Ο Ξένιος Δίας δεν μένει πια εδώ

Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο, με παραμέτρους πολύ περισσότερες απ' όσες μάς επιτρέπουν να δούμε οι ιδεολογικές ή συμφεροντολογικές παρωπίδες μας. Και μία από τις αιτίες της τωρινής οξύτητάς του είναι η στάση της πολιτείας: τα κυβερνήσαντα κόμματα, καθένα με τη σειρά του, γνώριζαν ότι μεγάλο τμήμα της ανάπτυξης των προηγούμενων χρόνων οφειλόταν στην ανασφάλιστη και πάμφθηνη εργασία που εξαναγκαστικά παρείχαν οι μετανάστες. Ως και το «θαύμα» των Ολυμπιακών, με τα έργα που εσκεμμένα αφέθηκαν για την τελευταία στιγμή ώστε να θεωρηθούν πολυτέλεια οι διαγωνισμοί, οφείλουν εν πολλοίς στους κάθε χρώματος «μαύρους» την έγκαιρη πραγματοποίησή τους.

Κάποιοι, λοιπόν, καρπώθηκαν τα κέρδη της φτηνής εργασίας και ανέβηκαν στην κοινωνική κλίμακα, σαρκάζοντας όποτε άκουγαν για φορολογική συνείδηση κ.τ.λ. Οι ωφελημένοι, είτε προύχοντες των αγροτικών περιοχών ήταν είτε εργολάβοι, βουλκανιζατεράδες, κτηνοτρόφοι ή επαγγελματίες του τουρισμού, εν αντιθέσει με τους μετανάστες, ψήφιζαν. Ήταν κομμάτι του κοινωνικού κατεστημένου, του κομματικού συστήματος, του πελατειακού κράτους. Κι έτσι έμενε στα αζήτητα η νομιμότητα που επικαλείται τώρα η κυβέρνηση (και η ΔΗΜ.ΑΡ.;). Άλλωστε, ποιος θα γηροκομούσε τους υπερήλικους συγγενείς μας; Ποιος θα έδινε ζωή σε χωριά που έσβηναν; Ποιος θα συνέβαλλε στην άμβλυνση του δημογραφικού προβλήματος; Και ποιοι θα συνέδραμαν στην υποστύλωση των υπό κατάρρευση ασφαλιστικών ταμείων;

Τα ξέρουμε όλοι όλα αυτά. Αλλά τα κρύβουμε κάτω από το χαλί της ευαισθησίας και της συνείδησής μας, αφήνοντας έξω μόνο το έγκλημα. Γιατί τώρα προέχουν άλλα. Τώρα τον τόνο τον δίνει ο φόβος, γνήσιος ή καλλιεργημένος. Τώρα η «Χρυσή Αυγή», με υμνητές του Χίτλερ στους κόλπους της, είναι στη Βουλή και δίνει τη γραμμή, αφού υπερκέρασε τον «λάιτ» ΛΑΟΣ.

Αλλά τόσος κυνισμός πού βρέθηκε; Ποιος αρρωστημένος νους-νουνός αποφάσισε γελώντας σαρκαστικά να ονομάσει «Ξένιο Δία» το πογκρόμ; Υπάρχουν πιο ταιριαστά πλάσματα για να αναστήσουν οι ελληνολάτρες ονοματοδότες μετά τον Ξενοκράτη, τον Τειρεσία, τον Καλλικράτη κ.ά. Υπάρχει ο Κέρβερος, οι Εκατόγχειρες, ο Πανόπτης Αργος. Υπήρχε, χειρότερος απ' όλους άρα και καταλληλότερος, ο Κύκλωπας Πολύφημος, όπως θα ξέρουν όλοι όσοι κινητοποιήθηκαν για να «αποδείξουν», διαστρέφοντας και διαβάλλοντας τα παραδεδομένα, ότι ο Ξένιος Δίας προστάτευε μόνο τους Ελληνες διαφορετικών πόλεων και όχι τους εθνικά ή φυλετικά ξένους.

Στην «Οδύσσεια», λοιπόν, οι Ιθακήσιοι φτάνουν στη γη των Κυκλώπων και ο Οδυσσέας προσπέφτει στον Πολύφημο, λέγοντας (μτφρ. Δ.Ν. Μαρωνίτης): «Σεβάσου τους θεούς??? είμαστε / ικέτες σου??? κι ο Δίας εκδικείται και τους ικέτες και τους ξένους, / ο Ξένιος Δίας που τιμώντας τους ξένους συντροφεύει». Αν η αιγίδα του Ξενίου Διός κάλυπτε μόνο τις ελληνικές πόλεις, όπως διατείνονται οι ανασκευαστές, κανένα δικαίωμα δεν θα είχε ο γνώστης Οδυσσέας να ζητήσει από τον Κύκλωπα να σεβαστεί τον φιλόξενο αρχιθεό. Εκτός και αποφασίσουμε ότι ο αναιδής, απολίτιστος και ξενοφάγος Πολύφημος ήταν Έλληνας. Ήταν;

Άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή, 07/08/2012

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_07/08/2012_455803

ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΟΥΗΤΟ…………….

Το ξέρω αυτό το βουητό…..ένας στίχος του Δ. Σαββόπουλου είναι. Αυτό το βουητό των ημερών μας. Το βουητό για τους μετανάστες. Ή καλύτερα για τους λαθρομετανάστες, όπως τους λένε. Όπως λέμε, δηλαδή, λαθραίοι άνθρωποι!!! Οι άνθρωποι που κακώς υπάρχουν…. Τα μιάσματα, οι περιθωριακοί, οι αδύναμοι, οι προλετάριοι. Αυτοί που θολώνουν την βιτρίνα, τα τζάμια. Αυτοί που δικαιολογούν τις ανασφάλειες μας. Ή καλύτερα αυτοί που χρησιμοποιούνται ως άλλοθι της χαμένης αξιοπρέπειας μας.

Όμως βουητό είναι ……και το γνωρίζουμε το βουητό. Ακούγεται για να κρύψει τους άλλους θορύβους. Κυρίως για να κρύψει την αγωνιώδη κραυγή της κοινωνίας. Επανέρχεται αρμοδίως ως πανάκεια μιας βαριάς άρρωστης κοινωνίας. Φτιάχνουμε σπιναλόγκες. Όπως και τότε….την εποχή του Ιδιώνυμου. Τότε που σοβούσε πάλι μια παγκόσμια οικονομική κρίση….αυτή του 1929. Τότε που και πάλι ο λαός ήταν ξεσηκωμένος και απειλούσε την οικονομική τάξη.

Κατασκεύασαν και τότε άλλοθι. Τότε τα μιάσματα ήταν οι κομμουνιστές. Τότε μια νέα ιδεολογία άρχισε να κατασκευάζεται στα εργαστήρια της εξουσίας….η ιδεολογία του αντικομμουνισμού. Ο κομμουνιστής ήταν εχθρός του έθνους….επικίνδυνος άνθρωπος…μολυσμένος με ιδέες και πρακτικές που καταστρέφουν την υγιή κοινωνία. Το μικρόβιο του κομμουνισμού έπρεπε να χτυπηθεί με κάθε τρόπο. Ο τρόπος; Ο εγκλεισμός, η απομάκρυνση από την υγιή κοινωνία. Έτσι ήθελαν να τρομοκρατήσουν την δοκιμαζόμενη κοινωνία…..να αποφύγουν τις αντιδράσεις.

Και τότε, όπως και σήμερα υπήρχαν οι πρόθυμοι…..Αυτοί πάντα υπάρχουν. Μια επιστολή του Νομάρχη Κυκλάδων στο «Ελεύθερο Βήμα», εκείνη την εποχή, στις 8 Αυγούστου 1931 καταγράφει με τρόπο ανατριχιαστικό το μέγεθος της παράνοιας και της τύφλωσης που στη συνέχεια έγιναν ιδεολογία. Έγραφε, λοιπόν, ο χαμαιλέων Νομάρχης προς τα αφεντικά του…..“H κοινωνία με ανακούφισιν έμαθε την απόφασιν της κυβερνήσεως όπως λάβη μέτρα δραστικά κατά των ανθρώπων οι οποίοι επιμένουν να μας μεταφυτεύσουν εις την Ελλάδα τον μπολσεβικικόν παράδεισον... Εις την τελευταίαν άκρην του ελληνικού Αιγαίου υπάρχουν μικρά, μικροέρημα νησάκια αποτελούντα σύμπλεγμα που λέγεται Κουφονήσια... μερικά είναι ακατοίκητα, συχναζόμενα από ολίγους λαθρεμπόρους και βοσκούς. Σ' ένα από τα νησάκια αυτά θα μπορούσε να ιδρυθεί προχείρως το κράτος των εν Ελλάδι μπολσεβίκων. Η κυβέρνησις θα 'πρεπε να εγείρει εκεί μερικά παραπήγματα εις τα οποία να εγκαταστήσει τους απελαυνομένους κομμουνιστάς...”

Σας θυμίζει κάτι το περιστατικό; Λάθος. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα της εποχής είναι φανταστική. Πρέπει να προσέχουμε….. στον εκτροχιασμό του αυταρχισμού. Kάποιοι σημερινοί πρότειναν να ανοίξουμε και πάλι την Μακρόνησο!!! Σοβαρά και με επιχειρήματα σε συνεδρίαση της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) και κάποιοι άλλοι μακαρίζουν τις εποχές που οι κομμουνιστές ήταν παράνομοι. Και αυτό συζητήθηκε!!!

Αυτό είναι το νοσηρό κλίμα της εποχής……αυταρχισμός, κατασκευή εσωτερικών εχθρών και διώξεις και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ναι, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα. Τότε τον άκουσαν τον Νομάρχη…..έφτιαξαν τελικά σπιναλόγκες για τους κομμουνιστές. Όλα ένα ίσιωμα….ή, όπως λέει και ο Κώστας Βάρναλης που επισκέφτηκε τις σπιναλόγκες!!! “Μαζί μας στο τελευταίο βαγόνι, πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι – επίτηδες για να φανεί πως ίσια μετρούν η λευτεριά με τα χασίσια…”

Είδατε τις εικόνες στην τηλεόραση; Από τα γιούρια της Αστυνομίας; Τα ευρήματα τα είδατε; τα ελάχιστα ναρκωτικά πρόβαλλαν διαρκώς….. έτσι για να φανεί πως ίσια……Τα μάτια μας δεκατέσσερα….. Τους ακούν ενίοτε τους Νομάρχες…..Αποπροσανατολισμός και τότε…. Αποπροσανατολισμός και σήμερα. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις ήθελαν τότε. Να καταστείλουν τις αντιδράσεις θέλουν και τώρα. Αυτή η ρημάδα η Ιστορία τους εκθέτει…..γι’ αυτό την απεχθάνονται……γι’ αυτό την παραποιούν.

ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΟΚΑΣ

τέως Δήμαρχος Καισαριανής

«Έφυγε» η γυναικεία φωνή του κινήματος για τα δικαιώματα των μαύρων στις ΗΠΑ

Κηδεύτηκε την Πέμπτη, στον Εθνικό Καθεδρικό της Ουάσινγκτον η κύρια γυναικεία φωνή του κινήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της δεκαετίας του ’60 στις ΗΠΑ και επί δεκαετίες πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Μαύρων Γυναικών, Dorothy Height. Η Height έφυγε από τη ζωή την περασμένη Τρίτη, ενώ στην κηδεία της παραβρέθηκε και ο Αμερικανός πρόεδρος Barack Obama, ο οποίος υπογράμμισε ότι της «αξίζει μια αξιότιμη θέση στις μνήμες των Αμερικανών».

Παρά τα 98 της χρόνια, η Height συνέχισε να μάχεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ακτιβιστική της πορεία ξεκίνησε από τα εφηβικά της χρόνια, όταν διαδήλωνε στην πλατεία Times της Νέας Υόρκης, φωνάζοντας «Σταματήστε το λιντσάρισμα». Στις δεκαετίες του ‘ 50 και του ’60 ήταν επικεφαλής των γυναικών που βοήθησαν τον Martin Luther King και άλλους ακτιβιστές να οργανώσουν το κίνημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η ακτιβίστρια DeLores Tucker αποκάλεσε την Height ως «είδωλο για όλες τις Αφροαμερικανές γυναίκες». «Αποκαλώ τη Rosa Parks τη μητέρα του κινήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Dorothy Height είναι η βασίλισσα» είχε δηλώσει παλιότερα η Tucker.

H Height βρισκόταν πάνω στη σκηνή του μνημείου Lincoln, λίγα μόλις μέτρα μακριά από το σημείο που ο Martin Luther King έδινε την περίφημη ομιλία του το 1963. «Μίλησε περισσότερο από όσο είχε υπολογιστεί» θυμόταν το 1997 η Height. «Αλλά μόλις τελείωσε, ήταν ξεκάθαρο ότι η ομιλία του θα αντηχούσε σε όλες τις γενεές γιατί είχε αιχμαλωτίσει τους πάντες».

Η Height ορίστηκε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Μαύρων Γυναικών των ΗΠΑ το 1957 και παρέμεινε στην ίδια θέση μέχρι το 1997, όταν και είχε φτάσει σε ηλικία 85 ετών. «Ελπίζω να μη συνεχίσω να εργάζομαι τόσο σκληρά για όλο το υπόλοιπο της ζωής μου. Αλλά είτε πρόκειται για την Επιτροπή είτε για κάτι άλλο, θα συνεχίσω για το υπόλοιπο της ζωής μου να μάχομαι υπέρ της ισότητας, της δικαιοσύνης, της εξάλειψης του ρατσισμού, για μια καλύτερη ζωή για τις οικογένειές μας και τα παιδιά μας».

Μιλώντας το πρωί της Πέμπτης στην κηδεία της, ο Barack Obama κάλεσε όλους τους Αμερικανούς να προσευχηθούν για εκείνη και το Συμβούλιο που συνέβαλε στο να γίνει περισσότερο «τέλειο». «Χάρη στο έργο της, η οποία ήταν συχνά η μόνη γυναίκα σε συναντήσεις με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Height τοποθετείται στο πάνθεον των Αμερικανών ηγετών, από τη Mary McLeod Bethune μέχρι τον Martin Luther King» υπογράμμισε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Επί σχεδόν 10 δεκαετίες, η Height επιδίωξε να ζήσει μια ζωή που ανύψωνε τους άλλους» δήλωσε, ενώ αστειευόμενος είπε: «όταν έχεις έναν ανιψιό 88 ετών, έχει ζήσει μια γεμάτη ζωή».

πηγή tvxs.gr

Το σχολείο κεντρικός θύλακας καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας

η Στέλλα Πρωτονοταρίου

η Στέλλα Πρωτονοταρίου επί το έργον

Την ανάγκη το σχολείο να αποτελέσει κεντρικό θύλακα καταπολέμησης ξενοφοβικών αντιλήψεων και καλλιέργειας της αρμονικής συνύπαρξης Ελλήνων και μεταναστών αντανακλά η πρωτοβουλία της ΟΛΜΕ να προτείνει στο υπουργείο Παιδείας τη διοργάνωση αντιρατσιστικών εκδηλώσεων σε δύο διδακτικές ώρες σε όλα τα σχολεία στις 19 Μαρτίου, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού (21 Μαρτίου).

Η πρωτοβουλία ελήφθη ύστερα και από τα γεγονότα της Πανόρμου και την επίθεση στην αντιρατσιστική συγκέντρωση, στην οποία συμμετείχαν και 13 ανήλικοι, αρκετοί εκ των οποίων μαθητές της περιοχής. Η αναγκαιότητα της πρότασης των εκπαιδευτικών έγινε ακόμη πιο επιτακτική μετά το τελευταίο περιστατικό μαθητών στη Σπάρτη, που πυρπόλησαν "χάριν αστεϊσμού" το σπίτι μεταναστών από το Μπαγκλαντές. Ωστόσο, το ΥΠΕΠΘ δεν έχει δώσει απάντηση στο αίτημα των εκπαιδευτικών, που συνυπογράφηκε ομόφωνα κατά τη συνέλευση όλων των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 30 Γενάρη. Όπως μας ενημερώνει η κ. Ζωγραφάκη Ελένη, μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, "παρ' ότι έχουμε ενημερώσει από τα μέσα Φεβρουαρίου το υπουργείο για την πρωτοβουλία μας, ακόμη δεν έχουμε λάβει απάντηση. Μένουν μόλις λίγες μέρες από τις 19 Μαρτίου και καμία εγκύκλιος δεν έχει σταλεί στα σχολεία για την πραγματοποίηση αντιρατσιστικών δράσεων και εκδηλώσεων τις δύο τελευταίες διδακτικές ώρες".

"Το κίνητρο για την πρωτοβουλία μας", συνεχίζει η κ. Ζωγραφάκη, "ήταν να αναδειχθεί η ανάγκη το σχολείο να καταπολεμά ξενοφοβικές λογικές, να ευαισθητοποιεί σε ζητήματα ρατσισμού και να καλλιεργεί το αίσθημα της αρμονικής συνύπαρξης Ελλήνων και μεταναστών. Αυτό φυσικά απαιτεί συνολική αναδιάρθρωση των προγραμμάτων, ωστόσο, μετά το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια και ορισμένα ανησυχητικά φαινόμενα και αντιδράσεις, θεωρήσαμε ότι είναι επιτακτικό, έστω και ως ελάχιστη κίνηση, να οργανωθούν αντιρατσιστικές δράσεις για τους μαθητές μας, Έλληνες και μετανάστες. Όμως, η απήχηση αυτής της πρωτοβουλίας εξαρτάται από την απόφαση του υπουργείου, καθώς αν δεν δώσει την εντολή, η υλοποίησή της θα εξαρτηθεί από την ευαισθησία των εκπαιδευτικών και τη θέλησή τους να συγκεντρώσουν μόνοι τους το υλικό για τις εκδηλώσεις".

"Σταμάτησαν τα φαινόμενα βίας και ρατσισμού ανάμεσα σε παιδιά και σε γονείς"

Τον σημαντικό ρόλο που μπορεί να επιτελέσει το σχολείο στην καταπολέμηση της ξενοφοβίας και την προώθηση της ομαλής ένταξης των μεταναστών, έχουν αποδείξει έμπρακτα με τη δράση τους οι εκπαιδευτικοί του 132ου δημοτικού σχολείου στην Γκράβα, διευθύντρια του οποίου είναι η γνωστή πλέον Στέλλα Πρωτονοταρίου. Η δασκάλα, που παραπέμφθηκε σε δίκη για τα μαθήματα στο σχολείο της σε μετανάστες, γονείς και μαθητές, μιλάει στην "Αυγή" για τα αποτελέσματα των διαπολιτισμικών δράσεων στην καλλιέργεια της αρμονικής συμβίωσης Ελλήνων και μεταναστών.

-Στο σχολείο σας εφαρμόσατε μια σειρά από διαπολιτισμικές δράσεις, μαθήματα στη μητρική γλώσσα των μεταναστών μαθητών, μαθήματα ελληνικών σε γονείς. Ποια ήταν τα αποτελέσματα αυτής της πρωτοβουλίας;

Παρατηρήσαμε αλλαγές όχι μόνο στους μαθητές και στις μαθήτριές μας, αλλά και στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Τα παιδιά έρχονταν με χαρά στο σχολείο, ενισχύθηκε η αυτοεκτίμηση και ο αυτοσεβασμός τους, ανέπτυξαν τις μεταξύ τους σχέσεις, δεν παρατηρούνταν τάσεις απομόνωσης, αποκλεισμού και περιθωριοποίησης. Οι μετανάστες μαθητές και μαθήτριες εντάχθηκαν ευκολότερα και γρήγορα στο πλαίσιο του σχολείου. Όλα τα παιδιά βελτιώθηκαν στα μαθήματα. Εκείνα που παρακολουθούσαν τα μαθήματα μητρικής γλώσσας, βοηθήθηκαν στις γενικότερες επιδόσεις τους. Σταμάτησαν επίσης φαινόμενα βίας, ξενοφοβίας και ρατσισμού ανάμεσα σε παιδιά, αλλά και σε γονείς, και επιπλέον σταμάτησαν οι μαθητικές διαρροές.

Και στους γονείς είχαμε σημαντικά αποτελέσματα: Δημιουργήθηκε σύλλογος γονέων, στον οποίο συμμετείχαν ισότιμα και συνεργάζονταν μετανάστες και Έλληνες γονείς. Όλοι οι γονείς ανέπτυξαν σχέση μεταξύ τους και με τους εκπαιδευτικούς και υποστήριξαν τις πρωτοβουλίες του σχολείου, συμμετέχοντας ενεργά στις δραστηριότητές του. Επίσης απευθύνονταν στο σχολείο για συμβουλή και υποστήριξη.

Όμως κι εμείς, οι εκπαιδευτικοί αποκτήσαμε γνώσεις και μεθοδολογικά εργαλεία, ώστε να μπορούμε να διαχειριζόμαστε δημιουργικά την ετερογένεια του μαθητικού πληθυσμού στις τάξεις μας και επίσης να αντιμετωπίζουμε με άνεση προβλήματα που αφορούν στην επικοινωνία μας με τους γονείς. Αναπτύξαμε τις μεταξύ μας σχέσεις και τη συνεργασία μας και σε κάποια θέματα που αφορούν τα παιδιά και το σχολείο μπορώ να πω ότι αλλάξαμε αντιλήψεις και συμπεριφορά.

-Με φόντο το νέο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια και τα “τεστ γλώσσας και ιστορίας” αναδείχθηκε έντονα το πρόβλημα των διαλυμένων κρατικών δομών εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες. Πώς με βάση την εμπειρία σας θα έπρεπε η πολιτεία να οργανώσει ουσιαστικές δομές εκμάθησης;

Εκείνο που σίγουρα μπορώ να υποστηρίξω από την εμπειρία μας στο 132 είναι ότι μαθήματα ελληνικής γλώσσας για τους γονείς μετανάστες μπορούν να γίνονται με αποτελεσματικότητα στο πλαίσιο του σχολείου. Ιδιαίτερα για τις μητέρες, που συμβαίνει να έχουν την ευθύνη του σπιτιού, των παιδιών, να εργάζονται και συχνά κάποιες από αυτές να δυσκολεύονται ή να μην τους επιτρέπεται λόγω θρησκευτικών και πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων να πηγαίνουν σε άλλο χώρο, το σχολείο προσφέρεται για τη διδασκαλία ελληνικών. Από τα μαθήματα στο σχολείο, στα οποία δώσαμε έμφαση στην επικοινωνιακή χρήση της γλώσσας βάση μιας θεματολογίας που οι ίδιοι οι γονείς επέλεγαν και που ανταποκρινόταν στις ανάγκες τους, πέρασαν 150 περίπου μετανάστες γονείς. Η ανταπόκρισή τους ήταν δηλαδή μεγάλη και με πολύ ενδιαφέρον.

-Μετά από περίπου δυόμισι χρόνια δικαστικού αγώνα, δικαιωθήκατε πανηγυρικά και πριν λίγες μέρες επιστρέψατε στο σχολείο σας. Πώς σας υποδέχτηκαν οι μαθητές και γονείς; Θα συνεχίσετε τα προγράμματα που διεκόπησαν βίαια λόγω της εκτόπισής σας από το σχολείο;

Η δικαίωση του έργου του 132 και των εκπαιδευτικών του ήταν φυσικά η αθώωση η δική μου και της δασκάλας αλβανικής μητρικής γλώσσας. Η δικαίωσή μας όμως ολοκληρώθηκε με την επιστροφή μου στο σχολείο. Και δεν σας κρύβω ότι το κλίμα ήταν συγκινητικό. Ένα πανηγύρι χαράς, αγάπης, προσδοκιών από παιδιά, γονείς και τους συναδέλφους μου που μαζί δώσαμε όλες τις μάχες. Να σας θυμίσω εδώ ότι σε όλο αυτό τον αγώνα είχαμε πάντα την υποστήριξη της πλειονότητας των γονέων του σχολείου, Ελλήνων και μεταναστών.

Όσο για τη συνέχιση, τη διεύρυνση ή την αλλαγή των προγραμμάτων που έχει αυτή τη στιγμή ανάγκη η σχολική κοινότητα του 132, χρειάζεται χρόνος, σκέψη, δουλειά… Σε πρώτη φάση ξεκινήσαμε ήδη τη διερεύνηση των αναγκών των παιδιών για να πάρουμε τα αναγκαία μέτρα για την υποστήριξή τους και παράλληλα, αρχίσαμε τη συζήτηση για την οργάνωση και εφαρμογή δραστηριοτήτων αναφορικά με την επιμόρφωση εκπαιδευτικών και γονέων.