Αυτοδιοίκηση και πολιτικές ισότητας

Γράφει η Εύη Πάτκου:

Το φθινόπωρο που μας πέρασε 126 δήμοι υπέγραψαν την Ευρωπαϊκή Χάρτα για την Ισότητα των Φύλων στις τοπικές Κοινωνίες και ανέλαβαν δημόσια δέσμευση για την ανάπτυξη και εφαρμογή σχεδίου δράσης για την ένταξη της ισότητας στις πολιτικές του δήμου τους.

Οι περισσότερες «κατακτήσεις» των γυναικών στην πραγματική ζωή είναι μάλλον «θεωρητικές» και το γυναικείο και φεμινιστικό κίνημα αγωνίζονται για να αποκτήσουν τα γυναικεία κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα πραγματικό - υλικό χαρακτήρα. Στο επίπεδο του δήμου, «δείκτες» που δείχνουν την ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών θα μπορούσαν να είναι το ποσοστό βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών, η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, το ποσοστό ανεργίας των γυναικών, το ποσοστό κατανομής των εισοδημάτων, ο αριθμός αντρών και γυναικών εργαζομένων στις διάφορες υπηρεσίες του δήμου, το ποσοστό των γυναικών στο Δημοτικό Συμβούλιο, οι υποστηρικτικές δομές για την ενίσχυση και εξυπηρέτηση των γυναικών.

Κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο δήμος αποτελεί τη βαθμίδα διακυβέρνησης που βρίσκεται εγγύτερα στον πολίτη και στην πολίτισσα και ως εκ τούτου αποτελεί το καταλληλότερο δυνατό πεδίο για την καταπολέμηση της διαιώνισης και της αναπαραγωγής ανισοτήτων, και την προώθηση μιας πραγματικά δημοκρατικής κοινωνίας. Επίσης, είναι γενικά διαπιστωμένο ότι οι γυναίκες (όλων των ηλικιών) συχνά εμπλέκονται και αναλαμβάνουν δράσεις στα τοπικά πράγματα. Στη γειτονιά, στις σχολικές επιτροπές, στους συλλόγους γονέων, σε λαογραφικούς και πολιτιστικούς συλλόγους στα ΚΑΠΗ, ΚΔΑΠ, στους παιδικούς σταθμούς. Κάνουν δική τους υπόθεση τα «μικρά» ζητήματα της καθημερινότητας, που όμως είναι πολύ σημαντικά για την ανθρώπινη διαβίωση στην πόλη ή στο χωριό. Όλα αυτά αναδεικνύουν την ανάγκη να συστηματοποιηθούν οι παρεμβάσεις υπέρ των γυναικών και να ενσωματωθεί η διάσταση του φύλου σε όλες τις πολιτικές του δήμου, με τη δημιουργία υπηρεσιακών μονάδων για την ισότητα των φύλων στους νέους οργανισμούς των δήμων, που θα καλύπτουν τη βιωσιμότητα των πολιτικών και την παροχή συναφών υπηρεσιών. Γιατί είναι απαραίτητη αυτή η πολιτική; Γιατί οι γυναίκες και οι άνδρες κινούνται με διαφορετικό τρόπο στην πόλη, έχουν διαφορετικές ανάγκες, έχουν διαφορετική πρόσβαση σε πόρους, στην εργασία, στην εξουσία.

Έχει ενδιαφέρον για παράδειγμα να δούμε με ποιο τρόπο εντάσσεται η πολιτική για την ισότητα στα οικονομικά του δήμου, δηλαδή στον προϋπολογισμό του, στη δημοσιονομική πολιτική κ.λπ. Δεν θα έπρεπε, για παράδειγμα, να γνωρίζουμε αν και κατά πόσο ωφελούνται οι γυναίκες από τις δαπάνες του δήμου;

Ο δήμος μπορεί και πρέπει, να αναλαμβάνει συγκεκριμένες δράσεις αξιοποιώντας τις αρμοδιότητές του και σε συνεργασία με τοπικούς φορείς και γυναικείες οργανώσεις, ώστε να πραγματοποιεί μια διακυβέρνηση περισσότερο δημοκρατική για τα δύο φύλα. Με άλλα λόγια, για κάθε πολιτική του να τίθεται το ερώτημα ποιες είναι οι επιπτώσεις της στο τοπικό επίπεδο σε κάθε φύλο ξεχωριστά.

Οι δημοτικές αρχές, λοιπόν, των δήμων (τουλάχιστον) που υπέγραψαν τη Χάρτα Ισότητας των φύλων στις Τοπικές Κοινωνίες, πρέπει να δείξουν στην πράξη τη βούλησή τους για επιδίωξη ίσων ευκαιριών, να καταρτίσουν Σχέδιο Δράσης για την ένταξη της Ισότητας των Φύλων και στη συνέχεια να το εφαρμόσουν.

Επιπλέον, όταν μιλάμε για ισότητα, είναι απαραίτητο να μιλάμε όχι μόνο για ισότητα ευκαιριών αλλά και για ισότητα αποτελεσμάτων. Εκείνο, που θα περιμέναμε το γυναικείο κίνημα να κάνει, είναι να σηκώσει την κουρτίνα που διαχωρίζει την πραγματικότητα από τη συμβολική της αποτύπωση σε γενικές έννοιες περί ισότητας και «φερέλπιδα» προγράμματα. Να προσπαθήσει να εξηγήσει γιατί ενώ η νομική ισότητα των δύο φύλων είναι κατοχυρωμένη, εξακολουθεί να συνυπάρχει, με την κοινωνική υποτέλεια, την περιθωριοποίηση και εκμετάλλευση των γυναικών.

* Η Εύη Πάτκου είναι δημοτική σύμβουλος Δήμου Πυλαίας - Χορτιάτη

«Έξυπνα σχολεία» με καθαρίστριες των 52 ευρώ

Καθαρίζει το σχολείο καθημερινά και παίρνει 52 ευρώ το μήνα. Η περίπτωση της καθαρίστριας στο Ηράκλειο, που αποκαλύφθηκε πρόσφατα από την τοπική εφημερίδα ΤΟΛΜΗ, σοκάρει αλλά δεν είναι η μόνη στο συγκεκριμένο χώρο εργασίας. Αντίθετα, είναι αποκαλυπτική των προθέσεων του Υπουργείου Παιδείας αλλά και των πολιτικών που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια στον ευαίσθητο τομέα του καθαρισμού.

Η σημερινή κατάσταση

Περισσότερες από τις μισές καθαρίστριες των δημόσιων σχολείων, Δημοτικών Γυμνασίων και Λυκείων είναι συμβασιούχοι και όχι μόνιμο προσωπικό, παραμένοντας επί χρόνια όμηροι των κυβερνήσεων που εναλλάσσονται στην εξουσία. Ο συνολικός αριθμός των συμβασιούχων ανέρχεται στις 7.500. Το καθεστώς εργασίας τους αποτελεί την αποθέωση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων καθώς αμείβονται ανάλογα με τις ώρες που «απασχολούνται» κάθε ημέρα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται φαινόμενα εισοδήματος 52 ευρώ το μήνα όπως το τελευταίο στο Ηράκλειο. Ωστόσο, ακόμα κι αν υποτεθεί πως «πληρώνονται για όσες ώρες δουλέψουν» παραμένει το ερώτημα που απεγνωσμένα απευθύνουν εδώ και χρόνια «ποια υπουργός μπορεί να καθαρίσει ένα σχολείο σε δύο ώρες…». Τελικό χτύπημα είναι οι καθυστερήσεις στη μισθοδοσία τους από το Υπουργείο Παιδείας καθώς υπάρχουν καταγγελίες ακόμα και για χρωστούμενα δύο ετών σε κάποιες από αυτές.

Ο σχεδιασμός για το μέλλον

Τα σχέδια της Άννας Διαμαντοπούλου για το «έξυπνο σχολείο» δεν περιλαμβάνουν τις καθαρίστριες. Το «κόλπο» προβλέπει μετάταξη όλων των συμβασιούχων αλλά και των μονίμων στους δήμους έτσι ώστε να απαλλαγεί το υπουργείο από την υποχρέωση της μισθοδοσίας τους. Και όχι μόνον αυτό αλλά χωρίς να διασφαλίζεται η αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους πράγμα που σημαίνει πως δεν αναμένουν καμία σοβαρή μισθολογική αναπροσαρμογή και ασφαλώς συνέχιση της ανασφάλιστης εργασίας στην οποία τις έχουν καταδικάσει επί χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Αντιδράσεις

Στις 10 Ιουνίου οι καθαρίστριες πραγματοποίησαν μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και απαίτησαν συνάντηση με την υπουργό Άννα Διαμαντοπούλου. Μέχρι σήμερα η υπουργός αρνείται έστω και να τις δεχτεί σχεδιάζοντας να επέλθει το οριστικό τέλος της σχολικής χρονιάς και το πρώτο κουδούνι της επόμενης να βρει τις καθαρίστριες υπαλλήλους των Δήμων.

Ανακοινώσεις καταδίκης των σχεδίων της υπουργού εξέδωσαν τόσο η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας όσο και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Η ΟΙΥΕ τονίζει ότι η καθαριότητα των σχολείων αποτελεί ευθύνη του Υπουργείου και απαιτεί να σταματήσει η «μαύρη» ανασφάλιστη εργασία των συμβασιούχων καθαριστριών με άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους (σχολικό έτος 2009-2010), την πλήρη ασφαλιστική τους κάλυψη, καθώς και τη διασφάλιση της εργασιακής τους συνέχειας,

Το Εργατικό Κέντρο ζητά από την Υπουργό να ορίσει άμεσα συνάντηση με βάση το Κοινό Υπόμνημα ΓΣΕΕ – ΟΙΥΕ – ΕΚΑ για την επίλυση των αιτημάτων των καθαριστριών ώστε οι λύσεις να είναι προς όφελος των εργαζομένων στην Καθαριότητα και στην ομαλή λειτουργία των Σχολείων.

Ζητείται επίσης να μην επιχειρηθεί εν κρυπτώ, εκ μέρους της υπουργού, η ψήφιση ουδεμίας τροπολογίας, η οποία θα αφορά τον κλάδο των καθαριστριών, τη στιγμή που δεν έχει μέχρι σήμερα προηγηθεί καμία διαβούλευση με τους εργαζόμενους.

«Το έξυπνο σχολείο οφείλει να είναι και καθαρό», καταλήγουν και οι δύο ανακοινώσεις.

από το http://pisoselides.blogspot.com

Η ίση μεταχείριση των γυναικών δεν έπαψε να παραβιάζεται

Μέσα στο όλο κλίμα των ερχόμενων σκληρών μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης για τα δικαιώματα και την ασφάλιση των εργαζόμενων της χώρας ο Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας πραγματοποίησε χθες την τρίτη ενημερωτική του συνάντηση με θέμα "Η αρχή της ίσης μεταχείρισης στην πρόσβαση, στην απασχόληση και τους όρους εργασίας" θίγοντας έτσι άγνωστες- για πολλούς- πτυχές των εργασιακών συνθηκών που βιώνουν αρκετές γυναίκες όπως για τον κίνδυνο απόλυσης σε ενδεχόμενη εγκυμοσύνη, για την σεξουαλική παρενόχληση ή για τον αποκλεισμό τους από υψηλόβαθμες θέσεις. Στη χθεσινή ενημέρωση η κ. Π. Πέτρογλου, δικηγόρος εξειδικευμένη σε θέματα εργασιακών σχέσεων ισότητας των δύο φύλων, ιδιαίτερα ενημερωμένη για τις σχετικές νομοθεσίες που αφορούν τις γυναίκες εργαζόμενες στα κράτη της Ε.Ε. φώτισε σημεία σε θέματα που αφορούν την προστασία της μητρότητας, τον συνδυασμό οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής όπως και για την αναγκαιότητα απάλειψης των διακρίσεων και των κοινωνικών στερεοτύπων μέσα από πολλά πραγματικά περιστατικά. Κάνοντας μια σχετική αναδρομή σε προηγούμενες νομοθεσίες σχετικά με την ισότητα των φύλων έφτασε ως το σήμερα. Ξεχωριστή νήξη έγινε στους όρους "άμεσης" και "έμμεσης" διάκρισης και κυρίως στις δυσκολίες που παρουσιάζονται σε δίκες σχετικά με υποθέσεις συγκεκαλυμμένης και υπόγειας ("έμμεσης" δηλαδή) διάκρισης. Το ότι αρκετές γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους ωθούνται στην παραίτηση (προκειμένου να μην πάρουν άδειες μητρότητας) από την δουλειά τους είναι ένα από τα ζητήματα που αφορούν τις ηλικίες 20- 35. Απ' την άλλη η χρήση της γονικής άδειας, τόνισε η κ. Πέτρογλου, από τους άνδρες, σπάζοντας έτσι τα στερεότυπα, θα βοηθήσει στην κατεύθυνση απόκτησής της από τις γυναίκες. Ωστόσο οι συνθήκες εργασίας όσο θα είναι προβληματικές τόσο θα υπάρχουν και φαινόμενα όπως αυτά της απόλυσης όσων βρίσκονται σε εγκυμονούσα κατάσταση. Συν τοις άλλοις στην αναφορά που έγινε για την σεξουαλική παρενόχληση που υφίστανται οι εργαζόμενες διαπιστώθηκε η κυρίαρχη νοοτροπία και αντίληψη που επικρατεί απέναντι στο θηλυκό γένος. Σημαντικό είναι το γεγονός της έλλειψης μαρτύρων (για διάφορους λόγους) σε δικαστικές διαμάχες με θέμα τη σεξουαλική παρενόχληση. Μολονότι με τη νέα νομοθεσία επιτρέπονται συγγενικά πρόσωπα για μάρτυρες οι δυσκολίες συνεχίζουν να υπάρχουν και είναι αρκετές, πολλές γυναίκες έτσι καταλήγουν στο σημείο να μη φανερώνουν τέτοιου είδους περιστατικά. Συνεπώς δεν αρκεί μόνο η θέσπιση μιας νομοθεσίας αλλά και η πρακτική εφαρμογή της να επιβάλλει την απόδοση δικαιοσύνης. Το ζήτημα του αποκλεισμού των γυναικών από υψηλόβαθμες θέσεις τέθηκε προς συζήτηση και εντοπίστηκε στις τοποθετήσεις όσων πήραν τον λόγο. Στην όλη, ενδιαφέρουσα ομολογουμένως, κουβέντα συνέβαλε ο γόνιμος διάλογος των γυναικών, ενώ οι προσωπικές εμπειρίες από τους εργασιακούς τους χώρους αποτέλεσαν σημείο αναφοράς και προβληματισμού για όλες. Η τέταρτη ενημερωτική συνάντηση θα λάβει έκταση την Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2007 (Σκουφά 60) με θέμα την "πολιτική της Ε.Ε. για την πρόληψη και καταπολέμηση της σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας. Μέτρα που έχουν ληφθεί στην Κύπρο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες" με ομιλήτριες τις Ι. Μαγγανάρα, Ε. Βαρχαλαμά και τον Μ. Αντωνίου. Ο Σ.Δ.Γ. είναι το πρώτο και μόνο αποκλειστικά φεμινιστικό σωματείο στην Ελλάδα, με συνεχή λειτουργία από το 1920 (διέκοψε τη δραστηριότητά του μόνο κατά τη μεταξική δικτατορία και κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών). Επιπλέον είναι μη κομματική οργάνωση που από το 1923 είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Γυναικών παλεύοντας για την κατάκτηση από τις γυναίκες ίσων αστικών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων με τους άνδρες στο νόμο και την πράξη. Επίσης σκοπός του είναι η προώθηση της γενικής, επαγγελματικής, πολιτικής και κοινωνικής μόρφωσης της γυναίκας. Με Σχέδιο Δράσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων στην αγορά εργασίας και στην απασχόληση με έμφαση την σεξουαλική παρενόχληση ο Σύνδεσμος (με έγκριση του Σχεδίου του από τον υπουργό Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας) προχώρησε στη διοργάνωση 2 κύκλων ενημερωτικών συναντήσεων (Σεπτέμβριο- Δεκέμβριο 2007 ο πρώτος, Ιανουάριο- Απρίλιο 2008 ο δεύτερος). Οι δύο άξονες του σεμιναρίου έχουν να κάνουν με α) την καταπολέμηση των διακρίσεων στην αγορά εργασίας και στην απασχόληση, β) την πρόληψη και καταπολέμηση της σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας.