών θα χρησιμοποιούνται για τα δάση και όχι γενικά σε περιβαλλοντικές δράσεις.

πηγή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Γιατί δεν πρέπει να καταργηθούν οι ημιυπαίθριοι χώροι‏

του Δημ. Χριστοφιλόπουλου, καθηγητή Νομικής Σχολής Πανεπ. Αθηνών, από την ΑΥΓΗ

Διαβάσαμε με έκπληξη στον τύπο ότι προτείνεται, στην υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) από υπεύθυνο για το Περιβάλλον (!), η κατάργηση μιας από τις σπουδαιότερες καινοτομίες του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού, (ΓΟΚ), δηλαδή οι ημιυπαίθριοι χώροι και ότι η υπουργός, μιλώντας στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, εξέφρασε την πεποίθηση ότι η πρόταση αυτή είναι «ενδεδειγμένη ,αν και ύστατη». Μια πρόταση και τέτοια άσκηση πολεοδομικής πολιτικής είναι εσφαλμένη, αντιπεριβαλλοντική και εφόσον οδηγεί στη δημιουργία δυσμενέστερου περιβάλλοντος, αμφίβολης συνταγματικότητας, για τους ακόλουθους λόγους:
Ο ΓΟΚ , όπως ισχύει σήμερα, κατάργησε τα συστήματα δόμησης, η επιλογή των οποίων γινόταν συνήθως, με κομματικά κριτήρια για τη διαμόρφωση καλού ή μη περιβάλλοντος. Στην προσπάθειά του να αποφύγει τη χρησιμοποίησή του ως μέσου διαμόρφωσης πελατειακών σχέσεων (κατ' επιλογή εφαρμογή των οικοδομικών συστημάτων) παρουσιάζει, σε σχέση με τους προηγούμενους ΓΟΚ, αρκετές καινοτομίες , μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι ρυθμίσεις των άρθρων 7-11 που αφορούν τον νέο τρόπο δόμησης των ακινήτων ο οποίος επιδιώκει να συνδυάσει τη δομική εκμετάλλευση των ακινήτων με την προστασία του περιβάλλοντος και γενικά την αναβάθμιση της ζωής των πολιτών (δημιουργία καλύτερου πολεοδομικού περιβάλλοντος, με την ελεύθερη τοποθέτηση του κτηρίου στο οικόπεδο, την ογκοπλαστική ανάπτυξη του κτηρίου-ιδεατό στερεό). Ειδικότερα ο νέος ΓΟΚ θέλησε να αντικαταστήσει τα αντιαισθητικά «τσιμεντόκουτα» (πολυκατοικίες) με αισθητικά και λειτουργικά καλλίτερα κτήρια.. Για να σταματήσει η κατασκευή εξωστών- διαδρόμων γύρω στα κτήρια, και γενικότερα για να αντικατασταθούν οι δυσλειτουργικές προεκτάσεις των ταρατσών (εξωστών) χωρίς στην πραγματικότητα να προσφέρουν τίποτε στη βελτίωση της ζωής, προβλέφθηκε η κατασκευή εξωστών και ημιυπαίθριων χώρων. Ακόμη μέσω ημιυπαίθριων χώρων οι εγκλωβισμένοι στους κλειστούς χώρους ένοικοι θα μπορούσαν να απολαύσουν και τον περιβάλλοντα φυσικό χώρο λόγω της ευνοϊκών κλιματικών συνθηκών της Χώρας μας. Με την πρόβλεψη αυτή των ημιυπαίθριων χώρων κάθε κατοικία μπορεί να έχει τον αναγκαίο υπαίθριο χώρο της, ο οποίος διατάσσεται κατά την κρίση του μελετητή.
Η σπουδαία αυτή καινοτομία του ΓΟΚ έχει μετατραπεί, με ευθύνη του κράτους, σε αντικείμενο κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης και μια από τις πιο συχνά εμφανιζόμενης μορφές αυθαίρετης δόμησης με συνέπεια την κακοποίηση (βλάβη) του περιβάλλοντος των πόλεων της χώρας μας, οι περισσότερες από τις οποίες είναι προβληματικές από την άποψη της έλλειψης των έργων υποδομής και της μη αρμονικής σχέσης δομήσιμων και κοινόχρηστων χώρων με συνέπεια στην πρώτη νεροποντή οι δρόμοι να μεταβάλλονται σε ποτάμια και οι πλατείες σε λίμνες.
Το κράτος σύμφωνα με το Σύνταγμα έχει υποχρέωση να παίρνει προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος. Η υιοθέτηση από το υπουργείο μιας τέτοιας πρότασης κατάργησης των ημιυπαίθριων χώρων μας οδηγεί στη σκέψη ότι το κράτος παραδέχεται την ανικανότητά του να εφαρμόσει τα απαιτούμενα προληπτικά μέτρα πάταξης της αυθαίρετης δόμησης και προστασίας του περιβάλλοντος. Τα κατασταλτικά μέτρα δε τα αντικαθιστά με τη διαμόρφωση μιας αθέμιτης συναλλαγής μεταξύ αυτού και ιδιοκτητών αλλά και των κατασκευαστών παράνομων ημιυπαίθριων και άλλων βοηθητικών χώρων (πατάρια, υπόγεια κ.λπ.). ΄Όπως ισχυρίζεται ο προτείνων την κατάργηση των ημιυπαίθριων χώρων «πρέπει να υπάρξει η σχετική πρόβλεψη ώστε να μη χρειαστεί σε λίγα χρόνια να διευθετηθεί ένα νέο κύμα παράνομα κλεισμένων αυθαιρέτων και επομένως. Η λογική αυτή του «πονάει μάτι, κόβει κεφάλι», δεν μπορεί να σταθεί σε καμιά κριτική. Με μια τέτοια λογική πρέπει να καταργηθούν όλες οι καινοτομίες του ΓΟΚ και γενικότερα της πολεοδομικής νομοθεσίας οι οποίες καταστρατηγούνται με την ανοχή και ευθύνη του κράτους. Αν πράγματι δεν λάβει προληπτικά μέτρα το κράτος για την πάταξη της αυθαίρετης δόμησης θα εξακολουθήσει την ανοδική πορεία της με συνέπεια, κατά τακτά χρονικά διαστήματα, το κράτος την υποχρέωση πάταξης να την θεωρεί ως ευκαιρία χρηματικής είσπραξης. Τα σύνθημα «αν το δηλώσεις θα το σώσεις» θα θριαμβεύει επαναλαμβανόμενο και γενικά θα συνεχιστεί η ολέθρια εφαρμογή της πολιτικής του «δώσε και σώσε».΄Όλα αυτά βέβαια σε βάρος του περιβάλλοντος.
Συμπέρασμα ο θεσμός των ημιυπαίθριων χώρων είναι απαραίτητος για την ικανοποίηση των αισθητικών και λειτουργικών αναγκών των κτηρίων αλλά και των αναγκών των πολιτών του υποβαθμισμένου αστικού περιβάλλοντος. Οι περισσότερες από τις πόλεις της χώρας είναι πολεοδομικά προβληματικές, από την άποψη της ανυπαρξίας σχεδόν έργων υποδομής αλλά και της έλλειψης των κοινόχρηστων χώρων και βρίσκονται στα όρια της βιωσιμότητας. Συνεπώς αποτελεί μια ανάσα, η ύπαρξη των ημιυπαίθριων χώρων ,οι οποίοι παρέχουν την ευχέρεια απόλαυσης, λόγω των ευνοϊκών κλιματικών συνθηκών της χώρας μας, του περιβάλλοντα φυσικού χώρου.

Χρήσιμα νέα από την Greenpeace

Η Nestlé συνεχίζει την καταστροφή.

Η Nestlé, εταιρία που παράγει το KitKat, χρησιμοποιεί φοινικέλαιο από εταιρείες που καταστρέφουν τα τροπικά δάση της Ινδονησίας, απειλούν την πρόσβαση των ντόπιων στα προς το ζην και φέρνουν τους ουραγκοτάγκους στο χείλος της εξαφάνισης. >>δείτε το video

>>Υπόγραψε την επιστολή

Οι καταναλωτές στηρίζουν την Πελαγία

Τη συναντήσαμε έξω από τα σούπερ μάρκετ μαζί με τους εθελοντές της Greenpeace να ενημερώνει τον κόσμο για τον κίνδυνο εξαφάνισης εκείνης και των φίλων της, ζητώντας τη βοήθειά τους για την επιβίωσή τους.

>> δείτε φωτογραφίες από σούπερ μάρκετ

Καλό Πάσχα!

Τα στολίδια, τα αυγά και τα δώρα μας φέτος το Πάσχα, μπορούμε να τα φτιάξουμε μόνοι μας με κέφι, φαντασία και φυσικές πρώτες ύλες. Μικροί και μεγάλοι, χρησιμοποιώντας απλά καθημερινά πράγματα θα βάψουμε τα αυγά μας με φυσικούς τρόπους!

>> Συμβουλές για το Πάσχα