Ο ρόλος μας και η καταλληλότητα των επιλογών μας στην άθληση του παιδιού

Πώς μπορούμε να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον του παιδιού μας για άσκηση από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του;

Ίσως το βασικότερο ερέθισμα είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ως πρώτη κίνηση θα μπορούσαμε να βρούμε ένα φιλικό προς το παιδί περιβάλλον π.χ. ένα όμορφο πάρκο ή άλσος, ένα οργανωμένο αθλητικό κέντρο, ίσως η αυλή του σπιτιού μας. Εφόσον ανακαλύψουμε τον κατάλληλο χώρο επιλέγουμε δραστηριότητες με την μορφή παιχνιδιού όπως παιχνίδια με ελαφριά μπάλα, ποδήλατο με τρεις ρόδες ή με βοηθητικές, παιχνίδια που περιέχουν βάδισμα – τρέξιμο – μικρά άλματα. Είναι πολύ σημαντικό οι δραστηριότητες αυτές να είναι ευχάριστες ώστε να κατανοήσει το παιδί ότι η άσκηση είναι διασκέδαση.

Επίσης θα βοηθούσε στον χώρο που βρισκόμαστε να υπάρχουν και άλλα άτομα που ασχολούνται με σωματικές δραστηριότητες ώστε το παιδί μας να έχει και οπτικά ερεθίσματα. Παραμένουμε ενεργοί γονείς και ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή του σε ομαδικά παιχνίδια που θα το βοηθήσουν και θα το προετοιμάσουν αργότερα στο να ενταχτεί σε μια ομάδα. Πάντα πρέπει να έχει τη συνεχή υποστήριξή μας και να έχουμε στο μυαλό μας ότι προσπαθούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να γίνει ένα δραστήριο άτομο γεμάτο υγεία και ενέργεια.

Παρακολούθηση αθλητικών εκδηλώσεων

Θα ωφελούσε αρκετά και θα κέντριζε το ενδιαφέρον η παρακολούθηση αθλητικών εκδηλώσεων. Επιλέξτε ποικιλία αθλημάτων, ομαδικών – ατομικών και προσπαθήστε να ανακαλύψετε τις δραστηριότητες που του προκαλούν περισσότερο ενδιαφέρον. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή δίνουμε την ευκαιρία να δοκιμάσει τον εξοπλισμό και να πειραματιστεί με αρκετές δραστηριότητες και αθλήματα. Πολλές φορές το παιδί μας μπορεί να έχει φυσικές προτιμήσεις και ικανότητες για συγκεκριμένα αθλήματα. Ξεκινάμε από αυτές, προσπαθώντας να διατηρήσουμε το ενδιαφέρον και την ωριμότητα του παιδιού μας ώστε να δημιουργήσει γερές βάσεις για την δημιουργία βασικών δεξιοτήτων καθώς επίσης να προσπαθεί για την συνεχή εξέλιξή τους.

Την στιγμή που θα αποφασίσουμε για την τελική κατεύθυνση πρέπει να αναλογιστούμε κατά πόσο και εμείς είμαστε ικανοί να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του αθλήματος, σε θέματα όπως:

§ Το κόστος για την συμμετοχή και τον εξοπλισμό

§ Το ωράριο των τμημάτων

§ Την απόσταση που πρέπει να διανύουμε

Τα παραπάνω μπορεί να φαίνονται λεπτομέρειες, όμως ίσως να γίνουν περιοριστικοί λόγοι στην συνέπεια του παιδιού μας στο άθλημα.

Η αξιολόγηση του νεανικού αθλητισμού πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή. Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το χρονοδιάγραμμα και το πρόγραμμα του παιδιού μας στις λοιπές υποχρεώσεις του ώστε να γίνει σωστός συνδυασμός. Η υπερφόρτωση του ημερήσιου προγράμματος μπορεί να προκαλέσει αρνητική στάση για το άθλημα ή την δραστηριότητα. Όπως προαναφέραμε είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσει ότι η σωματική άσκηση είναι διασκέδαση και προσφέρει ένα υγιεινό τρόπο ζωής. Πριν την έναρξη συστηματικής και οργανωμένης δραστηριότητας, είναι απαραίτητη η επίσκεψη στον γιατρό ώστε να πραγματοποιηθούν οι αναγκαίες εξετάσεις υγείας οι οποίες θα επιβεβαιώσουν και θα πιστοποιήσουν την ικανότητα του παιδιού σας για συμμετοχή.

Ο ρόλος του προπονητή

Ο προπονητής και η προπόνηση είναι κύριοι παράγοντες στο να αγαπήσει την άσκηση και να θέλει να συμμετέχει σε αυτή. Ο προπονητής είναι πρότυπο συμπεριφοράς, επιμελείται την ασφάλεια της ομάδας, το σωστό προπονητικό πλάνο, την εκμάθηση των κανόνων – της τεχνικής και της σωστής χρήσης του εξοπλισμού. Πρέπει να δίνονται ίδιες ευκαιρίες συμμετοχής σε όλα τα μέλη και όχι μόνο στους ικανούς. Τονίζει την προσπάθεια και ενθαρρύνει την βελτίωση σε ομαδικό ή ατομικό επίπεδο ή σε σχέση με την νίκη. Αν δεν ισχύει κάτι από τα παραπάνω η ομάδα μπορεί να μην είναι κατάλληλη και να αποφέρει αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά.

Μετά από μία μικρή πρώτη γεύση θεωρητικής προσέγγισης για ένα τόσο σοβαρό θέμα ,σας περιμένουμε στο Αθλητικό Κέντρο Καρέα. Ελάτε να παρακολουθήσετε και να συζητήσουμε από κοντά , τον τρόπο που εμείς προσεγγίζουμε τις αθλοπαιδιές για τα παιδιά μας .

ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΑΡΕΑ

Κηποτεχνική και... το φαΐ της μάνας μου!

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΧΙΖΑ*

Συμβαίνει να είμαι φανατικός εχθρός εκείνης της κηποτεχνικής, που προσδίδει στους κήπους ορθογώνιες, επίπεδες, κάθετες ή γενικά «ανθρωποειδείς» μορφές. Αυτή είναι γενικά η γαλλική κηποτεχνική, με χαρακτηριστική περίπτωση τις Βερσαλίες, με τα ζυγισμένα και στοιχημένα φυτά σε στρατιωτική παράταξη... H συγκεκριμένη κηποτεχνική της καθυπόταξης του φυσικού στοιχείου στη φαντασίωση ή ιδιοσυγκρασία (ή ψώνιο) διαφόρων, επιβιώνει κατά κάποιο τρόπο στις ημέρες μας, στα εξοχικά διαφόρων "παραμυθιασμένων" πλουσίων -με συμβατικές διατάξεις πρασίνου επαρκώς αφύσικου. Ενεργοί φορείς του "παραμυθιάσματος" είναι διάφοροι αρχιτέκτονες κήπων ιδιαζόντως ικανοί να σνομπάρουν, αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει το Βιβλικό ερώτημα: Το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό;

Οι κήποι των πόλεων έχουν πολλαπλή, εικαστική και λειτουργική σημασία, μόνο που σε κάποιες περιπτώσεις είναι πλήρως «ιδιωτικοποιημένοι», κρυμμένοι και αποκομμένοι από το αστικό τοπίο. Όπως, λόγου χάρη, στην περίπτωση του γαλλικού ινστιτούτου στην οδό Σίνα, όπου ο υπερμεγέθης μαντρότοιχος -δίκην γραμμής Μαζινό- απαγορεύει το θέαμα του εσωτερικού χώρου και υποβαθμίζει τον αστικό περίγυρο.

Γενικότερα, στον ελλαδικό περιαστικό χώρο, δεν απουσιάζουν αυτοί που αποκρύβουν τον χώρο της αυλής τους με μάντρες και άλλα τεχνητά και «φυσικά» εμπόδια. Αυτό είναι πολεοδομικόν φάουλ και παρανομία, αλλά "ποιος δίνει μια κατάρα" (who gives a damn...) στην παλιοκατάσταση που ζούμε. Με τέτοιες πρακτικές προφανώς υποβαθμίζεται το οικιστικό τοπίο, φτάνοντας συχνά να προσομοιώνει τον περίγυρο της φυλακής του Κορυδαλλού...

Τώρα που είναι εκλογές και που κατεβαίνω κι εγώ υποψήφιος, βρίσκω ελάχιστα αβανταδόρικη την ενασχόληση με τους κήπους, από τη στιγμή που την παράσταση κλέβουν οι «μεγάλοι κήποι» -ήγουν πάρκα μικρομεσαία ή πάρκα μητροπολιτικά. Παρ’ όλα αυτά, τα μπαλκόνια και η «γλαστρολογία» -που λέει ο αρχιτέκτων τοπίου Σταμάτης Σεκλιζιώτης- δεν είναι αμελητέα. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα μπορούσε να ενθαρρύνει κηποσυνθέσεις με ποιότητα και αισθητική, να προκαλέσει διαγωνισμούς και βραβεύσεις. Να υπογραμμίσει ακόμη τη σημασία κηποτεχνικών δομών που έχουν θετικό «ενεργειακό αποτέλεσμα» στον αστικό χώρο. Όπως, λόγου χάρη, αυτή που διαθέτω στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, σαν ένα είδος "φυτικής ασπίδας" στην καλοκαιρινή υπερθέρμανση...

Οι κήποι μοιάζουν με τη... μαγειρική, κατά το ότι συν-θέτουν ποικίλα στοιχεία, πολλές φορές ανομοιογενή, στα όρια του κιτς. Αντιγράφω κάτι σκέψεις που εκφέρονται σε έναν διάλογο αρχιτεκτόνων τοπίου, πάλι από τον Σεκλιζιώτη:

"Δες τι γίνεται με τα μαγειρέματα... Μας έχουν σπάσει τα νεύρα γιατί δεν προωθούν κάτι ωφέλιμο, απλά προωθούν μαζικά και ανταγωνιστικά κάτι "φανταχτερά βλαβερό" και όλοι μαζί διάλεξαν την ίδια περίοδο, μέσα από μια ψευτογκλαμουριά της τσίκνας, το αλαζονικό ύφος του επώνυμου αρχιμάγειρα "κριτή" και της κάθε πριγκίπισσας «σφιχτοντυμένης» παρουσιάστριας, την αγωνία και τη φυσιολογική φιλοδοξία του νέου επαγγελματία που ψάχνεται από κάπου να πιαστεί (συναισθηματική εκμετάλλευση...) [...] και το κάνουν τόσο πιεστικά που όλοι μας θυμηθήκαμε το φαΐ της μάνας μας..."

Δεν υποστηρίζω την επιστροφή στις αδέξιες γλάστρες της μητρός μου, σε κάτι τενεκέδες και βαρέλια με θάμνους και λουλούδια τοποθετημένα αναντάν μπαμπαντάν**. Δεν υποστηρίζω τον πρωτογονισμό, αλλά μια νέου τύπου κηποτεχνική, που υπερβαίνει χωρίς να αγνοεί τις παλιές βασικές αρχές στη διαχείριση του πρασίνου. Την κηποτεχνική σε διαφορετικές κλίμακες, από το μπαλκόνι μέχρι το μητροπολιτικό πάρκο, που αποφεύγει υδροβόρες και εργασιοβόρες καλλιέργειες, που ευνοεί τις φυσικές διαπλάσεις ως αντίδοτο στον «εξορθογωνισμό» και στην επιπεδοποίηση του αστικού χώρου, που καινοτομεί χωρίς όμως να χάνει την επαφή της με το παραδοσιακό και το «δόκιμο».

Υποστηρίζω τις στοιχειώδεις αρχές που ήξεραν όλοι και ήξερα κι εγώ ως παλιός, όχι όντας "αλλιώς" αλλά φορέας στοιχειώδους νοημοσύνης...

* Ο Γιάννης Σχίζας είναι εκδότης του περιοδικού "Οικολογείν" και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Νήσων με τον συνδυασμό Αττική Συνεργασία.

Όχι στη μείωση των διορισμών καθηγητών - καθηγητριών

του Θ. Κοτσιφάκη

Σοβαρές αναμένεται να είναι οι επιπτώσεις και στη δημόσια εκπαίδευση από τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για τη λειτουργία των σχολείων, κάτω από τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ.

Η δραματική μείωση των διορισμών μόνιμων εκπαιδευτικών (είναι οι λιγότεροι διορισμοί της τελευταίας 15ετίας - κατά 50% μειωμένοι σε σχέση με πέρυσι) σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών που ωθούνται για πρόωρη συνταξιοδότηση, εξαιτίας των αντιασφαλιστικών μέτρων που ψήφισε η κυβέρνηση πρόσφατα, θα έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη σοβαρών κενών διδακτικού προσωπικού.

Το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση με την αύξηση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, κάτι που πρακτικά σημαίνει συνενώσεις ή και καταργήσεις τμημάτων, καθώς και την υποχρεωτική μετακίνηση εκπαιδευτικών σε άλλο νομό ή ακόμα και σε άλλη περιφέρεια, για να συμπληρώσουν το ωράριό τους.

Και τα δύο αυτά μέτρα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται πως θα λύσουν και θα έχουν αρνητική επίπτωση στην ποιότητα του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου.

Αυτό που απαιτείται άμεσα να γίνει είναι η αύξηση του αριθμού των διορισμών ούτως ώστε όλα τα κενά να καλύπτονται με μόνιμους εκπαιδευτικούς, έγκαιροι διορισμοί αναπληρωτών εκπαιδευτικών όπου υφίσταται ανάγκη αναπλήρωσης, και η κατάργηση του θεσμού των ωρομισθίων και των αναπληρωτών μειωμένου ωραρίου. Επίσης, νομοθετική κατοχύρωση των 25 μαθητών ανά τμήμα ως ανωτάτου ορίου, 20 μαθητών στις κατευθύνσεις του Γενικού Λυκείου και της ΤΕΕ και 10 μαθητών ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

Ο Θέμης Κοτσιφάκης είναι μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗ Β/ΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Επεξεργασία στοιχείων Θ. Κοτσιφάκης, μέλος Δ.Σ. ΟΛΜΕ
ΕΤΟΣ	ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ
1997	2.675
1998	3.962
1999	2.349
2000	3.038
2001	3.100
2002	3.080
2003	4.361
2004	5.294
2005	5.286
2006	5.062
2007	3.931
2008	4.321
2009	2.786
2010	1.425

Οι αλλαγές τα τελευταία χρόνια στο σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, δεν έχουν οδηγήσει στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, ούτε στην αντιμετώπιση των κενών και των χιλιάδων διδακτικών ωρών που χάνονται.
Τι συμβαίνει όμως στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Παιδείας; Η αναμονή διορισμού πάντως δεν ξεπερνά κατά μέσο όρο τα δύο χρόνια.

Στη Φιλανδία η επιλογή και ο διορισμός εκπαιδευτικών γίνεται είτε από την επιτροπή Εκπαίδευσης είτε από το δημοτικό ή το σχολικό συμβούλιο. Δεν υπάρχουν προκαθορισμένα κριτήρια. Τα προσόντα είναι διαφοροποιημένα για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Για τους δασκάλους απαιτείται να είναι απόφοιτοι παιδαγωγικών τμημάτων ΑΕΙ τριετούς ή τετραετούς φοίτησης, ενώ είναι υποχρεωμένοι να συγκεντρώνουν διδακτικές μονάδες από την πρακτική εξάσκησή τους. Για τους καθηγητές οι σπουδές διαρκούν 5-6 χρόνια, συν την απαραίτητη και πρακτική εξάσκηση.
Στη Σουηδία οι σπουδές είναι 3,5-4,5 χρόνια με επιπλέον πρακτική εξάσκηση. Οσοι πρόκειται να διδάξουν στα τεχνικά λύκεια πρέπει να διαθέτουν ανάλογη επαγγελματική εμπειρία. Η διαδικασία πρόσληψης είναι απολύτως ανοιχτή.
Πιστοποιητικά ψυχικής κατάστασης
Οι δήμοι και τα σχολεία ανακοινώνουν τις κενές θέσεις. Οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν αίτηση για να γίνει η τελική επιλογή. Ιδίως γι' αυτούς που διορίζονται σε δημοτικά ή νηπιαγωγεία απαιτείται και αναφορά της αστυνομίας ώστε να μη διοριστεί κάποιος που ενδεχομένως έχει κατηγορηθεί ή καταδικασθεί για παιδοφιλία ή διακίνηση πορνογραφικού υλικού.
Στην Ισπανία τα προσόντα των εκπαιδευτικών εκτός από το πτυχίο ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο σχολείου που θέλουν να διοριστούν. Ολοι περνούν από παιδαγωγική διδακτική εκπαίδευση. Προσλαμβάνονται μετά από διαγωνισμό, στον οποίο εξετάζονται οι γνώσεις, η παιδαγωγική καταλληλότητα και η ορθή χρήση των νέων τεχνολογιών. Υπάρχει εξάμηνη δοκιμαστική περίοδος και μετά απ' αυτήν ο εκπαιδευτικός διορίζεται μόνιμα.
Στην Πορτογαλία οι εκπαιδευτικοί προσλαμβάνονται μέσω εθνικού διαγωνισμού και πρέπει εκτός των άλλων να διαθέτουν πιστοποιητικό για τη φυσική και ψυχική τους κατάσταση αλλά και πιστοποιητικό ότι έχουν κάνει... εμβόλια.
Στην Ιταλία το 50% των μόνιμων θέσεων καλύπτεται από διαγωνισμό που προκηρύσσεται κάθε τρία χρόνια και το υπόλοιπο 50% μέσω μόνιμης λίστας των υποψηφίων που έχουν περάσει τους διαγωνισμούς. Οι προσλήψεις που γίνονται για να καλύψουν μη μόνιμες θέσεις έχουν διάρκεια ενός έτους και γίνονται απευθείας από τους διευθυντές των σχολείων. Για τους μόνιμους εκπαιδευτικούς προβλέπεται δοκιμαστική περίοδος ενός έτους. Μάλιστα προβλέπεται και ο θεσμός του μέντορα-αξιολογητή. Ομως και η Ιταλία προτίθεται να αλλάξει σύστημα.
Στη Βουλγαρία την ευθύνη προσλήψεων έχουν τα ίδια τα σχολεία, ενώ στα προσόντα των υποψηφίων περιλαμβάνονται και πιστοποιητικά ότι δεν πάσχουν από κάποια διανοητική αναπηρία ή ασθένεια. Οι προσλήψεις είναι ανοιχτές και κάθε διευθυντής σχολείου καθορίζει τα κριτήρια επιλογής μέσω της αναλυτικής περιγραφής των κενών θέσεων. Οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν αιτήσεις που πρέπει να συνοδεύονται από συστατικές επιστολές. Η πρόσληψη γίνεται και με βάση το βαθμό του πτυχίου, την τυχόν διδακτική εμπειρία ή με βάση τα αποτελέσματα συνέντευξης. Οι προσληφθέντες υπογράφουν σύμβαση εργασίας, ανάλογη με αυτή που υπογράφεται μεταξύ εργοδοτών και συνδικάτων.
Στη Ρουμανία ο διορισμός γίνεται μέσω ανοιχτού διαγωνισμού, ενώ κάθε χρόνο ανακοινώνονται όλες οι κενές θέσεις από τους σχολικούς επιθεωρητές της περιφέρειας, τουλάχιστον 30 ημέρες πριν από το διαγωνισμό. Η βαθμολογία είναι από ένα έως το δέκα. Η βάση είναι το πέντε. Για να διοριστεί μόνιμα κάποιος θα πρέπει να επιτύχει βαθμολογία τουλάχιστον επτά. Οσοι βαθμολογούνται μεταξύ πέντε και επτά διορίζονται αναπληρωτές.
Στη Γαλλία, τέλος, υπάρχει το πιο περίπλοκο σύστημα. Οι διορισμοί γίνονται με εξετάσεις στα παιδαγωγικά και στη χρήση της γλώσσας. Για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προετοιμαστούν μέσω μονοετούς προγράμματος κατάρτισης του Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Κατάρτισης Δασκάλων, ή μπορούν να παρακολουθήσουν ειδικό εξ αποστάσεως πρόγραμμα του Εθνικού Κέντρου Εκπαίδευσης, ή να προετοιμαστούν μόνοι τους. Οσοι επιτύχουν παρακολουθούν ένα ακόμη χρόνο επαγγελματικής κατάρτισης. Για διορισμό στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπάρχουν πέντε τύποι εξετάσεων, ανάλογα με τον κλάδο κάθε εκπαιδευτικού, ενώ για όλους τους εκπαιδευτικούς, ακόμη και όταν διοριστούν μόνιμα, υπάρχουν κάθε χρόνο αξιολογήσεις από ειδική ακαδημαϊκή επιτροπή.
Οι αποσπάσεις στο απόσπασμα
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ το Σεπτέμβριο του 2009 ανά 1.000 μαθητές στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αντιστοιχούν 117,4 εκπαιδευτικοί για την Ελλάδα, ενώ ο αντίστοιχος μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 76,4. Οπως παρατηρεί ο διεθνής οργανισμός, παρά την αναλογία αυτή, στην Ελλάδα κάθε χρόνο υπάρχουν πολλά εκπαιδευτικά κενά στα σχολεία και δεκάδες διδακτικές ώρες χάνονται.
Το κόστος ανά μαθητή στην Ελλάδα επίσης είναι 11,8% στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, 15,6% στο γυμνάσιο και 15,2% στο λύκειο. Η επένδυση αυτών των πολύτιμων πόρων, σημειώνεται, ουδόλως αντανακλάται στους δείκτες που καταγράφουν τις επιδόσεις των μαθητών στα ελληνικά σχολεία που είναι συνολικά κακές. Ο ΟΟΣΑ παρατηρεί, τέλος, ότι «ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών, που μπορεί να υπερβαίνει και τις 10.000, βρίσκεται αποσπασμένος σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου, από την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου και τις περιφερειακές διευθύνσεις έως τις κατά τόπους ιερές μητροπόλεις».
Πηγή: Ελευθεροτυπία (Μαρία Παπουτσάκη)

ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΙΚΕΑ

ΜΑΣ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΟΠΟΤΕ ΣΑΣ ΤΟ ΠΡΟΩΘΟΥΜΕ

Είμαστε κορόιδα!

Μέσα στη κρίση και στα σενάρια πτωχεύουμε δεν πτωχεύουμε, κάποιοι κερδοσκοπούν σε βάρος μας και κερδοσκοπούν αισχρά!

Δεν μιλάω για μονάδες spread των ελληνικών 10ετών ομολόγων, αλλά για την καθημερινότητα μας!

Πρόσφατα πήγα να αγοράσω ένα επιπλάκι από την πολυεθνική IKEA. Είχα αγοράσει ήδη ένα πριν κανα χρόνο και πήγα να αγοράσω και ένα δεύτερο. Θυμόμουν ότι το είχα αγοράσει 49 ευρώ. Όταν πήγα να πάρω το δεύτερο η τιμή του ήταν 79 ευρώ!

Δηλαδή 61% ακριβότερα!

Τρελάθηκα! Δεν ήταν τα 30 ευρώ που με τρέλαναν αλλά αυτό το 61%!
Σκέφτηκα μεσα σε περίοδο παγκόσμιας κρίσης αυτοί ανεβάζουν τις τιμές τους; Περίεργο!
Μπήκα λοιπόν στα sites της IKEA σε όλη την ευρώπη και τι διαπίστωσα;
Οι τιμές ναι μεν αυξήθηκαν.... ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
Δεν φτάνει που έχουμε από τους ποιο χαμηλούς μισθούς στην Ευρώπη, έχουμε και τις πολυεθνικές (και όχι μόνο) να μας δουλεύουν...

Λοιπόν για να μην λέτε ότι σας λέω χαζομάρες, έκανα μια μικρή δειγματοληπτική έρευνα σε προιοντα μαζικής κατάνάλωσης της εν λόγω εταιρείας:

Τα συμπεράσματα δικά σας...

Τραπεζάκι LACK (200.114.13)


Ελλάδα: Άσπρο: 9,95 Καρυδιά/Σημύδα: 15,00 (καταλογος 2010 σελ. 66)
Γαλλία : Όλα 4,95 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Ιταλία: 7.99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)
Ιρλανδία: Άσπρο: 5,99 Καρυδιά/Σημύδα: 8,99 (Σε μας από 66% ακριβότερα!)
Ισπανία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Πορτογαλία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Γερμανία: Άσπρο 7,99 Καρυδιά/Σημύδα: 9,99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)

Καναπές διθέσιος KLIPPAN (180χ88) κάλυμμα Lappmon

Ελλάδα : 235,00 (καταλογος 2010 σελ. 18)
Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία : 199,00 (Σε μας 18% ακριβότερα)
Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 189,00 (Σε μας 24% ακριβότερα)


Επιπλο Τηλεόρασης Mavas


Ελλάδα : 79,00 (καταλογος 2010 σελ. 75)

Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία : 69,00-69.90 (Σε μας 14% ακριβότερα)
Ιρλανδία: 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα)

Ραφιέρα EXPEDIT 59x39 Λευκή


Ελλάδα : 45,00 (καταλογος 2010 σελ. 81)

Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία: 19,95 (Σε μας 225% ακριβότερα!)

Συρταριέρα MALM (300.539.21)

Ελλάδα: 79,00 (καταλογος 2010 σελ. 157)

Γαλλία, Ιταλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα!)



Όλες οι τιμές που σας παραθέτω έχουν και τα αντίστοιχα links στα sites των άλλων χωρών για να μην πείτε ότι είμαι υπερβολικός!

Και θέτω τα εξής ερωτήματα:

1. Είναι προφανές ότι υπάρχουν διαφορετικοί τιμοκατάλογοι και εμείς είμαστε στον πιο ακριβό τουλάχιστον για την ευρώπη γιατί; Μήπως γιατί έχουμε τα υψηλότερα εισοδήματα; Μήπως μας περισσεύουν; Γιατί οι τιμές που αγοράζουμε είναι ίδιες με αυτές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ναι εκεί το τραπεζάκι κάνει 49ΑΕΔ = 9,5 ευρώ αν και λίγο φτηνότερο) μιας από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο; (Στην Αμερική κάνει 7,99$ = 5,65 ευρώ - είναι φτωχοί αυτοί...)

2. Τι τους κάνει να πιστεύουν ότι είμαστε τόσο κορόιδα, ώστε να μας πουλάνε τα ίδια πράγματα 2 και 3 φορές ακριβότερα; Νομίζουν ότι πουλάνε χάντρες στους ιθαγενείς;

3. Τι μπορούμε να κάνουμε ως καταναλωτές; Μπορούμε να σταματήσουμε να ψωνίζουμε από δαύτους κανά τρίμηνο να "στρώσουν χαρακτήρα"; Μπορούμε να τους στείλουμε καμιά 1.000xxx emails διαμαρτυρίας; Να γράψουμε ένα email και να το στείλουμε σε όλους τους γνωστούς μας, απλά για να μάθουν τι θα πει σας "πουλάμε ακόμα φτηνότερα";

Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα μου την δίνει αφάνταστα να με περνάνε για κορόιδο, αλλά όλα με περνάνε για ΤΟΟΟΟΣΟ κοροίδο δεν ξέρω καν πως να αντιδράσω!

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΤΩΡΑ!!!!!!

Στείλτε το mail παντού!

Κλαύδιος Δ. Γαληνός
Αρχιτέκτονας Μηχανικός Ε.Μ.Π.
Πεντέλης 14 - Ν.Ηράκλειο