Συγγραφέας: left.gr
Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012
Διαβάσαμε και το μοιραζόμαστε: Σαν καφκικός εφιάλτης.. Συνέντευξη του Πέτρου Καπετανόπουλου και του δικηγόρου του στο left.gr
Συγγραφέας: left.gr
Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012
ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ “ΧΑΡΑΤΣΙ” ΤΗΣ ΔΕΗ

Το παρακάτω εγχειρίδιο επιχειρεί να δώσει κάποιες απαντήσεις στους πολίτες για θέματα που αφορούν την σύνδεση του νέου «χαρατσιού» με την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Θα θέλαμε από την αρχή να κάνουμε ορισμένες διευκρινίσεις που θεωρούμε απαραίτητες έτσι ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Ούτε ο νομικός αγώνας –ο οποίος είναι μέσο- μπορεί να υποκαταστήσει τον αγώνα για επιβίωση και αξιοπρέπεια. Η αλληλεγγύη είναι μία λέξη που την επόμενη περίοδο θα πρέπει να αποκτήσει βαθύ και ευρύ περιεχόμενο. Οι άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν μόνοι όμως ζούνε όλοι μαζί σε οργανωμένα σύνολα τις κοινωνίες. Το μέτρο του πολιτισμού των κοινωνιών, αυτό που τις ξεχωρίζει από τις πρωτόγονες συμβιώσεις είναι η αγάπη και η φροντίδα για τον άνθρωπο και ειδικότερα για τον «αδύνατο» άνθρωπο. Αν δεν υπάρχει αυτό τότε οι κοινωνίες αυτές εκπίπτουν εύκολα στον νόμο του ισχυρότερου και του πονηρότερου νόμο που σε τελευταία ανάλυση καθορίζει την ζωή στο υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Αν συμβεί αυτό οι κοινωνίες αυτές στο τέλος διαλύονται και παύουν να υπάρχουν.
Το ηλεκτρικό ρεύμα και η πρόσβασή του σε αυτό σε μεγάλο βαθμό ορίζει το επίπεδο του πολιτισμού. Και αυτό γιατί από αυτήν την πρόσβαση εξαρτάται η καθημερινή ζωή των ανθρώπων μέσα στο σπίτι τους. Η διατροφή, η θέρμανση, η καθαριότητα, η μελέτη και η επικοινωνία των μελών της οικογένειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτήν την πρόσβαση. Η σύνδεση της πρόσβασης αυτής με την φορολογία ξαναγυρίζει το ρολόι της ιστορίας στον μεσαίωνα.
Σήμερα υπάρχουν συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Αύριο αυτοί θα είναι περισσότεροι. Στον επόμενο χρόνο θα είμαστε όλοι. Όχι γιατί ήμασταν τεμπέληδες, όχι γιατί «μαζί τα φάγαμε» αλλά γιατί οι τοκογλύφοι θέλουν να τα πάρουν όλα από όλους. Τον επόμενη χρονιά το 53% περίπου του προϋπολογισμού θα πηγαίνει σε πληρωμές τόκων. Εμείς θα πρέπει να τους πληρώσουμε. Και εάν δεν μπορούμε θα μας «κόβουν» το ρεύμα, θα μας βάζουν φυλακή, θα μας «κόβουν» ενδεχόμενα το νερό και θα συνεχίσουμε να χρωστάμε. Κάτι λοιπόν πρέπει να κάνουμε. Αυτό το οφείλουμε στα παιδιά μας, στους δικούς μας ανθρώπους κυρίως όμως σε εμάς τους ίδιους. Εάν δεν μας πάρουν την αξιοπρέπεια και το μυαλό μας στο τέλος δεν θα νικήσουν. Γιατί μπορεί να φαντάζουν δυνατοί όταν έχουν να κάνουν με τον καθένα μας χωριστά . Δεν μπορούν όμως να αντιμετωπίσουν την μαζική ανυπακοή του πληθυσμού. Εάν όλοι μαζί προστατεύσουμε όλους μας θα μπορέσουμε να τους νικήσουμε.
Επειδή όμως η γνώση είναι δύναμη θα επιχειρήσουμε να δώσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα που έχει ο καθένας μας και αφορούν τόσο τα δικαιώματά του όσο και την διαφύλαξη της αξιοπρέπειάς του. Οι απαντήσεις αυτές θα βοηθήσουν τον κάθε έναν από εμάς να αντιμετωπίσει το φόβο, τον ατομικό φόβο που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η προπαγάνδα των τοκογλύφων, ενσταλάζει κάθε μέρα στον κάθε έναν από εμάς. Ο φόβος συνδέεται με τις ενδεχόμενες συνέπειες στον κάθε μεμονωμένο πολίτη από τις ενέργειες ή παραλήψεις του στην σχέση του με την εξουσία. Για να υπάρχει ο φόβος δεν είναι απαραίτητο οι συνέπειες να είναι παρούσες αλλά επαπειλούμενες. Ο φόβος αντιμετωπίζεται από την αλληλεγγύη και από την απόφαση για την διαφύλαξη της αξιοπρέπειας. Επίσης ο φόβος αντιμετωπίζεται και από την γνώση.
Τα ερωτήματα που τίθενται από τους πολίτες αφορούν δύο κατηγορίες - φάσεις. Την πρώτη κατηγορία – φάση της μη πληρωμής, δηλαδή το πώς θα γίνει αυτό και της συνέπειες της μη πληρωμής και την δεύτερη που αφορά την ενδεχόμενη επανασύνδεση μετά την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Ας δούμε λοιπόν τα βασικά ερωτήματα για το νομικό καθεστώς που διέπει τη σχέση μας με τη ΔΕΗ, σχετικά με τις υποχρεώσεις μας προς αυτήν αλλά και τα δικαιώματά μας:
α. Ποια είναι η σχέση μας με τη ΔΕΗ και τι δικαιώματα έχει η εταιρία απέναντί στον καθένα από εμάς;
β. Μπορεί κάποιος να εμποδίσει τους υπαλλήλους της ΔΕΗ ή τους συνεργαζόμενους με αυτήν να καταγράψουν την ένδειξη του μετρητή ή να κόψουν το ρεύμα;
γ. Τι ισχύει για το ειδικό τέλος ακινήτων;
δ. Μπορεί κάποιος να πάει στη ΔΕΗ και να ζητήσει να πληρώσει μόνο την αξία του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος ή να καταβάλω κάποιο ποσό με επιφύλαξη, χωρίς το τέλος ακινήτων;
ε. Μπορεί κάποιος να πληρώσει το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος μέσω τραπεζικού ΑΤΜ;
στ. μπορεί κάποιος να μην καταβάλει το ποσό που αντιστοιχεί στο «χαράτσι» και στα υπόλοιπα τέλη;
ζ. Είναι αλήθεια ότι όσο η οφειλή κάποιου προς της ΔΕΗ είναι κάτω από 5.000 ευρώ, δεν έχει τον κίνδυνο της ποινικής δίωξης;
α. Ποια είναι η σχέση μας με τη ΔΕΗ και τι δικαιώματα έχει η εταιρία απέναντί στον καθένα από εμάς;
Με τη ΔΕΗ υπογράφουμε μία σύμβαση ιδιωτικού δικαίου. Αυτή είναι μία συμφωνία δηλαδή μεταξύ ιδιωτών. Μπορεί να ακούγεται περίεργο γιατί η ΔΕΗ είναι στην συνείδηση των πολιτών μία εταιρία του ευρύτερου δημοσίου τομέα αλλά η νομική της μορφή είναι αυτή της ανώνυμης εταιρίας (ΑΕ). Επομένως, το συμβόλαιο που υπογράφουμε, γεννά κατ’ αρχήν μόνο αστικές αξιώσεις, δηλαδή αξιώσεις που αποτιμώνται σε χρήμα και μπορούν να εισπραχθούν ΜΟΝΟ μετά από την έκδοση συγκεκριμένης για την κάθε οφειλή δικαστικής απόφασης
Το γεγονός ότι το «χαράτσι» έχει ονομαστεί τέλος και όχι φόρος δεν είναι τυχαίο. Και αυτό γιατί αν ονομάζονταν φόρος, όπως και πραγματικά είναι θα ήταν παράνομο με βάση την Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Το ότι μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ εισπράττονται και άλλα τέλη (π.χ τα δημοτικά τέλη) είναι άσχετο γιατί τα δημοτικά τέλη είναι ανταποδοτικό δηλαδή η καταβολή τους συνδέεται με μία αντιπαροχή και εν προκειμένω με την αποκομιδή των σκουπιδιών κλπ. Η μη καταβολή των τελών είναι απλή φορολογική παράβαση, η οποία υπάρχει μόνο όταν αυτά βεβαιωθούν στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Αυτή τη στιγμή η εφορία δεν έχει στείλει στη ΔΕΗ βεβαιωτικούς καταλόγους που θα βεβαιώνουν την οφειλή του καθένα. Άρα η ΔΕΗ δεν είναι δικαιούχος αυτών των τελών, αλλά έχει αναλάβει να προεισπράξει ουσιαστικά και έναντι αμοιβής (0,25%) αυτά τα τέλη Η βεβαίωση των απλήρωτων τελών (εφ’ όσον δεν τα πληρώσουμε με τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος) θα γίνει σε δεύτερο χρόνο, (μετά από τις 80 ημέρες) από την αρμόδια ΔΟΥ.
Οι υπάλληλοι της ΔΕΗ και οι «εργολάβοι» που θα αναλάβουν έργα για λογαριασμό της ΔΕΗ δεν είναι “δημόσιες αρχές”. Η παρεμπόδιση του έργου τους λοπόν δεν αποτελεί “αντίσταση κατά της αρχής” ούτε βέβαια και κάποια άλλη αξιόποινη πράξη (αλλάζει βέβαια το πράγμα αν μόλις έρθει ο υπάλληλος ή ο εργολάβος να κόψει το ρεύμα, τον χτηπήσουμε). Τα μόνο που μπορεί να μας κάνει η ΔΕΗ είναι να εκδώσει εντολή διακοπής της ηλεκτροδότησης και σε δεύτερο χρόνο, αν δεν πληρώσουμε, να καταγγείλει τη σύμβαση για να αφαιρέσει το μετρητή.
β. Μπορεί κάποιος να εμποδίσει τους υπαλλήλους της ΔΕΗ ή τους συνεργαζόμενους με αυτήν να καταγράψουν την ένδειξη του μετρητή ή να κόψουν το ρεύμα;
Με βάση τα παραπάνω, η απάντηση στην ερώτηση αυτή είναι σε γενικές γραμμές “ναι”. Αυτό μπορεί να γίνει με κάποιες προϋποθέσεις.
Ο μετρητής είναι ιδιοκτησία της ΔΕΗ. Ο χώρος από την είσοδο της οικοδομής μέχρι τον μετρητή είναι δική μας ιδιοκτησία. Το ντουλάπι μέσα στο οποίο βρίσκεται ο μετρητής είναι δική μας ιδιοκτησία. Οι υπάλληλοι της ΔΕΗ ή οι συνεργαζόμενοι με αυτήν δεν έχουν το δικαίωμα να μπουν στην οικοδομή μας, αν εμείς δεν τους ανοίξουμε ή αν έχουμε συνεννοηθεί με τους υπόλοιπους ενοίκους και έχουμε κλειδώσει το χώρο των μετρητών. Στο οικιακό συμβόλαιο που έχουμε υπογράψει όλα τα “απαγορεύεται” που αναφέρονται σε δικές μας ενέργειες ή παραλήψεις καθώς και τα “έχει δικαίωμα” που αναφέρονται στα δικαιώματα της ΔΕΗ για να ισχύσουν είναι απαραίτητη η έκδοση δικαστικής απόφασης.
Πρακτικά εάν ο υπάλληλος της ΔΕΗ ή ο συνεργαζόμενος με αυτήν εργολάβος επιμείνει παρά την άρνησή μας, κατά πάσα πιθανότητα θα μας απειλήσει ότι θα καλέσει την αστυνομία. ΟΜΩΣ για να ζητήσει τη συνδρομή της αστυνομίας, θα πρέπει να καταγγείλει τουλάχιστον υπόνοια τέλεσης συγκεκριμένου ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ, όπως είναι η ρευματοκλοπή (αναλυτικότερα παρακάτω),ΑΛΛΙΩΣ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΜΙΧΘΕΙ. Δεν αρκεί επομένως η δικαιολογία ότι ο τάδε ή ο δείνα δεν έχουν πληρώσει τον λογαριασμό του ρεύματος! Σε περίπτωση που ο αστυνομικός, παρά το γεγονός ότι δεν έχει το δικαίωμα να επέμβει, ζητήσει από εμάς να τον ακολουθήσουμε στο τμήμα (π.χ για εξακρίβωση στοιχείων) ζητάμε να έρθει μαζί με εμάς και ο υπάλληλος της ΔΕΗ ή ο συνεργαζόμενος εργολάβος για εξακρίβωση και των δικών του στοιχείων ή γιατί θα του υποβάλουμε και εμείς μήνυση κλπ. Πρέπει εδώ να γνωρίζουμε ότι ούτε ο υπάλληλος της ΔΕΗ ούτε ο συνεργαζόμενος εργολάβος μπορεί να καταθέσουν μήνυση εναντίον μας γιαλογαριασμό της ΔΕΗ γιατί αυτό απαιτεί πρακτικό του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΗ που να αναφέρει ότι ο εν λόγω υπάλληλος έχει εξουσιοδοτηθεί να καταθέσει μήνυση εναντίον μας ονομαστικά. Αλλάζει το πράγμα εάν όπως είπαμε και παραπάνω τον χτυπήσουμε, το απειλήσουμε κπλ. Σε κάθε περίπτωση που θα κάνει αυτός προσωπικά μήνυση εναντίον μας για τον εαυτό του μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και εμείς εναντίον του οπότε θα κρατηθεί και αυτός.
Επίσης επειδή δεν πρέπει να βρεθεί κανείς κατηγορούμενος επειδή στραβοκοίταξε το αστυνομικό όργανο έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια τέτοια πιθανή αντιπαράθεση με τα αστυνομικά όργανα να φροντίσουμε να είμαστε πολλοί, ώστε να κάνουμε σαφή τη διάθεσή μας να υπερασπιστούμε στην πράξη τα δικαιώματά μας. Η δημοσιότητα και οι διαστάσεις που έχει πάρει το ζήτημα της ΔΕΗ στις μέρες μας, σε συνδυασμό με την εντεινόμενη εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού, μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι μια δημόσια κατακραυγή τόσο του υπαλλήλου της ΔΕΗ που επιμένει να κόψει το ρεύμα όσο και των αστυνομικών που τον συνοδεύουν, μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική!
γ. Τι ισχύει για το ειδικό τέλος ακινήτων;
Το «χαράτσι» έχει την επίσημη ονομασία “Εκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών” (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.).
Όπως είπαμε παραπάνω είναι ακόμη ένας φόρος που αφορά τους ιδιοκτήτες ακινήτων. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι επιδιώκεται η είσπραξή του μέσω του χρήστη του ρεύματος, που συχνά είναι ο ενοικιαστής, ο οποίος εάν καταβάλει στη συνέχεια έχει το δικαίωμα να συμψηφίσει το ποσό που κατέβαλε με μελλοντικά ενοίκια.
Το χαράτσι θεωρείται ένας φόρος ιδιαίτερα επαχθής γιατί η είσπραξή του συνδέεται με έναν τρόπο ιδιαιτέρως καταπιεστικό, εκβιαστικό και απάνθρωπο. Επίσης η εφαρμογή αυτής της μεθόδου είσπραξης φόρων δημιουργεί προηγούμενο για το μέλλον το οποίο θέτει θέμα στον πυρήνα της επιβίωσης των ανθρώπων. Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι με βάση την προαναγγελθείσα αύξηση της αντικειμενικής αξίας των ακινήτων το ύψος του ποσού του φόρου θα είναι διπλάσιο έως και τριπλάσιο για το 20112 και μετά. Όσα αναφέρονται, ως αιτιολογία στην εισηγητική έκθεση του νόμου 4021/2011 περί “ύψιστης εθνικής ανάγκης” και “εθνικού χρέους” μόνο γέλια μπορούν να προκαλέσουν αν όχι θυμό.
Ο νόμος αυτός που αφορά το «χαράτσι» είναι εκβιαστικός και απάνθρωπος. Πολλοί συμπολίτες μας πλήρωναν μέχρι σήμερα το λογαριασμό της ΔΕΗ με διακανονισμό. Για το «χαράτσι» αλλά και για ολόκληρο τον λογαριασμό της ΔΕΗ που το περιλαμβάνει δεν μπορεί να υπάρξει κανένας διακανονισμός. Αυτή η πρόβλεψη πέρα από το γεγονός ότι είναι ανήθικη είναι και πρωτοφανής δεδομένου ότι όλες οιο οφειλές προς την εφορία επιδέχονται –μέχρι σήμερα- διακανονισμό.
Σύμφωνα με τον νόμο η ΔΕΗ και οι ιδιωτικοί πάροχοι ενέργειας υποχρεούται να εισπράξουν άμεσα το ειδικό τέλος ακίνητης περιουσίας από τον καταναλωτή του ρεύματος αλλιώς οφείλουν να γνωστοποιήσουν στο κράτος την εντολή διακοπής της ηλεκτροδότησης. Η προθεσμία ήταν 40 ημέρες (και μετά την μεγάλη κατακραυγή) 80 ημέρες από την έκδοση του λογαριασμού, περίπου δηλαδή 60 μέρες από τη λήξη του. Σε περίπτωση μάλιστα που δεν εκδοθεί εντολή διακοπής, η ΔΕΗ υποχρεούται να καταβάλει αυτή το ποσό του ειδικού τέλους, προσαυξημένο κατά 25%. Με απλά λόγια, η τροπολογία δίνει στη ΔΕΗ τη δυνατότητα να διατηρήσει το “κοινωνικό της πρόσωπο” αφού την εμφανίζει να μην ευθύνεται η ίδια για τα επερχόμενα κοψίματα αλλά ο “κακός νόμος” που της βάζει το μαχαίρι στο λαιμό.. Όμως όπως είπαμε και παραπάνω η ΔΕΗ δεν το κάνει «τζάμπα». Εισπράττει για αυτήν την «εξυπηρέτηση, ως αμοιβή ), 25%.
Είναι σημαντική η συνεργασία μας κυρίως με τους υπαλλήλους της ΔΕΗ. Γιατί σύμφωνα με το νόμο, η ΔΕΗ υποχρεούται να διατάξει την διακοπή της ηλεκτροδότησης, και να γνωστοποιήσει στο κράτος ότι εξέδωσε τη σχετική εντολή. Από πουθενά όμως δεν προκύπτει ότι η ΔΕΗ πρέπει να αποδείξει ότι ΠΡΑΓΜΑΤΙ η ηλεκτροδότηση έχει διακοπεί, βεβαίωση εξ άλλου η οποία είναι σχεδόν αδύνατο να εκδοθεί. Επίσης, η τροπολογία δεν προβλέπει υποχρέωση ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ της σύμβασης ηλεκτροδότησης από τη μεριά της ΔΕΗ (πράγμα που θα σήμαινε την άμεση αφαίρεση του μετρητή) αλλά μόνο εντολή διακοπής.
Επομένως το να σταματήσουμε πρακτικά την διαδικασία διακοπής, είτε σε συνεννόηση με τους υπαλλήλους της ΔΕΗ είτε εμποδίζοντάς τους με τη μαζική παρουσία μας μπροστά στις συνδέσεις που κινδυνεύουν, μπορούμε να καταστήσουμε την εντολή διακοπής κενό γράμμα. Οι υπάλληλοι της ΔΕΗ στην πρώτη περίπτωση δεν κινδυνεύουν να υποστούν συνέπειες σχετικά με την εργασία τους δεδομένου ότι κανένας υπάλληλος (πλην βεβαίως των αστυνομικών!) δεν θα μπορούσε να υποχρεωθεί από την υπηρεσία του να αντιπαρατεθεί ευθέως με τους κατοίκους μιας περιοχής που προστατεύουν έναν μετρητή.
Ταυτόχρονα, καθένας από αυτούς δεν έχει παρά να βεβαιώσει τους προϊσταμένους του ότι μετέβη στο συγκεκριμένο μετρητή για να προβεί στη διακοπή αλλά εμποδίστηκε από την παρουσία διαφόρων πολιτών.
Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι ο αγώνας δεν είναι «τακτικός πόλεμος» αλλά «ανταρτοπόλεμος». Δεν είναι «αγώνας δρόμου» αλλά «μαραθώνιος». Τους επόμενους τρείς μήνες θα κριθεί το εάν θα ζήσουμε με αξιοπρέπεια ή όχι. Επομένως δεν πρέπει να πληρώσουν όχι μόνο αυτοί που δεν μπορούν για λόγους οικονομικής αδυναμίας αλλά και αυτοί που μπορούν ακόμη. Και αυτό γιατί εάν το συγκεκριμένο μέτρο περάσει αυτοί που σήμερα μπορούν θα είναι οι επόμενοι που δεν θα μπορούν. Εξ άλλου η βεβαίωση του τέλους μέσω εφορίας θα χρειαστεί τουλάχιστον 2 μήνες από την πάροδο των 80 ημερών άρα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, σήμερα, μη δυνατότητας λήψης φορολογικής ενημερότητας. Εξ άλλου μέχρι τότε μπορεί να έχει εκδοθεί και η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας οπότε όσοι έχουν καταβάλει εάν το δικαστήριο κρίνει τον νόμο αντισυνταγματικό θα είναι πρακτικά αδύνατο να πάρουν πίσω τα χρήματα που κατέβαλαν.
δ. Μπορεί κάποιος να πάει στη ΔΕΗ και να ζητήσει να πληρώσει μόνο την αξία του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος ή να καταβάλω κάποιο ποσό με επιφύλαξη, χωρίς το τέλος ακινήτων;
Εάν σήμερα κάποιος πάει με το λογαριασμό στα ταμεία της ΔΕΗ και ζητήσετε να πληρώσει μόνο την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος, η ΔΕΗ θα του πει ότι δεν μπορεί να εκδώσει απόδειξη μερικής εξόφλησης. Κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται. Αυτό ίσχυε ούτως ή άλλως και πριν το χαράτσι. Η ΔΕΗ δεν είναι δημόσια υπηρεσία δεν είναι υποχρεωμένη να παραλαμβάνει αιτήσεις και υπομνήματα των πολιτών, ούτε είναι υποχρεωμένη να δίνει αριθμούς πρωτοκόλλου από τους οποίους θα μπορούσε να προκύψει ότι σε συγκεκριμένη ημερομηνία κάποιος πελάτης της δήλωσε την πρόθεσή του να πληρώσει μόνο την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος. Έτσι δεν μπορεί να προκύψει η άρνηση της ΔΕΗ να εισπράξει αυτό το ποσό.
Η πληρωμή όλου του λογαριασμού, δηλαδή μαζί με το «χαράτσι» και η δήλωση επιφύλαξης με εξώδικο (για το «χαράτσι»), δεν έχει πρακτική αξία, γιατί εφ’ όσο πληρώσουμε, εάν ο νόμος κριθεί αντισυνταγματικός, πρέπει να στραφούμε κατά του Ελληνικού Δημοσίου για να μας επιστραφούν τα χρήματα. Επίσης έχει και το κόστος της επίδοσης της εξωδίκου δηλαδή την αμοιβή του δικαστικού επιμελητή.
Η καταβολή μόνο της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, δεν είναι σήμερα δυνατή μετά την γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με την οποία το Συμβούλιο αποφάνθηκε ότι το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων δεν μπορεί να εισπράττει οφειλές προς τη ΔΕΗ.
ε. Μπορεί κάποιος να πληρώσει το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος μέσω τραπεζικού ΑΤΜ;
Η πληρωμή μέσω ΑΤΜ τραπέζης είναι σήμερα ο ενδεδειγμένος τρόπος πληρωμής του ηλεκτρικού ρεύματος. Στη συνέχεια πρέπει να αποστέλλεται εξώδικο (καλό είναι να είναι μαζικό για να μοιράζονται τα έξοδα) στην ΔΕΗ με το οποίο θα γνωστοποιείται στη ΔΕΗ η πληρωμή της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος και η ευθύνη που θα έχει αυτή σε περίπτωση που διακόψει το ηλεκτρικό ρεύμα τόσο η αστική (ευθύνη για αποζημίωση) όσο και ποινική (για τα μέλη της διοίκησής της). Είναι θετικό που πολλοί δήμαρχοι ανά την Ελλάδα ανέλαβαν να «καλύψουν» αυτή την διαδικασία. Από εμάς εξαρτάται να τους πιέσουμε να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους. Άρα πρέπει να τους παρακολουθούμε και να τους πιέζουμε στην υλοποίηση των δεσμεύσεών τους. Επίσης πρέπει με μαζικές παραστάσεις κατά την συνεδρίαση των δημοτικών συμβουλίων να πιεστούν αυτά να αφήσουν τις γενικόλογες διακηρύξεις και να αναλάβουν να υπερασπιστούν τους δημότες τους σε κάθε φάση εξέλιξης αυτής της επιχειρούμενης απάνθρωπης πολιτικής.
Από νομικής απόψεως η καταβολή αυτή ΔΕΝ σταματά τη διαδικασία έκδοσης εντολής διακοπής, σίγουρα όμως θα προκαλέσει πονοκέφαλο στη διοίκηση της ΔΕΗ, ειδικά αν τηρηθεί η δέσμευση αυτών των δημάρχων να “υπερασπιστούν” τους πολίτες τους, είτε επειδή το πιστεύουν είτε επειδή πιέζονται για να το πιστεύουν.
Σε κάθε περίπτωση, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την κατάργηση του νόμου είναι αυτός της ενεργοποίησής των πολιτών και της οργάνωσής μας σε κάθε γειτονιά.
Η πληρωμή μέσω του ΑΤΜ έχει και μία άλλη πρακτική νομική χρησιμότητα. Εάν κάποια στιγμή μετά από επανειλημμένες επανασυνδέσεις του ρεύματος κατηγορηθούμε για ρευματοκλοπή, η απόδειξη καταβολή της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος σε συγκεκριμένη ημερομηνία στο παρελθόν, αποτελεί απόδειξη για το δικαστήριο περί της μη υπάρξεως πρόθεσης για κλοπή ηλεκτρικού και επομένως δύσκολα μπορεί οποιοδήποτε δικαστήριο να προχωρήσει σε έκδοση καταδικαστικής αποφάσεως.
στ. μπορεί κάποιος να μην καταβάλει το ποσό που αντιστοιχεί στο «χαράτσι»;
Είναι σαφές ότι αυτό μπορεί να γίνει σήμερα με την διαδικασία πληρωμής στο ΑΤΜ όπως παραπάνω αναλύθηκε
ζ. Είναι αλήθεια ότι όσο η οφειλή κάποιου προς της ΔΕΗ είναι κάτω από 5.000 ευρώ, δεν έχει τον κίνδυνο της ποινικής δίωξης;
Το όριο των 5.000 ευρώ ΔΕΝ αφορά τη σχέση μας με τη ΔΕΗ, αλλά ούτε αφορά το «χαράτσι» και τα λοιπά τέλη στο στάδιο που εξετάζουμε, όσο δηλαδή το κράτος προσπαθεί να τα εισπράξει μέσω της ΔΕΗ. Σήμερα όπως είπαμε και παραπάνω το «χαράτσι» δεν είναι ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΟΣ ΦΟΡΟΣ αλλά έχει τον χαρακτήρα προκαταβολικής είσπραξης φόρου. Τα 5.000 ευρώ είναι το όριο για την ποινικοποίηση του συνόλου των οφειλών μας προς το Δημόσιο και αφορά μόνο τις οφειλές που μπορούν να βεβαιωθούν (επομένως όχι την αξία του ρεύματος). Αυτή λοιπόν η ποινική διάταξη ενεργοποιείται όταν τέτοιες οφειλές μας έχουν ήδη βεβαιωθεί στην αρμόδια ΔΟΥ και παραμένουν απλήρωτες για περισσότερο από 4 μήνες. Άρα το «χαράτσι» θα συνυπολογιστεί με ενδεχόμενες άλλες οφειλές προς την εφορία και εφόσον το σύνολο των οφειλών υπερβαίνει το ποσό των 5.000 ευρώ μπορεί να ασκηθεί ποινική δίωξη. Επαναλαμβάνουμε όμως ότι η οφειλή για το «χαράτσι» αποτελεί φορολογική υποχρέωση ΜΟΝΟ όταν βεβαιωθεί στην εφορία μετά την άρνησή μας να τα πληρώσουμε μέσω της ΔΕΗ.
Τώρα μπορούμε να δούμε τι κάνουμε στην δεύτερη φάση, στο ενδεχόμενο των ενεργειών μας μετά την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Ο ανθρωπισμός μας και η ηθική μπορεί να συμπυκνωθεί σε τέσσερις λέξεις ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ.
Ας δούμε πως μπορεί να γίνει αυτό:
α. Αλληλεγγύη. Οι σχέσεις των ανθρώπων αποκτούν βάθος. Γνωρίζοντας τον γείτονα
Μια πολύ συνηθισμένη απάντηση στο κομμένο ρεύμα, είναι η σύνδεση με μπαλαντέζα από γειτονικό σπίτι. Το να δίνει δηλαδή κάποιος ρεύμα από δικιά του μπρίζα, κατά προτίμηση αυτή του πλυντηρίου, που σηκώνει μεγαλύτερα φορτία.
Πρόκειται ασφαλώς για μια απολύτως προσωρινή λύση, μέχρι να περάσουμε σε κάτι δραστικότερο, ακόμη και για πρακτικούς λόγους: Μια μπαλαντέζα μπορεί να αντέξει κάποια φωτιστικά ή ένα ψυγείο, όχι όμως τα θερμαντικά σώματα ή την ηλεκτρική κουζίνα.
Η ΔΕΗ και η προπαγάνδα εν γένει έχει περάσει στον κόσμο την πεποίθηση ότι και αυτή η τόσο στοιχειώδης κίνηση αποτελεί ποινικό αδίκημα. Αυτό όμως δεν αληθεύει. Εφ’ όσον το ρεύμα που καταναλώνεται συνεχίζει να καταγράφεται σε κάποιον μετρητή, το μόνο που θα μπορούσε κάποιος θεωρητικά να καταλογίσει σε αυτή την πρακτική είναι η παραβίαση των (ιδιωτικής φύσεως) όρων του συμβολαίου που έχουμε υπογράψει καθώς και η μη πληρωμή των παγίων τελών, κάτι που όμως δεν αποτελεί στα σίγουρα ποινικό αδίκημα αλλά απλή φορολογική παράβαση. Σε κάθε περίπτωση η πρακτική αυτή είναι δύσκολο έως αδύνατο να διαπιστωθεί από την ΔΕΗ. Ο μόνος κίνδυνος είναι να μας καταγγείλει κάποιος άλλος γείτονας.
β. Επανασύνδεση του μετρητή
Η επανασύνδεση του μετρητή είναι η πλέον εύκολη, απλή και αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης του κοψίματος του ρεύματος, καθώς συγκεντρώνει τα εντελώς στοιχειώδη χαρακτηριστικά μιας κίνησης ανυπακοής και απαιτεί ελάχιστες έως καθόλου τεχνικές γνώσεις.
Ουσιαστικά μιλάμε για το άνοιγμα της “χελώνας” και το ανέβασμα της ασφάλειας του μετρητή ή -στην ελαφρώς δυσκολότερη περίπτωση- τη σύνδεση κάποιων καλωδίων που καταλήγουν στο μετρητή (αυτή θέλει λίγη προσοχή και συνιστάται η βοήθεια κάποιου ηλεκτρολόγου). Ηδη σήμερα πολλοί ηλεκτρολόγοι έχουν προσφερθεί εθελοντικά για να κάνουν τις επανασυνδέσεις σε περίπτωση διακοπής της ηλεκτροδότησης.
Στην περίπτωση λοιπόν της επανασύνδεσης, ο μετρητής συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά, καταγράφοντας όλο το ρεύμα που καταναλώνεται. Η αλήθεια είναι ότι δρώντας με αυτόν τον τρόπο δεν τελείται καμία αξιόποινη πράξη διότι η ΔΕΗ δεν “χάνει” ρεύμα (όπως και στην περίπτωση της μπαλαντέζας), παρά μόνο τα χρήματα από τα πάγια τέλη. Έτσι, το μόνο που μπορεί να κάνει για το απλήρωτο ρεύμα είναι να κινηθεί εναντίον των καταναλωτών του ρεύματος μέσω των αστικών δικαστηρίων (όπως έκανε για τα 85 εκατομμύρια ευρώ που της χρωστάνε η “ΛΑΡΚΟ” και η “Αλουμίνιον”…) όπως δηλαδή θα έκανε και ένα πολυκατάστημα για τις καθυστερημένες δόσεις ενός πλυντηρίου. Για τα απλήρωτα τέλη, δεν είναι η ίδια δικαιούχος αλλά μόνο εξουσιοδοτημένη να τα εισπράττει για λογαριασμό των δικαιούχων (π.χ. για τους Δήμους). Δεν μπορεί λοιπόν παρά να αποστείλει έγγραφο στην αρμόδια ΔΟΥ ώστε να βεβαιωθεί η σχετική φορολογική παράβασηκαι να ακολουθήσουν όσα αναλύουμε στις παραγράφους γ και ζ της πρώτης ομάδας ερωτημάτων.
Αν κάποιος διαβάσει το πράσινο αυτοκόλλητο που η ΔΕΗ κολλάει στους μετρητές όταν κόβει το ρεύμα, θα διαπιστώσει ότι γίνεται αναφορά στο άρθρο 372 του Ποινικού Κώδικα, δηλαδή στο αδίκημα της κλοπής. Αυτό είναι μία γενική απειλή που διατυπώνεται έτσι αφηρημένα, ακριβώς για να αποτρέψει τον κόσμο από το άνοιγμα της “χελώνας”. Η πραγματικότητα είναι ότι σε αυτό το πρώτο στάδιο η ΔΕΗ τις περισσότερες φορές δεν κάνει μήνυση (πρακτική που ενδεχομένως σύντομα να αλλάξει) αλλά η απειλή της μήνυσης χρησιμοποιείται εκβιαστικά για να πας να πληρώσεις. Η μήνυση γίνεται τελικώς στη συνέχεια, αν δεν συμμορφωθείς και συνεχίζεις να μένεις επανασυνδεδεμένος, οπότε στην περίπτωση αυτή έρχεται συνεργείο για να σου αφαιρέσει εντελώς τον μετρητή.
Πάντως και στις περισσότερες περιπτώσεις που γίνεται μήνυση από το πρώτο στάδιο της επανασύνδεσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για μια μήνυση που κύριο σκοπό έχει να σε πιέσει να προβείς στην καταβολή των οφειλομένων (συν ενός προστίμου 7%, που επιβάλει αυθαίρετα η ΔΕΗ και το οποίο είναι παράνομο και καταχρηστικό). Η καταβολή της αξίας του ηλεκτρικού ρεύματος στην πράξη σημαίνει απαλλαγή στο μελλοντικό δικαστήριο.
γ. Απευθείας σύνδεση στο δίκτυο
Η παράκαμψη του μετρητή και η κατευθείαν σύνδεση με το δίκτυο είναι προφανώς παράνομη αλλά ενδεχομένως να είναι η ΜΟΝΗ λύση, όταν η ΔΕΗ έχει αφαιρέσει το μετρητή και ο πολίτης είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι για να μην πεθάνει (εάν π.χ. είναι υπερήλικος ασθενής και τα φάρμακά του πρέπει να διατηρούνται στο ψυγείο, εάν έχει μικρά παιδιά και κινδυνεύουν σοβαρά να αρρωστήσουν κλπ). Η πράξη αυτή διώκεται ως κλοπή σύμφωνα με το άρθρο 372 του Ποινικού Κώδικα σήμερα είναι πλημμέλημα που τιμωρείται με φυλάκιση από 3 μήνες έως 5 χρόνια. Αν η αξία του ρεύματος κριθεί ιδιαίτερα μεγάλη (αυτό αφήνεται κάπως αυθαίρετα στη δικαστική κρίση αλλά σίγουρα θα πρέπει να μιλάμε για 2-3.000 ευρώ) τότε η κλοπή διώκεται με την επιβαρυντική της μορφή, η οποία είναι και πάλι πλημμέλημα αλλά τιμωρείται με αυστηρότερη ποινή, δηλαδή με φυλάκιση τουλάχιστον δύο χρόνων και ανώτατο όριο πάλι τα πέντε. Για να πάρει κακουργηματική μορφή, θα πρέπει να κριθεί ότι τελείται κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή το ρεύμα να ξεπερνά σε αξία τις 73.000 ευρώ…
Εύλογο ερώτημα που θα μπορούσε να διατυπωθεί εδώ, είναι το εξής: “Μα εάν έχει αφαιρεθεί/παρακαμφθεί ο μετρητής, τότε ΠΩΣ υπολογίζεται το ρεύμα που έχει κλαπεί;”. Αυτός δυστυχώς ο υπολογισμός γίνεται από την ίδια τη ΔΕΗ με έναν αυθαίρετο αλγόριθμο βάσει των τετραγωνικών μέτρων και της “μέσης κατανάλωσης” που θα έκανε το συγκεκριμένο σπίτι για να εξυπηρετήσει τις ενεργειακές του ανάγκες.
Είναι πάντως σημαντικό να επισημάνουμε ότι ειδικά στις περιπτώσεις “ρευματοκλοπής” που τελεί κάποιος ο οποίος βρίσκεται μπροστά σε ακραίες καταστάσεις, όπως όταν αναγκάζεται να παρακάμψει το μετρητή επειδή κινδυνεύει η επιβίωση του ίδιου ή των οικείων του, η επίκληση μιας τέτοιας “κατάστασης ανάγκης” δεν αποτελεί μόνο ένα πολιτικό επιχείρημα ή ένα επιχείρημα “ηθικού τύπου”, αλλά έχει και νομικό αντίκρυσμα. Πρόκειται για έναν ουσιαστικό νομικό ισχυρισμό ο οποίος επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζεται από τα δικαστήρια, και κατά συνέπεια μπορεί να οδηγήσει σε ευνοϊκή μεταχείριση ή και απαλλαγή.
δ. Το «πείραγμα» του μετρητή
Το πείραγμα του μετρητή είναι μία διαφορετική πρακτική, η οποία προσπαθεί να “ξεγελάσει” τον εισπρακτικό μηχανισμό της ΔΕΗ, για να εκδοθούν τελικά μικρότεροι λογαριασμοί. Εννοείται βέβαια ότι αν αυτό γίνει αντιληπτό από τους υπαλλήλους της ΔΕΗ, ο μετρητής αφαιρείται αμέσως. Ως προς τις νομικές συνέπειες τώρα, το αδίκημα “άνοιγμα του μετρητή και πείραγμα των ενδείξεων”, έχει αντιμετωπιστεί με δύο τρόπους: Μέχρι πριν από μερικά χρόνια η ποινική δίωξη ασκούνταν είτε για κλοπή είτε για απάτη σύμφωνα άρθρο 386 του Ποινικού Κώδικα , η οποία κατ’ αρχάς θεωρούνταν πλημμέλημα, όμως πολλές φορές έπαιρνε κακουργηματικό χαρακτήρα με το σκεπτικό ότι γίνεται “κατά συνήθεια ή κατ’ επάγγελμα”. Αυτή η πρακτική έχει κατά καιρούς αλλάξει και δεν είναι ενιαία σε όλες τις εισαγγελίες της χώρας. Σήμερα πάντως φαίνεται ότι οι περισσότερες διώξεις και για το πείραγμα του ρολογιού γίνονται με το 372 του Ποινικού Κώδικα, δηλαδή για κλοπή, άρα ισχύουν και εδώ όσα είπαμε παραπάνω. Ο Άρειος Πάγος έχει κρίνει ότι το πείραγμα του μετρητή αποτελεί “κλοπή”
Το “πείραγμα” του μετρητή δεν γλυτώνει το χρήστη της ΔΕΗ από χαράτσια, δημοτικά τέλη, ΕΡΤ κλπ (που πλέον αποτελούν τεράστιο ποσοστό του λογαριασμού), και τον εκθέτει σε δυσανάλογα μεγάλο κίνδυνο, καθώς όπως είπαμε οι κακουργηματικές διώξεις στο παρελθόν έχουν γίνει πάνω στο ζήτημα του “πειράγματος”. Επίσης, σε σχέση με τις άλλες μεθόδους, το “πείραγμα” του μετρητή περισσότερο ατομική και δεν προσφέρεται για συλλογική δράση και υπεράσπιση.
ε. Σημειώσεις για το άνοιγμα της “χελώνας”
Η “χελώνα” της ΔΕΗ όταν σφραγίζεται, σφραγίζεται με ένα σύρμα που καταλήγει σε μια ασημένια σφραγίδα σαν χοντρό πούλι από τάβλι. Το να παραβιάσει κανείς τη σφραγίδα αυτή θεωρείται κατ’ αρχάς “μέσο” με το οποίο τελείται η όποια αξιόποινη πράξη. Άρα από μόνο του το άνοιγμα της “χελώνας” δεν είναι μία πράξη αξιόποινη. Το αδίκημα “παραβίαση σφραγίδων που έθεσε η αρχή” [άρθρο 178 του Ποινικού Κώδικα, δεν αφορά τη σχέση μας με τη ΔΕΗ διότι οι σφραγίδες δεν έχουν τεθεί από κάποια κρατική αρχή. Επομένω;ς το «σπάσιμο της σφραγίδας δεν είναι κάποιο ποινικό αδίκημα.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ: Αν μετά την παραβίαση της “χελώνας”, η σφραγίδα “διορθωθεί” ώστε να φαίνεται απείραχτη ή αν τοποθετηθεί μια άλλη στη θέση της, η οποία μοιάζει με αυτές τις ΔΕΗ, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί πλαστογραφία [άρθρο 216 του Ποινικού Κώδικα. Η πλαστογραφία είναι μεν πλημμέλημα αλλά αλλάζει τη συνολική “εγκληματική εικόνα” και μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε πιο επιβαρυντικές μορφές δίωξης.
Το χαράτσι λοιπόν θα αντιμετωπισθεί νομικά; Προφανώς και όχι. Είπαμε και στην αρχή. Τα νομικά είναι μέσον και δεν είναι η ουσία του πράγματος. Οι Ινδοί έδιωξαν σε τρεις μήνες τους Άγγλους αποικιοκράτες με μία απλή μαζική όμως πρακτική. Έπαψαν όλοι ταυτόχρονα να αγοράζουν αλάτι και προιόντα κλωστοϋφαντουργίας. Το ΕΑΜ στην αρχή ήταν μία μικρή διακηρυκτική οργάνωση. Όταν άρχισαν τα συσσίτια του Ερυθρού Σταυρού για την αντιμετώπιση της πείνας, στα οποία έδωσε όλες τις δυνάμεις του αναπτύχθηκε με τρομακτική ταχύτητα στην πιο μεγάλη οργάνωση, όλων των εποχών, του Ελληνικού λαού. Η πάλη και η αγάπη στην ζωή των απλών ανθρώπων η αντιμετώπιση του φόβου η ενότητα στην πράξη δηλαδή η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, στον διπλανό μας θα μας σώσει όλους. ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ δεν είναι απλά ένα σύνθημα είναι το καθήκον κάθε έντιμου και ηθικού ανθρώπου. Γιατί κανένας δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος όταν ο διπλανός του είναι δυστυχισμένος. Μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά εμείς. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ।
Aπό το Πολίτες ενάντια στα χαράτσια
Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010
Άστεγος συνήγορος των δικαιωμάτων των αστέγων

Ο Έρικ Σέπτοκ είναι ένας άστεγος Αμερικανός πολίτης που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των άλλων αστέγων χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο, και ιδιαίτερα τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Έχει χιλιάδες διαδικτυακούς φίλους, δίνει διαλέξεις σε κολέγια και είναι γνωστός στα Μέσα. Ωστόσο παραμένει άστεγος ώστε να είναι ελεύθερος να συνεχίσει την εκστρατεία του.
Ο Έρικ Σέπτοκ έχει 4.548 φίλους στο Facebook, 839 άτομα που τον ακολουθούν στο Twitter και 1.600 αδιάβαστα e-mail. Αυτό που δεν έχει, είναι σπίτι. Ο 41χρονος άνεργος, πρώην τοξικομανής Σέπτοκ αυτοαποκαλείται «άστεγος συνήγορος αστέγων» και δεν είχε μόνιμη διεύθυνση τα τελευταία 15 χρόνια. Έχει αφιερωθεί στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των αστέγων, κάτι που θεωρεί εργασία πλήρους απασχόλησης, του δίνει σκοπό και την αίσθηση ότι ανήκει κάπου.
Στους διαδικτυακούς του φίλους περιλαμβάνονται πολλοί που ασχολούνται με την προστασία των αστέγων, οργανώσεις, δικηγόροι και απλοί πολίτες που τον χρησιμοποιούν ως σύνδεσμο με την κοινότητα των αστέγων στην Ουάσινγκτον όπου ζει. Δίνει συχνά διαλέξεις σε κολέγια ανά τη χώρα με τη βοήθεια της Εθνικής Συμμαχίας για τους Άστεγους και περνά πολλές ώρες της ημέρας στο διαδίκτυο στέλνοντας αμέτρητα e-mail στις υπεύθυνες αρχές, συχνά εκ μέρους άλλων, διαμαρτυρόμενος για τα κακώς κείμενα.
Η δραστηριότητά του αυτή, ωστόσο, τον έχει αποτρέψει από το να ψάξει εργασία και να αποκτήσει μόνιμη διεύθυνση. Προτιμά να αφιερώνει το χρόνο του στη διαδικτυακή του εκστρατεία και να διαμένει στον ίδιο ξενώνα που τον φιλοξενεί από το 2008, καθώς όπως υποστηρίζει: «Πάρα πολλοί άστεγοι άνθρωποι με θαυμάζουν, δεν μπορώ να τους εγκαταλείψω. Η συνείδησή μου δε θα μου το επιτρέψει». Συνεχίζει λοιπόν να μοιράζεται ένα μικρό δωμάτιο με 11 ακόμα άτομα, με μόνο έσοδο τις διαφημίσεις στο μπλογκ του και τα χρήματα που λαμβάνει για τις διαλέξεις του.
Καθημερινά ξυπνά και αφήνει πίσω του τον χαώδη ξενώνα, περνώντας τη μέρα του στους κοινόχρηστους υπολογιστές της δημόσιας βιβλιοθήκης και μίας μη κυβερνητικής οργάνωσης που παρέχει γεύματα στους αστέγους. Τα έσοδά του μετά βίας φτάνουν για να αγοράζει μερικά ρούχα και να πληρώνει το λογαριασμό του κινητού τηλεφώνου του, το οποίο είναι απαραίτητο για τη δράση του ως συνήγορου των αστέγων.
Οι αρχές και όσοι ασχολούνται με το θέμα των αστέγων γνωρίζουν τον Σέπτοκ, ο οποίος τους πλημμυρίζει καθημερινά με e-mail για προβλήματα στους ξενώνες, διαμαρτυρίες, προτάσεις για φθηνότερα ενοίκια και περισσότερους ξενώνες, καθώς και κριτική για την πολιτική της κυβέρνησης. Στόχος του είναι συχνά ο δήμαρχος της Ουάσινγκτον. Μάλιστα, υπογράφει όλα τα e-mail με το τηλέφωνό του, τις διευθύνσεις των μπλογκ του και τη φράση «Ο δήμαρχος Φέντι έχει πονοκέφαλο και ο πονοκέφαλός του έχει όνομα – Έρικ Τζόναθαν Σέπτοκ», ακολουθούμενη από τον αριθμό τηλεφώνου του γραφείου του δημάρχου.
Οι διαμαρτυρίες του πιάνουν τόπο. Φέτος, διαμαρτυρήθηκε για μια διαρροή στον γυναικείο ξενώνα αστέγων, γράφοντας ότι: «Παίρνει περισσότερο χρόνο στην πολιτεία να φτιάξει αυτή τη διαρροή, παρά αυτή στον κόλπο του Μεξικού». Όταν η φράση του μεταφέρθηκε αυτούσια στους υπευθύνους, η διαρροή επισκευάστηκε άμεσα.
Ο Σέπτοκ μεγάλωσε σε μία αυστηρή, θρησκευόμενη ανάδοχη οικογένεια μαζί με ακόμα 36 παιδιά. Είχε βρεθεί εγκαταλελειμμένος σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου σε ηλικία 8 μηνών, με σοβαρά κατάγματα στο κρανίο του. Οι γιατροί προέβλεψαν ότι θα είχε νοητικά προβλήματα, ωστόσο αποφοίτησε από το λύκειο και εργάστηκε για χρόνια. Κατέληξε σταδιακά να ζει στο δρόμο, εθίστηκε στα ναρκωτικά αλλά απεξαρτήθηκε. Όταν κάποια στιγμή του δόθηκε η ευκαιρία να υπερασπιστεί τους υπόλοιπους άστεγους, το να είναι άστεγος έγινε η ταυτότητά του. Για τον Σέπτοκ είναι πλέον πιο σημαντικό να έχει 5.000 φίλους στο Facebook, παρά 5.000 δολάρια στην τράπεζα.
Πηγή: Ουάσινγκτον Ποστ
αντιγραφή από το tvxs
Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010
Προσπάθεια τρομοκράτησης της Αυτοδιοίκησης

Στις αρχές του καλοκαιριού του 2007 ο Δήμος Ελληνικού με τη συνδρομή πολλών δήμων της Αττικής και την παρουσία χιλιάδων πολιτών, βουλευτών σχεδόν όλων των πολιτικών κομμάτων, πολιτικών αρχηγών, του ίδιου του σημερινού πρωθυπουργού, συνδικάτων, κοινωνικών οργανώσεων, αλλά και εκπροσώπων της Εκκλησίας, έβαζε τέλος στον αυθαίρετο αποκλεισμό της παραλίας και της θάλασσας. Στις 30 Μαΐου και στις 10 Ιουνίου του 2007 τα κάγκελα που απέκλειαν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στην ακτή του Αγ. Κοσμά αφαιρέθηκαν. Με μια μεγαλειώδη κινητοποίηση, χωρίς κανένα απολύτως επεισόδιο βίας, με την παρουσία μεγάλων αστυνομικών δυνάμεων, τα συνεργεία των Δήμων αφαίρεσαν την περίφραξη και άνοιξαν τον δρόμο προς τη θάλασσα στους πολίτες.
Από τότε, με τις προσπάθειες του Δήμου Ελληνικού, με διάθεση δημοτικών κονδυλίων, υπαλλήλων αλλά και με τη συνδρομή δεκάδων εθελοντών, η πλαζ συντηρείται και παραδίδεται καθαρή κάθε καλοκαιρινή μέρα σε χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν τη δροσιά της θάλασσας. Υποδομές για τους λουόμενους, ναυαγοσώστες, ομπρέλες, καθίσματα, όλα προσφέρονται δωρεάν. Ειδικές υποδομές για ΑμεΑ έδωσαν τη δυνατότητα σε ανθρώπους που χρόνια είχαν να μπουν στη θάλασσα, να κάνουν ένα άνετο μπάνιο. Θα ήταν απόλυτα λογικό η διαχείριση της ακτής να έχει ήδη δοθεί στον δήμο. Πολύ περισσότερο γιατί η ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του κράτους από τις αρχές του 2008 με την 87/2008 γνωμοδότησή της έκρινε άκυρες και παράνομες τις συμβάσεις με τις οποίες είχε παραχωρηθεί η πλαζ στην εταιρεία που την εκμεταλλευόταν. Η παραπάνω πράξη του ΝΣΚ με την υπογραφή της από τον τότε αρμόδιο υφυπουργό έγινε πράξη της διοίκησης. Και όμως!
Σήμερα, τρία και πλέον χρόνια μετά, η εταιρεία όχι μόνο παραμένει στην ακτή, αλλά και διεκδικεί τεράστια ποσά - 1.700.000 ευρώ - σαν αποζημίωση από τον δήμαρχο Ελληνικού και επτά δημοτικούς συμβούλους. Η εταιρεία, που εκμεταλλευόταν την ακτή, με αγωγή της που δικάζεται την Πέμπτη 21/10/2010 στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθήνας στέφεται κατά των αιρετών του Δήμου Ελληνικού και διεκδικεί από όλους και τον καθένα τους ξεχωριστά το παραπάνω ποσό, με τον ισχυρισμό ότι δεν λειτούργησαν σαν Δημοτική Αρχή αλλά σαν μια παραδημοτική συμμορία, που προκάλεσε φθορές, καταστροφές της περιουσίας και απώλειες κερδών στην επιχείρηση. Σημειώνεται ότι από το 2008 αλλά και πρόσφατα έχει τεθεί στη βουλή το ζήτημα της ανάθεσης της διαχείρισης της ακτής στον Δήμο Ελληνικού και της έξωσης της εταιρείας από τον χώρο που κατέχει με παράνομη, όπως προαναφέραμε, σύμβαση. Οι αρμόδιοι υπουργοί τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΠΑΣΟΚ απαντούν ότι μελετούν το θέμα. Εν τω μεταξύ η εταιρεία που όλο το καλοκαίρι (και του 2010) λειτούργησε τελείως παράνομα δύο νυχτερινά κέντρα πάνω στην ακτή, προσπαθεί να εκδικηθεί για την άρση του αυθαίρετου αποκλεισμού της παραλίας.
Το κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα, της ελεύθερης πρόσβασης στην ακτή, θα παρουσιαστεί σε λίγες μέρες σαν μια ιδιωτική διαφορά μεταξύ μιας δήθεν ζημιωμένης εταιρείας και οκτώ ιδιωτών που συμβαίνει να είναι ο δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι, ο πρόεδρος και η γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου και δύο ακόμη δημοτικοί σύμβουλοι του Ελληνικού.
Ανατίθεται στη δικαστική εξουσία να το λύσει, αφού οι κυβερνήσεις δεν τόλμησαν.
Τρίτη 24 Αυγούστου 2010
«Όχι» του ΣτΕ σε αίτημα της εκκλησίας για αποχαρακτηρισμό αναδασωτέας έκτασης

Απέρριψε το Συμβούλιο της Επικρατείας αίτημα της Εκκλησίας να αποχαρακτηριστεί έκταση 3.500 στρεμμάτων στη θέση Λακκώματα Σχιστού, της περιφέρειας του Δήμου Περάματος του Νομού Αττικής, κρίνοντας τη συγκεκριμένη περιοχή αναδασωτέα.
Η Εκκλησία της Ελλάδος προσέφυγε στο ΣτΕ, υποστηρίζοντας πως η έκταση αυτή ανήκει στον ΟΔΕΠ (Οργανισμός Διοίκησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας) και ζητώντας να ακυρωθεί απόφαση του γενικού γραμματέα της Περιφέρειας Αττικής τον Οκτώβριο του 2006, σύμφωνα με την οποία η περιοχή είχε κηρυχθεί αναδασωτέα. Ειδικότερα, όπως σημειώνει η εφημερίδα «Το Βήμα», το Ε' Τμήμα του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου απέρριψε όλα τα επιχειρήματα της Εκκλησίας, βασιζόμενο κατά κύριο λόγο στην έκθεση αυτοψίας της αρμόδιας δασοπόνου τον Ιούλιο του 2006, σύμφωνα με την οποία:
Η συγκεκριμένη έκταση των 3.500 στρεμμάτων α) εμπίπτει στη ζώνη Α' απόλυτης προστασίας του όρους Αιγάλεω, β) αποτελεί τμήμα ευρύτερης δασικής έκτασης του Νομού Αττικής που έχει κηρυχθεί αναδασωτέα με παλαιότερη υπουργική απόφαση (του 1934) και γ) έχει περιληφθεί στην έκθεση περί προσωρινής διαχειρίσεως του μοναστηριακού δάσους «Σκαραμαγκά» της περιόδου 1936-1941, γεγονός που αποτελεί τεκμήριο του δασικού της χαρακτήρα.
Από την πλευρά της, η Εκκλησία της Ελλάδος υποστηρίζει πως στην ευρύτερη περιοχή έχει επανειλημμένως αρθεί η αναδάσωση για την εγκατάσταση διαφόρων χρήσεων (βιομηχανική ζώνη, Νεκροταφείο Σχιστού, χώρος αποθήκευσης απορριμμάτων).
Το ΣτΕ, ωστόσο, έκρινε ως αόριστο τον παραπάνω ισχυρισμό, επειδή η Εκκλησία δεν προσκόμισε στοιχεία που να αφορούν ειδικά την περιοχή για την οποία επικαλείται έννομο συμφέρον.
Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010
Καληνύχτα, Κε εισαγγελέα!

Στο φετινό φεστιβάλ του Δήμου Βύρωνα έχω παρευβρεθεί σε 3 συναυλίες μέχρι στιγμής. Του Σωκράτη Μάλαμα, του Σπύρου Γραμμένου και του Παύλου Παυλίδη. Και στις τρεις το πρόγραμμα έκλεισε με σχόλια για τον περιβόητο εισαγγελέα γείτονα που κάνει μηνύσεις και τον αυστηρό κανονισμό που έχει το Θεάτρο Βράχων, ο οποίος επιβάλλει να τελειώνει κάθε παράσταση το πολύ 00:00.
Ο Σωκράτης Μάλαμας από την αρχή της συναυλίας του είχε ενημερώσει τους παρευρισκόμενους ότι θα παίξει όσα τραγούδια προλάβει, χωρίς να κάνει διάλειμμα λόγω του κανονισμού του Θεάτρου.
Ο Σπύρος Γραμμένος σχολίασε με ειρωνικό ύφος «Οι κύριοι που χτίσανε παράνομα τα σπίτια τους πάνω στα βράχια κάνουν τώρα μηνύσεις επειδή δεν τους αφήνουμε να κοιμηθούν».
«Άλλα 2 τραγούδια το πολύ γιατί πρέπει να κοιμηθεί και ο κύριος εισαγγελέας» είπε στο κοινό ο Πάυλος Παυλίδης και τα αφιέρωσε σε εκείνον δείχνοντας τα σπίτια επάνω στα βράχια.
Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο κύριος εισαγγελέας και πως μπορεί να εκμεταλλεύεται την θέση του σε βάρος της τέχνης και του πολιτισμού;
Ενημέρωση: Σχετικά με το θέμα μας ενημέρωσε η αναγνώστρια Ρούλα το σχόλιο της οποίας μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
από το http://vironas.gr/
Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010
Οι Λετονοί δικαστές ακύρωσαν τα μέτρα του ΔΝΤ για το Ασφαλιστικό!
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 28/5/2010, Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Η πρόσφατη ακύρωση του αντιασφαλιστικού νόμου της λετονικής κυβέρνησης, ο οποίος ψηφίσθηκε κατ' επιταγήν της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ανοίγει τον δρόμο για δικαστική ανατροπή και των αντίστοιχων νομοθετημάτων που προωθούνται εσπευσμένα και στην Ελλάδα.
Εκεί, το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας κατήργησε ως αντισυνταγματικές τις διατάξεις που επέβαλλαν μαζικές περικοπές συντάξεων από 10% έως και 70%, στο όνομα της σωτηρίας του ασφαλιστικού συστήματος!
Εδώ, η απόφαση αυτή δημιουργεί ευνοϊκές νομικές προϋποθέσεις για μελλοντική ακύρωση του ασφαλιστικού νόμου Λοβέρδου.
Κοινός τόπος είναι η επίκληση των συνταγματικών αρχών της προστασίας του κοινωνικού κράτους δικαίου και της αναλογικότητας. «Οι διεθνείς δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι κρατικές Αρχές (υπουργικό συμβούλιο) απέναντι σε διεθνείς δανειστές δεν είναι ικανές από μόνες τους να δικαιολογήσουν οποιονδήποτε περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνουν οι Λετονοί δικαστές.
Σύμφωνα με το λετονικό δικαστήριο, «θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών τα οποία στηρίζονται στο Σύνταγμα είναι υποχρεωτικά για τον νομοθέτη, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση του κράτους». Το άρθρο 109 του λετονικού Συντάγματος προβλέπει ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα κοινωνικής ασφάλισης λόγω ηλικίας, ατυχήματος, ανεργίας κ.ά.
Αντίστοιχα, το άρθρο 22 παράγραφος 5 και το άρθρο 25 του ελληνικού Συντάγματος επιβάλλουν στο κράτος να μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση ως ο νόμος ορίζει και να εγγυάται την αρχή του κοινωνικού κράτους. Οι όποιοι περιορισμοί πρέπει να προβλέπονται ρητά και να μην παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας.
Οι Λετονοί δικαστές δέχονται ότι το κράτος έχει τη δυνατότητα επιλογών για τη σωτηρία του ασφαλιστικού συστήματος. Ομως, τα μέτρα που λαμβάνει πρέπει να είναι επαρκώς τεκμηριωμένα, να μην παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας και να μην καταργούν δικαιώματα που είχαν ήδη παραχωρηθεί στους πολίτες.
«Το λετονικό δικαστήριο έκρινε αντίθετες με τη δημοκρατική αρχή και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας τις δημοσιονομικές συμφωνίες της χώρας με τους διεθνείς δανειστές της (ΔΝΤ και Ε.Ε.). Οι συμφωνίες αυτές, όπως και στη χώρα μας, δεν μπορούν να χρησιμεύουν ως επιχείρημα για περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνει ο καθηγητής του Εργατικού Δικαίου, Αλ. Μητρόπουλος.
Σε σχόλιό του για την απόφαση στην Εφημερίδα Δημοσίου Δικαίου, ο καθηγητής της Νομικής Σχολής της Αθήνας, Κων. Γιαννακόπουλος, επισημαίνει μεταξύ άλλων: «...Οι κεκτημένες εγγυήσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν εκποιούνται. Η δε τήρησή τους διασφαλίζεται τελικώς από τους δικαστές, η ανεξαρτησία και η συνταγματική νομιμοποίηση των οποίων αποδεσμεύουν τις αποφάσεις τους από τη στάθμιση του πολιτικού κόστους... Ο αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος των εθνικών μέτρων εφαρμογής των προγραμμάτων διαρθρωτικής προσαρμογής του ΔΝΤ δεν είναι a priori ασυμβίβαστος με την υλοποίηση εαυτών των προγραμμάτων, όπως συνάγεται από πρόσφατη (Μάρτιος) έκθεση του ΔΝΤ για τη Λετονία. Ο εθνικός δικαστής έχει έναν κρίσιμο ρόλο ως προς την υλοποίηση αυτή, καθώς, τη στιγμή που θέτει όρια στην αποδοχή των υποδείξεων του ΔΝΤ, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στον εξορθολογισμό και στη βελτίωση των σχετικών κρατικών επιλογών».
Η απόφαση No. 2009-43-01 της 21ης Δεκεμβρίου 2009 του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστήριου της Λετονίας έκρινε αντισυνταγματικά τα μέτρα λιτότητας που επέβαλε η διεθνής συνθήκη μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της χώρας ως προς τις περικοπές των συντάξεων. Η σχετική προσφυγή ασκήθηκε από 9.000 συνταξιούχους, οι συντάξεις των οποίων είχαν μειωθεί από 10% μέχρι και 70%. Η απόφαση είναι αμετάκλητη και δεν μπορεί να προσβληθεί στα εθνικά δικαστήρια της χώρας.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι οι «συμφωνίες που υπογράφονται με τους διεθνείς δανειστές δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως επιχείρημα για τον περιορισμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων", κάνοντας αναφορά όχι μόνο στο λετονικό σύνταγμα αλλά και σε διεθνείς συνθήκες. Θεώρησε αντισυνταγματικό το σχετικό νόμο, ως αντίθετο με τη δημοκρατική αρχή και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας (άρθρο 1 του λετονικού Συντάγματος), την αρχή της ισότητας (άρθρο 91) και το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση (άρθρο 109).
Η απόφαση παρουσιάζεται και από τον Κώστα Γιαννακόπουλο στην Εφημερίδα Διοικητικού Δικαίου 1/2010. Είναι προσβάσιμη στα αγγλικά στο:
http://www.satv.tiesa.gov.lv/
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
Απάτη με πενταψήφια νούμερα εις βάρος πολίτη

Την περίπτωση κερδοσκοπίας σε βάρος ενός πολίτη με ανεπιθύμητα μηνύματα μέσω των κινητών τηλεφώνων έφερε στη Βουλή με ερώτησή του ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσας.
Πρόκειται για την περίπτωση ενός ιατρού - χειρούργου του ΕΣΥ, ο οποίος αναφέρει τα εξής απίστευτα: πριν από αρκετούς μήνες ζήτησε να παρέμβει τηλεφωνικά σε μία εκπομπή τηλεοπτικού σταθμού πανελλαδικής εμβέλειας. Από το τηλεφωνικό κέντρο του σταθμού του υπέδειξαν να καλέσει ξανά σε έναν πενταψήφιο αριθμό τηλεφώνου που του έδωσαν. Πράγματι, εκείνος επανέλαβε την κλήση σε αυτόν τον αριθμό από το κινητό του τηλέφωνο και πήρε μέρος για λίγα λεπτά στη συζήτηση.
Έκτοτε άρχισε η περιπέτειά του. Δέχεται συνεχείς κλήσεις από πενταψήφιους αριθμούς, όχι πάντοτε τους ίδιους, μέσω των οποίων παραλαμβάνει διάφορα μηνύματα, χωρίς να το έχει ζητήσει και χωρίς να το επιθυμεί. Έκπληκτος ο γιατρός διαπίστωσε όταν ήρθε ο λογαριασμός ότι για κάθε ένα από αυτά τα μηνύματα είχε χρεωθεί με 1,68 ευρώ και επιπλέον με τον αναλογούντα ΦΠΑ!
Επί περίπου τρείς μήνες από τότε, καθημερινά επιχειρεί να διαμαρτυρηθεί και προσπαθεί να αντιδράσει, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Απευθύνθηκε στην Αρχή Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος όπου εκεί του δήλωσαν αναρμοδιότητα, το ίδιο και σε άλλες υπηρεσίες. Κάλεσε τους ίδιους αυτούς πενταψήφιους αριθμούς μέσω των οποίων δεχόταν τα μηνύματα, διαμαρτυρήθηκε και κατήγγειλε το γεγονός αλλά ούτε και από 'κεί βρήκε άκρη. Κάποια στιγμή από τον αριθμό 54445 του υπέδειξαν να πληκτρολογήσει την ένδειξη STOP και τον διαβεβαίωσαν ότι έπειτα από αυτό δε θα δεχόταν κανένα άλλο μήνυμα πλέον. Παρά ταύτα, όχι μόνο δεν σταμάτησαν τα μηνύματα, αλλά αντιθέτως υπερπολλαπλασιάστηκαν από διαφορετικούς πενταψήφιους αριθμούς αλλά και από τον αριθμό 54445.
Ο γιατρός αποφάσισε να απεθυνθεί στην εισαγγελική αρχή, όμως κι εκεί θα απαιτηθεί χρόνος διαθέσιμος εκ μέρους του αλλά και μακρύς χρόνος αναμονής για την όποια προσδοκία δικαίωσης.
Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010
Σχετικα με το gamato αλλα και με τη συγχρονη τεχνολογια και τα πνευματικα δικαιωματα
Επιτελους, καποιος πολιτικος φορεας βλεπει το διαδικτυο, την επικοινωνια, τις νεες τεχνολογιες και την αναγκη να εχουν ολοι προσβαση στα αγαθα του πολιτισμου και στη γνωση, με ματια διαφορετικα απο τα ματια των εταιριων Καποιος φορεας που δεν αντιμετωπιζει τα παντα σαν εμπορευμα
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ
για την υπόθεση της σύλληψης των διαχειριστών του δικτύου gamato.info
Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή την υπόθεση της σύλληψης των διαχειριστών του δικτύου gamato.info, καθώς και τον ευρύτερο προβληματισμό γύρω από το διαμοιρασμό αρχείων στο Διαδίκτυο και την αποκαλούμενη “πειρατεία” προϊόντων πνευματικής ιδιοκτησίας.
Μας προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι η αστυνομία εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία υιοθέτει το σύνολο των επιχειρημάτων των εταιριών εμπορίας και διακίνησης έργων πνευματικού μόχθου, αγνοώντας τη διεθνή συζήτηση περί ανταλλαγής αρχείων μουσικής ή βίντεο, η οποία -μεταξύ άλλων- υποστηρίζει ότι έτσι ενισχύεται η αναγνωρισιμότητα και οι πωλήσεις των έργων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι στο περιβάλλον που διαμορφώνουν οι νέες τεχνολογίες, οι δημιουργοί έργων πνευματικού χαρακτήρα και η πολιτεία βρίσκονται μπροστά σε προκλήσεις οι οποίες δεν μπορούν να απαντηθούν με όρους «αγοράς» ή καταστολής. Ο πολιτισμός είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο θα πρέπει να προστατευθεί.
Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με την ποινικοποίηση καινοτόμων τεχνολογιών, όπως τα δίκτυα p2p, τα οποία αντίθετα πρέπει να αγκαλιαστούν, καθώς συνεισφέρουν σημαντικά στη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη. Η πολιτεία δεν θα πρέπει να ενδώσει στα κελεύσματα υπέρ της ποινικοποίησης της συμπεριφοράς και των συνηθειών εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων στο διαδίκτυο, αλλά αντίθετα να δει τη σημερινή κατάσταση σαν ευκαιρία για μια νέα οργάνωση της παραγωγής πολιτισμού με κοινωνικό προσανατολισμό, μακριά από τον σφιχτό εναγκαλισμό των μεγάλων εταιρειών.
Οι προσπάθειες της πολιτείας θα πρέπει πρωτίστως να έχουν στόχο την προστασία των δημιουργών και των δικαιωμάτων τους, αλλά και τη διευκόλυνση της πρόσβασης όλων στο έργο τους. Ο επιχειρηματικός κόσμος οφείλει να προσαρμοστεί στις νέες εξελίξεις και να αναζητήσει από κοινού με τους δημιουργούς νέα επιχειρηματικά μοντέλα, και όχι το αντίστροφο.
Την επόμενη φορά που η αστυνομία θα δώσει παράσταση με εφόδους σε σπίτια, συλλήψεις και κατασχέσεις σκληρών δίσκων σαν να κυνηγά τρομοκρατική οργάνωση, καλό θα είναι να αφορά στη διαλεύκανση υποθέσεων αποδεδειγμένης εξαπάτησης του Ελληνικού λαού, όπως η Ζήμενς ή το Βατοπαίδι και όχι ο διαμοιρασμός αρχείων από χρήστες του Διαδικτύου.
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 18/03/2010
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Η Τεχνόπολις αποτιμάται σε Ευρώ και γίνεται Α.Ε.

δείτε σχετικά :
Κοινή Ανώνυμη Εταιρεία η Τεχνόπολη
Το καταστατικό της Τεχνοπολις ΑΕ
Προσφυγή για τη μετατροπή της Τεχνόπολις σε ΑΕ
Για κάθε Ενεργό Πολίτη
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009
ΒΩΒΟΣ: ιστορικό και περαιτέρω νομικοτεχνικές εκτιμήσεις για την εξέλιξη της υπόθεσης του ακινήτου στο Βοτανικό.
στις περιοχές της κατηγορία αυτής επιτρέπονται μόνο:
1. Αναψυκτήρια.
2. Αθλητικές εγκαταστάσεις.
3. Πολιτιστικά κτίρια και εν γένει πολιτιστικές εγκαταστάσεις.
4. Χώροι συνάθροισης κοινού.
Μέρος-ΙΙ > Κεφάλαιο-Ι > Αρθρον 240, ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ,
1. Από την πολεοδομική μελέτη είναι δυνατόν ορισμένες από τις χρήσεις γης που επιτρέπονται σύμφωνα με τα πιο πάνω άρθρα αν απαγορεύονται ή να επιτρέπονται με όρους και προϋποθέσεις ή να αφορούν τμήματα οικοδομικών τετραγώνων ή οικοπέδων ή και ορόφους κτιρίων.
2. Για τις ευρύτερες περιοχές Αθήνας και Θεσσαλονίκης όπως τα γεωγραφικά όρια αυτών καθορίζονται με τα Αρθ-8 και Αρθ-23 είναι δυνατόν επίσης να επιτρέπονται και άλλες χρήσεις εκτός από εκείνες που αναφέρονται στο παρόν τμήμα εφόσον οι χρήσεις αυτές είναι απαραίτητες για την πραγματοποίηση των στόχων των ρυθμιστικών σχεδίων και των προγραμμάτων προστασίας περιβάλλοντος των περιοχών αυτών.
3. Από την 6-3-87 (ημερομηνία δημοσίευσης του ΠΔ/23-2-87) καταργείται κάθε άλλη διάταξη που αντίκειται στις διατάξεις του παρόντος τμήματος.
4. Χρήσεις γης που έχουν καθοριστεί με εγκεκριμένα πολεοδομικά σχέδια πριν από την παραπάνω ημερομηνία βάσει των διατάξεων του ΠΔ-81/90 (ΦΕΚ-24/Α/90) εξακολουθούν να ισχύουν όπως καθορίσθηκαν.
Μέρος-ΙΙΙ > Κεφάλαιο-Β > Αρθρον 276, ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΧΩΡΩΝ ΓΙΑ ΚΤΙΡΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ,
1. Ο καθορισμός στο εγκεκριμένο σχέδιο
β) των οικοπέδων που κρίνονται αναγκαία για ανέγερση δημόσιων, δημοτικών και θρησκευτικών κτιρίων και για εκτέλεση οποιωνδήποτε άλλων έργων κοινής ωφέλειας, χορηγεί δικαίωμα αναγκαστικής απαλλοτρίωσης λόγω δημόσιας ωφέλειας των ακινήτων που καταλαμβάνονται από τους χώρους αυτούς.
Μέρος-ΙΙΙ > Κεφάλαιο-Α > Αρθρον 242, ΟΡΙΣΜΟΙ,
2. Κοινόχρηστοι χώροι είναι οι κάθε είδους δρόμοι, πλατείες, άλση και γενικά οι προοριζόμενοι για κοινή χρήση ελεύθεροι χώροι, που καθορίζονται από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο του οικισμού ή έχουν τεθεί σε κοινή χρήση με οποιοδήποτε άλλο νόμιμο τρόπο.
3. Κοινωφελείς χώροι είναι οι χώροι του οικισμού που, σύμφωνα με το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο, προορίζονται για την ανέγερση κατασκευών κοινής ωφελείας.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας > ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ: Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα > Άρθρο 24 > παρ. 2
η χωροταξική αναδιάρθρωση της Χώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο του Κράτους, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης. Οι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης. Η σύνταξη εθνικού κτηματολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους.
παρ. 3
για να αναγνωριστεί μία περιοχή ως οικιστική και για να ενεργοποιηθεί πολεοδομικά, οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτή συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αποζημίωση από τον οικείο φορέα, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν δρόμοι, πλατείες και χώροι για κοινωφελείς γενικά χρήσεις και σκοπούς, καθώς και στις δαπάνες για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, όπως νόμος ορίζει.
παρ. 4
νόμος μπορεί να προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιοκτητών περιοχής που χαρακτηρίζεται ως οικιστική στην αξιοποίηση και γενική διαρρύθμισή της σύμφωνα με εγκεκριμένο σχέδιο, με αντιπαροχή ακινήτων ίσης αξίας ή τμημάτων ιδιοκτησίας κατά όροφο, από τους χώρους που καθορίζονται τελικά ως οικοδομήσιμοι ή από κτίρια της περιοχής αυτής.
παρ. 5
Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και στην αναμόρφωση των οικιστικών περιοχών που ήδη υπάρχουν. Οι ελεύθερες εκτάσεις, που προκύπτουν από την αναμόρφωση, διατίθενται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων ή εκποιούνται για να καλυφθούν οι δαπάνες της πολεοδομικής αναμόρφωσης, όπως νόμος ορίζει.
Στις 16 Οκτωβρίου 2006 η εταιρεία Μπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική Α.Ε. αγόρασε με οριστικό συμβόλαιο το σύνολο των περίπου 100 στρεμμάτων του οικοπέδου μετά των εν αυτώ παλαιών βιοτεχνικών κτισμάτων των ΕΤΜΑ Α.Ε. και ΕΛΛΑΤΕΞ Α.Ε., έναντι 50 εκατομμυρίων ευρώ, εις εκτέλεση των από 24/08/2006 προσυμφώνων α) επί των οδών Αγίας Άννης και Αγίου Πολυκάρπου στο Βοτανικό, έκτασης οικοπέδου 75 στρεμμάτων περίπου, αντί τιμήματος 31.280.000 ευρώ και β) επί της οδού Αγίας 'Αννης 11 στο Βοτανικό, έκτασης οικοπέδου περίπου 25 στρεμμάτων, αντί τιμήματος 18.720.000 ευρώ. Τον Δεκέμβριο του 2007 η αγοράστρια εταιρεία μεταβιβάζει την έκταση των 56 στρεμμάτων από το οικόπεδο στο Δήμο Αθηναίων με πράξη δωρεάς, αναγραφομένου τιμήματος 26 εκατ ευρώ στο συμβόλαιο, κινούμενη στα πλαίσια του νόμου 3481/2006 (ΦΕΚ 162 Α΄) περί διπλής ανάπλασης του Βοτανικού και της Λ. Αλεξάνδρας, στην έκταση της οποίας συμπεριλαμβάνεται και η παραπάνω αναφερόμενη στο σύνταγμα υποχρεωτική εισφορά σε γη και κατεδαφίζει τις παλιές εργοστασιακές εγκαταστάσεις των πωλητών καταβάλλοντας έξοδα 10 εκατ ευρώ, με συνέπεια να απεμπολήσει το δικαίωμά τους στις χρήσεις γης που καθορίστηκαν βάσει πολεοδομικών σχεδίων πριν από τις 06/03/1987 ανωτέρω διατάξεις του ΠΔ-81/90.
Ο νόμος της διπλής ανάπλασης ήρθε να λύσει τρία προβλήματα:
1. Την ταυτόχρονη αναβάθμιση του Βοτανικού και της Λ. Αλεξάνδρας.
2. Την εύρεση χώρου ικανού να χωρέσει τις νέες αθλητικές εγκαταστάσεις του Παναθηναϊκού, με τις ιδιόκτητες παλιές στη λεωφόρο Αλεξάνδρας να κατεδαφίζονται και να δημιουργείται χώρος πρασίνου 20 στρεμμάτων και υπόγειος χώρος στάθμευσης 700 οχημάτων.
3. Την αδυναμία του Δήμου Αθηναίων να βρει τα κεφάλαια που απαιτούνταν για να γίνουν οι απαραίτητες απαλλοτριώσεις προκειμένου να υλοποιηθεί ταυτόχρονα η δημιουργία του γηπέδου και η ανάπλαση των περιοχών Ελαιώνα και Αμπελοκήπων.
Το τρίτο πρόβλημα ήταν αυτό που ανάγκασε τον Δήμο να έλθει σε συμφωνία με την εταιρεία, της οποίας τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα ζήτησαν και πέτυχαν να διπλασιαστεί στην εναπομείνασα έκταση περίπου 44 στρεμμάτων ο συντελεστής δόμησης από 0,8 σε 1,6 για το εμπορικό κέντρο, να καθοριστούν χρήσεις επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, να συνδεθεί η ανέγερση του γηπέδου με την κατασκευή του εμπορικού κέντρου και να οριστεί ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ από το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ η διπλή ανάπλαση, την οποία ούτως ή άλλως είχαν νομικά και πολεοδομικά επεξεργασθεί από κοινού οι δυό τους (Δήμος και ΥΠΕΧΩΔΕ), για να υπερψηφιστεί στη συνέχεια από το Ελληνικό κοινοβούλιο. Ήτοι αλλαγές μεγάλης κλίμακας στις ανωτέρω ρυθμίσεις χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού των ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ-ΑΣΤΙΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ που ανήκει η περιοχή του Βοτανικού μετά την ένταξή της στο σχέδιο πόλης, ενώ μια μικρή υπέρβαση των οποίων θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή με ευκολία από όλους, καθ όσον προβλέπεται στις παραπάνω ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ του ίδιου κώδικα. Ακριβώς στο τελευταίο προσπάθησε να «πατήσει» το ΥΠΕΧΩΔΕ υποστηρίζοντας τα συμφέροντα του «αδύναμου» Δήμου και μαζί με αυτόν και της εταιρείας, αναφέροντας ότι οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου βασίζονται μεν στο άρθρο 238 του παραπάνω κώδικα, αλλά και στις γενικές του διατάξεις του άρθρου 240 που αφορούν την αρχή της ανταποδοτικότητας, «λησμονώντας» κατά τα άλλα το υπέρμετρα ετεροβαρές της ανταπόδοσης των ρυθμίσεων υπέρ της εταιρείας, καθώς και τις ανωτέρω συνταγματικές διατάξεις του άρθρου 24 παρ. 2, 4 και 5.
Για τον ίδιο λόγο λησμόνησε επίσης ότι, η μεταφορά συντελεστή δόμησης ως θεσμός βρίσκεται από χρόνια στον αέρα, καθώς το ΣτΕ έχει κρίνει αντισυνταγματικούς και τους τρεις διαδοχικούς νόμους που τον προβλέπουν, τον καιρό που παραχωρούσε διπλάσιο συντελεστή δόμησης στο υπόλοιπο οικόπεδο της εταιρείας, δημιουργώντας ένα οικόπεδο φιλέτο για εμπορικό κέντρο, ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να προχωρήσει στο μέτρο της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης που προβλέπεται στο παραπάνω κώδικα, άρθρο 276, παρ. 1. β)
Και γιατί το ΥΠΕΧΩΔΕ επέλεξε να προχωρήσει σε νόμο για τη διπλή ανάπλαση και όχι σε νέο προεδρικό διάταγμα; Για δύο λόγους.
Αφ’ ενός να παρακάμψει τον άμεσο δικαστικό έλεγχο από το ΣτΕ, καθ’ ότι οι νόμοι εξετάζονται έμμεσα ενώ τα Π.Δ. άμεσα και αφ’ ετέρου να μην κατηγορηθεί το υπουργείο για τις επιλογές του, αλλά όσοι προσφύγουν ενάντια σε αυτές.
Επομένως το ΥΠΕΧΩΔΕ ήταν ευθύς εξ ‘ αρχής εκτεθειμένο για τους όρους και τις προυποθέσεις του ν. 3481/2006 – διπλή ανάπλαση, αφού γνώριζε εκ των προτέρων ότι αυτοί δεν θα μπορούσαν να σταθούν στη κρίση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου ως σύννομοι της Ελληνικής και κοινοτικής νομοθεσίας σε περίπτωση προσφυγής.
Και έτσι έγινε.
Μετά τη προσφυγή 131 πολιτών στο ΣτΕ, για ακύρωση της διπλής ανάπλασης, με αιτιολογικό την ανεπανόρθωτη επιβάρυνση του οικιστικού περιβάλλοντος από το έργο, ο εισηγητής της Ολομέλειας έκρινε αντισυνταγματικές πέραν πάσης αμφιβολίας εκείνες τις διατάξεις του νόμου με τις οποίες χωροθετήθηκαν το εμπορικό κέντρο Βωβού, 70.000 τ.μ. και το δεύτερο του δήμου, 42.000 τ.μ., στον Βοτανικό και καθορίστηκαν οι χρήσεις και οι όροι δόμησης σε θεσμοθετημένο χώρο πρασίνου, κρίνοντας ότι πρυτάνευσαν “αποκλειστικώς ταμειακοί λόγοι” και ουδόλως πολεοδομικά κριτήρια, άρα παραβιάζεται το άρθρο 24 του Συντάγματος (οικιστικό περιβάλλον). Επίσης εξειδικεύει γατί δεν συνιστά πολεοδομικό λόγο η μεταφορά συντελεστή εν είδει αποζημίωσης για να αποκτήσει την κυριότητα κομματιού της ΕΤΜΑ και τώρα ιδιοκτησίας Βωβού, καθώς αυτό επιτρέπεται μόνον “για περιορισμούς που επιβάλλονται χάριν της πολιτιστικής κληρονομιάς ή ρυμοτόμηση ακινήτου για τη δημιουργία κοινόχρηστου χώρου.”
Για το πολυλειτουργικό του δήμου, ο εισηγητής διαπιστώνει αντίθεση με το άρθρο 24, διότι απομειώνει τους κοινόχρηστους χώρους σε βαθμό μεγαλύτερο του αναγκαίου για τη “μεταφορά” των αθλητικών εγκαταστάσεων. Παραπέμπει δε στη νομολογία του ΣτΕ, όπου “η εκ του άρθρου 24 του Συντάγματος απαγόρευση μειώσεως των κοινόχρηστων χώρων δεν επιδέχεται εξαίρεση”. Επιπλέον αποδέχεται ως λόγους ακύρωσης την παραβίαση του Προεδρικού Διατάγματος για τον Ελαιώνα του 1995, την παράνομη εξαγορά με καταβολή χρηματικού αντιτίμου 500 θέσεων στάθμευσης “που ανήρχοντο σε 2.873” και μειώθηκαν σε 2.307, αλλά και το γεγονός ότι η οικοδομική άδεια εκδόθηκε για ενιαίο κτίριο παρ’ ότι “επιβάλλεται η διάσπαση του όγκου σε περισσότερα του ενός, εφόσον ανεγείρονται σε οικόπεδα μεγαλύτερα των 6 στρεμμάτων”.
Ακόμη διαπιστώνει και παράβαση τριών Κοινοτικών οδηγιών και της εθνικής νομοθεσίας, επειδή πριν την κατάθεση του νόμου στη Βουλή δεν μεσολάβησε διαβούλευση με το κοινό και τις αρχές, ώστε να δοθεί η δυνατότητα υποβολής αντιρρήσεων ή ενστάσεων τόσο για την Αλεξάνδρας όσο και για το εμπορικό – αθλητικό κέντρο στον Βοτανικό.
Η εισήγηση αποδέχεται την τροποποίηση του Ρυθμιστικού της Αθήνας με την προσθήκη των δύο πόλων σε Αλεξάνδρας και Βοτανικό, άρθρο 11 του νόμου 3481/2006, ενώ τις διατάξεις του άλλου άρθρου 12, που ρυθμίζει τα του γηπέδου του Παναθηναϊκού, δεν τις αγγίζει καν. Αναγνωρίζει στον νομοθέτη ότι βρέθηκε αντιμέτωπος με την επείγουσα ανάγκη μεταφοράς του γηπέδου, από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στον Βοτανικό, που αδυνατούσε να αντιμετωπίσει με τη συνηθισμένη διαδικασία (σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος). Ταυτόχρονα όμως αποφαίνεται για το σύνολο του νόμου ότι από την αιτιολογική έκθεση δεν στοιχειοθετείται η επείγουσα ανάγκη που να δικαιολογεί την εξαιρετική περίπτωση απόκλισης από τον κανόνα “θεσπίσεως με τυπικό νόμο ατομικών ρυθμίσεων χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού”
Ενώ η ολομέλεια με την απόφαση 3059/09 μεταξύ των άλλων έκρινε: «Ως εκ τούτου, όπως έκρινε το Δικαστήριο, η χωροθέτηση των νέων αθλητικών εγκαταστάσεων με το προβλεπόμενο γι’ αυτές ποσοστό εμπορικών και λοιπών σχετικών με αυτές χρήσεων και τους αναγκαίους χώρους σταθμεύσεως αυτοκινήτων στον προβλεπόμενο από το π.δ. της 20.9/30.11.1995 κοινόχρηστο χώρο πρασίνου του Βοτανικού, αφού προηγουμένως εξετάσθηκαν και αποκλείσθηκαν άλλες περιοχές δεν αντίκειται στο άρθρο 24 του Συντάγματος, παρά την επερχόμενη μείωση της εκτάσεως των κοινοχρήστων χώρων πρασίνου, εν όψει του τελικού οφέλους που προκύπτει για την πόλη από την απόδοση σε κοινή χρήση της ανωτέρω εκτάσεως πρασίνου και την απομάκρυνση οχληρών χρήσεων.
Οι χρήσεις όμως αυτές που δεν είναι συμπληρωματικές των αθλητικών εγκαταστάσεων (αλλά θεσπίσθηκαν είτε επ’ ευκαιρία της μεταφοράς στην εν λόγω περιοχή των αθλητικών δραστηριοτήτων είτε προς ελαχιστοποίηση της οικονομικής επιβαρύνσεως του Δήμου από την μεταφορά αυτή), συνεπάγονται μείωση των κοινοχρήστων χώρων σε βαθμό μεγαλύτερο του αναγκαίου και επομένως οι διατάξεις του άρθρου 12 του ν. 3481/2006 είναι αντίθετες στο άρθρο 24 του Συντάγματος.
Η αντίθεση δε αυτή δεν αίρεται από την τυχόν συμφωνία των επίμαχων ρυθμίσεων με τις κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθηνών, αφού και το ανωτέρω π.δ. εκδόθηκε προκειμένου η περιοχή του Ελαιώνα να αποκτήσει σχέδιο και χρήσεις γης σύμφωνα με τις κατευθύνσεις αυτές. Εξ άλλου, η διατήρηση των κοινοχρήστων χώρων, ως πρωταρχικός όρος για την προστασία των πόλεων, κατά την έννοια του άρθρου 24 του Συντάγματος, πρέπει να θεωρείται και ως πρωταρχικό μέλημα των διοικητικών αρχών που είναι επιφορτισμένες με την εφαρμογή των ρυμοτομικών σχεδίων (μειοψ).
Εν όψει των ανωτέρω, κρίθηκε ότι είναι μη νόμιμες και ακυρωτέες οι προσβαλλόμενες πράξεις (έγκριση περιβαλλοντικών όρων και χορήγηση οικοδομικής αδείας για την κατασκευή και λειτουργία κτιριακού συγκροτήματος πολλαπλών χρήσεων με υπόγειο σταθμό αυτοκινήτων στο ΟΤ 45Α στο Βοτανικό), οι οποίες εκδόθηκαν εν όψει των προβλεπομένων στις διατάξεις του άρθρου 12 του ν. 3481/2006 και της συνδρομής των προϋποθέσεων που τίθενται σ’ αυτές για την οικοδόμηση του ΟΤ αυτού με συντελεστή δομήσεως 1,6 και τις επιτρεπόμενες από αυτές χρήσεις." και διέταξε την Επιτροπή Αναστολών να αναστείλει τη σχετική οικοδομική άδεια.
Παράλληλα έκρινε «ότι το αρ. 12 ν. 3481/2006, κατά το μέρος που προβλέπει χωροθέτηση νέων αθλ. εγκαταστάσεων στον κοινόχρηστο χώρο του Βοτανικού, δεν αντίκειται στο αρ. 24 Σ., παρά τη μείωση αυτού, ενόψει του οφέλους που θα προκύψει για την πόλη από την απόδοση σε κοινή χρήση 16 στρεμμάτων στη συνοικία Κουντουριώτικα.»
ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ
Η απόφαση του ΣτΕ επαναφέρει τον χαρακτήρα του χώρου της διπλής ανάπλασης στο Βοτανικό ως κοινόχρηστου πράσινου, καθ‘ όσον βασίζεται στα όσα προβλέπονται για την περιοχή από το προεδρικό διάταγμα του 1995.
Κατ’ εξαίρεση έγινε επιτρεπτή από το ΣτΕ η εγκατάσταση όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων του Παναθηναικού, λόγω του κατεπείγοντος της μεταφοράς του από τον ιδιόκτητο χώρο του της Λ. Αλεξάνδρας, ο οποίος όπως προανέφερα θα μετατραπεί σε χώρο πρασίνου και στάθμευσης αυτοκινήτων.
Δεν μπορεί όμως να διαβαστεί αποκλειστικά και ΜΟΝΟ ως ζήτημα ισοζυγίου πρασίνου.
Είναι λοιπόν νομικά αβάσιμη η εμμονή του προέδρου της εταιρείας που συνεχίζει να μιλά για ολοκλήρωση του συνόλου της διπλής ανάπλασης και ότι δεσμεύεται να προβεί κατά τις διατάξεις του παραπάνω άρθρου 242 παρ.2 του Κώδικα, ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο υποδείξει η Πολιτεία, στην παραχώρηση του ακάλυπτου χώρου του Ο.Τ.45α σε κοινή χρήση, ούτως ώστε να αποτελέσει κοινόχρηστο πράσινο κατά τις επιταγές της σκέψης 21 της απόφασης. Τυχόν προσπάθεια νομοθετικής ρύθμισης τέτοιου τύπου, πάλι θα πέσει στο ίδιο κενό.
Επί πλέον, ο συντελεστής δόμησης για το Βοτανικό ανερχόταν το 1995 στο 0,1%, και αυτό είναι εκ νέου το ποσοστό που ισχύει για την περιοχή. Οποιαδήποτε μεταβολή του είναι ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να εξετασθεί πρώτα από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθηνών και να νομοθετηθεί στη συνέχεια από το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Η εταιρεία αγόρασε τελικά αυτό που πραγματικά ανταποκρινόταν στο τίμημα που κατέβαλε.
Ένα οικόπεδο σε περιοχή κοινόχρηστου πράσινου, με συντελεστή δόμησης 0,1%.
Όσον αφορά το τμήμα της δωρεάς του οικοπέδου προς το Δήμο Αθηναίων, μπορεί μετά την ολοκλήρωση της έγκαιρης ανάκλησής του στην οποία ήδη προέβη, να ζητήσει αποζημίωση όποτε το θελήσει, συντάσσοντας πράξη αναλογισμού και το τίμημα θα της αποδοθεί με αγοραία τιμή/τ.μ. κατόπιν απόφασης του μονομελούς Πρωτοδικείου, η οποία δεν θα είναι κατώτερη της αντικειμενικής, αλλά ούτε και ανώτερη στο σύνολο από το τίμημα των 26 εκατ. ευρώ που αναγράφηκε στο προαναφερόμενο συμβόλαιο δωρεάς.
Ο Δήμος Αθηναίων με τη σειρά του, είναι υποχρεωμένος έναντι του νόμου να αποδώσει το τίμημα που θα επιδικασθεί στο ακέραιο, αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης από το Πρωτοδικείο και εντός δύο μηνών.
Αν η εταιρεία δεν προβεί σε αυτή την πράξη, ή δεν αποδεχτεί το επιδικαζόμενο τίμημα, τότε ο Δήμος μπορεί να προβεί ΟΠΟΤΕ ΤΟ ΘΕΛΗΣΕΙ, πιθανότατα όταν ξεπεράσει την οικονομική του αδυναμία, στην παραπάνω αναγκαστική απαλλοτρίωση που προβλέπεται στο Κώδικα βασικής πολεοδομικής νομοθεσίας.
Οποιαδήποτε άλλη πιθανή νομική απαίτηση εκ μέρους της εταιρείας, πιστεύω πως δεν θα μπορέσει να σταθεί σε ποινικό ή αστικό δικαστήριο, είτε Ελληνικό είτε Κοινοτικό, καθ’ όσον δεν διαθέτει τα προαπαιτούμενα νομικά ερείσματα για να συνταχθεί δικογραφία.
------------
Kαι μια εκτίμηση από το ίδιο blog:
Δεν μπορεί να υπάρξει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΜΙΑ κατά την γνώμη μου νομοθετική ρύθμιση για το θέμα της διπλής ανάπλασης στο Βοτανικό επ' ωφελεία της εταιρείας, καθ' όσον ή περιοχή είναι ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΕΝΗ από το σχέδιο πόλης ως ΚΟΙΝΟΦΕΛΗΣ ή ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΗ και επιτρέπει ΜΟΝΟ ανέγερση κτισμάτων χαμηλού ύψους, οι οποίες θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες που απορρέουν των παραπάνω χρήσεων γης. Επομένως οποιαδήποτε ΑΝΤΙΘΕΤΙΚΗ νομική προσφυγή εκ μέρους της, εκ προοιμίου θα πέφτει στο κενό.
Τα δικαιώματα παραχώρησης από τη ΒΩΒΟΣ Α.Ε., για την κατασκευή του κοινωφελούς γηπέδου, μπορούν είτε να αποζημιωθούν σε χρήμα ή σε αντίστοιχης αξίας ακίνητα ή με μικτό τρόπο, κάτι που απαιτεί χρονοβόρες διαδικασίες και χωρικές μεταβολές στο κτηματολόγιο οι οποίες θέλουν τουλάχιστον δύο χρόνια για να ολοκληρωθούν, είτε σε έκδοση άυλων τίτλων, οι οποίοι μπορούν να "εξαργυρωθούν" με αντίστοιχης αξίας οικόπεδα σε συγκεκριμένες περιοχές της επικράτειας που προβλέπει το χωροταξικό νομοσχέδιο.
ΚΑΜΜΙΑ από τις τελευταίες αποζημιώσεις δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να αντικαταστήσει ΙΣΑΞΙΑ την ανέγερση του εμπορικού κτίσματος στο Βοτανικό, με αποτέλεσμα να οδηγήσει την εταιρεία ακόμη και στη χρεωκοπία.
------------
Πηγή: Οι αναλύσεις και τα σχόλια της ΕΝΑΠ
