Αναρτήσεις
Εισήγηση στην δημόσια συζήτηση που οργάνωσε
ο «Αντίλογος»- Ελεύθερος κοινωνικός χώρος Ηλιούπολης, στις 4/4/2011
του Πάνου Τότσικα, πολεοδόμου
Σύμφωνα με τα όσα έχουν ανακοινωθεί ή διαρρεύσει από κυβερνητικές πηγές, είναι έτοιμη η λίστα με τα πρώτα 30 ακίνητα του Δημοσίου προς «αξιοποίηση», μεταξύ των οποίων και το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, για το οποίο απ’ ό,τι λέγεται θα διενεργηθεί διεθνής διαγωνισμός προκειμένου να εξασφαλισθεί το «δημόσιο συμφέρον» και η διαφάνεια στην επιλογή εταίρου ή αναδόχου. Για την διαδικασία αυτή εμφανίζονται να είναι σύμφωνοι και οι ενδιαφερόμενοι «επενδυτές» του Κατάρ.
Για την λεγόμενη «αξιοποίηση» του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, η «Διυπουργική Επιτροπή Αναδιαρθρώσεων και αποκρατικοποιήσεων» αποφάσισε την πρόσληψη (με άγνωστες αμοιβές), χρηματοοικονομικών συμβούλων (Citigroup, Tράπεζα Πειραιώς), ειδικού χρηματοοικονομικού συμβούλου (ΛΑΜΔΑ Χρηματοοικονομικοί Σύμβουλοι), νομικού συμβούλου (Δικηγορική Εταιρεία Ζεμπέλης, Μαρκεζίνης, Λάμπρου& Συνεργάτες), τεχνικού συμβούλου (Barcelona Strategikal Urban Systems AIE), και διεθνούς νομικού συμβούλου.
Η λεγόμενη «αξιοποίηση» των ακινήτων του Δημοσίου, εντάσσεται στο πρόγραμμα των «αποκρατικοποιήσεων», που σημαίνει , παραχώρηση της περιουσίας του Δημοσίου σε ιδιώτες για μακροχρόνια εκμετάλλευση, με στόχο την άντληση 15 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2013, από τα 50 δισ ευρώ που προβλέπονται συνολικά στο «Μνημόνιο» που υπέγραψε η κυβέρνηση με την τρόϊκα. Για την φετινή χρονιά, αναμένονται ελάχιστα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις .
Αξίζει να επισημανθεί ότι σύμφωνα με το υπουργό οικονομικών Δ. Παπακωνσταντίνου (22.3.2011), « …για κάθε 20 δις ευρώ μείωση του χρέους ετησίως, το κράτος, γλυτώνει 1 δίσ ευρώ σε τόκους…»
Οπότε τίθεται ευλόγως το ερώτημα: Αξίζει να ξεπουληθεί το Ελληνικό, ας πούμε για 20 δις, προκειμένου να πληρώσουμε σε κάποιους οφειλέτες, τους τόκους που μας ζητούν για 1 χρόνο; Και μετά τι θα γίνει; Τι άλλο θα πρέπει να πουλήσουμε, δεδομένου ότι το δημόσιο χρέος υπολογίζεται σε άνω των 350 δις ;.
Μήπως, θα μπορούσαμε τα επόμενα 50 χρόνια να «αξιοποιήσουμε» διαφορετικά τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και χωρίς να πληρώσουμε υπέρογκες αμοιβές σε χρηματοοικονομικούς, νομικούς και τεχνικούς συμβούλους, οι οποίες θα καταλήξουν, ως «προμήθεια», στις τσέπες των κυβερνητικών παραγόντων που «ανέθεσαν» την δουλειά ( όπως συνέβη με την Ζήμενς, με τα υποβρύχια κλπ.);
Η μελέτη του ΕΜΠ
Είναι γνωστό ότι, για μια διαφορετική «αξιοποίηση» του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, έχει ήδη εκπονηθεί μια μελέτη από το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος του ΕΜΠ , με ανάθεση από τους όμορους Δήμους Ελληνικού-Αργυρούπολης, Αλίμου και Γλυφάδας καθώς και την ΤΕΔΚΝΑ. Η μελέτη αυτή κινείται στην κατεύθυνση της μη περαιτέρω δόμησης των χώρων που παρέμειναν μέχρι σήμερα αδόμητοι και της μετατροπής τους σε Πάρκο υψηλού πράσινου. Επίσης, προτείνει την ένταξη υφιστάμενων αθλητικών και πολιτιστικών εγκαταστάσεων σε ένα πολυλειτουργικό σύνολο και την επανάχρηση κάποιων κτιριακών εγκαταστάσεων οι οποίες έχουν εγκαταληφθεί μετά την απομάκρυνση του αεροδρομίου.
Η μελέτη του ΕΜΠ είναι ρεαλιστική και μέσω αυτής απορρίπτονται οι αστήρικτοι ισχυρισμοί κάποιων ανευθυνοϋπεύθυνων για « υψηλό κόστος συντήρησης του Πάρκου». Αποδεικνύεται επίσης ότι μπορούν να υπάρξουν επαρκή έσοδα που να καλύπτουν τις απαιτήσεις της λειτουργίας του Πάρκου και να εξασφαλισθεί ένας σημαντικός αριθμός θέσεων εργασίας. Ακόμη, γίνεται πλέον σαφές ότι ένα Μητροπολιτικό Πάρκο πολλαπλών χρήσεων στο Ελληνικό, μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην αναβάθμιση του παραλιακού μετώπου του Σαρωνικού, αναβαθμίζοντας παράλληλα και την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων κατοίκων του λεκανοπεδίου της Αθήνας.
Μητροπολιτικό Πάρκο πράσινου και πολλαπλών χρήσεων ή ιδιωτικοποίηση και δόμηση του χώρου ;
Το ζήτημα λοιπόν που τίθεται είναι: «Αξιοποίηση» του Ελληνικού, ναι, αλλά για ποιόν και για τι; Για να επωφεληθούν κάποιοι κερδοσκόποι «επενδυτές», κάποια «κοράκια» που ποντάρουν στη δύσκολη κατάσταση που έφεραν την χώρα μας οι εγκληματικές πολιτικές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ή για να επωφεληθούν οι άνθρωποι που κατοικούν σ’ αυτή την πόλη των 5.000.000 κατοίκων, στην οποία υπάρχει έλλειμμα βασικών υποδομών, και βεβαίως τεράστιο έλλειμμα ελεύθερων και δημόσιων χώρων πράσινου. Γιατί σήμερα, εδώ που φτάσαμε, οι ελεύθεροι , δημόσιοι χώροι πράσινου θα πρέπει να θεωρούνται βασικό στοιχείο κοινωνικού εξοπλισμού μιας μεγαλούπολης, ίσης αξίας με τις εγκαταστάσεις εκπαίδευσης, υγείας κλπ.
Αντ’ αυτού , στο Ελληνικό , στην παραλία του Αγίου Κοσμά, θέλουν να χτίσουν κι’ άλλο. Θέλουν να χτίσουν τουριστικές και ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις για λίγους, με υψηλά εισοδήματα, θέλουν να φτιάξουν κι’ άλλες μαρίνες, θέλουν να χτίσουν και νέα εμπορικά κέντρα και νέους χώρους δήθεν «ψυχαγωγίας» για τους μικρομεσαίους. Και βέβαια, θέλουν να χτίσουν κατοικίες, διαμερίσματα πολυτελείας, παραχωρώντας οριζόντιες ιδιοκτησίες σε έλληνες και ξένους.
Όλα αυτά σημαίνουν χιλιάδες νέους τόνους τσιμέντου. Όλα αυτά σημαίνουν συνολική δόμηση, πάνω από ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα , για το σύνολο μιας έκτασης 6.300 περίπου στρεμμάτων. Όλα αυτά σημαίνουν πώς θα πρέπει πρώτα να περάσουν τα σχέδια του κυρίου Παμπούκη περί επαναφοράς του «θεσμού επιφανείας». Ποιος θα επενδύσει τα χρήματά του αν δεν του ανήκει η γη ; Ποιος θα δεχτεί την εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων που θα κατασκευάσει, χωρίς αποικιοκρατικού τύπου εγγυήσεις ;
Συνεπώς ο κ. Παμπούκης και οι συν αυτώ ή αυταπατώνται ή μας κοροϊδεύουν. Όπως μας κοροϊδεύουν, όταν μιλάνε για 35.000 νέες μόνιμες θέσεις εργασίας που θα προκύψουν από τα «έργα» και τις εγκαταστάσεις που θα γίνουν στο χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Όπως μας κοροϊδεύουν όταν αρχικά μιλάνε για ένα Πάρκο όπως το Central Park της Νέας Υόρκης, και στην συνέχεια για ένα Πάρκο τρείς φορές μικρότερο , όπως το Hyde Park του Λονδίνου…
Για μια άλλη «αξιοποίηση» του Ελληνικού
Απέναντι στα σχέδια των κερδοσκόπων, που οδηγούν ασφαλώς στο ξεπούλημα της δημόσιας γης, και με βάση την συνολική πρόταση του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος του ΕΜΠ, διατυπώνονται εναλλακτικά σχέδια και προτάσεις που οδηγούν σε μια πραγματική και ουσιαστική «αξιοποίηση» του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού προς όφελος εκατομμυρίων κατοίκων της Αττικής.
Οι προτάσεις αυτές συνοψίζονται στην διατήρηση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του χώρου μέσα από δραστηριότητες παραγωγικού χαρακτήρα, από συλλογικότητες πολιτών, συνεταιρισμούς κλπ.
Η «Πρωτοβουλία για έναν αυτοδιαχειριζόμενο αγρό στο Ελληνικό», προωθεί ήδη την λειτουργία ενός ή περισσότερων συλλογικών αγρών σε επιλεγμένες περιοχές, οι οποίοι , πέραν του εκπαιδευτικού – παιδαγωγικού χαρακτήρα τους, θα παρέχουν την δυνατότητα σε συλλογικότητες κατοίκων να ασχοληθούν με την γη και να καλλιεργήσουν ομαδικά, επιλεγμένα είδη διατροφής. Η όλη δραστηριότητα θα μπορούσε να ενταχτεί στα πλαίσια ενός προγράμματος «Κοινωνικής Οικονομίας», συμβάλλοντας στην αύξηση του εισοδήματος όσων συμμετέχουν σ’ αυτό.
Εξ’ άλλου, στα πλαίσια του Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πράσινου στο Ελληνικό, θα μπορούσαν να ενταχθούν και παραγωγικές δραστηριότητες συνεταιρισμένων καλλιτεχνών – βιοτεχνών, οι οποίοι μπορεί να οικειοποιηθούν και να μετατρέψουν σε εργασιακούς και εκθεσιακούς χώρους μια σειρά υφιστάμενα παλιά κτίρια.
Προφανώς, μπορεί να υπάρξουν και άλλες προτάσεις που να εξασφαλίζουν ένα σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας σε αυτοαπασχολούμενους πολίτες , οι οποίοι σήμερα είναι άνεργοι ή υποαπασχολούνται .
Επισημαίνεται ότι και από την μελέτη του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος του ΕΜΠ, έχουν διατυπωθεί μια σειρά εναλλακτικές προτάσεις που αφορούν την δυνατότητα μεταφοράς στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού μιας σειράς χρήσεων, όπως π. χ οι εγκαταστάσεις της Γυμναστικής Ακαδημίας που σήμερα βρίσκονται στην περιοχή του Δήμου Δάφνης-Υμηττού. Στην περίπτωση αυτή, η δημιουργία ενός εκτεταμένου ελεύθερου-δημόσιου χώρου πράσινου στην καρδιά αυτής της πυκνοδομημένης περιοχής του πολεοδομικού συγκροτήματος της πρωτεύουσας, που να περιλαμβάνει και τον γειτονικό χώρο της ΠΥΡΚΑΛ, θα δώσει ασφαλώς μιαν μεγάλη «ανάσα» στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής .
Τελειώνοντας, τίθεται από κάποιους καλοπροαίρετα το ερώτημα: καλά όλα αυτά, αλλά εδώ που φτάσαμε, με την χώρα κολλημένη στον τοίχο, που θα βρεθούν τα χρήματα που απαιτούνται για να πληρωθούν άμεσα τα χρέη και οι τόκοι από τα χρέη που δημιούργησαν τα προηγούμενα χρόνια οι πολιτικές όσων βρίσκονταν στην εξουσία;
Η απάντηση είναι η εξής: Χρήματα, όντως, υπάρχουν, όπως διακήρυσσε προεκλογικά και ο σημερινός πρωθυπουργός. Μόνο που βρίσκονται στις τσέπες ή καλύτερα στους ελβετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς αυτών που διαχειρίστηκαν την εξουσία τα τελευταία χρόνια. Ας τα αναζητήσουν εκεί και αν δεν τα βρουν, ας τα αναζητήσουν στα ακίνητα μεγάλης αξίας που έχουν αποκτήσει κάποιοι πρώην υπουργοί, που πριν γίνουν υπουργοί, ήταν πάμφτωχοι.
Ακόμη, ας τα αναζητήσουν σε κάποιους « έχοντες και κατέχοντες», στα ακίνητα της εκκλησίας, την περιουσία της οποίας εξακολουθούν να μην φορολογούν. Aς τα αναζητήσουν σ’ αυτούς που πλούτισαν από τα έργα της Ολυμπιάδας. Ας φορολογήσουν επιτέλους αυτούς που όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν πλήρωναν φόρους, ας φορολογήσουν τις τράπεζες που τα προηγούμενα χρόνια έκαναν απίστευτα κέρδη. Και ας αφήσουν ήσυχο το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και την εν γένει δημόσια περιουσία. Ας αναζητήσουν την λύση για την τραγική σημερινή οικονομική και κοινωνική κατάσταση, στον λογιστικό έλεγχο του χρέους που έχει προκύψει μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες, στην αναδιάρθρωση του χρέους, στην καταγγελία του «Μνημόνιου», στην αλλαγή της πορείας που σήμερα ακολουθείται.
Η δημόσια περιουσία, ανήκει στον ελληνικό λαό, στις επόμενες γενιές και όχι στους όποιους σημερινούς κυβερνητικούς παράγοντες και χρηματοοικονομικούς συμβούλους. Το Ελληνικό, δεν «αξιοποιείται», έχει ήδη μιαν ανεκτίμητη αξία για τους κατοίκους της Αττικής, δεν τεμαχίζεται , δεν παραχωρείται σε κανέναν ιδιώτη για εκμετάλλευση. Ας το αντιληφθούν όλοι όσοι δεν το έχουν ακόμη αντιληφθεί.
