Έκτακτος φόρος καπνού και στα καυσόξυλα

Ημερομηνία: 03/01/2013

Εφόσον παράγουν καπνό ο οποίος όχι μόνο εισπνέεται αλλά βλάπτει και την υγεία, τα ξύλα για το τζάκι εντάσσονται πλέον στην κατηγορία των ειδών καπνιστού και οι «τζακοθεριακλήδες», επιβαρύνονται με τους προβλεπόμενους φόρους!

Ριζικά μέτρα θα λάβει το Υπουργείο Οικονομικών, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη βλαβερή καβάντζα έμμεσης φοροδιαφυγής, που εμφανίστηκε φέτος με τα καυσόξυλα.

Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, η στέρηση εσόδων που έχει προκαλέσει η χρήση των τζακιών δεν εντοπίζεται μόνο στην κάθετη μείωση του υπερφορτωμένου με φόρους πετρελαίου, αλλά και στην κάθετη πτώση της κατανάλωσης τσιγάρων, δεδομένου ότι οι καπνιστές, εισπνέουν πλέον τον καπνό που χρειάζονται από τις αναθυμιάσεις και δεν αγοράζουν τσιγάρα.

Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι καταγγελίες για παράνομες συγκεντρώσεις καπνιστών, που επιδίδονται στα γνωστά «Ντουμάνι Πάρτι»: Μαζεύονται πολλοί σε σαλόνια, ανάβουν το τζάκι και κλείνουν την καμινάδα προκαλώντας τεχνητό νέφος κάπνας μέσα στο σπίτι, με αποτέλεσμα να εξοικονομούν πολλά πακέτα τσιγάρων.

Για το λόγο αυτόν και έπειτα από αντι-τζακική προπαγάνδα πολλών ημερών, όπου επισημάνθηκαν και κατακεραυνώθηκαν επαρκώς τα τζάκια και τα καυσόξυλα, το υπουργείο έκρινε ότι η κοινή γνώμη προετοιμάστηκε για την επιβολή του «ξυλοκαπνοφόρου». Δηλαδή του φόρου που θα εξισώνει την ξυλεία ψησίματος με την ξυλεία θέρμανσης. Πράγμα που εκτός από αύξηση εσόδων θα βοηθήσει και στην πάταξη του λαθρεμπορίου κάρβουνου.

Τα νόμιμα φορολογημένα κούτσουρα, θα φέρουν στο εξής ειδική ταινία γνησιότητας και προειδοποίηση όπως όλα τα προϊόντα καπνού, ενώ οι οξιές και οι ελιές που διαρκούν περισσότερο, θα επιβαρύνονται κει με φόρο πολυτελείας. 

Στην ίδια κατηγορία των εναλλακτικών ειδών καπνιστού, αναμένεται σταδιακά να ενταχθούν επίσης τα καπνογόνα γηπέδου (ο φόρος των οποίων θα εξισωθεί με τις φωτοβολίδες εντοπισμού), οι ολυμπιακές δάδες, οι εξατμίσεις παλιών οχημάτων, οι τσίχλες νικοτίνης και τα αρωματικά sticks.

Αντίθετα, προς το παρόν από τον ειδικό φόρο θα εξαιρεθούν η ινδική κάναβη (που δημιουργεί ανάγκη για κατανάλωση τσιπς, σοκολάτας και άλλων ειδών που ευνοούν την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας) τα καντήλια, τα κεριά στα μανουάλια και τα λιβάνια στα θυμιατήρια, αφού η εισπνοή τους κάνει το κοινό πιο εύπιστο και πρόθυμο.

Τέλος, εξετάζεται η πρόταση να φορολογηθεί επιπλέον το κονιάκ, που προκαλεί και αυτό αίσθημα ζέστης και αποτρέπει τους φορολογούμενους από τη χρήση πετρελαίου.

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό αποτελεί προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε το υπεύθυνα.)

 

Πηγή: Moufanet

Αναπαραγωγή από left.gr
 

 

Ο Καζαμίας του 2013

 Οι έγκυρες προβλέψεις για το 2013 από τη γνωστή αστρολόγο, μελλοντολόγο, μπαρουφολόγο Παπαλάμπραινα (ουχί την καημένη).

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Η πρωτοχρονιά έρχεται. Ο καινούριος χρόνος μπαίνει σε όλες τις χώρες, όμως στην Ελλάδα... Τα ρολόγια δείχνουν 12, μεσάνυχτα, αλλά ο χρόνος δεν αλλάζει. Μηδέ κανονιές πέφτουνε στον Λυκαβηττό, μηδέ καράβια ακούγονται στον Περαία... Η τρόικα συσκέπτεται για να αποφασίσει αν η χώρα μας θα μπει στο 2013, αν πληροί τις προϋποθέσεις... Σύσκεψη των αρχηγών (επεισόδιο 2.546,78) πραγματοποιείται στην Κατάληψη Μαξίμου. Ο πρωθυπουργός δηλώνει αισιόδοξος, ο Βενιζέλος λέει κάτι ακατάληπτα δικά του και ο Φώτης αναζητεί ισοδύναμη βασιλόπιτα... 

Τελικά η τρόικα αποφασίζει να μας αφήσει να μπούμε στο 2013 κατά τις 5:30 το πρωί, οπότε και μας βρίσκει η νέα χρονιά στον ύπνο! Ο Καμίνης, εν τω μεταξύ, έχει κοκαλιάσει κάπου στην πλατεία Συντάγματος, περιμένοντας να στείλει χαρμόσυνο μήνυμα στους δημότες του. 

Ο χειμώνας συνεχίζεται βαρύς και ο Δένδιας παρακαλάει πια τους διαδηλωτές να ανάβουν κάδους σκουπιδιών και να πετούν μολότοφ για να ζεσταίνεται η πόλη των Αθηνών με τα σβηστά καλοριφέρ.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Η δόση του Γενάρη δεν έχει ακόμα εκταμιευτεί και η τρόικα εσωτερικού προσπαθεί για άλλη μια φορά να μας σώσει για τελευταία φορά, με τα τελευταία επώδυνα μέτρα που θα επιβαρύνουν τους τελευταίους πια εργαζόμενους. Ο στόχος Παπανδρέου έχει πια ξεπεραστεί. Δεν υπάρχει ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια, αλλά ένας σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο. Με χαρά ο Σαμαράς, σε διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό, επιχαίρει που τετραγώνισε την εργασία. Οι ζαχαροπλάστες-κατασκευαστές τριγώνων Πανοράματος κατεβαίνουν σε απεργία, διαμαρτυρόμενοι για την απαράδεκτη αυτή εξέλιξη για τον κλάδο τους και η Θεσσαλονίκη είναι σε αναβρασμό. 

Ο Σταύρος Ψυχάρης, αναμένοντας ακόμα το δάνειο, σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμά του στο Β(λ)ήμα, κάνει λόγο για στρογγυλεμένη δημοκρατική εκτροπή και αποκαλύπτει σχέδιο για πραξικόπημα στις 30 του Φλεβάρη. 

Ο Βενιζέλος κάνει συσκέψεις επί συσκέψεων με τον εαυτό του και ετοιμάζεται να γυρίσει την ταινία «Μόνος στην Ιπποκράτους» με πρωταγωνιστή και σκηνοθέτη τον ίδιο. 

Ο Ανδρέας Λοβέρδος με σύνθημα «ρίξε στο κορμί μου σπίρτο να πυρποληθώ» διοργανώνει το ιδρυτικό συνέδριο της ΡΙΚΣΣΥ. Αν και προσκεκλημένες, οι οροθετικές κρατούμενες δεν προσέρχονται και ο Λοβέρδος καταγγέλλει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι μπαίνει εμπόδιο στην ανόρθωση της χώρας με τον άκρατο λαϊκισμό του.

ΜΑΡΤΙΟΣ

Ο χρυσαυγίτης Μιχαλολιάκος ιδρύει κέντρα αδυνατίσματος μόνο για Έλληνες σε όλη τη χώρα και με βοηθό τον Κασιδιάρη σχεδιάζουν αλυσίδα κρεοπωλείων με την επωνυμία «Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» μόνο για αλλοδαπούς. 

Στο ΠΑΣΟΚ οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι και η διάνοια που ακούει στο όνομα Βενιζέλος καλεί τον Τσίπρα σε αγώνα πινγκ-πονγκ με τον Πάγκαλο, ώστε με τα έσοδα να αποπληρωθούν οι μισθοί. Αναστάτωση επικρατεί στην Κουμουνδούρου, που δεν ξέρει τι να απαντήσει, αλλά την τελευταία στιγμή τη λύση δίνει ο Περισσός. Η Αλέκα Παπαρήγα, απευθυνόμενη στον Πάγκαλο, του λέει: «Μην εμπιστεύεσαι τον ΣΥΡΙΖΑ!». Ο πρώην αντιπρόεδρος πείθεται, δηλώνοντας «καλύτερα να φάω τα μπαλάκια, παρά να παίξω με τον μπαχαλάκια». 

Η ρήση Πάγκαλου ενθουσιάζει τον φιλόμουσο κερκυραίο Δένδια, που μελοποιεί τον στίχο και σπάει ταμεία από τις πωλήσεις του χιτ. Με τα έσοδα κάνει τάμα στην Παναγιά την Κανάλα να μην του ΜΑΤιάσει τα ΜΑΤ ο ΣΥΡΙΖΑ και να συνεχίσουν να είναι αξιόμαχα ενάντια σε εργαζόμενους που διαδηλώνουν για τα κάθε φορά τελευταία μέτρα. 

Εν τω μεταξύ η ΔΗΜΑΡ στην προσπάθεια να δημιουργήσει τον σοσιαλδημοκρατρικό πόλο κατεβαίνει μαζί με το ΠΑΣΟΚ στο καρναβάλι της Πάτρας. Βλέποντας το θέαμα Κουβέλης ντυμένος Κοκκινοσκουφίτσα, Βενιζέλος Πασοκομένος Γάτος και Μπίστης Χιονάτη η Διαμαντοπούλου, δηλώνοντας απογοητευμένη, ιδρύει νέο κόμμα με τον Τζήμερο, τη «Δημιουργιά Ξ-Άννα».

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Η άνοιξη μπαίνει αλλά τα χελιδόνια δεν έρχονται, καθώς έχει μπει νέος φόρος ακινήτου στις φωλιές πτηνών... Είμαστε πια στη Σαρακοστή και η χριστιανική παράδοση δημιουργεί προβλήματα στους κόλπους των χρυσαυγιτών που δεν βρίσκουν νηστίσιμα συμπληρώματα διατροφής για να κάνουν μπράτσα. 

Ο χρυσαυγίτης Λαγός (χωρίς πετραχήλια) δηλώνει την αντίθεσή του και για να αποφευχθεί η διάσπαση σε Χρυσή Αυγή και Ασημένιο Σούρουπο, γίνεται καλόγερος στην πλατεία του Άγιου Παντελεήμονα, στήνοντας τη σκήτη του μέσα στην παιδική χαρά. Ο Άδωνις σε συνέντευξη του σε τηλεοπτικό σταθμό τσιρίζει ότι «το ακροδεξιό αίμα νερό δεν γίνεται» και βάζει κι αυτός τα ράσα, ανοίγοντας βιβλιοπωλείο για βίους αγίων και μόνο ακριβώς απέναντι από τη σκήτη του Λαγού. Ο Φαήλος Κρανιδιώτης δηλώνει ενθουσιασμένος από αυτή την εξέλιξη και ετοιμάζει νέο σάιτ με την επωνυμία pio_fasistas_pethaineis. 

Στη σύσκεψη των αρχηγών Νο 6.713,45, ο Σαμαράς δηλώνει αισιόδοξος ότι τα τελευταία μέτρα που προτείνει ο Στουρνάρας θα οδηγήσουν στην ανάκαμψη, καθότι δεν πρόκειται για μέτρα αλλά για μίλια... Ο Κουβέλης πανηγυρίζει ότι η απαγκίστρωση πέτυχε έξι μίλια ανοιχτά της Παροναξίας, πράγμα που διαψεύδει ο Μανόλης Γλέζος λόγω εντοπιότητας. Για «λόμπι της δραχμής» κάνει λόγο για 198.345ή φορά ο Κεδίκογλου, αποκαλύπτοντας ότι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κύριος Γλέζος ζητεί να επιστραφούν οι γερμανικές αποζημιώσεις που έχουν υπολογιστεί στο εθνικό νόμισμα! 

Στο Συνέδριο του ΚΚΕ γίνεται η πολιτική αποκατάσταση του Νικηταρά του Τουρκοφάγου και του Οδυσσέα Ανδρούτσου και ο «Ριζοσπάστης» (που πλέον βγαίνει από 4,78 εργαζομένους) κυκλοφορεί με προσφορά CD με αθάνατα τραγούδια της Κλεφτουριάς!

ΜΑΪΟΣ

Το Πάσχα έρχεται και η Πρωτομαγιά πέφτει Μεγάλη Τετάρτη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται... Η θεϊκή αυτή σύμπτωση βάζει ιδέες στον Στουρνάρα που προτείνει οι εργαζόμενοι να αμείβονται όπως οι μαθητές στον Μυστικό Δείπνο, με λίγο ψωμάκι και λίγο κρασί. Ο Τζήμερος πανηγυρίζει για την εκπληκτική αυτή ιδέα, φτάνει να βρίσκει σύμφωνους και τους εργοδότες... Ο ΣΕΒ κάνει πάρτι! Η Ντόρα, ασκώντας κρητική κριτική στην κυβέρνηση, δηλώνει ότι το σωστό θα ήταν η αμοιβή να οριστεί με βάση το γνωστό άσμα «λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και τ΄ αγόρι μου». Ο Μητσοτάκης την καλεί να ιδρύσουν από κοινού νέο κόμμα με αυτό το κεντρικό σύνθημα. 

Η κατάνυξη όμως των ημερών επισκιάζει την πολιτική, καθώς οι σφαγές των εργαζομένων δίνουν τη θέση τους στις σφαγές των αμνοεριφίων. Το ΚΚΕ καταγγέλλει τους εκδοροσφαγείς και καλεί τα λαϊκά στρώματα και τα παπλώματα να πουν «Όχι στα συμφέροντα των μεγαλοτσελιγκάδων». Ο Μάκης Μαΐλης επιτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ που ταυτίζεται με την καπιταλιστική διατήρηση των πασχαλινών εθίμων και κάνει προσωπική επίθεση στον Τσίπρα λόγω της καταγωγής του από κτηνοτροφική περιοχή. «Μην ξεχνάμε ότι είναι και βάζελος» συπληρώνει ο Θόδωρος Πάγκαλος, που υπενθυμίζει πως η αγάπη του Αλέξη στο τριφύλλι δεν είναι τυχαία... 

Τη βραδιά της Ανάστασης στη Μητρόπολη ο Καιάδας ψάλλει το «Χροιστώς Αναίστυ», ενώ ο Παναγιώταρος κάνει λόγο για ιουδαϊκές κολωτροιπήδαις...

ΙΟΥΝΙΟΣ

Στη σύσκεψη των αρχηγών της τρόικας εσωτερικού Νο 123.678,45, αποφασίζεται ανασχηματισμός! Υπουργός των Οικονομικών είναι πια ο ίδιος ο Τόμσεν για να μη χανόμαστε και στη μετάφραση των μέτρων. Δεδομένου ότι έχουν βρεθεί πια πλήθος κοιτάσματα πετρελαίου στη χώρα υπουργός Ενέργειας αναλαμβάνει ο Λιακόπουλος. Ο Μπίστης γίνεται υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ με σκοπό την πλήρη διάλυση της νέας κυβέρνησης. Ο Φώτης Κουβέλης αναλαμβάνει αντιπρόεδρος Δολώματος, Καθετής και Απαγκίστωσης! Ο Βενιζέλος κι αυτός σε θέση αντιπροέδρου Χαρατσονομίας, βάζει νέα χαράτσια στο νερό, τη βότκα, το ουίσκι και φυσικά στον αυνανισμό. Ο μόνος υπουργός που παραμένει στο υπουργείο του είναι ο Δένδιας, ο οποίος, καθότι ειδικός καταληψιολόγος, κάνει κατάληψη στην Κατεχάκη! 

Η νέα κυβέρνηση ορκίζεται να μας αποτελειώσει και στην πρώτη της συνεδρίαση στην Κατάληψη Μαξίμου συμμετέχουν σε ζωντανή σύνδεση η Μέρκελ, ο Ψυχάρης και ο Μπόμπολας... 

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες διοργανώνουν 3.567 ανεξάρτητα φεστιβάλ σε όλη τη χώρα, ένα για κάθε μέλος. Ο Πάνος Καμμένος ζητεί δημοσίως τις συμβουλές του Τσίπρα για να επιτύχει την ενότητα στο κόμμα του. Ο Σπύρος Χαλβατζής εξανίσταται και μιλάει για οπορτουνιστικές πατέντες... που αποδεικνύουν τον πραγματικό αντεργατικό και φιλομονοπωλιακό χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ...

ΙΟΥΛΙΟΣ

Ο Σαμαράς παραιτείται και η κυβέρνηση διαλύεται στη Νο 109.567.897,46 σύσκεψη των αρχηγών. Ο Φώτης Κουβέλης εξέρχεται του Μαξίμου κλαίγοντας και θρηνώντας την απαγκίστρωση που χάνει, με μια άδεια πετονιά στο χέρι. 

Ο Ψαριανός δηλώνει αγανακτισμένος και φοβισμένος από την αναπόφευκτη επέλαση του λαϊκισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Αγκαλιασμένος με τον Βορίδη και τον Κεδίκογλου χορεύουν τον Ζορμπά στο πλακόστρωτο της πλατείας Συντάγματος, ενώ ο Μάνος, η Ντόρα, ο Τζήμερος και ο Λοβέρδος τους ραίνουν με λογαριασμούς της ΔΕΗ. Η Άννα Διαμαντοπούλου σέρνει παραδίπλα το χορό, ανεμίζοντας ένα Hermes, μαζί με τον Χατζησωκράτη και τον Σωκράτη Κόκκαλη.  

Τα κανάλια όπου Γης δείχνουν τις σκηνές των αγανακτισμένων πολιτικών της πλατείας Συντάγματος, ενώ ο Δένδιας απειλεί με μηνύσεις όλα τα διεθνή μέσα, ακόμα και τους δορυφόρους. 

Σχηματίζεται κυβέρνηση από προσωπικότητες με κεντρικό πυρήνα τον ΣΕΒ και την Αρχιεπισκοπή. Πρωθυπουργός ορκίζεται ο Μητσοτάκης για να φέρει γούρι. Η βασίλισσα Ελισάβετ ενθουσιάζεται από την επιλογή αυτή και του εύχεται μακροημέρευση.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ενώ οι Έλληνες κάνουν τα μπάνια τους όπως - όπως σε συντριβάνια και γούρνες, οι Ευρωπαίοι τουρίστες συρρέουν κατά χιλιάδες να δουν τα χάλια μας. Η Φάνη (Πάλι υπουργός) Πετραλιά καλεί τους Έλληνες πολίτες να παριστάνουν τους ευτυχισμένους για να μην κάνουν κακό στον τουρισμό. Μάσκες αποκριάτικες με πλατιά χαμόγελα διατίθενται από τον ΕΟΤ, αγορασμένες με πλαστές επιταγές. 

Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης από τα Χανιά, όπου κάνει διακοπές, οργανώνει αγώνα αυτονόμησης της Μεγαλονήσου με την ελπίδα να γίνει εκεί πρωθυπουργός μια μέρα η Ντόρα του και να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του. 

Στην Παναγία της Τήνου γιορτάζεται με λαμπρότητα ο Δεκαπενταύγουστος, καθώς πλήθη πιστών σέρνονται στα τέσσερα, πραγματοποιώντας τάμα στη Μεγαλόχαρη να ρίξει την ανεργία κάτω από το 55% όπου έχει φτάσει... Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κύριος Μίχαλος του ΕΒΕΑ, δηλώνει ότι η ανεργία οφείλεται στην ανερμάτιστη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που δεν αφήνει τους εργαζόμενους να δουλεύουν χωρίς αμοιβή... για να συγχωρεθούν τα πεθαμένα τους. Ο Άνθιμος και πάσης Θεσσαλονίκης ταυτίζεται με τις δηλώσεις Μίχαλου που επιβεβαιώνουν ότι οι άθεοι Συριζαίοι δεν διαθέτουν τέτοιες ευαισθησίες.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Τα σχολεία -όσα απέμειναν- ανοίγουν. Τα βιβλία προβλέπεται όμως ότι θα αρχίσουν να τυπώνονται λίγο πριν από τα Χριστούγεννα από τα ξωτικά του Άγιου Βασίλη, ο οποίος και θα τα φέρνει μόνο στα καλά παιδάκια που δεν πιστεύουν τους κακούς Συριζαίους και υπομένουν φρόνιμα το μαρτύριο της διάλυσης της παιδείας. 

Οι φοιτητές καταλαμβάνουν τα πανεπιστήμια και στον αγώνα τους συμπαραστέκεται η Άννα Διαμαντοπούλου με δηλώσεις της. Προσπαθεί να τονώσει έτσι το φιλολαϊκό της προφίλ, γιατί το ανφάς της είναι «χέσε μέσα». 

Ο Λοβέρδος ως πρόεδρος, αντιπρόεδρος και εκπρόσωπος Τύπου της ΡΙΚΚΣΥ καλεί την κυβέρνηση να πάρει κι άλλα μέτρα, ώστε να δοθούν τα αποτελέσματα σε συνέδριο ανθρωπολόγων για το πόσο αντέχει ο άνθρωπος. 

Στη σύσκεψη των αρχηγών Νο 156.765.345,57 αποφασίζεται η ιδιωτικοποίηση του Μεγάρου Μαξίμου. Έντονα αντιδρά η ΔΗΜΑΡ, που σε ανακοίνωσή της καλεί να βρεθεί ισοδύναμο ξεπούλημα και προτείνει την πώληση της Μητρόπολης Αθηνών μαζί με τα καντηλέρια και τα εξαπτέρυγα. Αντιδρά η Χρυσή Αυγή που κάνει λόγο για αντίχριστους και «γαμιμαίναις άθαιες κολωτροιπήδαις». 

Ο Περισσός καταγγέλλει προσπάθεια να αποπροσανατολιστεί το κίνημα των λαϊκών στρωμάτων και παπλωμάτων από τα πραγματικά του πούπουλα. 

Η κυβέρνηση παραπαίει και οι τρεις αρχηγοί βρίσκουν πια παρηγοριά στις συσκέψεις τους σε αγνά προϊόντα της μεσσηνιακής γης που τους προμηθεύει ο Αντώνης Σαμαράς... Καπνίζοντας την πίπα της ειρήνης προσπαθούν να γαντζωθούν στην εξουσία, καθώς 1.345.687 γκάλοπ δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και τα δικά τους αποκόμματα στα τάρταρα...

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Η πολιτική ζωή βρίσκεται σε κρίση. Μετά από προσπάθειες συγκάλυψης μηνών αποδεικνύεται ότι σπάνια βρίσκεις μέλος κυβέρνησης από τη δεκαετία του '90 και εντεύθεν που να μην βρίσκεται το όνομά του στη λίστα Λαγκάρντ. Κι αν όχι το δικό του όνομα, της νοικοκυράς γυναίκας του, του μπατζανάκη του, του κουμπάρου του και του τριτοξάδελφου του πεθερού του. 

Κλιμάκιο δημοσιογράφων με συντονιστές τον Πρετεντέρη και την Όλγα Τρέμη περιοδεύει στα νηπιαγωγεία της χώρας, αναζητώντας νέα άφθαρτα πρόσωπα (νήπια στην ανάγκη) που θα πάρουν στα χέρια τους την πολιτική ζωή του τόπου, θα βγάλουν την Ελλάδα από το τέλμα της ακυβερνησίας και θα δώσουν ελπίδα στα διαμαρτυρόμενα συριζοδαιμονισμένα πλήθη. 

Οι παρελάσεις της 28ης Οκτώβρη δεν προγραμματίζονται. Χιλιάδες αγανακτισμένων πολιτών κάνουν μόνοι τους παρέλαση με ρόπαλα στα χέρια και η χώρα μετατρέπεται σε ένα απέραντο ποτάμι οργής και αγανάκτησης. Ο Πάγκαλος μεταφέρεται λιπόθυμος σε νοσοκομείο από ταβέρνα της Ελευσίνας όπου παρακολουθούσε τα πλήθη από την τηλεόραση. Από το κρεβάτι του πόνου κάνει δηλώσεις στις κάμερες, καταγγέλλοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα προσωπικά και τα δυο του παιδιά ως υποκινητές των επεισοδίων. «Αυτός ο γιος του ξεσήκωσε τα νήπια, τα έμαθα εγώ. Δεν με γελάει εμένα ο κύριος Τσίπρας που συγκαλύπτει το γιο του. Αυτός ο μικρός ξεσηκώνει τους παιδικούς σταθμούς εναντίον του σοβαρού και υπεύθυνου πολιτικού κόσμου», αστράφτει και βροντάει ο Πάγκαλος με τον ορρό στο χέρι.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Φθινοπωριάζει για τα καλά και δεν πέφτουν μόνο τα πρωτοβρόχια. Πέφτουν κεφάλια, πέφτουν κυβερνήσεις, πέφτουν οι δείκτες της οικονομίας... Ο Σαμαράς ζητάει πολιτικό άσυλο στην ΠΓΔΜ, ενώ ο Βενιζέλος βγαίνει στο μπαλκόνι της Ιπποκράτους και χαιρετάει τους περαστικούς απαγγέλλοντας στίχους του Τάσου Κουράκη. Ο Φώτης Κουβέλης χέρι - χέρι με τον Ψαριανό χορεύουν το χορό του Ζαλόγγου στην Ομόνοια, όταν με έκπληξη ανακαλύπτουν ότι το συντριβάνι δεν είναι πια εκεί... 

Οι χρυσαυγίτες μαυρίζουν ο ένας τον άλλο στο ξύλο και μετά ζητούν την απέλασή τους καθότι είναι μαυριδεροί. Ο Μιχαλολιάκος αναφωνεί «ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται» μασουλώντας τα ομώνυμα πτι-μπερ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ! 

Ο Καρατζαφέρης επισκέπτεται την Αγία Λαύρα για να ιδρύσει το νέο κόμμα της Μεγάλης Ελλάδας με πρωτεύουσα την Πόλη, που ονομάζεται ΧΑΟΣ (Χαρούμενος Ορθόδοξος Συναγερμός). 

Ο Λοβέρδος έρχεται σε ρήξη με τη μονοπρόσωπη ΡΙΚΣΣΥ και αποχωρεί προς άγνωστη κατεύθυνση, αφήνοντας τεράστιο κενό (τόοοοοοσο μετά συγχωρήσεως) στο πολιτικό σύστημα. 

Μόνο η Άννα Διαμαντοπούλου δηλώνει ικανοποιημένη από τις πολιτικές εξελίξεις, τονίζοντας πως όλα αυτά οδηγούν στην ευελφάλεια... Η Ντόρα της επιτίθεται από την Αυτόνομη Δημοκρατία της Κρήτης, λέγοντας «ευελφάλεια στα μούτρα σου, μωρή σοσιαλίστρια».

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Η τριάδα των αρχηγών αφού πραγματοποιεί την Νο 999.999.999,99 σύσκεψη, επισκέπτεται την Κουμουνδούρου και παρακαλάει τον ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει τη διακυβέρνηση του τόπου. Μεταφέρουν έκκληση των κομμάτων τους και των αποκομμάτων τους να γίνει ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός. Λεφτά στα ταμεία δεν υπάρχουν ούτε για ψηφοδέλτια. Πού καιρός να προκηρύξουν εκλογές με την ανεργία στο 65% και την ύφεση στο 30%... 

Ο ίδιος ο Στουρνάρας πέφτει στα πόδια του Τσακαλώτου και του ζητάει να σώσει την οικονομία... Ο Στέφανος Μάνος μαζί με τον Δασκαλόπουλο παρακαλάνε τον Δραγασάκη να κάνει επιτέλους κάτι... 

Τα γραφεία της ΝΔ προσφέρονται από το κόμμα και μετατρέπονται σε κέντρο αστέγων, ενώ στην Ιπποκράτους στεγάζονται πλέον οι δομές κοινωνικής αλληλεγγύης. 

Οι εκλογές γίνονται στα τέλη Δεκεμβρίου και τα ποσοστά δεν μετριούνται με ψήφους αλλά με μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει ελάχιστα μελομακάρονα και μένει εκτός Βουλής. Ο Βενιζέλος, με μοναδικούς του συνεργάτες τον Κίμωνα Κουλούρη και τον Νίκο Μπίστη -προ του κινδύνου να πάψει να ασχολείται με την πολιτική- ιδρύει την οργάνωση ΣΚΑΤΑ (Σοσιαλιστικό Κόμμα Αριστερής Τάσης) και διαπραγματεύεται με τον Τσίπρα το ενδεχόμενο να συνεργαστεί με την κυβέρνηση της Αριστεράς. Τελικά, μετά από το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων, συνεργάζεται με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. 

Τα Χριστούγεννα έρχονται χωρίς καλικάντζαρους και με κυβέρνηση αριστερή. Όσο για την πρωτοχρονιά βρίσκεται στα χέρια του λαού να γιορταστεί στην ώρα της...

 

Ημερομηνία: 27/12/2012
Συγγραφέας: left.gr

 

Το έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ και η ριζοσπαστική Αριστερά

Του Σπύρου Τζόκα*

Αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα, η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας ΚΕΔΕ, αναγκάστηκε να προκηρύξει έκτακτο συνέδριο την Πέμπτη 30 Αυγούστου.

Το έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ πραγματοποιείται σε συνθήκες κρίσιμες για τον άνεργο δημότη, τον αυτοαπασχολούμενο, τον μισθωτό, τον συνταξιούχο, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, όλους μας, που προσπαθούμε να επιβιώσουμε με όποιον τρόπο μπορούμε σε αυτό το άγριο και σκληρό σύστημα που μας επιβλήθηκε χωρίς τη θέλησή μας. Για τον λόγο αυτόν αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και βαρύτητα. Γιατί η Τ.Α. θα μπορούσε να παίξει ουσιαστικό ρόλο στην οργάνωση του κόσμου με στόχο την απόκρουση αυτής της πολιτικής και όχι μόνο.

Η Αυτοδιοίκηση ακόμα και τώρα, παρά τις αλλεπάλληλες ήττες, είναι το ανάχωμα στη διάλυση του κοινωνικού κράτους. Είναι ο βασικός μοχλός κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, με κοινωνικές δράσεις διαχρονικές και απότοκες της οικονομικής κρίσης. Είναι αυτή που σηκώνει αποκλειστικά το βάρος της κοινωνικής πολιτικής του κράτους, έχοντας οργανώσει ένα εκτεταμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών, που απευθύνεται στο σύνολο των πολιτών και ιδιαίτερα στους φτωχούς, τους ανέργους και τους οικονομικά ασθενέστερους.

Οι παιδικοί σταθμοί, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τα ΚΔΑΠ, τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κέντρα αλληλεγγύης για την ενίσχυση φτωχών, αστέγων, η παροχή συσσιτίων, ρούχων, φαρμάκων και άλλα είναι κάποιες από της δομές που αναγκαστικά θα κλείσουν και κατ’ επέκταση θα λείψουν από τους συμπολίτες της που τόσο έχουν ανάγκη με την εφαρμογή των νέων μέτρων.

Και 'κεί που της χρώσταγαν της παίρνουν και το βόδι. Ή διαφορετικά συμβαίνει αυτό που περιγράφεται στο ανέκδοτο με τον Χότζα. Ενώ οι δήμοι στενάζουν οικονομικά, αφού έχασαν τα αυγά και τα πασχάλια τα τρία τελευταία μνημονιακά χρόνια, 60% περίπου μειώθηκε η κρατική επιχορήγηση και μαζί και όλα τα άλλα έσοδα, η κυβέρνηση και η τρόικα περί άλλων τυρβάζουν.

Με την απόφαση της κυβέρνησης για επιπλέον περικοπές των πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατά 30%, μέσα στον θερμό Αύγουστο, επιβεβαιώνεται με τον πλέον δραματικό τρόπο αυτό για το οποίο είχαμε εγκαίρως προειδοποιήσει: η κατάρρευση, δηλαδή, της λειτουργίας των δήμων και κατ’ επέκταση του κοινωνικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης και η αδυναμία πληρωμής μισθών και υποχρεώσεων προς τρίτους.

Το σχέδιο είναι πλέον προφανές. Να ξεκινήσει η στάση πληρωμών από τους δήμους... να μεταφέρουν την καυτή πατάτα στα χέρια της Αυτοδιοίκησης. Και στη συνέχεια να θέσουν σε ενέργεια το ακραίο νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά τους, που περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας, την εγκατάλειψη κάθε κοινωνικής πολιτικής από την Τ.Α., την πλήρη ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών -και δεν έχει τέλος ο κατάλογος των επιλογών αυτών- που θα οριστικοποιήσουν το θάνατο της Αυτοδιοίκησης.

Στα εργασιακά δημιουργείται αδιέξοδο όχι μόνο στους ανθρώπους που χάνουν τη δουλειά τους, τους ομήρους των 2, 5, 8 μηνών, αλλά και στις κοινωνικές λειτουργίες του δήμου, με συνέπεια την πλημμελή λειτουργία έως και την αδρανοποίησή τους.

Ο αγώνας μας είναι αγώνας επιβίωσης της Αυτοδιοίκησης. Σε μας έπεσε ο κλήρος να σώσουμε οτιδήποτε που σώζεται…

Εμείς δεν θα γίνουμε συνένοχοι του φόνου. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στον πλήρη ευτελισμό της Αυτοδιοίκησης.

Η λύση είναι η συλλογική αντίδραση της Αυτοδιοίκησης μαζί με τον λαό και τους εργαζόμενους απέναντι στην εξαθλίωσή της με συγκεκριμένους τρόπους. Στην κατεύθυνση αυτή οφείλουμε να πρωτοστατήσουμε στις γειτονιές, που γνωρίζουμε καλά, και να ενεργοποιήσουμε τις κοινωνικές δυνάμεις που πλήττονται καθημερινά. Παράδειγμα οι παιδικοί σταθμοί. Με σύνθημά μας “Κανένα παιδί χωρίς κοινωνική προστασία και φροντίδα”, να συμπαραταχθούμε με τους απελπισμένους γονείς.

Οι δήμαρχοι και τα Δημοτικά Συμβούλια θα πρέπει να αναμετρηθούν με τη σκληρή πραγματικότητα και να λάβουν καθαρή θέση.

Στις προσπάθειες αυτές ενημέρωσης, συγκρότησης μετώπων αντίστασης και επεξεργασίας εναλλακτικών προτάσεων επιδιώκουμε τη συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, όλων αυτών που αποδεσμεύονται από τις καταστροφικές μνημονικές πολιτικές και θέλουν να τις ανατρέψουν.

Εμείς, οι δημοτικές αρχές, οι δημοτικοί σύμβουλοι, σε αυτές τις κρίσιμες συνθήκες, καλούμαστε να σκεφτούμε και να καταλήξουμε σε προτάσεις που θα εμπνεύσουν όλον αυτό τον κόσμο που υποφέρει και να αποδείξουμε ότι η πολιτική του Μνημονίου δεν είναι μονόδρομος, αλλά υπάρχει και άλλος δρόμος. Όχι ουτοπικός, αλλά ρεαλιστικός, που μπορεί να ανθήσει μόνο μέσα από την κοινωνική αυτοοργάνωση και τη συμμετοχή του πολίτη σε κάθε συλλογική διαδικασία σκέψης και δράσης. Δρόμος που θα μεταβάλει και τον ίδιο από παθητικό θεατή της τελούμενης καταστροφής σε ενεργό πολίτη που αντιστέκεται με μαζικούς αγώνες στις πολιτικές που του επιβάλλονται.

Από την Τρίτη 21 Αυγούστου άρχισαν οι συνελεύσεις των ΠΕΔ (Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων). Την Τετάρτη 22 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η συνέλευση της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) στο ξενοδοχείο “Τιτάνια” Η Γενική Συνέλευση της ΠΕΔΑ αποφάσισε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον οικονομικό στραγγαλισμό της Αυτοδιοίκησης διήμερο κλείσιμο των δήμων της Αττικής την Τετάρτη 29 και Πέμπτη 30 Αυγούστου. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 29 Αυγούστου στο υπουργείο Εσωτερικών, με τη συμμετοχή των εργαζομένων στην Αυτοδιοίκηση, των φορέων των προγραμμάτων κοινωνικής μέριμνας όπως “Βοήθεια στο Σπίτι” κ.λπ., την κάθοδο των απορριμματοφόρων οχημάτων στη συγκέντρωση και τη συμμετοχή του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού κατοίκων.

Για να συντονίσουμε τη δράση μας αποφασίσαμε να υπάρξει πανελλαδική συνάντηση των αυτοδιοικητικών του ΣΥΡΙΖΑ, στις 29 Αυγούστου, την προηγουμένη του έκτακτου συνεδρίου, στις 5.30 μ.μ. στα γραφεία της ΠΟΕ-ΟΤΑ, στην πλατεία Μεταξουργείου.

Στη συνάντηση αυτή θα γίνει ενημέρωση για τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις στην Τ.Α και θα συζητηθεί η πρότασή μας για το Συνέδριο.

Η πρόταση που θα συζητήσουμε συγκεκριμενοποιείται στην κλιμάκωση του διαρκούς αγώνα, ο οποίος θα έχει τις ακόλουθες παραμέτρους:

* Συνεχής ενημέρωση του κόσμου με σαφές πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα, που έχει να κάνει με την ακύρωση του κοινωνικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης και την κατάρρευση των κοινωνικών δομών.

* Απόφαση για το κλείσιμο των δήμων και συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας με τους εργαζόμενους και τους κοινωνικούς φορείς

* Σε πρώτη φάση το έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ προτείνουμε να γίνει εν μέσω κινητοποιήσεων. Συγκεκριμένα την Τετάρτη 29 και την Πέμπτη 30 να παραμείνουν κλειστοί οι δήμοι και να γίνει συγκέντρωση στο κέντρο.

* Συντονισμός της δράσης με την ΠΟΕ - ΟΤΑ.

* Εκτίμηση των κινητοποιήσεων από το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ και κλιμάκωση του αγώνα. Το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ θα βρίσκεται σε μια διαρκή συνεδρίαση.

* Δημοτικά Συμβούλια και λαϊκές συνελεύσεις με συμμετοχή του λαού.

* Σπύρος Τζόκας είναι μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ και της Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας

Η αυτοδιοίκηση του σήμερα, του μετά και οι άνθρωποι

Του Θανάση Μπαρτσώκα*

Όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερα άρθρα μου, για μένα αυτοδιοίκηση σημαίνει ζωή, άνθρωποι, και όχι καινούργιες λέξεις όπως επιχειρησιακά σχέδια, οριζόντιες και κάθετες δομές, επίτροποι και άπειρες άλλες που θα βρούμε στον «Τερατοκράτη» και όχι μόνο.

Παρακολουθώ την αρθρογραφία και τη δικαιολογημένη αγωνία των αιρετών της αυτοδιοίκησης, που φτάνουν μέχρι και την απόγνωση («να παραδώσουμε τα κλειδιά»), που είναι κατανοητά αλλά όχι αποδεκτά, κατά τη δική μου άποψη.

Η οικονομική ασφυξία και κυρίως τα τεράστια κοινωνικά ζητήματα, όπως αυτό των Παιδικών και Βρεφικών Σταθμών, που έχει τεράστιες επιπτώσεις και εγκυμονεί κινδύνους διάρρηξης του κοινωνικού ιστού των δήμων και την εξάπλωση ρατσιστικών φαινομένων, καθιστούν το επικείμενο έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ εξαιρετικά σημαντικό.

Το σύνθημα «Κανένα παιδί έξω από την προστασία και τη φροντίδα» καλείται η Τ.Α. να το υλοποιήσει.

Από αυτά που έχω καταλάβει, γιατί δεν είναι πλέον η κύρια ενασχόλησή μου η αυτοδιοίκηση, τα προβλήματα είναι κυρίως δύο:

1. Το οικονομικό, που ορθώς διεκδικούνται όλα όσα παρακρατούνται καθώς και τα 125 εκατ. από τα λιμνάζοντα του ΕΣΠΑ, που όμως, αν η διαδικασία περιοριστεί σε επισκέψεις και σε ένα «εθιμικό» κλείσιμο των δήμων, δεν πρόκειται να υπάρξει «χαΐρι και προκοπή», που έλεγε και η συγχωρεμένη η μάνα μου!

Για το θέμα των γενικότερων κινητοποιήσεων θα αναφερθώ αναλυτικότερα παρακάτω.

2. Η έλλειψη προσωπικού. Εδώ ανοίγεται ένα ευρύ πεδίο τιμής για την αυτοδιοίκηση, που θα ξεπερνά τα όριά της και θα αγγίζει τον σκληρό πυρήνα των μνημονιακών πολιτικών.

Αναφέρομαι βέβαια αποκλειστικά στο επιστημονικό εξειδικευμένο προσωπικό, γιατί πιστεύω ότι το βοηθητικό προσωπικό, όπως καθαριότητα, διοικητική στήριξη και ό,τι άλλο χρειαστεί, ο κάθε δήμος σε συνεργασία με τους εργαζομένους του, με εσωτερικές άτυπες μετακινήσεις για αυτό τον δύσκολο χρόνο, έχει τη δυνατότητα να το αντιμετωπίσει.

Για το εξειδικευμένο παιδαγωγικό και άλλο επιστημονικό προσωπικό υπάρχει λύση, φυσικά έξω από τις κυρίαρχες λογικές των σημερινών νόμων, που σύντομα θα κατηγορούνται αυτοί που τους συνέταξαν και όχι αυτοί που δεν τους εφαρμόζουν.

"Κίνημα του εντέλλεσθαι"

Η διέξοδος για το ζήτημα αυτό βρίσκεται, εάν η αυτοδιοίκηση υιοθετήσει το «Κίνημα του εντέλλεσθαι». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Αυτοδιοίκηση μονομερώς με τα κριτήρια του ΑΣΕΠ και ανοιχτές διαδικασίες, με διαπαραταξιακές επιτροπές αλλά και λαϊκό έλεγχο και με τη συμμετοχή των δικηγορικών συλλόγων για την εξασφάλιση της ουσιαστικής και όχι τυπικής νομιμότητας και διαφάνειας, προχωράει άμεσα στην πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού.

Για λόγους καθαρά παιδαγωγικούς πρέπει να γίνει πρώτα η πρόσληψη όσων ήδη απασχολούνται στους συγκεκριμένους σταθμούς.

Το «κίνημα του εντέλλεσθαι» θα έχει ένα ουσιαστικό περιεχόμενο εάν γίνει από όλους τους δήμους και με το άνοιγμα μιας διαδικασίας διαδημοτικής αλληλεγγύης, που σημαίνει πρακτικά ότι π.χ. ο Δήμος Ν. Σμύρνης προσλαμβάνει για τις δικές του ανάγκες και παίρνει και έναν παραπάνω προκειμένου να τον στείλει στο Πέραμα της ανεργίας, ή ο Δήμος Π. Ψυχικού, που η κοινωνική του σύνθεση του επιτρέπει και άλλες επιλογές, στέλνει έναν στη Δραπετσώνα ή στο κομμάτι της υποβαθμισμένης Αθήνας.

Το παράδειγμα βέβαια πρέπει να το δώσουν πρώτα τα Δ.Σ. της ΚΕΔΕ και της ΠΕΔΑ, προσλαμβάνοντας και διαθέτοντας σε λαϊκούς δήμους 10 και 2 αντίστοιχα (ενδεικτικά τα νούμερα) βρεφοκόμους και νηπιαγωγούς.

Ας υπάρξουν λοιπόν «καταλογισμοί», θα είναι καταλογισμοί τιμής και αποτύπωμα ιστορίας.

Αν σήμερα κάποιος θέλει ουσιαστικά να υπηρετήσει ένα λαϊκό θεσμό, ας αναμετρηθεί με την εποχή.

Η εποχή και η ιστορία θα κρίνουν τους λαϊκούς δημάρχους από τους καγκελάριους και τα ψηλότερα χριστουγεννιάτικα δέντρα! Μεγάλο κατόρθωμα... που όσο το θυμάμαι τόσο πιο περήφανος αισθάνομαι!

Και για να μην πει κάποιος ότι "έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέγονται", ο υποφαινόμενος έχει 200.000 ευρώ καταλογισμό διότι «παρατύπως» και με «εντέλλεσθαι» συνέβαλε στο να πάρουν 40 άνθρωποι σύνταξη και να δοθεί ελπίδα σε 15 άτομα με ειδικές ανάγκες, αξιοποιώντας μια ευνοϊκή διάταξη νόμου που εκδόθηκε επί υπουργίας Π. Παυλόπουλου.

Κινητοποιήσεις για τη ζωή και την ελπίδα

Επανέρχομαι όμως στο κύριο, τις λαϊκές κινητοποιήσεις, όχι αποκλειστικά για την οικονομική κατάσταση των δήμων, αλλά τις κινητοποιήσεις για τη ζωή και την ελπίδα.

Το συνέδριο της ΚΕΔΕ πρέπει να υιοθετήσει την άποψη ότι μαζί με όλους τους εργατικούς φορείς και κινήματα, μαζί με τους ανέργους, να υποδεχθεί το διάγγελμα του «δειλού εθνάρχη» στις 8 του Σεπτέμβρη ή όποτε αυτό γίνει, στο Σύνταγμα και τις πλατείες όλης της χώρας.

Στις 8 του Σεπτέμβρη το μεγάλο ραντεβού και στη Θεσσαλονίκη και παντού.

Ο λαός μας μπορεί να τους τρομοκρατήσει. Να τρελάνουμε τα μηχανάκια της AGB και τους «μαύρους λιμνοκόρακες».

Την ώρα του διαγγέλματος καμία τηλεόραση ανοιχτή, την ώρα του διαγγέλματος τραγουδάμε και χορεύουμε!

Ας κατέβουμε λοιπόν στη γιορτή ή το πάρτι (δώστε όποια ονομασία θέλετε), με όπλα τις κιθάρες μας, τα βιολιά μας ή τα νταούλια μας.

Το πάρτι δεν θα είναι «μασκέ». Το «μασκέ» θα «φάει πόρτα».

Οι μνημονιακοί τρομοκράτες τρομοκρατούνται όταν χαμογελάμε, όταν αγωνιζόμαστε και μη φοβηθούμε να υιοθετήσουμε ένα σύνθημα που είδα γραμμένο σε έναν τοίχο: «Εδώ δεν πεθάναμε από τον έρωτα, σιγά μην πεθάνουμε από τον φόβο ή την πείνα».

Σε επόμενο άρθρο θα αναφερθούμε στην "αυτοδιοίκηση του μετά"...

"Εταιρείες κοινωνικής ευθύνης"

Ένα μικρό σχόλιο για το «νέο φρούτο» που άκουσα από τα επίσημα χείλη του προέδρου της ΚΕΔΕ.

Νέες καινούργιες λέξεις, δήθεν για να καμφθούν οι περιορισμοί των προσλήψεων: «Εταιρείες κοινωνικής ευθύνης».

Θα αναλυθεί και από μένα και από άλλους συντρόφους η βαρύγδουπη ονομασία, που σπιλώνοντας και τη λέξη «κοινωνικό» και τη λέξη «ευθύνη» είναι όχι απλά ο ορισμός του νεοφιλελευθερισμού αλλά και της ολοκληρωτικής διάλυσης του θεσμού.

Όσοι όμως αιρετοί θελήσουν να ακολουθήσουν τους δρόμους των εταιρειών, μετατρέποντας την αυτοδιοίκηση από θεσμό σε «εταίρα», ας δώσουν τουλάχιστον στις εταιρείες αυτές το όνομα της Νέαιρας, για τον απλό λόγο ότι η Νέαιρα για να γελοιοποιήσει την αθηναϊκή ελίτ του 4ου π.Χ. αιώνα πήγαινε και με δούλους...

Και επειδή ο κ. υπουργός «Εργασίας» δυσκολεύεται να βρει τα 125 εκατ. ευρώ, θα τον βοηθήσω με μια πολύ απλή πρόταση:

Καθιέρωση, για φέτος τουλάχιστον, ονομαστικής εισφοράς εξωχώριας δραστηριότητας.

Ήδη είναι γνωστά αρκετά ονόματα και κλάδοι μετά την αφοπλιστική ειλικρίνεια του κ. Βερνίκου. Άρα ονομαστική εισφορά σε εφοπλιστές και σε πρόσωπα που παραδέχτηκαν την εξωχώρια δραστηριότητα (Σάλλας, Βγενόπουλος, Τσοχατζόπουλος κ.ά.)

Επειδή πιστεύω ότι στη χώρα μας υπάρχουν και αξιόλογοι και έντιμοι καθηγητές του Δικαίου, θα ήθελα από κάποιον να μου εξηγήσει γιατί οι συμβάσεις που έχουν σχέση με την εργασία γίνεται να καταστρατηγούνται, ενώ οι συμβάσεις που έχουν σχέση με το κέρδος θεωρούνται λεόντειες.

* Ο Θανάσης Μπαρτσώκας είναι πανεπιστημιακός και πρώην δήμαρχος Καισαριανής

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε η Αυτοδιοίκηση...

Του Σπύρου Τζόκα*

Κάπως έτσι θα λένε οι επόμενες γενιές. Θα αντιμετωπίζουν την αυτοδιοίκηση σαν μακρινό παρελθόν... κάτι που υπήρξε στην Ιστορία. Και για να είναι πιο παραδειγματικοί θα δείχνουν κάτι που προσομοιάζει με αυτοδιοίκηση. Κάτι λίγο πολύ που μοιάζει και με το σημερινό.
Η Ιστορία θα αρχίζει με τους πολλούς δήμους και τις πολλές κοινότητες. Αυτό που κληρονομήσαμε από τις μεγάλες στιγμές της πατρίδας μας... την ελληνική επανάσταση, τα πρώτα βήματα του ελληνικού κράτους, την κυβέρνηση του βουνού στην εθνική μας Αντίσταση. Την Ιστορία των δήμων και των κοινοτήτων που τίμησαν και ανέδειξαν αγωνιστές δήμαρχοι... δίπλα - δίπλα με τον λαό, με τον πολίτη.
Μπορεί τώρα να πει κάποιος: Τι σε έπιασε, ρε φίλε, αυγουστιάτικα και σε ένα στενόχωρο, μνημονιακό καλοκαίρι να μας δυσκολεύεις ακόμα περισσότερο την αναπνοή;
Ας με συγχωρέσουν οι φίλοι που θα μου κάνουν την τιμή να διαβάσουν αυτό το σημείωμα. Υπάρχουν, όμως, σοβαροί λόγοι.
Ο Καποδίστριας κατάφερε το πρώτο χτύπημα στην Αυτοδιοίκηση. Όχι ο κυβερνήτης, αλλά κάτι ανόητοι στα υπουργεία που έδωσαν έτσι χωρίς αιδώ αυτό το όνομα στην υποτιθέμενη μεταρρύθμισή τους. Τα συνηθίζουν αυτά. Έτσι έκαναν και με το δεύτερο χτύπημα. Το θύμα αυτή τη φορά, εκτός από την αυτοδιοίκηση, ήταν και ο Καλλικράτης, ο οποίος μέχρι τότε έχαιρε εκτίμησης. Λέγεται ότι δεν εννοούσαν αυτόν τον Καλλικράτη, τον αρχιτέκτονα, αλλά έναν άλλο, ένα λαμόγιο που περιφέρονταν άσκοπα στην αρχαία Αθήνα.
Οι δήμοι και οι κοινότητες εξανεμίσθηκαν. Ο αριθμός 6.128 των δήμων και των κοινοτήτων του 1997 μειώθηκε το 2011, στους 325!!! Η πεμπτουσία της αυτοδιοίκησης, όπως τη ζήσαμε, χάνεται. Το άμεσο πρόσωπό της σκοτείνιασε. Άμεση δημοκρατία, λαϊκή συμμετοχή και, συνεπώς, λαϊκή εξουσία αποτελούν λέξεις πλέον κενές περιεχομένου. Ενισχύθηκε και σε τοπικό επίπεδο η έννοια της πολιτικής αλλοτρίωσης, η απομάκρυνση και η αποξένωση των πολιτών από την εξουσία. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στην επαρχία, όπου ζωντανά χωριά με δραστηριότητα μαράζωσαν.
Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα; Τραγουδούν, αλλά πολύ φάλτσα. Δεν αρέσει στον κόσμο να ακούει αυτά τα χιλιοπαιγμένα και κακοποιημένα τραγούδια. Και μάλιστα όταν αυτός υποφέρει, δοκιμάζεται. Και αυτό το εκμεταλλεύονται οι άλλοι... οι επιτήδειοι. Όπως και ο προηγούμενος υπουργός, μιας χρήσεως, που εφάρμοσε τις μνημονιακές πολιτικές μέσω του Καλλικράτη... και ήταν και αυτοδιοικητικός!!!
Τα τραγούδια αυτά που δεν ακούγονται λένε ότι ακόμα και τώρα, μετά τις αλλεπάλληλες ήττες, η αυτοδιοίκηση είναι το ανάχωμα στη διάλυση του κοινωνικού κράτους Είναι ο βασικός μοχλός κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, με κοινωνικές δράσεις διαχρονικές και απότοκες της οικονομικής κρίσης. Είναι αυτή που σηκώνει αποκλειστικά το βάρος της κοινωνικής πολιτικής του κράτους, έχοντας οργανώσει ένα εκτεταμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών, που απευθύνεται στο σύνολο των πολιτών και ιδιαίτερα στους φτωχούς, στους ανέργους και τους οικονομικά ασθενέστερους.
Οι παιδικοί σταθμοί, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τα ΚΔΑΠ, τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα Κέντρα Αλληλεγγύης για την ενίσχυση φτωχών, αστέγων, η παροχή συσσιτίων, ρούχων, φαρμάκων και άλλα είναι κάποιες από τις δομές που αναγκαστικά θα κλείσουν και κατ' επέκταση θα λείψουν από τους συμπολίτες μας που τόσο έχουν ανάγκη με την εφαρμογή των νέων μέτρων.
Κι εκεί που μας χρώσταγαν μας παίρνουν και τον γάιδαρο. Ή, διαφορετικά, συμβαίνει αυτό που περιγράφεται στο ανέκδοτο με τον Χότζα. Ενώ οι δήμοι στενάζουν οικονομικά, αφού έχασαν τα αυγά και τα πασχάλια τους τα τρία τελευταία μνημονιακά χρόνια, 60% περίπου μειώθηκε η κρατική επιχορήγηση και μαζί και όλα τα άλλα έσοδα, η κυβέρνηση και η τρόικα περί άλλων τυρβάζουν.
Με την απόφαση της κυβέρνησης για επιπλέον περικοπές στους πόρους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κατά 30%, μέσα στον θερμό Αύγουστο, επιβεβαιώνεται με τον πλέον δραματικό τρόπο αυτό για το οποίο είχαμε εγκαίρως προειδοποιήσει δηλαδή, την κατάρρευση της λειτουργίας των δήμων και κατ' επέκταση του κοινωνικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης και την αδυναμία πληρωμής μισθών και υποχρεώσεων προς τρίτους.
Κάποιος θα έθετε το απλό ερώτημα: Καλά, δεν το καταλαβαίνουν ότι με αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει ζωή; Και εδώ η απάντηση είναι απλή. Βεβαίως το γνωρίζουν, αλλά έχουν άλλα σχέδια, τα οποία πλέον έχουν αποκαλυφθεί, όπως η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας, η εγκατάλειψη κάθε κοινωνικής πολιτικής από την Τ.Α., η πλήρης ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών και δεν έχει τέλος ο κατάλογος των νεοφιλελεύθερων επιλογών που θα οριστικοποιήσουν τον θάνατο της αυτοδιοίκησης.
Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα και θα συνεχίσουν να τραγουδάνε... έστω και φάλτσα. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας όπως τη θέλουμε, τουλάχιστον μην την ξεφτιλίσουμε έλεγε ο ποιητής. Κι εμείς αυτό θα κάνουμε... δεν θα γίνουμε συνένοχοι ενός φόνου. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στον πλήρη ευτελισμό της αυτοδιοίκησης.

* Ο Σπύρος Τζόκας είναι μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ, π. δήμαρχος Καισαριανής

Ο Ξένιος Δίας δεν μένει πια εδώ

Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο, με παραμέτρους πολύ περισσότερες απ' όσες μάς επιτρέπουν να δούμε οι ιδεολογικές ή συμφεροντολογικές παρωπίδες μας. Και μία από τις αιτίες της τωρινής οξύτητάς του είναι η στάση της πολιτείας: τα κυβερνήσαντα κόμματα, καθένα με τη σειρά του, γνώριζαν ότι μεγάλο τμήμα της ανάπτυξης των προηγούμενων χρόνων οφειλόταν στην ανασφάλιστη και πάμφθηνη εργασία που εξαναγκαστικά παρείχαν οι μετανάστες. Ως και το «θαύμα» των Ολυμπιακών, με τα έργα που εσκεμμένα αφέθηκαν για την τελευταία στιγμή ώστε να θεωρηθούν πολυτέλεια οι διαγωνισμοί, οφείλουν εν πολλοίς στους κάθε χρώματος «μαύρους» την έγκαιρη πραγματοποίησή τους.

Κάποιοι, λοιπόν, καρπώθηκαν τα κέρδη της φτηνής εργασίας και ανέβηκαν στην κοινωνική κλίμακα, σαρκάζοντας όποτε άκουγαν για φορολογική συνείδηση κ.τ.λ. Οι ωφελημένοι, είτε προύχοντες των αγροτικών περιοχών ήταν είτε εργολάβοι, βουλκανιζατεράδες, κτηνοτρόφοι ή επαγγελματίες του τουρισμού, εν αντιθέσει με τους μετανάστες, ψήφιζαν. Ήταν κομμάτι του κοινωνικού κατεστημένου, του κομματικού συστήματος, του πελατειακού κράτους. Κι έτσι έμενε στα αζήτητα η νομιμότητα που επικαλείται τώρα η κυβέρνηση (και η ΔΗΜ.ΑΡ.;). Άλλωστε, ποιος θα γηροκομούσε τους υπερήλικους συγγενείς μας; Ποιος θα έδινε ζωή σε χωριά που έσβηναν; Ποιος θα συνέβαλλε στην άμβλυνση του δημογραφικού προβλήματος; Και ποιοι θα συνέδραμαν στην υποστύλωση των υπό κατάρρευση ασφαλιστικών ταμείων;

Τα ξέρουμε όλοι όλα αυτά. Αλλά τα κρύβουμε κάτω από το χαλί της ευαισθησίας και της συνείδησής μας, αφήνοντας έξω μόνο το έγκλημα. Γιατί τώρα προέχουν άλλα. Τώρα τον τόνο τον δίνει ο φόβος, γνήσιος ή καλλιεργημένος. Τώρα η «Χρυσή Αυγή», με υμνητές του Χίτλερ στους κόλπους της, είναι στη Βουλή και δίνει τη γραμμή, αφού υπερκέρασε τον «λάιτ» ΛΑΟΣ.

Αλλά τόσος κυνισμός πού βρέθηκε; Ποιος αρρωστημένος νους-νουνός αποφάσισε γελώντας σαρκαστικά να ονομάσει «Ξένιο Δία» το πογκρόμ; Υπάρχουν πιο ταιριαστά πλάσματα για να αναστήσουν οι ελληνολάτρες ονοματοδότες μετά τον Ξενοκράτη, τον Τειρεσία, τον Καλλικράτη κ.ά. Υπάρχει ο Κέρβερος, οι Εκατόγχειρες, ο Πανόπτης Αργος. Υπήρχε, χειρότερος απ' όλους άρα και καταλληλότερος, ο Κύκλωπας Πολύφημος, όπως θα ξέρουν όλοι όσοι κινητοποιήθηκαν για να «αποδείξουν», διαστρέφοντας και διαβάλλοντας τα παραδεδομένα, ότι ο Ξένιος Δίας προστάτευε μόνο τους Ελληνες διαφορετικών πόλεων και όχι τους εθνικά ή φυλετικά ξένους.

Στην «Οδύσσεια», λοιπόν, οι Ιθακήσιοι φτάνουν στη γη των Κυκλώπων και ο Οδυσσέας προσπέφτει στον Πολύφημο, λέγοντας (μτφρ. Δ.Ν. Μαρωνίτης): «Σεβάσου τους θεούς??? είμαστε / ικέτες σου??? κι ο Δίας εκδικείται και τους ικέτες και τους ξένους, / ο Ξένιος Δίας που τιμώντας τους ξένους συντροφεύει». Αν η αιγίδα του Ξενίου Διός κάλυπτε μόνο τις ελληνικές πόλεις, όπως διατείνονται οι ανασκευαστές, κανένα δικαίωμα δεν θα είχε ο γνώστης Οδυσσέας να ζητήσει από τον Κύκλωπα να σεβαστεί τον φιλόξενο αρχιθεό. Εκτός και αποφασίσουμε ότι ο αναιδής, απολίτιστος και ξενοφάγος Πολύφημος ήταν Έλληνας. Ήταν;

Άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή, 07/08/2012

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_07/08/2012_455803

Μάνος Χατζιδάκις: "Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι"

O Mάνος Χατζιδάκις αποδυκνύει για μια ακόμη φορά ότι ήταν μπροστά για την εποχή του και είχε μάτια και αυτιά ανοιχτά φιλτράροντας το κάθε τι που συνέβαινε και έχοντας ταχύτατα αντανακλαστικά το κατέγραφε και το παρατηρούσε. Έμπαινε σε βάθος στα φαινόμενα της εποχής και γι' αυτό κατάφερε να είναι διαχρονικός. Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσιο ένα κείμενό του για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

πηγή : http://www.musicpaper.gr/

ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΟΥΗΤΟ…………….

Το ξέρω αυτό το βουητό…..ένας στίχος του Δ. Σαββόπουλου είναι. Αυτό το βουητό των ημερών μας. Το βουητό για τους μετανάστες. Ή καλύτερα για τους λαθρομετανάστες, όπως τους λένε. Όπως λέμε, δηλαδή, λαθραίοι άνθρωποι!!! Οι άνθρωποι που κακώς υπάρχουν…. Τα μιάσματα, οι περιθωριακοί, οι αδύναμοι, οι προλετάριοι. Αυτοί που θολώνουν την βιτρίνα, τα τζάμια. Αυτοί που δικαιολογούν τις ανασφάλειες μας. Ή καλύτερα αυτοί που χρησιμοποιούνται ως άλλοθι της χαμένης αξιοπρέπειας μας.

Όμως βουητό είναι ……και το γνωρίζουμε το βουητό. Ακούγεται για να κρύψει τους άλλους θορύβους. Κυρίως για να κρύψει την αγωνιώδη κραυγή της κοινωνίας. Επανέρχεται αρμοδίως ως πανάκεια μιας βαριάς άρρωστης κοινωνίας. Φτιάχνουμε σπιναλόγκες. Όπως και τότε….την εποχή του Ιδιώνυμου. Τότε που σοβούσε πάλι μια παγκόσμια οικονομική κρίση….αυτή του 1929. Τότε που και πάλι ο λαός ήταν ξεσηκωμένος και απειλούσε την οικονομική τάξη.

Κατασκεύασαν και τότε άλλοθι. Τότε τα μιάσματα ήταν οι κομμουνιστές. Τότε μια νέα ιδεολογία άρχισε να κατασκευάζεται στα εργαστήρια της εξουσίας….η ιδεολογία του αντικομμουνισμού. Ο κομμουνιστής ήταν εχθρός του έθνους….επικίνδυνος άνθρωπος…μολυσμένος με ιδέες και πρακτικές που καταστρέφουν την υγιή κοινωνία. Το μικρόβιο του κομμουνισμού έπρεπε να χτυπηθεί με κάθε τρόπο. Ο τρόπος; Ο εγκλεισμός, η απομάκρυνση από την υγιή κοινωνία. Έτσι ήθελαν να τρομοκρατήσουν την δοκιμαζόμενη κοινωνία…..να αποφύγουν τις αντιδράσεις.

Και τότε, όπως και σήμερα υπήρχαν οι πρόθυμοι…..Αυτοί πάντα υπάρχουν. Μια επιστολή του Νομάρχη Κυκλάδων στο «Ελεύθερο Βήμα», εκείνη την εποχή, στις 8 Αυγούστου 1931 καταγράφει με τρόπο ανατριχιαστικό το μέγεθος της παράνοιας και της τύφλωσης που στη συνέχεια έγιναν ιδεολογία. Έγραφε, λοιπόν, ο χαμαιλέων Νομάρχης προς τα αφεντικά του…..“H κοινωνία με ανακούφισιν έμαθε την απόφασιν της κυβερνήσεως όπως λάβη μέτρα δραστικά κατά των ανθρώπων οι οποίοι επιμένουν να μας μεταφυτεύσουν εις την Ελλάδα τον μπολσεβικικόν παράδεισον... Εις την τελευταίαν άκρην του ελληνικού Αιγαίου υπάρχουν μικρά, μικροέρημα νησάκια αποτελούντα σύμπλεγμα που λέγεται Κουφονήσια... μερικά είναι ακατοίκητα, συχναζόμενα από ολίγους λαθρεμπόρους και βοσκούς. Σ' ένα από τα νησάκια αυτά θα μπορούσε να ιδρυθεί προχείρως το κράτος των εν Ελλάδι μπολσεβίκων. Η κυβέρνησις θα 'πρεπε να εγείρει εκεί μερικά παραπήγματα εις τα οποία να εγκαταστήσει τους απελαυνομένους κομμουνιστάς...”

Σας θυμίζει κάτι το περιστατικό; Λάθος. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα της εποχής είναι φανταστική. Πρέπει να προσέχουμε….. στον εκτροχιασμό του αυταρχισμού. Kάποιοι σημερινοί πρότειναν να ανοίξουμε και πάλι την Μακρόνησο!!! Σοβαρά και με επιχειρήματα σε συνεδρίαση της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) και κάποιοι άλλοι μακαρίζουν τις εποχές που οι κομμουνιστές ήταν παράνομοι. Και αυτό συζητήθηκε!!!

Αυτό είναι το νοσηρό κλίμα της εποχής……αυταρχισμός, κατασκευή εσωτερικών εχθρών και διώξεις και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ναι, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα. Τότε τον άκουσαν τον Νομάρχη…..έφτιαξαν τελικά σπιναλόγκες για τους κομμουνιστές. Όλα ένα ίσιωμα….ή, όπως λέει και ο Κώστας Βάρναλης που επισκέφτηκε τις σπιναλόγκες!!! “Μαζί μας στο τελευταίο βαγόνι, πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι – επίτηδες για να φανεί πως ίσια μετρούν η λευτεριά με τα χασίσια…”

Είδατε τις εικόνες στην τηλεόραση; Από τα γιούρια της Αστυνομίας; Τα ευρήματα τα είδατε; τα ελάχιστα ναρκωτικά πρόβαλλαν διαρκώς….. έτσι για να φανεί πως ίσια……Τα μάτια μας δεκατέσσερα….. Τους ακούν ενίοτε τους Νομάρχες…..Αποπροσανατολισμός και τότε…. Αποπροσανατολισμός και σήμερα. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις ήθελαν τότε. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις θέλουν και τώρα. Αυτή η ρημάδα η Ιστορία τους εκθέτει…..γι’ αυτό την απεχθάνονται……γι’ αυτό την παραποιούν.

ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΟΚΑΣ

τέως Δήμαρχος Καισαριανής