Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αστυνομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αστυνομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

Ανακοίνωση Παρατηρητήριου Αστυνομικής Αυθαιρεσίας‏


Παρατηρητήριο Αστυνομικής Αυθαιρεσίας:

Η κυβέρνηση ενθαρρύνει εκφοβιστικές, αυταρχικές και καθόλα αυθαίρετες συμπεριφορές των οργάνων της ΕΛ.ΑΣ

«Καθημερινά ολοένα και συχνότερα όλοι γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών βίας και αυθαιρεσίας εκ μέρους των οργάνων της ΕΛΑΣ τα οποία επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τα συμπεράσματα της έκθεσης της CPT και δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για την στάση της πολιτικής ηγεσίας», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Παρατηρητήριο. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

Σε πρόσφατη έκθεση «κόλαφο» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης Συμπεριφοράς (CPT) γίνονται μεταξύ άλλων αναφορές σε σοβαρά περιστατικά κακομεταχείρισης - ενίοτε και βασανιστήρια από αστυνομικά όργανα, επιπλέον δε σύμφωνα με την έκθεση, σε αρκετές περιπτώσεις αν και το CPT έχει παράσχει στις ελληνικές αρχές λεπτομερείς πληροφορίες για περιστατικά κακομεταχείρισης δεν έγιναν έρευνες.

Δυστυχώς καθημερινά ολοένα και συχνότερα όλοι γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών βίας και αυθαιρεσίας εκ μέρους των οργάνων της ΕΛΑΣ τα οποία επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τα συμπεράσματα της έκθεσης της CPT και δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για την στάση της πολιτικής ηγεσίας.

Τον τελευταίο μόλις μήνα δεκάδες κρούσματα άσκησης βίας σωματικής ή ψυχολογικής σε βάρος συμπολιτών μας έγιναν γνωστά είτε με προσωπική καταγγελία από τους παθόντες είτε μέσω του τύπου. Μεταξύ αυτών:

1. Στις 15 Νοεμβρίου νεαρή αμερικανίδα διαδηλώτρια ενώ βρίσκονταν μαζί με άλλα άτομα στη Πατησίων μετά το τέλος πορείας ενάντια στο μνημόνιο δέχθηκε επίθεση από αστυνομικούς της ομάδας «Δέλτα», με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι το λαιμό και το στομάχι. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες οι αστυνομικοί τη χτύπησαν από πίσω και στη συνέχεια την κλότσησαν ενώ ήταν ήδη πεσμένη δρόμο.

2. Στις 13 Νοεμβρίου, Σάββατο μεσημέρι, έξω από το σταθμό του Θησείου πολίτης ο οποίος φωτογράφιζε κτίριο με ερασιτεχνική κάμερα υποχρεώθηκε από άντρες της ΕΛΑΣ να καταστρέψει το φωτογραφικό υλικό του διότι κατά τους ισχυρισμούς τους είχε φωτογραφήσει και τους ίδιους, στη συνέχεια δε και μολονότι τους επέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα (την οποία τσαλάκωσαν και αρνήθηκαν να δουν), τον υποχρέωσαν σε σωματική έρευνα σε δημόσιο χώρο. Όταν δε διαπίστωσαν ερευνώντας (παρανόμως) τα προσωπικά του αντικείμενα την ιδεολογική του άποψη τον απείλησαν με τη φράση «εσείς οι αριστεροί είσαστε κολλημένοι και θα σας δείξουμε εμείς».

3. Στις 17 Νοεμβρίου, κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου:

α) Έγιναν τουλάχιστον 26 «προληπτικές» προσαγωγές πριν από την πορεία.

β) Εκτοξεύθηκαν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, κατά του συγκεντρωμένου πλήθους, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός νεαρού διαδηλωτή.

γ) Δέχθηκε βίαιη επίθεση από άνδρες των ΜΑΤ ο φωτορεπόρτερ του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων Αριστοτέλης Μεσσίνης την ώρα που κάλυπτε την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου και έχει ήδη υποβάλλει μήνυση.

δ) Έγινε χρήση χημικών.

ε) Μετά το τέλος της πορείας έγιναν 49 προσαγωγές σε διάφορα σημεία της Αθήνας.

στ) Ασκήθηκαν 23 διώξεις σε βάρος των συλληφθέντων με αμφισβητούμενα κατηγορητήρια. Από αυτούς οι 15 διώχθηκαν με βάση τις επιβαρυντικές διατάξεις του γνωστού «κουκουλονόµου», τον οποίο είχε ρητώς υποσχεθεί δια των αρμοδίων Υπουργών της ότι θα καταργήσει η σημερινή κυβέρνηση.

Από αυτά τα όλως ενδεικτικώς αναφερόμενα πρόσφατα περιστατικά καθώς και από σωρεία άλλων εξαιρετικά σημαντικών τα οποία προηγήθηκαν γίνεται φανερό ότι η επιθετικότητα της αστυνομίας απέναντι στους πολίτες και ειδικότερα στους διαδηλωτές η οποία εντάθηκε αμέσως μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, συνεχίζεται έκτοτε με αμείωτους ρυθμούς, δημιουργώντας εκρηκτική ατμόσφαιρα!

Είναι γνωστή σε όλους η μέθοδος των μαζικών «προληπτικών» προσαγωγών πριν και κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων αλλά και μετά από αυτές, ατόμων που ήθελαν απλώς να ασκήσουν το συνταγματικό τους δικαίωμα να συμμετάσχουν σε μία διαδήλωση αλλά και άσχετων με τη διαδήλωση (περαστικών), η αλόγιστη χρήση χημικών αγνώστου συνθέσεως και προελεύσεως, οι προπηλακισμοί, οι ύβρεις, η χρήση των γκλοπ κατά ανυπεράσπιστων πολιτών, ανδρών και γυναικών, ηλικιωμένων ή νεαρών ατόμων των οποίων η εμφάνιση δεν είναι αρεστή στους άνδρες των ΜΑΤ και οι οποίοι είχαν την τύχη-ατυχία να βρίσκονται σε λάθος σημείο τη λάθος στιγμή.

Είναι πλέον εξαιρετικά συνηθισμένη πρακτική η διεμβόλιση των μπλοκ των διαδηλωτών από τους μηχανοκίνητους αστυνομικούς των ομάδων ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ, η άκρως επικίνδυνη ρήψη χειροβομβίδων κρότου-λάμψης, η προκλητική και επιθετική συμπεριφορά απέναντι σε ανύποπτους πολίτες, ο ξυλοδαρμός πολιτών, η μεθοδευμένη προσπάθεια κατασκευής ενόχων, ( μολότωφ-πέτρες που «βρίσκονται» σε σακίδια ), και που πολλές φορές αποκαλύπτονται μόνο λόγω της ύπαρξης μαρτύρων και οπτικού υλικού.

Όλες αυτές οι καταγεγραμμένες συμπεριφορές των ανδρών της ΕΛΑΣ συνιστούν κατάφωρη παραβίαση τόσο του Συντάγματος ( άρθρο 5 ελευθερία ανάπτυξης της προσωπικότητας και συμμετοχής στην κοινωνική και πολιτική ζωή και 6 παρ.1 καθώς σε κάθε περίπτωση βίαιης προσαγωγής υπόπτου ή μάρτυρα απαιτείται δικαστικό ένταλμα ή αυτόφωρο έγκλημα ) και της ΕΣΔΑ (άρθρο 3 εξευτελιστική μεταχείριση, άρθρο 5 δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία, άρθρο 6 παρ.2 και 3 τεκμήριο αθωότητας και δικαιώματα κρατουμένου και άρθρο 10 ελευθερία έκφρασης), καθώς και σωρείας άρθρων του Π.Κ.( ενδεικτικά: άρθρο 239 Π.Κ. κατάχρηση εξουσίας, άρθρα 325 Π.Κ. και 326 Π.Κ. παράνομη κατακράτηση παρά το Σύνταγμα).

Η αυθαίρετη, προκλητική και πάνω απ’ όλα παράνομη συμπεριφορά οργάνων της ΕΛΑΣ μένει προκλητικά ατιμώρητη από την πολιτική εξουσία αν δεν υποθάλπεται τις περισσότερες φορές.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του Κώδικα δεοντολογίας του αστυνομικού (Π.Δ. 254/2004) ο αστυνομικός:

α. Υπηρετεί τον Ελληνικό Λαό και εκτελεί τα καθήκοντά του, όπως ορίζουν το Σύνταγμα και οι νόμοι.

β. Υποχρεούται να σέβεται την αξία του ανθρώπου και να μεριμνά για την προστασία των δικαιωμάτων του ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου.

γ. Ενεργεί πάντοτε με σκοπό την εξασφάλιση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και τη διαφύλαξη των νομίμων συμφερόντων των πολιτών.

δ. Ενεργεί κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων του, με βάση τις αρχές της νομιμότητας, της αναλογικότητας, της επιείκειας, της χρηστής διοίκησης, της ίσης μεταχείρισης και του σεβασμού της διαφορετικότητας των ατόμων.

Είναι σαφές ότι οι εφαρμοζόμενες από όργανα τις ΕΛΑΣ πρακτικές πολύ λίγη ή καμία σχέση δεν έχουν με αυτές τις υποχρεώσεις!!!!

Η δε πρόσφατη εκ μέρους του αρμοδίου Υπουργού κου Παπουτσή δημοσιοποίηση σχεδίου νόμου περί Συστάσεως Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας , μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει.

Είναι προφανές ότι στο γενικότερο πλαίσιο της ασκούμενης πολιτικής, η κυβέρνηση προκειμένου να αποθαρρύνει την συμμετοχή των πολιτών σε μαζικές κινητοποιήσεις ακολουθεί μια πολιτική περιστολής των συνταγματικών ελευθεριών προκρίνοντας – ενθαρρύνοντας την εκφοβιστική και αυταρχική, αυθαίρετη καθόλα συμπεριφορά των οργάνων της ΕΛΑΣ.

Το Παρατηρητήριο Αστυνομικής Αυθαιρεσίας δηλώνει την πρόθεσή του να συμβάλει στην ανάδειξη αυτών των μεθόδων και πρακτικών, στην υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και της Συνταγματικής νομιμότητας, αγωνιζόμενο μαζί με κάθε άλλο φορέα ή συλλογικότητα προκειμένου να μη ξαναβιώσει η χώρα τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της.


πηγή REDNotebook

Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

1o Γραμμα Μαριου Ζέρβα μεσα απο τις φυλακες Κορυδαλλου

Η στιγμή της σύλληψης του Μάριου

Το ΠΡΩΤΟ Γραμμα 19/3/2010 του Μαριου Ζέρβα απο τις φυλακες κορυδαλλου.

Υπογραψτε εδω http://www.petitiononline.com/mariosz... με ενα απλο ονομα και το e-mail σας (χωρις φοβο για φακελωμα) για την αμεση αποφυλακιση του αθωου Μαριου Ζέρβα που φυλακιστηκε στις 11/3/2010 επειδη πηρε μερος στην μεγαλη πορεια.

πληροφοριες www.freemariosz.wordpress.com


2ο Γραμμα του Μαριου Ζέρβα απο τις φυλακες Κορυδαλλου

Η στιγμή της σύλληψης του Μάριου

το ΔΕΥΤΕΡΟ Γραμμα 23/3/2010 του Μαριου Ζέρβα απο τις φυλακες κορυδαλλου.

Υπογραψτε εδω http://www.petitiononline.com/mariosz... με ενα απλο ονομα και το e-mail σας (χωρις φοβο για φακελωμα) για την αμεση αποφυλακιση του αθωου Μαριου Ζέρβα που φυλακιστηκε στις 11/3/2010 επειδη πηρε μερος στην μεγαλη πορεια.


πληροφοριες www.freemariosz.wordpress.com




Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Το πανό


ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ


Συγκεντρωθήκαμε μπροστά στο Μουσείο. Πέντε επιμελητές και έξι ειδικευόμενοι. Από πολλά νοσοκομεία της Αθήνας και του Πειραιά. Από το ΚΑΤ ήμασταν μόνο δύο. Καλοί κι αυτοί, έχοντας υπόψη ότι το μόνο που λειτουργούσε ήταν ο ηλεκτρικός. 10 π.μ. με 4 μ.μ. Μερικοί συναντιόμαστε μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις. Άλλοι είναι πιο τακτικοί συνδικαλιστές.

Η πορεία ξεκίνησε ήρεμα και χαλαρά. Από τα μεγάφωνα μία φωνή ειδοποίησε ότι ξεκινάμε. Πήραμε το πανό στα χέρια μας και μετά από λίγα βήματα σταματήσαμε. Τα συνθήματα είχαν σταματήσει και ο κόσμος φώναζε από παντού. Γύρισα το κεφάλι μου και είδα άσπρο σύννεφο. Κάτω στην άσφαλτο χύθηκε μία κίτρινη σκόνη. Όλοι τρέξανε και προστάτεψαν τις μύτες τους. Οι τυχεροί προστάτεψαν το πρόσωπό τους με μαντίλια. Ένιωσα στο πρόσωπό μου έναν οξύ πόνο και με πλημμύρισαν δάκρυα. Η Όλγα μάς φώναξε: "Μην σταματάτε, κρατήστε το πανό! Θα προχωρήσουμε". Με ποιους τρόπους θα το κάναμε ήταν λίγο άγνωστο. Γύρω μας ο κόσμος έτρεχε και φώναζε. Σταθήκαμε σε μία άτυπη γραμμή άμυνας και περιμέναμε. Οι ειδικές δυνάμεις είχαν κόψει στη μέση την πορεία αφήνοντας μία λωρίδα χωρίς κανέναν μέσα στο επίπεδο της Στουρνάρη.

Η απόφαση πάρθηκε ομόφωνα. Συνεχίζουμε. Ήταν φανερό ότι οι ειδικές δυνάμεις, με πρόσχημα την απώθηση των αντιεξουσιαστικών ομάδων που είχανε παρεισφρήσει στην πορεία, προσπαθούσαν να σπάσουν την πορεία ή και να τη σταματήσουν. Βρεθήκαμε σώμα με σώμα αντιμέτωποι με τις πλαστικές ασπίδες τους. Τα κλομπ πέφτανε στα κεφάλια και στα σώματά μας και οι ασπίδες μάς έσπρωχναν προς τα πίσω.

Μας ρημάξανε στις κλοτσιές και στο ξύλο. Το μίσος τους όπλιζε την επιθετικότητα. Τους φωνάζαμε ότι είμαστε γιατροί. Αυτοί που ανά πάσα ώρα και στιγμή θα προσφέρουν βοήθεια όχι μόνο σ' αυτούς, αλλά και στους γονείς τους. Ότι θέλαμε μόνο να περάσουμε ειρηνικά με το πανό μας για να φτάσουμε στη Βουλή. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, τα δάκρυά μου ήταν καυτά και το πρόσωπό μου έκαιγε. Ο μηρός μου πονούσε αφόρητα. Ενός συνάδελφου τού σπάσανε τα γυαλιά. Δίπλα μου άλλος κρατούσε το μέτωπό του με τα δυο του χέρια, αλλά δεν έκλαιγε. Μια άλλη γυναίκα δέχτηκε κλομπ στο κεφάλι της και γέμισε αίματα. Η Όλγα έβαλε Maalox στο πρόσωπό της και θύμιζε τους Αβορίγινες της Αυστραλίας. Σπρώχναμε με δύναμη τις ασπίδες των αστυνομικών και φωνάζαμε: "Έξω η αστυνομία από την πορεία". Τελικά, παρ' ότι μας ξυλοφόρτωσαν, περάσαμε θριαμβευτικά και ο κόσμος μας χειροκροτούσε. Φωνάζαμε "Η απεργία είναι υγεία, το λένε οι γιατροί, το λεν και τα βιβλία’’.

Στα Χαυτεία και μετά στη Σταδίου επαναλήφθηκαν οι επιθέσεις. Ήμασταν πλέον μαθημένοι. Δεν υποχωρήσαμε. Κοσμοπλημμύρα, βουή και συνθήματα. Φωνές και κρότοι από τις διάφορες χειροβομβίδες (κρότου - λάμψης, δακρυγόνα) που πετούσαν σαν χαλάζι οι αστυνομικοί. Μετρώντας τις απώλειες, ετοιμαζόμουν να εγκαταλείψω το δίκιο του αγώνα. Να πάω σπίτι μου για να γλείψω τις πληγές μου. Να ηρεμήσω και να ανοίξω επιτέλους τα μάτια μου χωρίς να κλαίω από τον πόνο και την καούρα. Με σταμάτησε η φωνή της Όλγας. "Το πανό, μην αφήνετε το πανό". Συνέχισα μαζί με τους συναδέλφους. Στη Βουλή, στην Πανεπιστημίου και μετά στην Ομόνοια, όπου παραδώσαμε σε καλά χέρια το πανό μας. Να το έχουμε έτοιμο. Για άλλες μελλοντικές πορείες.

Σήμερα άκουσα τον απολογισμό του συλλαλητηρίου. 40.000 διαδηλωτές, 13 αστυνομικοί τραυματίστηκαν. Συνελήφθησαν 16. Πόσοι διαδηλωτές τραυματίστηκαν;

Eφημερίδα ΑΥΓΗ

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

Αδιασταύρωτα πυρά μεταξύ Βρυξελλών και Βύρωνα


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Τι σχέση έχουν ο Βύρωνας με τις Βρυξέλλες; Εκ πρώτης όψεως καμιά. Ο Βύρωνας είναι μια ακόμη κακοποιημένη συνοικία της Αθήνας, που οι πολυκατοικίες της ορθώνουν το ανάστημά τους για να κρύψουν τον ήλιο, ο οποίος πάντως επιμένει να φωτίζει τους δρόμους του τις περισσότερες μέρες του χρόνου. Οι Βρυξέλλες πάλι (δεν ξέρω ο ίδιος, δεν έχω πάει, δεν μ’ έχει καλέσει κανένας ευρωβουλευτής να κάνω αυτόν τον ενδιαφέροντα πελατειακό ευρωτουρισμό) λένε πως είναι μια πόλη μουντή, νεφοσκεπής που ο ήλιος σπάνια την επισκέπτεται. Είναι επίσης η έδρα της ευρωκρατίας, αυτής της ιδιότυπης ελίτ γραφειοκρατών, λομπιστών και πολιτικών που με την ίδια ευκολία με την οποία κηρύσσουν γραφικές καμπάνιες κατά της φτώχειας στην Ε.Ε. (καλή ώρα φέτος) αποφασίζουν επίσης πώς θα τη διευρύνουν και θα τη βαθύνουν. Συνήθως με additional meters. Για την Ελλάδα σήμερα, την Ισπανία ή την Πορτογαλία αύριο.

ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ της Ευρώπης είναι επίσης ένα θερμοκήπιο της εγκληματικότητας. Ληστείες, διαρρήξεις, επιθέσεις είναι στην ημερήσια διάταξη, ιδιαίτερα στον κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκό τομέα της πόλης όπου βρίσκονται πρεσβείες, προξενεία, οι έδρες των ευρωπαϊκών αρχών και οι κατοικίες της πολυπληθούς γραφειοκρατίας της Ε.Ε. Από μια άποψη είναι λογικό αυτή η βιτρίνα ευμάρειας να προσελκύει φτωχοδιάβολους έτοιμους για όλα. Λέγεται δε πως η έξαρση της εγκληματικότητας είναι τόση ώστε οι βελγικές φυλακές έχουν φρακάρει και το Βέλγιο αποφάσισε να κάνει «εξαγωγή» κρατουμένων (τελευταία, τουλάχιστον 500) στη γειτονική Ολλανδία. Η οποία ασμένως προσεφέρθη να τους φιλοξενήσει. Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην καταστολή και στον «σωφρονισμό».

Ο ΒΥΡΩΝΑΣ πού κολλάει, θα μου πείτε; Ο Βύρωνας είναι απλώς μια πρώην προλεταριακή, νυν μικροαστική γειτονιά, χωρίς λαμπερά κτήρια, που έγινε προχθές πεδίο μάχης, χώρος «εκπαίδευσης» αστυνομικών σε ζωντανούς στόχους και σκηνή εκτέλεσης ενός αθώου Αλβανού πολίτη. Αλλά, και αθώος να μην ήταν, δεν ξέρω αν θα άλλαζαν ριζικά τα πράγματα. Το δόγμα του ανένδοτου πολέμου κατά της εγκληματικότητας, της οποίας τα κίνητρα και οι γενεσιουργές αιτίες είναι παντελώς αδιάφορα για την πολιτική ηγεσία, έχει στο πρόγραμμα κι άλλες παράπλευρες απώλειες με τις οποίες, προφανώς, θέλουν να εξοικειωθούμε. Αν κρίνουμε από τις δηλώσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη (τραγικός ο ευφημισμός του τίτλου του για το τελευταίο θύμα αυτής της «προστασίας», τον 25χρονο Νίκολας Τόντι), η ΕΛ.ΑΣ. και ο «πόλεμός» της κατά του εγκλήματος με κάθε τίμημα έχουν περίπου εξαιρεθεί από κάθε πρόγραμμα περικοπής των κρατικών δαπανών, αλλά πολύ περισσότερο περικοπής της αυθαιρεσίας και της υπουργικής αμετροέπειας. Η οποία μπορεί να αποδειχθεί πιο καταστροφική και από την άνοδο του spread.

ΜΕ ΟΡΟΥΣ κοινής λογικής θα συνιστούσα στην πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση. Μια μετριοπαθής ανάλυση των δεδομένων οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η εφαρμογή των μέτρων που αφ’ εαυτής προωθεί η κυβέρνηση και αυτών που της επιβάλλει το «έκτακτο στρατοδικείο» των Βρυξελλών (ή στο μέλλον το ΔΝΤ) θα οδηγήσουν σε αύξηση της εγκληματικότητας. Αυτή η στατιστική δεν σηκώνει «δημιουργική λογιστική», δεν περιορίζεται από κανένα Σύμφωνο Σταθερότητας και, το χειρότερο, δεν έχει διαψευστεί ποτέ ιστορικά: η διάχυση της φτώχειας, της ανεργίας αλλά και της οργής στον κοινωνικό ιστό συνοδεύεται πάντα από μια ευθέως ανάλογη έξαρση των αδικημάτων. Που ξεκινούν από εγκλήματα κατά της «ιεράς ιδιοκτησίας» και φτάνουν σε αγριότερες και πιο ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Όταν η λεηλασία μιας ολόκληρης κοινωνίας μεταφράζεται σε βίαιη και μαζική υποβάθμιση των όρων ζωής της, το «άρπαξε να φας και κλέψε να ‘χεις» γίνεται ίσως η μοναδική μορφή κάποιας αναδιανομής του πλούτου για τα πιο εξαθλιωμένα στρώματα.

ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ, πριν η πολιτική ηγεσία επιστρατεύσει κι άλλες ορδές αστυνομικών περιπόλων, πριν παραγγείλει καλύτερο εξοπλισμό και πιο εξελιγμένη τεχνογνωσία αστυνόμευσης και καταστολής, πριν εκθέσει κι άλλους πολίτες (αλλά και αστυνομικούς) στο έλεος των «παράπλευρων απωλειών», θα πρέπει να αναρωτηθεί πόσο κόσμο έχει εκθέσει ήδη στα διασταυρούμενα και τα αδιασταύρωτα πυρά που εκτοξεύονται μεταξύ Αθηνών και Βρυξελλών. Πόση «αιμορραγία» θυμού, εισοδήματος, περιθωριοποίησης, κοινωνικού αποκλεισμού, όρων ζωής προκαλεί η συνταγή της ύφεσης που με τόση αυταπάρνηση υλοποιεί. Θα πρέπει να αναρωτηθεί πόσους «στρατούς», όχι μόνο Αλβανών, αλλά και Ινδών και Αφρικανών και Ελλήνων εξοπλίζει ήδη, ανεπαισθήτως προς το παρόν, με όρους ενός ακήρυχτου, ανεξέλεγκτου, καθημερινού κοινωνικού πολέμου στο εγγύς μέλλον που θα διεξάγεται στους φούρνους της γειτονιάς, στα ράφια των σούπερ μάρκετ ή στα γκισέ των τραπεζών.

Βλέπετε, ο Βύρωνας και οι Βρυξέλλες μπορεί να απέχουν περίπου 3.010 χιλιόμετρα. Αλλά μπορεί επίσης να απέχουν (κι ας ακούγεται μελό) μόνο ένα κομμάτι ψωμί.

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Καταγγελία: 'Παιδομάζωμα' στου Παπάγου


Με επιστολή του δημάρχου Παπάγου Βασ. Ξύδη, η Ασφάλεια, το Σάββατο το βράδυ, προχώρησε σε ομαδικές προσαγωγές μαθητών και μαθητριών για "εξακρίβωση στοιχείων".

Της ΜΑΡΙΑΣ ΔΑΜΟΛΗ*

Σάββατο βράδυ στου Παπάγου. Γύρω στις οκτώ μαζεύεται η νεολαία στις πλατείες. Στον «Άι Γιώργη» και στην «Ομπρέλα». Με άτυπο διαχωρισμό, οι «μικροί» στην πρώτη, οι «προχωρημένοι» στη δεύτερη. Η πρώτη έχει και «παιδική χαρά» άρα πιστιρικομάνι αλλά και κηδεμόνες . Τα παιδιά, εκεί γύρω στην τρίτη γυμνασίου, προάγονται στους «μεγάλους», και συχνάζουν στη δεύτερη.

Πολλά «ακούγονται» για τα πάρκα και τις πλατείες. Οι γονείς ξεπερνούν την ανησυχία τους βασιζόμενοι στο ότι το μικρό σύστημα της συγκεκριμένης κοινωνίας του Παπάγου επιτρέπει το να γνωρίζονται λίγο - πολύ όλοι μεταξύ τους, με συνέπεια οι παρέες των παιδιών να αποτελούν «συνέχεια» εκείνων των μεγάλων.

Φάνηκε ότι και ο δήμαρχος ανησυχεί. Για την εικόνα του δήμου του, για την εμπιστοσύνη των δημοτών στην κοινότητα και το πρόσωπό του.

Σαββατόβραδο λοιπόν, και η πολυαναμενόμενη από τα παιδιά έξοδός τους έχει αρχίσει. Το επεισόδιο με τη βόμβα στη Βουλή, άλλα το γνωρίζουν και άλλα όχι. Αίφνης η «Ομπρέλα» περικυκλώνεται από αστυνομικούς με πολιτικά, που ζητούν ταυτότητες και στη συνέχεια μετάβαση στο Αστυνομικό Τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων. Στην απαίτηση μερικών από τα παιδιά να επιδείξουν οι αστυνομικοί τις δικές τους ταυτότητες, αυτοί ξαφνιάζονται, αλλά το κάνουν. Στην άρνηση ορισμένων να μπουν στα άγνωστα γι' αυτά -συμβατικά- αυτοκίνητα, χαμογελούν συγκαταβατικά και αδιαπραγμάτευτα. Στο αίτημα κάποιων να πάρουν τηλέφωνο τους γονείς τους, προτρέπουν αρνητικά «δεν χρειάζεται να τους ανησυχήσετε». Ένα - δυο κορίτσια αγνοούν τη σύσταση και ειδοποιούν.

Στο τμήμα, ευγενικός ο προϊστάμενος αστυνόμος, ζητά (απ’ τους γονείς που ενημερώθηκαν και σπεύδουν) «την κατανόησή σας - δεν υπόκειται το θέμα στην αρμοδιότητά μου - εκτελώ εντολές - θα περιμένουμε τον διοικητή του τμήματος της Ασφάλειας που θα σας εξηγήσει»

Εν τω μεταξύ, αθρόα συνεχίζεται η προσέλευση -ή μήπως προσαγωγή;- εφήβων. Σύντομα το τμήμα γεμίζει από εικοσιπέντε με τριάντα παιδιά από δεκατέσσερα έως δεκαεπτά ετών, όλα κάτοικοι Παπάγου, μαθητές του τοπικού Γυμνασίου και Λυκείου. Μεταξύ τους και τρεις νεαροί, φοιτητές. Τα παιδιά διαχωρίζονται ανάλογα με το ποια έχουν μαζί τους ταυτότητες και ποια όχι, κι αρχίζει η καταγραφή των στοιχείων τους. Οι αστυνομικοί -οι οποίοι φέρουν πολιτική περιβολή και τα όπλα τους στις ζώνες συγκρατούν με προσπάθεια τον εκνευρισμό τους, κάποιοι αποπειρώνται να ελαφρύνουν την ατμόσφαιρα κάνοντας χιούμορ σε ύφος φιλικού κλίματος. Ενημερώνουν ότι η «διαδικασία» θα τραβήξει σε μάκρος, επαναλαμβάνουν ότι βασίζονται στην κατανόηση όλων των παρισταμένων, διευκρινίζουν ότι δεν τους επιτρέπεται να δώσουν περαιτέρω επεξηγήσεις.

Το όλο τυπικό, ξεκινά με πρώτη την -υπό μορφήν ρητορικής- ερώτηση «Λοιπόν, για να ξεκινήσουμε σωστά: δεν έχουμε κανέναν αλλοδαπό μεταξύ μας, έτσι;». Αυθόρμητα πετάγονται δυό παιδιά και λένε εμφατικά «Όχι!». «Ωραία, μπράβο, μπορούμε ν’ αρχίσουμε… Ένας - ένας. Όνομα, επίθετο..». Οι αντιδράσεις των παιδιών κυμαίνονται μεταξύ φόβου, ταραχής, απορίας, «πλάκας», ανυπομονησίας, στωικότητας, ανάλογα με τον χαρακτήρα και το επίπεδο «εμπειρίας» τους. Τα πιο θορυβημένα έχουν πάθει γλωσσοδέτη, με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν στις απλές ερωτήσεις, που τα καλούν να απαντήσουν σχετικά με την ημερομηνία γεννήσεως και τη διεύθυνση του σπιτιού τους. Αυτό το γεγονός συγχύζει τόσο τον καταγράφοντα αστυνομικό υπάλληλο, που απευθύνεται σε δυο άλλα που χασκογελάνε σε μια γωνία, λέγοντάς τους, υψώνοντας απότομα και έντονα τη φωνή, «εσείς εκεί μαλακίζεστε». Στον παριστάμενο γονιό που τον εγκαλεί, σπεύδει να απολογηθεί, ενώνοντας τα χέρια στο στήθος: «Ξεχάστε παρακαλώ αυτό που είπα, συγχωρέστε με, είμαι θυμωμένος για άλλους λόγους». Οπωσδήποτε, η ηλικία, το ομαδικό πνεύμα και η κοινή θέση στην οποία βρίσκονται τα παιδιά, τα διατηρεί ήρεμα. Τα περισσότερα ψιθυρίζουν μεταξύ τους και όλα βρίσκουν την ευκαιρία να ρωτήσουν χαμηλόφωνα τους όποιους γνωστούς τους γονείς: «Τι θα μας κάνουν, ξέρετε;». Λίγα απ’ αυτά εκφράζουν σε ήπιο τόνο το παράπονο-διαμαρτυρία τους για τη ματαίωση της «εξόδου» τους που υφίστανται «χωρίς να φταίμε εμείς σε τίποτα».

Όταν επιτέλους φτάνει ο Διοικητής του τμήματος της Ασφάλειας, οι γονείς τον ακολουθούν στο γραφείο του. Εκεί, τους ενημερώνει ότι κατόπιν παράκλησης του δημάρχου να επιληφθεί η αστυνομία προκειμένου να διαλευκανθεί το ζήτημα των κατά συρροήν βανδαλισμών που υφίσταται η περιοχή της «Ομπρέλας», ώστε να αποκατασταθεί η τάξη, το τμήμα προέβη στην επιχείρηση που διαδραματίζεται. Στο ερώτημα γονιού, γιατί δεν φροντίζουν δήμαρχος και Τμήμα να προλαμβάνουν τα «κακώς κείμενα» προφυλάσσοντας περιουσία, πολίτες και πρωτίστως τα παιδιά, με το να περιπολεί η Αστυνομία καθημερινά στις πλατείες και τα πάρκα, δηλώνει: «Δεν έχω προσωπικό, κυρία μου, επιπλέον η Δημοτική αστυνομία διαθέτει έναν και μόνο υπάλληλο - και άλλωστε κι εγώ εντολές εκτελώ». Στην απορία άλλου τι ακριβώς εξυπηρετεί η αποψινή περιπέτεια των παιδιών, εξανίσταται λέγοντας ότι «καλά θα κάνουν οι γονείς, σεβόμενοι τους θεσμούς, να γαλουχούν τα παιδιά τους με την πεποίθηση ότι η Αστυνομία υπάρχει για να φροντίζει για την ασφάλειά τους και να μην κλονίζουν την εμπιστοσύνη τους κακολογώντας εναντίον της». Σε πρόταση απλούστευσης της ταλαιπωρίας όλων με το να αφεθούν τα παιδιά να πάνε στα σπίτια τους και αν προκύψει κάτι να ειδοποιηθούν εκεί, τονίζει: «είμαι υποχρεωμένος να τηρήσω τον νόμο». Συμβουλεύει να γνωστοποιούμε στα παιδιά μας τους κινδύνους που τα απειλούν. Διεκτραγωδεί την κατάσταση που βρίσκεται και υφίσταται όλο το σώμα της Αστυνομίας. Δηλώνει την προσωπική του απογοήτευση: «Περιμένω απλώς να συνταξιοδοτηθώ». Κλείνει τη συνεδρία, μοιράζοντας σε όλους από μια φωτοτυπία πρόσφατου δικού του άρθρου στην τοπική εφημερίδα «Φωνή του Παπάγου» με τίτλο «15 χρήσιμες συμβουλές από το Τμήμα Ασφαλείας Παπάγου», καθώς και μια που φέρει ένα απόσπασμα από τον Ισοκράτη(που βρίσκεται κορνιζαρισμένο και σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη): «Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε στους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία».

Στην παρότρυνση να πει δυο λόγια στα παιδιά περί τού τι κάνουν τόσες ώρες εκεί, ανταποκρίθηκε αναλόγως. Τα συγκέντρωσε μπροστά του και ανήγγειλε: «Ζητώ την κατανόησή σας και ευχαριστώ για την υπομονή σας. Σήμερα θα κρατήσει ώρες αυτή η διαδικασία, που όμως είναι προς όφελός σας. Αλλά, σας υπόσχομαι ότι την επόμενη φορά, δεν θα κρατήσει παρά ελάχιστα». Αγνοεί το σχόλιο ενός κοριτσιού, που αναρωτιέται φωναχτά «γιατί, θα υπάρξει και επόμενη;;!!». Στην απόπειρα ενός απ’ τους μεγαλύτερους νεαρούς να μιλήσει, αλλά και κάποιου απ’ τους γονείς που άρχισε να αγανακτεί, έκλεισε το θέμα και την πόρτα του οριστικά, λέγοντας: « Εσείς περνάτε την ώρα σας κι έχετε όρεξη για συζήτηση, αλλά εμείς εδώ έχουμε να κάνουμε δουλειά. Ελάτε άλλη φορά να τα πούμε». Στις 12.30 όλοι ήσαν ελεύθεροι να φύγουν.

Ενδέχεται τα παιδιά να μην ξαναμαζευτούν στην "Ομπρέλα". Ίσως φοβούνται ή ίσως υποψιάζονται πλέον ότι έχει πολλές τρύπες.

Μήπως η μόνη αξιόπιστη και αδιάβροχη ομπρέλα που διαθέτουν παιδιά και γονείς είναι η εγκατάσταση αμοιβαίας εμπιστοσύνης; Και η διαρκής επανάληψη της αγωγής ενός πολίτη που αναλαμβάνει πρωτίστως τη δική του ευθύνη; Μέσα και πίσω απ’ τους καθρέφτες όπου φαίνεται και δοκιμάζεται η αξιοπιστία εαυτού και πάντων;

* Η Μαρία Δαμολή είναι μητέρα της οποίας τα δύο παιδιά προσήχθησαν στο Α.Τ. Παπάγου

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ - αστυνομική διαταγή



Διαταγή προς ανθρώπους, σκύλους και γυναίκες


Το παρακάτω κείμενο είναι ένα ντοκουμέντο. Πρόκειται για την αστυνομική διαταγή που εξέδωσε ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος Ματαράγκας Καρδίτσας, στις 8 Δεκεμβρίου 1907 και είναι αποκαλυπτική για τα ήθη της επαρχίας εκείνης της εποχής.

Απολαύστε το:

Προς απάσας τας αρχάς που διοικούν το χωρίον Ματαράγκα Καρδίτσης:

Δήμαρχο, ιερέα του χωριού, Δάσκαλο και άπαντας τους προύχοντας του χωρίου.

Ήρθα εις Ματαράγκαν κατόπιν διαταγής του διοικητού μου μετά ενός χωροφύλακος προς επιβολήν της τάξεως, από άκρου εις άκρον του χωρίου, άνευ χρονοτριβής και άμεσα.
Διότι προχθές στο σιργιάνη μετά την Θίαν και Ιεράν Λιτουργίαν εν τω ναό όταν έπεζαν τα κλαρίνα και τα όργανα ο Κώστας (ας μην αναφέρο το ονομά του) χόρεβε σινέχεια μπροστά χορίς να αφίνη και τους άλους να χορέψουν μπροστά με κατά συνέπια παραξιγιθήκατε και πλακoθίκατε στο ξίλο με τα παλούκια και τα μαχέρια με αποτέλεσμα και κατά σινέπια να τραβματιστούν πολλοί άνθροποι.
Πάραφτα να εφαρμόσετε απάσας τα εξίς διαταγάς μου:
1) Αν ξανασιμβή τιάφτη πράξης εν τω χωρίο να γνορίζετε ότι θα σας συλλάβω και άνεφ χρονοτριβής αμέσος θα σας κλείσο στη φυλακή. Όταν πέζουν τα κλαρίνα και τα μουσικά όργανα στο σιργιάνη στο πανιγίρη και στο γάμο πρέπη να χορέβουν μπροστά άπαντες που επιθιμούν να χορέψουν και όχι μόνο ο ίδιος άνθροπος. Αφτό είνε γαηδουριά.
2) Μου αναφέρθικε ότι ο γάηδαρος του χαντζόπουλου τον Σεπτέμβριο μπίκε στο καλαμπόκι του Βάϊου (ας μην αναγράψο το επίθετο) και ο Βάϊος εκνεβρίστικε και κάρφοσε τον γάηδαρο με την αξάλη στο ένα καπούλι. Καταλαβένετε ο γάηδαρος δέν είναι όνος αλά ο Βάϊος. Άνεφ πολόν σκέψεον καταλαβένη κανής ότι το κεφάλη δεν έχει μιαλό αλά κολοκιθόσπορο. Απαγορεύετε να ξαναγίνη εκ νέου τέτιο απαράδεκτο ή παρόμιο πράγμα.
3) Πίγα στο μαγαζή για καφέ και από έξο βρομούσε κατρουλιό. Απαγορεύετε νά κατουράτε έξω στον τίχο του μαγαζιού.
4) Απαγορεύετε το βρισίδιν το φονασκίν και εντός του καφενίου το ανεμίζιν διότι είναι χιμόνας και εσθάνετέ τις αποφορά από τι βρόμα. Όστις επιθιμή να ανεμιστή να εξέρχετε έξοθεν του καφενίου.
5) Ίδα πολλές γυνέκες να πιάνουν τη σιγκούνα μετά του υποκαμίσου να το τραβούν πρό το έμπροσθεν να ανίγουν τα πόδια και να ουρούν ορθίος. Το τιούτον είναι απαράδεκτο και πρέπη άνεφ χρονοτριβίς να τις βρακόσετε άπαξ και διαπαντός.
6) Όταν λίαν προίαν πάτε τα γελάδια στο γελαδάρη και γιρίζοντας πρέπη ανιπερθέτος να μαζέβετε τις βονιές των ζώον από το δρόμο, το ίδιο να κάνετε και το βράδη διότι δεν έχη που να πατίση όστις βαδίζη εις τας οδούς του χωρίου. Και εκτός του τιούτου σας χριάζοντε αι βονιές να ζεστένεστε στο μπουχαρί το χιμόνα με τα κρία.
7) Σε κάθε πανιγίρι αποκριές πάσχα και γάμους που βαδίζη καλοντιμένος ο κόσμος πάι στην Εκλισία και μετά χορέβη στα σιργιάνια και στους γάμους πρέπη άπαντα τα σκυλιά να είναι δεμένα διά χονδρόν αλισίδεον και σχινίον προς αποφιγίν ατιχιμάτων εκ τον σκιλοδακομάτων.
8) Να μιν πίνετε πολί ινοπνεμβατόδη ποτά τσίπουρα και ίνους και μετά ξερνοβολάτε και κάνετε χαζαμάρες.
9) Να τιρίσετε άνεφ αντιρίσεος και χρονοτριβής την άνοθεν τάφτην διαταγήν μου άνθροπη σκύλη και γινέκες διότι όπιος συληφθή παραβάτις θα τον σιλάβο θα τον κλίσο στο σχολίο και αλίμονό του θα τον ταράξο και θα τον μαβρίσο στο ξίλο.
Να με σιγχορίτε αν έκανα κάπιο σιντακτικό λάθος καθότι τελίοσα και εγώ την Τρίτη του Δημοτικού σχολίου διότι δεν με έστιλε ο πατέρας μου από το χωρίον εις τιν Λάρισσαν για να μάθο περισσότερα γράματα. Σαν γκαραγκούνις που είμε και εγό καταλαβένετε άπαντες τας γραφάς μου τας οπίας θέλετε δεν θέλετε να τας τιρίσετε ανιπερθέτος.

Εν Ματαράγκα τη 8η Δεκεμβρίου 1907
Ο διοικητής του χωρίου
Νικόλαος Παπακωνσταντίνου
Υπονοματάρχης

Πηγή : Μπουκάλια στο πέλαγος