Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Διαβάσαμε και το μοιραζόμαστε: Σαν καφκικός εφιάλτης.. Συνέντευξη του Πέτρου Καπετανόπουλου και του δικηγόρου του στο left.gr





Ημερομηνία: 28/12/2012
Συγγραφέας: left.gr

Ο Πέτρος Καπετανόπουλος διηγείται στο φακό του left.gr και τον Άγγελο Καλοδούκα τον εφιάλτη που έζησε και ζει γιατί τόλμησε να ζητήσει το λόγο για βασανισμό κρατουμένου από αστυνομικούς. Ο γνωστός δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης μας μιλά για τις νομικές συνέπειες αλλά και την αντίσταση στην αστυνομική και κρατική βία.

Δείτε το πλήρες άρθρο της δημοσίευσης: 


Δείτε το βίντεο της συνέντευξης:
Συνέντευξη -Π. Καπετανόπουλος-Κ. Παπαδάκης





Τετάρτη 8 Αυγούστου 2012

Ο Ξένιος Δίας δεν μένει πια εδώ


Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο, με παραμέτρους πολύ περισσότερες απ' όσες μάς επιτρέπουν να δούμε οι ιδεολογικές ή συμφεροντολογικές παρωπίδες μας. Και μία από τις αιτίες της τωρινής οξύτητάς του είναι η στάση της πολιτείας: τα κυβερνήσαντα κόμματα, καθένα με τη σειρά του, γνώριζαν ότι μεγάλο τμήμα της ανάπτυξης των προηγούμενων χρόνων οφειλόταν στην ανασφάλιστη και πάμφθηνη εργασία που εξαναγκαστικά παρείχαν οι μετανάστες. Ως και το «θαύμα» των Ολυμπιακών, με τα έργα που εσκεμμένα αφέθηκαν για την τελευταία στιγμή ώστε να θεωρηθούν πολυτέλεια οι διαγωνισμοί, οφείλουν εν πολλοίς στους κάθε χρώματος «μαύρους» την έγκαιρη πραγματοποίησή τους.

Κάποιοι, λοιπόν, καρπώθηκαν τα κέρδη της φτηνής εργασίας και ανέβηκαν στην κοινωνική κλίμακα, σαρκάζοντας όποτε άκουγαν για φορολογική συνείδηση κ.τ.λ. Οι ωφελημένοι, είτε προύχοντες των αγροτικών περιοχών ήταν είτε εργολάβοι, βουλκανιζατεράδες, κτηνοτρόφοι ή επαγγελματίες του τουρισμού, εν αντιθέσει με τους μετανάστες, ψήφιζαν. Ήταν κομμάτι του κοινωνικού κατεστημένου, του κομματικού συστήματος, του πελατειακού κράτους. Κι έτσι έμενε στα αζήτητα η νομιμότητα που επικαλείται τώρα η κυβέρνηση (και η ΔΗΜ.ΑΡ.;). Άλλωστε, ποιος θα γηροκομούσε τους υπερήλικους συγγενείς μας; Ποιος θα έδινε ζωή σε χωριά που έσβηναν; Ποιος θα συνέβαλλε στην άμβλυνση του δημογραφικού προβλήματος; Και ποιοι θα συνέδραμαν στην υποστύλωση των υπό κατάρρευση ασφαλιστικών ταμείων;

Τα ξέρουμε όλοι όλα αυτά. Αλλά τα κρύβουμε κάτω από το χαλί της ευαισθησίας και της συνείδησής μας, αφήνοντας έξω μόνο το έγκλημα. Γιατί τώρα προέχουν άλλα. Τώρα τον τόνο τον δίνει ο φόβος, γνήσιος ή καλλιεργημένος. Τώρα η «Χρυσή Αυγή», με υμνητές του Χίτλερ στους κόλπους της, είναι στη Βουλή και δίνει τη γραμμή, αφού υπερκέρασε τον «λάιτ» ΛΑΟΣ.

Αλλά τόσος κυνισμός πού βρέθηκε; Ποιος αρρωστημένος νους-νουνός αποφάσισε γελώντας σαρκαστικά να ονομάσει «Ξένιο Δία» το πογκρόμ; Υπάρχουν πιο ταιριαστά πλάσματα για να αναστήσουν οι ελληνολάτρες ονοματοδότες μετά τον Ξενοκράτη, τον Τειρεσία, τον Καλλικράτη κ.ά. Υπάρχει ο Κέρβερος, οι Εκατόγχειρες, ο Πανόπτης Αργος. Υπήρχε, χειρότερος απ' όλους άρα και καταλληλότερος, ο Κύκλωπας Πολύφημος, όπως θα ξέρουν όλοι όσοι κινητοποιήθηκαν για να «αποδείξουν», διαστρέφοντας και διαβάλλοντας τα παραδεδομένα, ότι ο Ξένιος Δίας προστάτευε μόνο τους Ελληνες διαφορετικών πόλεων και όχι τους εθνικά ή φυλετικά ξένους.

Στην «Οδύσσεια», λοιπόν, οι Ιθακήσιοι φτάνουν στη γη των Κυκλώπων και ο Οδυσσέας προσπέφτει στον Πολύφημο, λέγοντας (μτφρ. Δ.Ν. Μαρωνίτης): «Σεβάσου τους θεούς??? είμαστε / ικέτες σου??? κι ο Δίας εκδικείται και τους ικέτες και τους ξένους, / ο Ξένιος Δίας που τιμώντας τους ξένους συντροφεύει». Αν η αιγίδα του Ξενίου Διός κάλυπτε μόνο τις ελληνικές πόλεις, όπως διατείνονται οι ανασκευαστές, κανένα δικαίωμα δεν θα είχε ο γνώστης Οδυσσέας να ζητήσει από τον Κύκλωπα να σεβαστεί τον φιλόξενο αρχιθεό. Εκτός και αποφασίσουμε ότι ο αναιδής, απολίτιστος και ξενοφάγος Πολύφημος ήταν Έλληνας. Ήταν;

Άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή, 07/08/2012

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_07/08/2012_455803

Τρίτη 8 Μαΐου 2012

Μάνος Χατζιδάκις: "Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι"


O Mάνος Χατζιδάκις αποδυκνύει για μια ακόμη φορά ότι ήταν μπροστά για την εποχή του και είχε μάτια και αυτιά ανοιχτά φιλτράροντας το κάθε τι που συνέβαινε και έχοντας ταχύτατα αντανακλαστικά το κατέγραφε και το παρατηρούσε. Έμπαινε σε βάθος στα φαινόμενα της εποχής και γι' αυτό κατάφερε να είναι διαχρονικός. Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσιο ένα κείμενό του για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

πηγή : http://www.musicpaper.gr/

Τρίτη 3 Απριλίου 2012

ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΟΥΗΤΟ…………….


Το ξέρω αυτό το βουητό…..ένας στίχος του Δ. Σαββόπουλου είναι. Αυτό το βουητό των ημερών μας. Το βουητό για τους μετανάστες. Ή καλύτερα για τους λαθρομετανάστες, όπως τους λένε. Όπως λέμε, δηλαδή, λαθραίοι άνθρωποι!!! Οι άνθρωποι που κακώς υπάρχουν…. Τα μιάσματα, οι περιθωριακοί, οι αδύναμοι, οι προλετάριοι. Αυτοί που θολώνουν την βιτρίνα, τα τζάμια. Αυτοί που δικαιολογούν τις ανασφάλειες μας. Ή καλύτερα αυτοί που χρησιμοποιούνται ως άλλοθι της χαμένης αξιοπρέπειας μας.

Όμως βουητό είναι ……και το γνωρίζουμε το βουητό. Ακούγεται για να κρύψει τους άλλους θορύβους. Κυρίως για να κρύψει την αγωνιώδη κραυγή της κοινωνίας. Επανέρχεται αρμοδίως ως πανάκεια μιας βαριάς άρρωστης κοινωνίας. Φτιάχνουμε σπιναλόγκες. Όπως και τότε….την εποχή του Ιδιώνυμου. Τότε που σοβούσε πάλι μια παγκόσμια οικονομική κρίση….αυτή του 1929. Τότε που και πάλι ο λαός ήταν ξεσηκωμένος και απειλούσε την οικονομική τάξη.

Κατασκεύασαν και τότε άλλοθι. Τότε τα μιάσματα ήταν οι κομμουνιστές. Τότε μια νέα ιδεολογία άρχισε να κατασκευάζεται στα εργαστήρια της εξουσίας….η ιδεολογία του αντικομμουνισμού. Ο κομμουνιστής ήταν εχθρός του έθνους….επικίνδυνος άνθρωπος…μολυσμένος με ιδέες και πρακτικές που καταστρέφουν την υγιή κοινωνία. Το μικρόβιο του κομμουνισμού έπρεπε να χτυπηθεί με κάθε τρόπο. Ο τρόπος; Ο εγκλεισμός, η απομάκρυνση από την υγιή κοινωνία. Έτσι ήθελαν να τρομοκρατήσουν την δοκιμαζόμενη κοινωνία…..να αποφύγουν τις αντιδράσεις.

Και τότε, όπως και σήμερα υπήρχαν οι πρόθυμοι…..Αυτοί πάντα υπάρχουν. Μια επιστολή του Νομάρχη Κυκλάδων στο «Ελεύθερο Βήμα», εκείνη την εποχή, στις 8 Αυγούστου 1931 καταγράφει με τρόπο ανατριχιαστικό το μέγεθος της παράνοιας και της τύφλωσης που στη συνέχεια έγιναν ιδεολογία. Έγραφε, λοιπόν, ο χαμαιλέων Νομάρχης προς τα αφεντικά του…..“H κοινωνία με ανακούφισιν έμαθε την απόφασιν της κυβερνήσεως όπως λάβη μέτρα δραστικά κατά των ανθρώπων οι οποίοι επιμένουν να μας μεταφυτεύσουν εις την Ελλάδα τον μπολσεβικικόν παράδεισον... Εις την τελευταίαν άκρην του ελληνικού Αιγαίου υπάρχουν μικρά, μικροέρημα νησάκια αποτελούντα σύμπλεγμα που λέγεται Κουφονήσια... μερικά είναι ακατοίκητα, συχναζόμενα από ολίγους λαθρεμπόρους και βοσκούς. Σ' ένα από τα νησάκια αυτά θα μπορούσε να ιδρυθεί προχείρως το κράτος των εν Ελλάδι μπολσεβίκων. Η κυβέρνησις θα 'πρεπε να εγείρει εκεί μερικά παραπήγματα εις τα οποία να εγκαταστήσει τους απελαυνομένους κομμουνιστάς...”

Σας θυμίζει κάτι το περιστατικό; Λάθος. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα της εποχής είναι φανταστική. Πρέπει να προσέχουμε….. στον εκτροχιασμό του αυταρχισμού. Kάποιοι σημερινοί πρότειναν να ανοίξουμε και πάλι την Μακρόνησο!!! Σοβαρά και με επιχειρήματα σε συνεδρίαση της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) και κάποιοι άλλοι μακαρίζουν τις εποχές που οι κομμουνιστές ήταν παράνομοι. Και αυτό συζητήθηκε!!!

Αυτό είναι το νοσηρό κλίμα της εποχής……αυταρχισμός, κατασκευή εσωτερικών εχθρών και διώξεις και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ναι, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα. Τότε τον άκουσαν τον Νομάρχη…..έφτιαξαν τελικά σπιναλόγκες για τους κομμουνιστές. Όλα ένα ίσιωμα….ή, όπως λέει και ο Κώστας Βάρναλης που επισκέφτηκε τις σπιναλόγκες!!! “Μαζί μας στο τελευταίο βαγόνι, πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι – επίτηδες για να φανεί πως ίσια μετρούν η λευτεριά με τα χασίσια…”

Είδατε τις εικόνες στην τηλεόραση; Από τα γιούρια της Αστυνομίας; Τα ευρήματα τα είδατε; τα ελάχιστα ναρκωτικά πρόβαλλαν διαρκώς….. έτσι για να φανεί πως ίσια……Τα μάτια μας δεκατέσσερα….. Τους ακούν ενίοτε τους Νομάρχες…..Αποπροσανατολισμός και τότε…. Αποπροσανατολισμός και σήμερα. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις ήθελαν τότε. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις θέλουν και τώρα. Αυτή η ρημάδα η Ιστορία τους εκθέτει…..γι’ αυτό την απεχθάνονται……γι’ αυτό την παραποιούν.

ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΟΚΑΣ

τέως Δήμαρχος Καισαριανής

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Αυτοδιοίκηση και πολιτικές ισότητας


Γράφει η Εύη Πάτκου:

Το φθινόπωρο που μας πέρασε 126 δήμοι υπέγραψαν την Ευρωπαϊκή Χάρτα για την Ισότητα των Φύλων στις τοπικές Κοινωνίες και ανέλαβαν δημόσια δέσμευση για την ανάπτυξη και εφαρμογή σχεδίου δράσης για την ένταξη της ισότητας στις πολιτικές του δήμου τους.

Οι περισσότερες «κατακτήσεις» των γυναικών στην πραγματική ζωή είναι μάλλον «θεωρητικές» και το γυναικείο και φεμινιστικό κίνημα αγωνίζονται για να αποκτήσουν τα γυναικεία κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα πραγματικό - υλικό χαρακτήρα. Στο επίπεδο του δήμου, «δείκτες» που δείχνουν την ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών θα μπορούσαν να είναι το ποσοστό βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών, η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, το ποσοστό ανεργίας των γυναικών, το ποσοστό κατανομής των εισοδημάτων, ο αριθμός αντρών και γυναικών εργαζομένων στις διάφορες υπηρεσίες του δήμου, το ποσοστό των γυναικών στο Δημοτικό Συμβούλιο, οι υποστηρικτικές δομές για την ενίσχυση και εξυπηρέτηση των γυναικών.

Κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο δήμος αποτελεί τη βαθμίδα διακυβέρνησης που βρίσκεται εγγύτερα στον πολίτη και στην πολίτισσα και ως εκ τούτου αποτελεί το καταλληλότερο δυνατό πεδίο για την καταπολέμηση της διαιώνισης και της αναπαραγωγής ανισοτήτων, και την προώθηση μιας πραγματικά δημοκρατικής κοινωνίας. Επίσης, είναι γενικά διαπιστωμένο ότι οι γυναίκες (όλων των ηλικιών) συχνά εμπλέκονται και αναλαμβάνουν δράσεις στα τοπικά πράγματα. Στη γειτονιά, στις σχολικές επιτροπές, στους συλλόγους γονέων, σε λαογραφικούς και πολιτιστικούς συλλόγους στα ΚΑΠΗ, ΚΔΑΠ, στους παιδικούς σταθμούς. Κάνουν δική τους υπόθεση τα «μικρά» ζητήματα της καθημερινότητας, που όμως είναι πολύ σημαντικά για την ανθρώπινη διαβίωση στην πόλη ή στο χωριό. Όλα αυτά αναδεικνύουν την ανάγκη να συστηματοποιηθούν οι παρεμβάσεις υπέρ των γυναικών και να ενσωματωθεί η διάσταση του φύλου σε όλες τις πολιτικές του δήμου, με τη δημιουργία υπηρεσιακών μονάδων για την ισότητα των φύλων στους νέους οργανισμούς των δήμων, που θα καλύπτουν τη βιωσιμότητα των πολιτικών και την παροχή συναφών υπηρεσιών. Γιατί είναι απαραίτητη αυτή η πολιτική; Γιατί οι γυναίκες και οι άνδρες κινούνται με διαφορετικό τρόπο στην πόλη, έχουν διαφορετικές ανάγκες, έχουν διαφορετική πρόσβαση σε πόρους, στην εργασία, στην εξουσία.

Έχει ενδιαφέρον για παράδειγμα να δούμε με ποιο τρόπο εντάσσεται η πολιτική για την ισότητα στα οικονομικά του δήμου, δηλαδή στον προϋπολογισμό του, στη δημοσιονομική πολιτική κ.λπ. Δεν θα έπρεπε, για παράδειγμα, να γνωρίζουμε αν και κατά πόσο ωφελούνται οι γυναίκες από τις δαπάνες του δήμου;

Ο δήμος μπορεί και πρέπει, να αναλαμβάνει συγκεκριμένες δράσεις αξιοποιώντας τις αρμοδιότητές του και σε συνεργασία με τοπικούς φορείς και γυναικείες οργανώσεις, ώστε να πραγματοποιεί μια διακυβέρνηση περισσότερο δημοκρατική για τα δύο φύλα. Με άλλα λόγια, για κάθε πολιτική του να τίθεται το ερώτημα ποιες είναι οι επιπτώσεις της στο τοπικό επίπεδο σε κάθε φύλο ξεχωριστά.

Οι δημοτικές αρχές, λοιπόν, των δήμων (τουλάχιστον) που υπέγραψαν τη Χάρτα Ισότητας των φύλων στις Τοπικές Κοινωνίες, πρέπει να δείξουν στην πράξη τη βούλησή τους για επιδίωξη ίσων ευκαιριών, να καταρτίσουν Σχέδιο Δράσης για την ένταξη της Ισότητας των Φύλων και στη συνέχεια να το εφαρμόσουν.

Επιπλέον, όταν μιλάμε για ισότητα, είναι απαραίτητο να μιλάμε όχι μόνο για ισότητα ευκαιριών αλλά και για ισότητα αποτελεσμάτων. Εκείνο, που θα περιμέναμε το γυναικείο κίνημα να κάνει, είναι να σηκώσει την κουρτίνα που διαχωρίζει την πραγματικότητα από τη συμβολική της αποτύπωση σε γενικές έννοιες περί ισότητας και «φερέλπιδα» προγράμματα. Να προσπαθήσει να εξηγήσει γιατί ενώ η νομική ισότητα των δύο φύλων είναι κατοχυρωμένη, εξακολουθεί να συνυπάρχει, με την κοινωνική υποτέλεια, την περιθωριοποίηση και εκμετάλλευση των γυναικών.

* Η Εύη Πάτκου είναι δημοτική σύμβουλος Δήμου Πυλαίας - Χορτιάτη

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

Το λευκό μπαστούνι

Το λευκό μπαστούνι, είναι το τεχνικό βοήθημα που χρησιμοποιούν τα άτομα με πρόβλημα όρασης για να εντοπίζουν και να αποφεύγουν τα εμπόδια στην πορεία τους, στην προσπάθεια τους να κινούνται μόνοι, ανεξάρτητοι και με ασφάλεια.

Δεν βλέπω, βλέπεις όμως εσύ: Θέλεις να με βοηθήσεις;
Τότε, διάβασε τα παρακάτω και να ξέρεις πως αν κάτι θυμάσαι απ'αυτά όταν κάπου, κάποτε, τυχαία ή για κάποιο λόγο με συναντήσεις, θα με κάνεις να νιώσω άνετα, δίνοντας μου αυτό ακριβώς που χρειάζομαι.

Όταν με συναντήσεις μπορείς να με βοηθήσεις αν θυμηθείς τα παρακάτω:

1. Μόνο εμείς οι τυφλοί κρατάμε λευκό μπαστούνι και αυτό για να περπατάμε με ασφάλεια, όχι για να ξεχωρίζουμε, να παίζουμε, να μας δείχνουν ή να ζητιανεύουμε.

2. Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά τυφλός.. Μη με μεταχειρίζεσαι σαν παιδάκι. Μεγαλώνω, παίζω, τρέχω, διαβάζω, γράφω, σπουδάζω, δουλεύω, παθιάζομαι, κλαίω, γελάω, ερωτεύομαι, θυμώνω, «σερφάρω», κάνω chat,.,όπως ΕΣΥ!

3. Πιο εύκολα θα περπατήσω μαζί σου, παρά με το μπαστούνι ή με το σκύλο μου. Όμως, μη με πιάνεις από τον ώμο ή απ'το μπράτσο. άσε με να πιάσω εγώ το δικό σου μπράτσο: Έτσι θα νιώθω (=θα ξέρω) πότε σταματάς, πότε στρίβεις, πότε ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις..

4. Μη ρωτάς τον συνοδό μου: «Πώς τον λένε;», «Τι θέλει να ψωνίσει;», «Ποιο φαγητό του αρέσει;», «Που θέλει να πάει;», «Πώς γράφει και διαβάζει;», «Πώς μπορεί;»,. Ρώτησε εμένα, ξέρω και εγώ να σου απαντήσω! Χρησιμοποίησε τον κανονικό τόνο της φωνής σου, όπως μιλάς στους άλλους μίλα και σε εμένα.

5. Μην αποφεύγεις τις λέξεις «βλέπω», «κοιτάζω», «τυφλός» κλπ., τις μεταχειρίζομαι και εγώ. Βλέπω με τα χέρια μου: βλέπω για μένα= αγγίζω, ακούω, μυρίζω, καταλαβαίνω, αισθάνομαι.

6. Σύστησε με στους άλλους, ακόμη και στα παιδιά. Θέλω να γνωρίσω ποιος είναι στην τάξη ή στο δωμάτιο μαζί μου. Μίλησε μου όταν μπαίνεις. Πες μου πως φεύγεις: με φέρνεις σε μεγάλη αμηχανία αν μ'αφήνεις να μιλάω με κάποιον που δεν είναι κοντά μου.

7. Οδήγησε το χέρι μου σε μια καρέκλα. Πες μου που είναι η πόρτα στο δωμάτιο, το αποχωρητήριο, το παράθυρο κλπ. Και αν υπάρχουν εμπόδια ή πράγματα στο πάτωμα. Δε θέλω να κάνω ζημιές, γιατί μπορώ να μην κάνω ζημιές.

8. Βοήθησε με διακριτικά στο τραπέζι και πες μου για το φαγητό στο πιάτο μου. Χρησιμοποίησε το πιάτο μου σαν «ρολόι» και πες μου σε ποια «ώρα» είναι το κάθε είδος του φαγητού μου, π.χ «Το κρέας σου είναι στο Έξι».
Κοίτα το ποτήρι μου να είναι δίπλα στο πιάτο μου και πες μου αν είναι στο δεξί ή στο αριστερό μου χέρι, για να το.»δω» και εγώ όταν το χρειαστώ.

9. Μου αρέσουν οι αθλητικές εκδηλώσεις, το θέατρο και ο κινηματογράφος, φτάνει να με βοηθάς να καταλαβαίνω τι γίνεται διαβάζοντας/περιγράφοντας μου όσα δεν μπορώ να δω.

10. Μου αρέσουν οι εκδρομές και τα πάρτι. Πάρε με στην παρέα σου και γνώρισε με στους καλεσμένους σου.

11. Ξέρω να συμπεριφέρομαι. Αν υστερώ σε κάτι βοήθησε με. Δε θέλω τον οίκτο σου αλλά τη φιλία σου! Μη μιλάς για τη «θαυματουργό αντίληψη» των τυφλών. Μην ξεχνάς ότι όσα έμαθα είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και εργασίας.

12. Αν είσαι περίεργος θα μιλήσω μαζί σου για το πρόβλημα μου αλλά όχι μόνο γι'αυτό, γιατί για μένα είναι μια παλιά ιστορία! Έχω τόσα άλλα ενδιαφέροντα, χόμπι και απορίες όπως και εσύ!

Δώσε τώρα άλλα δύο λεπτά απ'τον χρόνο σου και προώθησε αυτό το email στους γνωστούς σου, στους φίλους σου.
Σε δύο λεπτά, ενημερώνεις σωστά, για μια ζωή!!!
Για παραπάνω πληροφορίες, απορίες, σχόλια, κουβέντα, στείλε μου ένα email στο evavgoul@otenet.gr και πες μου, ότι θες. Μη διστάσεις, μη ντραπείς και ας μην γνωριζόμαστε. Αν μάθεις κάνεις την αρχή! Και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός!!!

Βαγγέλης Αυγουλάς
3οετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών,
Μέλος της Διεθνούς οργάνωσης για νέους με προβλήματα όρασης VIEWS (Visually Impaired Education and Work Support)
Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών.

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ “ΧΑΡΑΤΣΙ” ΤΗΣ ΔΕΗ


Το παρακάτω εγχειρίδιο επιχειρεί να δώσει κάποιες απαντήσεις στους πολίτες για θέματα που αφορούν την σύνδεση του νέου «χαρατσιού» με την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Θα θέλαμε από την αρχή να κάνουμε ορισμένες διευκρινίσεις που θεωρούμε απαραίτητες έτσι ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Ούτε ο νομικός αγώνας –ο οποίος είναι μέσο- μπορεί να υποκαταστήσει τον αγώνα για επιβίωση και αξιοπρέπεια. Η αλληλεγγύη είναι μία λέξη που την επόμενη περίοδο θα πρέπει να αποκτήσει βαθύ και ευρύ περιεχόμενο. Οι άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν μόνοι όμως ζούνε όλοι μαζί σε οργανωμένα σύνολα τις κοινωνίες. Το μέτρο του πολιτισμού των κοινωνιών, αυτό που τις ξεχωρίζει από τις πρωτόγονες συμβιώσεις είναι η αγάπη και η φροντίδα για τον άνθρωπο και ειδικότερα για τον «αδύνατο» άνθρωπο. Αν δεν υπάρχει αυτό τότε οι κοινωνίες αυτές εκπίπτουν εύκολα στον νόμο του ισχυρότερου και του πονηρότερου νόμο που σε τελευταία ανάλυση καθορίζει την ζωή στο υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Αν συμβεί αυτό οι κοινωνίες αυτές στο τέλος διαλύονται και παύουν να υπάρχουν.

Το ηλεκτρικό ρεύμα και η πρόσβασή του σε αυτό σε μεγάλο βαθμό ορίζει το επίπεδο του πολιτισμού. Και αυτό γιατί από αυτήν την πρόσβαση εξαρτάται η καθημερινή ζωή των ανθρώπων μέσα στο σπίτι τους. Η διατροφή, η θέρμανση, η καθαριότητα, η μελέτη και η επικοινωνία των μελών της οικογένειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτήν την πρόσβαση. Η σύνδεση της πρόσβασης αυτής με την φορολογία ξαναγυρίζει το ρολόι της ιστορίας στον μεσαίωνα.

Σήμερα υπάρχουν συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Αύριο αυτοί θα είναι περισσότεροι. Στον επόμενο χρόνο θα είμαστε όλοι. Όχι γιατί ήμασταν τεμπέληδες, όχι γιατί «μαζί τα φάγαμε» αλλά γιατί οι τοκογλύφοι θέλουν να τα πάρουν όλα από όλους. Τον επόμενη χρονιά το 53% περίπου του προϋπολογισμού θα πηγαίνει σε πληρωμές τόκων. Εμείς θα πρέπει να τους πληρώσουμε. Και εάν δεν μπορούμε θα μας «κόβουν» το ρεύμα, θα μας βάζουν φυλακή, θα μας «κόβουν» ενδεχόμενα το νερό και θα συνεχίσουμε να χρωστάμε. Κάτι λοιπόν πρέπει να κάνουμε. Αυτό το οφείλουμε στα παιδιά μας, στους δικούς μας ανθρώπους κυρίως όμως σε εμάς τους ίδιους. Εάν δεν μας πάρουν την αξιοπρέπεια και το μυαλό μας στο τέλος δεν θα νικήσουν. Γιατί μπορεί να φαντάζουν δυνατοί όταν έχουν να κάνουν με τον καθένα μας χωριστά . Δεν μπορούν όμως να αντιμετωπίσουν την μαζική ανυπακοή του πληθυσμού. Εάν όλοι μαζί προστατεύσουμε όλους μας θα μπορέσουμε να τους νικήσουμε.

Επειδή όμως η γνώση είναι δύναμη θα επιχειρήσουμε να δώσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα που έχει ο καθένας μας και αφορούν τόσο τα δικαιώματά του όσο και την διαφύλαξη της αξιοπρέπειάς του. Οι απαντήσεις αυτές θα βοηθήσουν τον κάθε έναν από εμάς να αντιμετωπίσει το φόβο, τον ατομικό φόβο που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η προπαγάνδα των τοκογλύφων, ενσταλάζει κάθε μέρα στον κάθε έναν από εμάς. Ο φόβος συνδέεται με τις ενδεχόμενες συνέπειες στον κάθε μεμονωμένο πολίτη από τις ενέργειες ή παραλήψεις του στην σχέση του με την εξουσία. Για να υπάρχει ο φόβος δεν είναι απαραίτητο οι συνέπειες να είναι παρούσες αλλά επαπειλούμενες. Ο φόβος αντιμετωπίζεται από την αλληλεγγύη και από την απόφαση για την διαφύλαξη της αξιοπρέπειας. Επίσης ο φόβος αντιμετωπίζεται και από την γνώση.

Τα ερωτήματα που τίθενται από τους πολίτες αφορούν δύο κατηγορίες - φάσεις. Την πρώτη κατηγορία – φάση της μη πληρωμής, δηλαδή το πώς θα γίνει αυτό και της συνέπειες της μη πληρωμής και την δεύτερη που αφορά την ενδεχόμενη επανασύνδεση μετά την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος.

Ας δούμε λοιπόν τα βασικά ερωτήματα για το νομικό καθεστώς που διέπει τη σχέση μας με τη ΔΕΗ, σχετικά με τις υποχρεώσεις μας προς αυτήν αλλά και τα δικαιώματά μας:

α. Ποια είναι η σχέση μας με τη ΔΕΗ και τι δικαιώματα έχει η εταιρία απέναντί στον καθένα από εμάς;

β. Μπορεί κάποιος να εμποδίσει τους υπαλλήλους της ΔΕΗ ή τους συνεργαζόμενους με αυτήν να καταγράψουν την ένδειξη του μετρητή ή να κόψουν το ρεύμα;

γ. Τι ισχύει για το ειδικό τέλος ακινήτων;

δ. Μπορεί κάποιος να πάει στη ΔΕΗ και να ζητήσει να πληρώσει μόνο την αξία του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος ή να καταβάλω κάποιο ποσό με επιφύλαξη, χωρίς το τέλος ακινήτων;

ε. Μπορεί κάποιος να πληρώσει το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος μέσω τραπεζικού ΑΤΜ;

στ. μπορεί κάποιος να μην καταβάλει το ποσό που αντιστοιχεί στο «χαράτσι» και στα υπόλοιπα τέλη;

ζ. Είναι αλήθεια ότι όσο η οφειλή κάποιου προς της ΔΕΗ είναι κάτω από 5.000 ευρώ, δεν έχει τον κίνδυνο της ποινικής δίωξης;

α. Ποια είναι η σχέση μας με τη ΔΕΗ και τι δικαιώματα έχει η εταιρία απέναντί στον καθένα από εμάς;

Με τη ΔΕΗ υπογράφουμε μία σύμβαση ιδιωτικού δικαίου. Αυτή είναι μία συμφωνία δηλαδή μεταξύ ιδιωτών. Μπορεί να ακούγεται περίεργο γιατί η ΔΕΗ είναι στην συνείδηση των πολιτών μία εταιρία του ευρύτερου δημοσίου τομέα αλλά η νομική της μορφή είναι αυτή της ανώνυμης εταιρίας (ΑΕ). Επομένως, το συμβόλαιο που υπογράφουμε, γεννά κατ’ αρχήν μόνο αστικές αξιώσεις, δηλαδή αξιώσεις που αποτιμώνται σε χρήμα και μπορούν να εισπραχθούν ΜΟΝΟ μετά από την έκδοση συγκεκριμένης για την κάθε οφειλή δικαστικής απόφασης

Το γεγονός ότι το «χαράτσι» έχει ονομαστεί τέλος και όχι φόρος δεν είναι τυχαίο. Και αυτό γιατί αν ονομάζονταν φόρος, όπως και πραγματικά είναι θα ήταν παράνομο με βάση την Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Το ότι μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ εισπράττονται και άλλα τέλη (π.χ τα δημοτικά τέλη) είναι άσχετο γιατί τα δημοτικά τέλη είναι ανταποδοτικό δηλαδή η καταβολή τους συνδέεται με μία αντιπαροχή και εν προκειμένω με την αποκομιδή των σκουπιδιών κλπ. Η μη καταβολή των τελών είναι απλή φορολογική παράβαση, η οποία υπάρχει μόνο όταν αυτά βεβαιωθούν στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Αυτή τη στιγμή η εφορία δεν έχει στείλει στη ΔΕΗ βεβαιωτικούς καταλόγους που θα βεβαιώνουν την οφειλή του καθένα. Άρα η ΔΕΗ δεν είναι δικαιούχος αυτών των τελών, αλλά έχει αναλάβει να προεισπράξει ουσιαστικά και έναντι αμοιβής (0,25%) αυτά τα τέλη Η βεβαίωση των απλήρωτων τελών (εφ’ όσον δεν τα πληρώσουμε με τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος) θα γίνει σε δεύτερο χρόνο, (μετά από τις 80 ημέρες) από την αρμόδια ΔΟΥ.

Οι υπάλληλοι της ΔΕΗ και οι «εργολάβοι» που θα αναλάβουν έργα για λογαριασμό της ΔΕΗ δεν είναι “δημόσιες αρχές”. Η παρεμπόδιση του έργου τους λοπόν δεν αποτελεί “αντίσταση κατά της αρχής” ούτε βέβαια και κάποια άλλη αξιόποινη πράξη (αλλάζει βέβαια το πράγμα αν μόλις έρθει ο υπάλληλος ή ο εργολάβος να κόψει το ρεύμα, τον χτηπήσουμε). Τα μόνο που μπορεί να μας κάνει η ΔΕΗ είναι να εκδώσει εντολή διακοπής της ηλεκτροδότησης και σε δεύτερο χρόνο, αν δεν πληρώσουμε, να καταγγείλει τη σύμβαση για να αφαιρέσει το μετρητή.

β. Μπορεί κάποιος να εμποδίσει τους υπαλλήλους της ΔΕΗ ή τους συνεργαζόμενους με αυτήν να καταγράψουν την ένδειξη του μετρητή ή να κόψουν το ρεύμα;

Με βάση τα παραπάνω, η απάντηση στην ερώτηση αυτή είναι σε γενικές γραμμές “ναι”. Αυτό μπορεί να γίνει με κάποιες προϋποθέσεις.

Ο μετρητής είναι ιδιοκτησία της ΔΕΗ. Ο χώρος από την είσοδο της οικοδομής μέχρι τον μετρητή είναι δική μας ιδιοκτησία. Το ντουλάπι μέσα στο οποίο βρίσκεται ο μετρητής είναι δική μας ιδιοκτησία. Οι υπάλληλοι της ΔΕΗ ή οι συνεργαζόμενοι με αυτήν δεν έχουν το δικαίωμα να μπουν στην οικοδομή μας, αν εμείς δεν τους ανοίξουμε ή αν έχουμε συνεννοηθεί με τους υπόλοιπους ενοίκους και έχουμε κλειδώσει το χώρο των μετρητών. Στο οικιακό συμβόλαιο που έχουμε υπογράψει όλα τα “απαγορεύεται” που αναφέρονται σε δικές μας ενέργειες ή παραλήψεις καθώς και τα “έχει δικαίωμα” που αναφέρονται στα δικαιώματα της ΔΕΗ για να ισχύσουν είναι απαραίτητη η έκδοση δικαστικής απόφασης.

Πρακτικά εάν ο υπάλληλος της ΔΕΗ ή ο συνεργαζόμενος με αυτήν εργολάβος επιμείνει παρά την άρνησή μας, κατά πάσα πιθανότητα θα μας απειλήσει ότι θα καλέσει την αστυνομία. ΟΜΩΣ για να ζητήσει τη συνδρομή της αστυνομίας, θα πρέπει να καταγγείλει τουλάχιστον υπόνοια τέλεσης συγκεκριμένου ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ, όπως είναι η ρευματοκλοπή (αναλυτικότερα παρακάτω),ΑΛΛΙΩΣ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΜΙΧΘΕΙ. Δεν αρκεί επομένως η δικαιολογία ότι ο τάδε ή ο δείνα δεν έχουν πληρώσει τον λογαριασμό του ρεύματος! Σε περίπτωση που ο αστυνομικός, παρά το γεγονός ότι δεν έχει το δικαίωμα να επέμβει, ζητήσει από εμάς να τον ακολουθήσουμε στο τμήμα (π.χ για εξακρίβωση στοιχείων) ζητάμε να έρθει μαζί με εμάς και ο υπάλληλος της ΔΕΗ ή ο συνεργαζόμενος εργολάβος για εξακρίβωση και των δικών του στοιχείων ή γιατί θα του υποβάλουμε και εμείς μήνυση κλπ. Πρέπει εδώ να γνωρίζουμε ότι ούτε ο υπάλληλος της ΔΕΗ ούτε ο συνεργαζόμενος εργολάβος μπορεί να καταθέσουν μήνυση εναντίον μας γιαλογαριασμό της ΔΕΗ γιατί αυτό απαιτεί πρακτικό του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΗ που να αναφέρει ότι ο εν λόγω υπάλληλος έχει εξουσιοδοτηθεί να καταθέσει μήνυση εναντίον μας ονομαστικά. Αλλάζει το πράγμα εάν όπως είπαμε και παραπάνω τον χτυπήσουμε, το απειλήσουμε κπλ. Σε κάθε περίπτωση που θα κάνει αυτός προσωπικά μήνυση εναντίον μας για τον εαυτό του μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και εμείς εναντίον του οπότε θα κρατηθεί και αυτός.

Επίσης επειδή δεν πρέπει να βρεθεί κανείς κατηγορούμενος επειδή στραβοκοίταξε το αστυνομικό όργανο έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια τέτοια πιθανή αντιπαράθεση με τα αστυνομικά όργανα να φροντίσουμε να είμαστε πολλοί, ώστε να κάνουμε σαφή τη διάθεσή μας να υπερασπιστούμε στην πράξη τα δικαιώματά μας. Η δημοσιότητα και οι διαστάσεις που έχει πάρει το ζήτημα της ΔΕΗ στις μέρες μας, σε συνδυασμό με την εντεινόμενη εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού, μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι μια δημόσια κατακραυγή τόσο του υπαλλήλου της ΔΕΗ που επιμένει να κόψει το ρεύμα όσο και των αστυνομικών που τον συνοδεύουν, μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική!

γ. Τι ισχύει για το ειδικό τέλος ακινήτων;

Το «χαράτσι» έχει την επίσημη ονομασία “Εκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών” (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.).

Όπως είπαμε παραπάνω είναι ακόμη ένας φόρος που αφορά τους ιδιοκτήτες ακινήτων. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι επιδιώκεται η είσπραξή του μέσω του χρήστη του ρεύματος, που συχνά είναι ο ενοικιαστής, ο οποίος εάν καταβάλει στη συνέχεια έχει το δικαίωμα να συμψηφίσει το ποσό που κατέβαλε με μελλοντικά ενοίκια.

Το χαράτσι θεωρείται ένας φόρος ιδιαίτερα επαχθής γιατί η είσπραξή του συνδέεται με έναν τρόπο ιδιαιτέρως καταπιεστικό, εκβιαστικό και απάνθρωπο. Επίσης η εφαρμογή αυτής της μεθόδου είσπραξης φόρων δημιουργεί προηγούμενο για το μέλλον το οποίο θέτει θέμα στον πυρήνα της επιβίωσης των ανθρώπων. Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι με βάση την προαναγγελθείσα αύξηση της αντικειμενικής αξίας των ακινήτων το ύψος του ποσού του φόρου θα είναι διπλάσιο έως και τριπλάσιο για το 20112 και μετά. Όσα αναφέρονται, ως αιτιολογία στην εισηγητική έκθεση του νόμου 4021/2011 περί “ύψιστης εθνικής ανάγκης” και “εθνικού χρέους” μόνο γέλια μπορούν να προκαλέσουν αν όχι θυμό.

Ο νόμος αυτός που αφορά το «χαράτσι» είναι εκβιαστικός και απάνθρωπος. Πολλοί συμπολίτες μας πλήρωναν μέχρι σήμερα το λογαριασμό της ΔΕΗ με διακανονισμό. Για το «χαράτσι» αλλά και για ολόκληρο τον λογαριασμό της ΔΕΗ που το περιλαμβάνει δεν μπορεί να υπάρξει κανένας διακανονισμός. Αυτή η πρόβλεψη πέρα από το γεγονός ότι είναι ανήθικη είναι και πρωτοφανής δεδομένου ότι όλες οιο οφειλές προς την εφορία επιδέχονται –μέχρι σήμερα- διακανονισμό.

Σύμφωνα με τον νόμο η ΔΕΗ και οι ιδιωτικοί πάροχοι ενέργειας υποχρεούται να εισπράξουν άμεσα το ειδικό τέλος ακίνητης περιουσίας από τον καταναλωτή του ρεύματος αλλιώς οφείλουν να γνωστοποιήσουν στο κράτος την εντολή διακοπής της ηλεκτροδότησης. Η προθεσμία ήταν 40 ημέρες (και μετά την μεγάλη κατακραυγή) 80 ημέρες από την έκδοση του λογαριασμού, περίπου δηλαδή 60 μέρες από τη λήξη του. Σε περίπτωση μάλιστα που δεν εκδοθεί εντολή διακοπής, η ΔΕΗ υποχρεούται να καταβάλει αυτή το ποσό του ειδικού τέλους, προσαυξημένο κατά 25%. Με απλά λόγια, η τροπολογία δίνει στη ΔΕΗ τη δυνατότητα να διατηρήσει το “κοινωνικό της πρόσωπο” αφού την εμφανίζει να μην ευθύνεται η ίδια για τα επερχόμενα κοψίματα αλλά ο “κακός νόμος” που της βάζει το μαχαίρι στο λαιμό.. Όμως όπως είπαμε και παραπάνω η ΔΕΗ δεν το κάνει «τζάμπα». Εισπράττει για αυτήν την «εξυπηρέτηση, ως αμοιβή ), 25%.

Είναι σημαντική η συνεργασία μας κυρίως με τους υπαλλήλους της ΔΕΗ. Γιατί σύμφωνα με το νόμο, η ΔΕΗ υποχρεούται να διατάξει την διακοπή της ηλεκτροδότησης, και να γνωστοποιήσει στο κράτος ότι εξέδωσε τη σχετική εντολή. Από πουθενά όμως δεν προκύπτει ότι η ΔΕΗ πρέπει να αποδείξει ότι ΠΡΑΓΜΑΤΙ η ηλεκτροδότηση έχει διακοπεί, βεβαίωση εξ άλλου η οποία είναι σχεδόν αδύνατο να εκδοθεί. Επίσης, η τροπολογία δεν προβλέπει υποχρέωση ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ της σύμβασης ηλεκτροδότησης από τη μεριά της ΔΕΗ (πράγμα που θα σήμαινε την άμεση αφαίρεση του μετρητή) αλλά μόνο εντολή διακοπής.

Επομένως το να σταματήσουμε πρακτικά την διαδικασία διακοπής, είτε σε συνεννόηση με τους υπαλλήλους της ΔΕΗ είτε εμποδίζοντάς τους με τη μαζική παρουσία μας μπροστά στις συνδέσεις που κινδυνεύουν, μπορούμε να καταστήσουμε την εντολή διακοπής κενό γράμμα. Οι υπάλληλοι της ΔΕΗ στην πρώτη περίπτωση δεν κινδυνεύουν να υποστούν συνέπειες σχετικά με την εργασία τους δεδομένου ότι κανένας υπάλληλος (πλην βεβαίως των αστυνομικών!) δεν θα μπορούσε να υποχρεωθεί από την υπηρεσία του να αντιπαρατεθεί ευθέως με τους κατοίκους μιας περιοχής που προστατεύουν έναν μετρητή.

Ταυτόχρονα, καθένας από αυτούς δεν έχει παρά να βεβαιώσει τους προϊσταμένους του ότι μετέβη στο συγκεκριμένο μετρητή για να προβεί στη διακοπή αλλά εμποδίστηκε από την παρουσία διαφόρων πολιτών.

Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι ο αγώνας δεν είναι «τακτικός πόλεμος» αλλά «ανταρτοπόλεμος». Δεν είναι «αγώνας δρόμου» αλλά «μαραθώνιος». Τους επόμενους τρείς μήνες θα κριθεί το εάν θα ζήσουμε με αξιοπρέπεια ή όχι. Επομένως δεν πρέπει να πληρώσουν όχι μόνο αυτοί που δεν μπορούν για λόγους οικονομικής αδυναμίας αλλά και αυτοί που μπορούν ακόμη. Και αυτό γιατί εάν το συγκεκριμένο μέτρο περάσει αυτοί που σήμερα μπορούν θα είναι οι επόμενοι που δεν θα μπορούν. Εξ άλλου η βεβαίωση του τέλους μέσω εφορίας θα χρειαστεί τουλάχιστον 2 μήνες από την πάροδο των 80 ημερών άρα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, σήμερα, μη δυνατότητας λήψης φορολογικής ενημερότητας. Εξ άλλου μέχρι τότε μπορεί να έχει εκδοθεί και η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας οπότε όσοι έχουν καταβάλει εάν το δικαστήριο κρίνει τον νόμο αντισυνταγματικό θα είναι πρακτικά αδύνατο να πάρουν πίσω τα χρήματα που κατέβαλαν.

δ. Μπορεί κάποιος να πάει στη ΔΕΗ και να ζητήσει να πληρώσει μόνο την αξία του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος ή να καταβάλω κάποιο ποσό με επιφύλαξη, χωρίς το τέλος ακινήτων;

Εάν σήμερα κάποιος πάει με το λογαριασμό στα ταμεία της ΔΕΗ και ζητήσετε να πληρώσει μόνο την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος, η ΔΕΗ θα του πει ότι δεν μπορεί να εκδώσει απόδειξη μερικής εξόφλησης. Κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται. Αυτό ίσχυε ούτως ή άλλως και πριν το χαράτσι. Η ΔΕΗ δεν είναι δημόσια υπηρεσία δεν είναι υποχρεωμένη να παραλαμβάνει αιτήσεις και υπομνήματα των πολιτών, ούτε είναι υποχρεωμένη να δίνει αριθμούς πρωτοκόλλου από τους οποίους θα μπορούσε να προκύψει ότι σε συγκεκριμένη ημερομηνία κάποιος πελάτης της δήλωσε την πρόθεσή του να πληρώσει μόνο την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος. Έτσι δεν μπορεί να προκύψει η άρνηση της ΔΕΗ να εισπράξει αυτό το ποσό.

Η πληρωμή όλου του λογαριασμού, δηλαδή μαζί με το «χαράτσι» και η δήλωση επιφύλαξης με εξώδικο (για το «χαράτσι»), δεν έχει πρακτική αξία, γιατί εφ’ όσο πληρώσουμε, εάν ο νόμος κριθεί αντισυνταγματικός, πρέπει να στραφούμε κατά του Ελληνικού Δημοσίου για να μας επιστραφούν τα χρήματα. Επίσης έχει και το κόστος της επίδοσης της εξωδίκου δηλαδή την αμοιβή του δικαστικού επιμελητή.

Η καταβολή μόνο της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, δεν είναι σήμερα δυνατή μετά την γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με την οποία το Συμβούλιο αποφάνθηκε ότι το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων δεν μπορεί να εισπράττει οφειλές προς τη ΔΕΗ.

ε. Μπορεί κάποιος να πληρώσει το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος μέσω τραπεζικού ΑΤΜ;

Η πληρωμή μέσω ΑΤΜ τραπέζης είναι σήμερα ο ενδεδειγμένος τρόπος πληρωμής του ηλεκτρικού ρεύματος. Στη συνέχεια πρέπει να αποστέλλεται εξώδικο (καλό είναι να είναι μαζικό για να μοιράζονται τα έξοδα) στην ΔΕΗ με το οποίο θα γνωστοποιείται στη ΔΕΗ η πληρωμή της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος και η ευθύνη που θα έχει αυτή σε περίπτωση που διακόψει το ηλεκτρικό ρεύμα τόσο η αστική (ευθύνη για αποζημίωση) όσο και ποινική (για τα μέλη της διοίκησής της). Είναι θετικό που πολλοί δήμαρχοι ανά την Ελλάδα ανέλαβαν να «καλύψουν» αυτή την διαδικασία. Από εμάς εξαρτάται να τους πιέσουμε να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους. Άρα πρέπει να τους παρακολουθούμε και να τους πιέζουμε στην υλοποίηση των δεσμεύσεών τους. Επίσης πρέπει με μαζικές παραστάσεις κατά την συνεδρίαση των δημοτικών συμβουλίων να πιεστούν αυτά να αφήσουν τις γενικόλογες διακηρύξεις και να αναλάβουν να υπερασπιστούν τους δημότες τους σε κάθε φάση εξέλιξης αυτής της επιχειρούμενης απάνθρωπης πολιτικής.

Από νομικής απόψεως η καταβολή αυτή ΔΕΝ σταματά τη διαδικασία έκδοσης εντολής διακοπής, σίγουρα όμως θα προκαλέσει πονοκέφαλο στη διοίκηση της ΔΕΗ, ειδικά αν τηρηθεί η δέσμευση αυτών των δημάρχων να “υπερασπιστούν” τους πολίτες τους, είτε επειδή το πιστεύουν είτε επειδή πιέζονται για να το πιστεύουν.

Σε κάθε περίπτωση, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την κατάργηση του νόμου είναι αυτός της ενεργοποίησής των πολιτών και της οργάνωσής μας σε κάθε γειτονιά.

Η πληρωμή μέσω του ΑΤΜ έχει και μία άλλη πρακτική νομική χρησιμότητα. Εάν κάποια στιγμή μετά από επανειλημμένες επανασυνδέσεις του ρεύματος κατηγορηθούμε για ρευματοκλοπή, η απόδειξη καταβολή της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος σε συγκεκριμένη ημερομηνία στο παρελθόν, αποτελεί απόδειξη για το δικαστήριο περί της μη υπάρξεως πρόθεσης για κλοπή ηλεκτρικού και επομένως δύσκολα μπορεί οποιοδήποτε δικαστήριο να προχωρήσει σε έκδοση καταδικαστικής αποφάσεως.

στ. μπορεί κάποιος να μην καταβάλει το ποσό που αντιστοιχεί στο «χαράτσι»;

Είναι σαφές ότι αυτό μπορεί να γίνει σήμερα με την διαδικασία πληρωμής στο ΑΤΜ όπως παραπάνω αναλύθηκε

ζ. Είναι αλήθεια ότι όσο η οφειλή κάποιου προς της ΔΕΗ είναι κάτω από 5.000 ευρώ, δεν έχει τον κίνδυνο της ποινικής δίωξης;

Το όριο των 5.000 ευρώ ΔΕΝ αφορά τη σχέση μας με τη ΔΕΗ, αλλά ούτε αφορά το «χαράτσι» και τα λοιπά τέλη στο στάδιο που εξετάζουμε, όσο δηλαδή το κράτος προσπαθεί να τα εισπράξει μέσω της ΔΕΗ. Σήμερα όπως είπαμε και παραπάνω το «χαράτσι» δεν είναι ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΟΣ ΦΟΡΟΣ αλλά έχει τον χαρακτήρα προκαταβολικής είσπραξης φόρου. Τα 5.000 ευρώ είναι το όριο για την ποινικοποίηση του συνόλου των οφειλών μας προς το Δημόσιο και αφορά μόνο τις οφειλές που μπορούν να βεβαιωθούν (επομένως όχι την αξία του ρεύματος). Αυτή λοιπόν η ποινική διάταξη ενεργοποιείται όταν τέτοιες οφειλές μας έχουν ήδη βεβαιωθεί στην αρμόδια ΔΟΥ και παραμένουν απλήρωτες για περισσότερο από 4 μήνες. Άρα το «χαράτσι» θα συνυπολογιστεί με ενδεχόμενες άλλες οφειλές προς την εφορία και εφόσον το σύνολο των οφειλών υπερβαίνει το ποσό των 5.000 ευρώ μπορεί να ασκηθεί ποινική δίωξη. Επαναλαμβάνουμε όμως ότι η οφειλή για το «χαράτσι» αποτελεί φορολογική υποχρέωση ΜΟΝΟ όταν βεβαιωθεί στην εφορία μετά την άρνησή μας να τα πληρώσουμε μέσω της ΔΕΗ.

Τώρα μπορούμε να δούμε τι κάνουμε στην δεύτερη φάση, στο ενδεχόμενο των ενεργειών μας μετά την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Ο ανθρωπισμός μας και η ηθική μπορεί να συμπυκνωθεί σε τέσσερις λέξεις ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ.

Ας δούμε πως μπορεί να γίνει αυτό:

α. Αλληλεγγύη. Οι σχέσεις των ανθρώπων αποκτούν βάθος. Γνωρίζοντας τον γείτονα

Μια πολύ συνηθισμένη απάντηση στο κομμένο ρεύμα, είναι η σύνδεση με μπαλαντέζα από γειτονικό σπίτι. Το να δίνει δηλαδή κάποιος ρεύμα από δικιά του μπρίζα, κατά προτίμηση αυτή του πλυντηρίου, που σηκώνει μεγαλύτερα φορτία.

Πρόκειται ασφαλώς για μια απολύτως προσωρινή λύση, μέχρι να περάσουμε σε κάτι δραστικότερο, ακόμη και για πρακτικούς λόγους: Μια μπαλαντέζα μπορεί να αντέξει κάποια φωτιστικά ή ένα ψυγείο, όχι όμως τα θερμαντικά σώματα ή την ηλεκτρική κουζίνα.

Η ΔΕΗ και η προπαγάνδα εν γένει έχει περάσει στον κόσμο την πεποίθηση ότι και αυτή η τόσο στοιχειώδης κίνηση αποτελεί ποινικό αδίκημα. Αυτό όμως δεν αληθεύει. Εφ’ όσον το ρεύμα που καταναλώνεται συνεχίζει να καταγράφεται σε κάποιον μετρητή, το μόνο που θα μπορούσε κάποιος θεωρητικά να καταλογίσει σε αυτή την πρακτική είναι η παραβίαση των (ιδιωτικής φύσεως) όρων του συμβολαίου που έχουμε υπογράψει καθώς και η μη πληρωμή των παγίων τελών, κάτι που όμως δεν αποτελεί στα σίγουρα ποινικό αδίκημα αλλά απλή φορολογική παράβαση. Σε κάθε περίπτωση η πρακτική αυτή είναι δύσκολο έως αδύνατο να διαπιστωθεί από την ΔΕΗ. Ο μόνος κίνδυνος είναι να μας καταγγείλει κάποιος άλλος γείτονας.

β. Επανασύνδεση του μετρητή

Η επανασύνδεση του μετρητή είναι η πλέον εύκολη, απλή και αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης του κοψίματος του ρεύματος, καθώς συγκεντρώνει τα εντελώς στοιχειώδη χαρακτηριστικά μιας κίνησης ανυπακοής και απαιτεί ελάχιστες έως καθόλου τεχνικές γνώσεις.

Ουσιαστικά μιλάμε για το άνοιγμα της “χελώνας” και το ανέβασμα της ασφάλειας του μετρητή ή -στην ελαφρώς δυσκολότερη περίπτωση- τη σύνδεση κάποιων καλωδίων που καταλήγουν στο μετρητή (αυτή θέλει λίγη προσοχή και συνιστάται η βοήθεια κάποιου ηλεκτρολόγου). Ηδη σήμερα πολλοί ηλεκτρολόγοι έχουν προσφερθεί εθελοντικά για να κάνουν τις επανασυνδέσεις σε περίπτωση διακοπής της ηλεκτροδότησης.

Στην περίπτωση λοιπόν της επανασύνδεσης, ο μετρητής συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά, καταγράφοντας όλο το ρεύμα που καταναλώνεται. Η αλήθεια είναι ότι δρώντας με αυτόν τον τρόπο δεν τελείται καμία αξιόποινη πράξη διότι η ΔΕΗ δεν “χάνει” ρεύμα (όπως και στην περίπτωση της μπαλαντέζας), παρά μόνο τα χρήματα από τα πάγια τέλη. Έτσι, το μόνο που μπορεί να κάνει για το απλήρωτο ρεύμα είναι να κινηθεί εναντίον των καταναλωτών του ρεύματος μέσω των αστικών δικαστηρίων (όπως έκανε για τα 85 εκατομμύρια ευρώ που της χρωστάνε η “ΛΑΡΚΟ” και η “Αλουμίνιον”…) όπως δηλαδή θα έκανε και ένα πολυκατάστημα για τις καθυστερημένες δόσεις ενός πλυντηρίου. Για τα απλήρωτα τέλη, δεν είναι η ίδια δικαιούχος αλλά μόνο εξουσιοδοτημένη να τα εισπράττει για λογαριασμό των δικαιούχων (π.χ. για τους Δήμους). Δεν μπορεί λοιπόν παρά να αποστείλει έγγραφο στην αρμόδια ΔΟΥ ώστε να βεβαιωθεί η σχετική φορολογική παράβασηκαι να ακολουθήσουν όσα αναλύουμε στις παραγράφους γ και ζ της πρώτης ομάδας ερωτημάτων.

Αν κάποιος διαβάσει το πράσινο αυτοκόλλητο που η ΔΕΗ κολλάει στους μετρητές όταν κόβει το ρεύμα, θα διαπιστώσει ότι γίνεται αναφορά στο άρθρο 372 του Ποινικού Κώδικα, δηλαδή στο αδίκημα της κλοπής. Αυτό είναι μία γενική απειλή που διατυπώνεται έτσι αφηρημένα, ακριβώς για να αποτρέψει τον κόσμο από το άνοιγμα της “χελώνας”. Η πραγματικότητα είναι ότι σε αυτό το πρώτο στάδιο η ΔΕΗ τις περισσότερες φορές δεν κάνει μήνυση (πρακτική που ενδεχομένως σύντομα να αλλάξει) αλλά η απειλή της μήνυσης χρησιμοποιείται εκβιαστικά για να πας να πληρώσεις. Η μήνυση γίνεται τελικώς στη συνέχεια, αν δεν συμμορφωθείς και συνεχίζεις να μένεις επανασυνδεδεμένος, οπότε στην περίπτωση αυτή έρχεται συνεργείο για να σου αφαιρέσει εντελώς τον μετρητή.

Πάντως και στις περισσότερες περιπτώσεις που γίνεται μήνυση από το πρώτο στάδιο της επανασύνδεσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για μια μήνυση που κύριο σκοπό έχει να σε πιέσει να προβείς στην καταβολή των οφειλομένων (συν ενός προστίμου 7%, που επιβάλει αυθαίρετα η ΔΕΗ και το οποίο είναι παράνομο και καταχρηστικό). Η καταβολή της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος στην πράξη σημαίνει απαλλαγή στο μελλοντικό δικαστήριο.

γ. Απευθείας σύνδεση στο δίκτυο

Η παράκαμψη του μετρητή και η κατευθείαν σύνδεση με το δίκτυο είναι προφανώς παράνομη αλλά ενδεχομένως να είναι η ΜΟΝΗ λύση, όταν η ΔΕΗ έχει αφαιρέσει το μετρητή και ο πολίτης είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι για να μην πεθάνει (εάν π.χ. είναι υπερήλικος ασθενής και τα φάρμακά του πρέπει να διατηρούνται στο ψυγείο, εάν έχει μικρά παιδιά και κινδυνεύουν σοβαρά να αρρωστήσουν κλπ). Η πράξη αυτή διώκεται ως κλοπή σύμφωνα με το άρθρο 372 του Ποινικού Κώδικα σήμερα είναι πλημμέλημα που τιμωρείται με φυλάκιση από 3 μήνες έως 5 χρόνια. Αν η αξία του ρεύματος κριθεί ιδιαίτερα μεγάλη (αυτό αφήνεται κάπως αυθαίρετα στη δικαστική κρίση αλλά σίγουρα θα πρέπει να μιλάμε για 2-3.000 ευρώ) τότε η κλοπή διώκεται με την επιβαρυντική της μορφή, η οποία είναι και πάλι πλημμέλημα αλλά τιμωρείται με αυστηρότερη ποινή, δηλαδή με φυλάκιση τουλάχιστον δύο χρόνων και ανώτατο όριο πάλι τα πέντε. Για να πάρει κακουργηματική μορφή, θα πρέπει να κριθεί ότι τελείται κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή το ρεύμα να ξεπερνά σε αξία τις 73.000 ευρώ…

Εύλογο ερώτημα που θα μπορούσε να διατυπωθεί εδώ, είναι το εξής: “Μα εάν έχει αφαιρεθεί/παρακαμφθεί ο μετρητής, τότε ΠΩΣ υπολογίζεται το ρεύμα που έχει κλαπεί;”. Αυτός δυστυχώς ο υπολογισμός γίνεται από την ίδια τη ΔΕΗ με έναν αυθαίρετο αλγόριθμο βάσει των τετραγωνικών μέτρων και της “μέσης κατανάλωσης” που θα έκανε το συγκεκριμένο σπίτι για να εξυπηρετήσει τις ενεργειακές του ανάγκες.

Είναι πάντως σημαντικό να επισημάνουμε ότι ειδικά στις περιπτώσεις “ρευματοκλοπής” που τελεί κάποιος ο οποίος βρίσκεται μπροστά σε ακραίες καταστάσεις, όπως όταν αναγκάζεται να παρακάμψει το μετρητή επειδή κινδυνεύει η επιβίωση του ίδιου ή των οικείων του, η επίκληση μιας τέτοιας “κατάστασης ανάγκης” δεν αποτελεί μόνο ένα πολιτικό επιχείρημα ή ένα επιχείρημα “ηθικού τύπου”, αλλά έχει και νομικό αντίκρυσμα. Πρόκειται για έναν ουσιαστικό νομικό ισχυρισμό ο οποίος επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζεται από τα δικαστήρια, και κατά συνέπεια μπορεί να οδηγήσει σε ευνοϊκή μεταχείριση ή και απαλλαγή.

δ. Το «πείραγμα» του μετρητή

Το πείραγμα του μετρητή είναι μία διαφορετική πρακτική, η οποία προσπαθεί να “ξεγελάσει” τον εισπρακτικό μηχανισμό της ΔΕΗ, για να εκδοθούν τελικά μικρότεροι λογαριασμοί. Εννοείται βέβαια ότι αν αυτό γίνει αντιληπτό από τους υπαλλήλους της ΔΕΗ, ο μετρητής αφαιρείται αμέσως. Ως προς τις νομικές συνέπειες τώρα, το αδίκημα “άνοιγμα του μετρητή και πείραγμα των ενδείξεων”, έχει αντιμετωπιστεί με δύο τρόπους: Μέχρι πριν από μερικά χρόνια η ποινική δίωξη ασκούνταν είτε για κλοπή είτε για απάτη σύμφωνα άρθρο 386 του Ποινικού Κώδικα , η οποία κατ’ αρχάς θεωρούνταν πλημμέλημα, όμως πολλές φορές έπαιρνε κακουργηματικό χαρακτήρα με το σκεπτικό ότι γίνεται “κατά συνήθεια ή κατ’ επάγγελμα”. Αυτή η πρακτική έχει κατά καιρούς αλλάξει και δεν είναι ενιαία σε όλες τις εισαγγελίες της χώρας. Σήμερα πάντως φαίνεται ότι οι περισσότερες διώξεις και για το πείραγμα του ρολογιού γίνονται με το 372 του Ποινικού Κώδικα, δηλαδή για κλοπή, άρα ισχύουν και εδώ όσα είπαμε παραπάνω. Ο Άρειος Πάγος έχει κρίνει ότι το πείραγμα του μετρητή αποτελεί “κλοπή”

Το “πείραγμα” του μετρητή δεν γλυτώνει το χρήστη της ΔΕΗ από χαράτσια, δημοτικά τέλη, ΕΡΤ κλπ (που πλέον αποτελούν τεράστιο ποσοστό του λογαριασμού), και τον εκθέτει σε δυσανάλογα μεγάλο κίνδυνο, καθώς όπως είπαμε οι κακουργηματικές διώξεις στο παρελθόν έχουν γίνει πάνω στο ζήτημα του “πειράγματος”. Επίσης, σε σχέση με τις άλλες μεθόδους, το “πείραγμα” του μετρητή περισσότερο ατομική και δεν προσφέρεται για συλλογική δράση και υπεράσπιση.

ε. Σημειώσεις για το άνοιγμα της “χελώνας”

Η “χελώνα” της ΔΕΗ όταν σφραγίζεται, σφραγίζεται με ένα σύρμα που καταλήγει σε μια ασημένια σφραγίδα σαν χοντρό πούλι από τάβλι. Το να παραβιάσει κανείς τη σφραγίδα αυτή θεωρείται κατ’ αρχάς “μέσο” με το οποίο τελείται η όποια αξιόποινη πράξη. Άρα από μόνο του το άνοιγμα της “χελώνας” δεν είναι μία πράξη αξιόποινη. Το αδίκημα “παραβίαση σφραγίδων που έθεσε η αρχή” [άρθρο 178 του Ποινικού Κώδικα, δεν αφορά τη σχέση μας με τη ΔΕΗ διότι οι σφραγίδες δεν έχουν τεθεί από κάποια κρατική αρχή. Επομένω;ς το «σπάσιμο της σφραγίδας δεν είναι κάποιο ποινικό αδίκημα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ: Αν μετά την παραβίαση της “χελώνας”, η σφραγίδα “διορθωθεί” ώστε να φαίνεται απείραχτη ή αν τοποθετηθεί μια άλλη στη θέση της, η οποία μοιάζει με αυτές τις ΔΕΗ, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί πλαστογραφία [άρθρο 216 του Ποινικού Κώδικα. Η πλαστογραφία είναι μεν πλημμέλημα αλλά αλλάζει τη συνολική “εγκληματική εικόνα” και μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε πιο επιβαρυντικές μορφές δίωξης.

Το χαράτσι λοιπόν θα αντιμετωπισθεί νομικά; Προφανώς και όχι. Είπαμε και στην αρχή. Τα νομικά είναι μέσον και δεν είναι η ουσία του πράγματος. Οι Ινδοί έδιωξαν σε τρεις μήνες τους Άγγλους αποικιοκράτες με μία απλή μαζική όμως πρακτική. Έπαψαν όλοι ταυτόχρονα να αγοράζουν αλάτι και προιόντα κλωστοϋφαντουργίας. Το ΕΑΜ στην αρχή ήταν μία μικρή διακηρυκτική οργάνωση. Όταν άρχισαν τα συσσίτια του Ερυθρού Σταυρού για την αντιμετώπιση της πείνας, στα οποία έδωσε όλες τις δυνάμεις του αναπτύχθηκε με τρομακτική ταχύτητα στην πιο μεγάλη οργάνωση, όλων των εποχών, του Ελληνικού λαού. Η πάλη και η αγάπη στην ζωή των απλών ανθρώπων η αντιμετώπιση του φόβου η ενότητα στην πράξη δηλαδή η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, στον διπλανό μας θα μας σώσει όλους. ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ δεν είναι απλά ένα σύνθημα είναι το καθήκον κάθε έντιμου και ηθικού ανθρώπου. Γιατί κανένας δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος όταν ο διπλανός του είναι δυστυχισμένος. Μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά εμείς. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ।

Aπό το Πολίτες ενάντια στα χαράτσια

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Οι «νεοάστεγοι» ένα ακόμη φαινόμενο της οικονομικής κρίσης


Τουλάχιστον 20.000 εκτιμάται ότι είναι οι άστεγοι στη χώρα μας, με τους μισούς από αυτούς να προσπαθούν να βρουν καταφύγιο στην Αθήνα. Η οικονομική κρίση φαίνεται πως έχει δημιουργήσει μία νέα τάξη αστέγων, τους «νεοάστεγους», άνθρωποι ενός καλού οικονομικού επιπέδου που ξαφνικά βρέθηκαν στους δρόμους.

Όπως αναφέρει στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» η Άντα Αλαμάνου, συντονίστρια του προγράμματος για τους άστεγους και υπεύθυνη του γραφείου Τύπου της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Κλίμακα», «δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους, καθώς δεν υπάρχει κάποια θεσμική αναγνώριση στην Ελλάδα». Παράλληλα, σημειώνει ότι ο αριθμός των 20.000 δεν αφορά μόνο όσους κοιμούνται σε παγκάκια αλλά και όσους αντιμετωπίζουν σοβαρά επιστιστικά προβλήματα ή ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες.

Η κ. Αλαμάνου τονίζει ότι οι άστεγοι που συνήθως συναντάμε είναι άνθρωποι «χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων και οικογενειακού υπόβαθρου με ψυχολογικά προβλήματα και προβλήματα υγείας, αλλά και εξαρτήσεις, ενώ πολλοί είναι μετανάστες».

Ωστόσο, μία «νέα τάξη αστέγων» ήρθε να προστεθεί. Αυτή είναι η αποκαλούμενη τάξη των «νεοάστεγων». Πρόκειται για ανθρώπους από 28 έως και 50 ετών που είχαν καλό βιοτικό και οικονομικό επίπεδο και ξαφνικά βρέθηκαν τους δρόμους. «Ουσιαστικά είναι νεόπτωχοι που κατέληξαν να χάσουν το σπίτί τους», δηλώνει στον «Ελεύθερο Τύπο» η κ. Αλαμάνου.

Σημειώνεται ότι από την αρχή του έτους, σύμφωνα με το «Έθνος» έχουν κινηθεί διαδικασίες για 4.000 εξώσεις, όταν για όλο το 2010 οι αντίστοιχες αιτήσεις ήταν 8.500. Ακόμη και ενοίκια ύψους 300 έως 400 ευρώ φαίνεται ότι είναι δυσβάσταχτα για χιλιάδες οικογένειες λόγω της μείωσης των εισοδημάτων και της αύξησης της ανεργίας. Οι υπάλληλοι των ΔΟΥ δέχονται καθημερινά αιτήσεις από ιδιοκτήτες για έκδοση βεβαιώσεων τις οποίες στη συνέχεια οι ενδιαφερόμενοι προσκομίζουν στα δικαστήρια ως αποδεικτικό της μίσθωσης του ακινήτου.

Στη Θεσσαλονίκη οι άστεγοι είναι περίπου 2.500. Σημαντικός παράγοντας για την αύξηση των αστέγων στην πόλη είναι και το υψηλό ποσοστό ανεργίας (16%) που καταγράφεται. Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του Δήμου Θεσσαλονίκης, το 2010 καταγράφηκε αύξηση 10% σε σχέση με το 2009 στα βιβλιάρια υγειονομικής περίθαλψης, 20% στις μερίδες συσσιτίου και 30% στις αιτήσεις για οικονομική υποστήριξη. Πρόκειται κυρίως για ανθρώπους ηλικίας περίπου 50 ετών και κατά 80% για άνεργους.

Σημειώνεται ότι με τον «Καλλικράτη» την ευθύνη για τους άστεγους έχει πλέον η τοπική αυτοδιοίκηση. Η Άντα Αλαμάνου σημειώνει ότι γενικά υπάρχει πρόβλημα στις υπηρεσίες για τους άστεγους. «Οι υπηρεσίες αυτές δεν λειτουργούν σωστά. Καλύπτουν ένα μικρό ποσοστό αστέγων, ενώ πολύ συχνά αποκλείουν αρκετά άτομα». Έντονο πρόβλημα υπάρχει και στην επανένταξη των αστέγων.

ΠΗΓΗ http://tvxs.gr

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

Μήνυμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα προς τους μετανάστες απεργούς πείνας


Η ρίζα της φιλοσοφίας της ζωής ξεκινά από τη στοργή και τη συμπόνοια. Τα αποτελέσματα των ενεργειών μας ωριμάζουν επάνω μας και αυτό τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει. Ενας κρύσταλλος παίρνει το χρώμα του υφάσματος στο οποίο έχει τοποθετηθεί. Λευκό, κόκκινο, μαύρο και τα λοιπά. Με τον ίδιο τρόπο, το περιβάλλον και οι συνθήκες στα οποία ζούμε επηρεάζουν την κατεύθυνση της ζωής μας. Στέλνω χαιρετίσματα σε όλους και ιδιαίτερα στους 300 συναδέλφους απεργούς πείνας. Η γνώμη μου είναι να συνεχίζουν να ζητούν νομιμοποίηση. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να γίνουν δεκτές οι εργάσιμες μέρες που πραγματοποίησαν, αλλά δεν μπορούν να το αποδείξουν. Χρειάζεται ξανά νομοθετική ρύθμιση και πιο σκληρός έλεγχος στον εργοδότη, γιατί με την κρίση πιο πολλοί εργαζόμενοι είναι χωρίς ασφάλιση, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους (Ελληνες ή ξένοι), πράγμα το οποίο θα είναι καταστροφικό και γιʼ αυτούς και για την Ελλάδα. Αυτοί οι άνθρωποι για να παραμένουν στην Ελλάδα σημαίνει ότι έχουν έσοδα που τους επιτρέπουν να ζουν. Δεν έχουν κλέψει, δεν έχουν εγκληματίσει, δεν θέλουν να γίνουν παραβατικοί. Θέλουν με κανονικό τρόπο να συνεχίζουν να ζουν νόμιμα και με αξιοπρέπεια τη ζωή τους. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να μπορούν να αποδείξουν ότι δουλεύουν. Πώς γίνεται οι πολυεθνικές εταιρίες να κινούνται ελεύθερα σε όλη τη Γη και ο άνθρωπος να είναι συνέχεια περιορισμένος;

Κωνσταντίνα Κούνεβα

Δήλωση αλληλεγγύης Στέλιου Μάινα : Ο πνευματικός κόσμος δεν σωπά


Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά. Έχει μείνει ενεός και εμβρόντητος βλέποντας να χάνονται ένα ένα τα δικαιώματα που ο λαός μας με αίμα κατέκτησε

Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά. Περιμένει να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός που σηκώνουν μέρα με τη μέρα οι γκρεμισμένες κατακτήσεις του.

Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά, στέκει και συλλογάται πριν άκριτα μιλήσει

Αλλά τώρα που αυτές οι κοσμογονικές αλλαγές συμβαίνουν στο τόπο μας, τώρα που η φωτιά έφτασε και στο δικό μας σπίτι, τώρα είναι η ώρα να δείξουμε την αλληλεγγύη μας

Τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοήθησαν να ετοιμαστεί η Αθήνα των Ολυμπιακών, ποιους καταπλάκωσαν τα χώματα κι οι πέτρες απ το Μετρό μας,

τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοηθούσαν και βοηθούν στα χτήματά μας,

ποιοι μαζεύουν τις ελιές μας, ποιοι ποτίζουν τις φράουλές μας, ποιοι μαζεύουν τα δίχτυα απ τις τράτες και τα καΐκια μας, ποιοι φρόντιζαν και φροντίζουν τους ανήμπορους ηλικιωμένους μας, ποιοι καθαρίζουν τα σπίτια μας, τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε

Ποιοι έχτισαν τις οικοδομές μας με τρία ένσημα το μήνα

Τώρα , σ αυτούς τους καιρούς της Βαρβαρότητας είναι η ώρα να υπερασπιστούμε τη συλλογικότητα και τον πολιτισμό μας

Ας μην κάνουμε εκπτώσεις στην ανθρωπιά που μας έχει απομείνει , ας σταθούμε αλληλέγγυοι σ αυτούς που η απεργία πείνας είναι το ύστατο όπλο για να ζήσουν με αξιοπρέπεια

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΙΝΑΣ

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

Άστεγος συνήγορος των δικαιωμάτων των αστέγων


Ο Έρικ Σέπτοκ είναι ένας άστεγος Αμερικανός πολίτης που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των άλλων αστέγων χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο, και ιδιαίτερα τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Έχει χιλιάδες διαδικτυακούς φίλους, δίνει διαλέξεις σε κολέγια και είναι γνωστός στα Μέσα. Ωστόσο παραμένει άστεγος ώστε να είναι ελεύθερος να συνεχίσει την εκστρατεία του.

Ο Έρικ Σέπτοκ έχει 4.548 φίλους στο Facebook, 839 άτομα που τον ακολουθούν στο Twitter και 1.600 αδιάβαστα e-mail. Αυτό που δεν έχει, είναι σπίτι. Ο 41χρονος άνεργος, πρώην τοξικομανής Σέπτοκ αυτοαποκαλείται «άστεγος συνήγορος αστέγων» και δεν είχε μόνιμη διεύθυνση τα τελευταία 15 χρόνια. Έχει αφιερωθεί στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των αστέγων, κάτι που θεωρεί εργασία πλήρους απασχόλησης, του δίνει σκοπό και την αίσθηση ότι ανήκει κάπου.

Στους διαδικτυακούς του φίλους περιλαμβάνονται πολλοί που ασχολούνται με την προστασία των αστέγων, οργανώσεις, δικηγόροι και απλοί πολίτες που τον χρησιμοποιούν ως σύνδεσμο με την κοινότητα των αστέγων στην Ουάσινγκτον όπου ζει. Δίνει συχνά διαλέξεις σε κολέγια ανά τη χώρα με τη βοήθεια της Εθνικής Συμμαχίας για τους Άστεγους και περνά πολλές ώρες της ημέρας στο διαδίκτυο στέλνοντας αμέτρητα e-mail στις υπεύθυνες αρχές, συχνά εκ μέρους άλλων, διαμαρτυρόμενος για τα κακώς κείμενα.

Η δραστηριότητά του αυτή, ωστόσο, τον έχει αποτρέψει από το να ψάξει εργασία και να αποκτήσει μόνιμη διεύθυνση. Προτιμά να αφιερώνει το χρόνο του στη διαδικτυακή του εκστρατεία και να διαμένει στον ίδιο ξενώνα που τον φιλοξενεί από το 2008, καθώς όπως υποστηρίζει: «Πάρα πολλοί άστεγοι άνθρωποι με θαυμάζουν, δεν μπορώ να τους εγκαταλείψω. Η συνείδησή μου δε θα μου το επιτρέψει». Συνεχίζει λοιπόν να μοιράζεται ένα μικρό δωμάτιο με 11 ακόμα άτομα, με μόνο έσοδο τις διαφημίσεις στο μπλογκ του και τα χρήματα που λαμβάνει για τις διαλέξεις του.

Καθημερινά ξυπνά και αφήνει πίσω του τον χαώδη ξενώνα, περνώντας τη μέρα του στους κοινόχρηστους υπολογιστές της δημόσιας βιβλιοθήκης και μίας μη κυβερνητικής οργάνωσης που παρέχει γεύματα στους αστέγους. Τα έσοδά του μετά βίας φτάνουν για να αγοράζει μερικά ρούχα και να πληρώνει το λογαριασμό του κινητού τηλεφώνου του, το οποίο είναι απαραίτητο για τη δράση του ως συνήγορου των αστέγων.

Οι αρχές και όσοι ασχολούνται με το θέμα των αστέγων γνωρίζουν τον Σέπτοκ, ο οποίος τους πλημμυρίζει καθημερινά με e-mail για προβλήματα στους ξενώνες, διαμαρτυρίες, προτάσεις για φθηνότερα ενοίκια και περισσότερους ξενώνες, καθώς και κριτική για την πολιτική της κυβέρνησης. Στόχος του είναι συχνά ο δήμαρχος της Ουάσινγκτον. Μάλιστα, υπογράφει όλα τα e-mail με το τηλέφωνό του, τις διευθύνσεις των μπλογκ του και τη φράση «Ο δήμαρχος Φέντι έχει πονοκέφαλο και ο πονοκέφαλός του έχει όνομα – Έρικ Τζόναθαν Σέπτοκ», ακολουθούμενη από τον αριθμό τηλεφώνου του γραφείου του δημάρχου.

Οι διαμαρτυρίες του πιάνουν τόπο. Φέτος, διαμαρτυρήθηκε για μια διαρροή στον γυναικείο ξενώνα αστέγων, γράφοντας ότι: «Παίρνει περισσότερο χρόνο στην πολιτεία να φτιάξει αυτή τη διαρροή, παρά αυτή στον κόλπο του Μεξικού». Όταν η φράση του μεταφέρθηκε αυτούσια στους υπευθύνους, η διαρροή επισκευάστηκε άμεσα.

Ο Σέπτοκ μεγάλωσε σε μία αυστηρή, θρησκευόμενη ανάδοχη οικογένεια μαζί με ακόμα 36 παιδιά. Είχε βρεθεί εγκαταλελειμμένος σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου σε ηλικία 8 μηνών, με σοβαρά κατάγματα στο κρανίο του. Οι γιατροί προέβλεψαν ότι θα είχε νοητικά προβλήματα, ωστόσο αποφοίτησε από το λύκειο και εργάστηκε για χρόνια. Κατέληξε σταδιακά να ζει στο δρόμο, εθίστηκε στα ναρκωτικά αλλά απεξαρτήθηκε. Όταν κάποια στιγμή του δόθηκε η ευκαιρία να υπερασπιστεί τους υπόλοιπους άστεγους, το να είναι άστεγος έγινε η ταυτότητά του. Για τον Σέπτοκ είναι πλέον πιο σημαντικό να έχει 5.000 φίλους στο Facebook, παρά 5.000 δολάρια στην τράπεζα.

Πηγή: Ουάσινγκτον Ποστ

αντιγραφή από το tvxs