«ΣΤΟΠ» ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ!

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΣΔΚΝΑ

Η ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων έχει ενταχθεί στην γενικότερη προσπάθεια της Κυβέρνησης να παραδώσει στα πλαίσια της μνημονιακής της πολιτικής όλες τις δραστηριότητες δημόσιου συμφέροντος σους ιδιώτες.
Χρησιμοποιεί τον Ενιαίο Σύνδεσμο Δήμο και Κοινοτήτων Νομού Αττικής (ΕΣΔΚΝΑ) προκειμένου να παραδώσει με FAST TRACK διαδικασίες την διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική σε μεγαλοεργολάβους φωτογραφίζοντας μάλιστα συγκεκριμένες εταιρίες.
Με αποφάσεις τους, τόσο το Σωματείο του ΕΣΔΚΝΑ όσο και η ΠΟΕ ΟΤΑ έχει καταγγείλει αυτή τη διαδικασία απαιτώντας η διαχείριση των απορριμμάτων να παραμείνει στο Δημόσιο.
Σήμερα το σωματείο Εργαζομένων στον ΕΣΔΚΑ μαζί με συνδικαλιστές από την ΠΟΕ ΟΤΑ, της ΑΔΕΔΥ αλλά και αυτοδιοικητικές κινήσεις απέτρεψαν την συνεδρίαση του ΔΣ του ΕΣΔΚΝΑ που ήταν πρόθυμο να παραδώσει την διαχείριση σε ιδιώτες.

Η Αυτόνομη Συνδικαλιστική Κίνηση Εργαζομένων στους ΟΤΑ σε ανακοίνωση που δημοσιοποίησε για το θέμα μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Άρχισε το πάρτυ της «πράσινης ανάπτυξης». Κυβέρνηση και Ε.Σ.Δ.Κ.Ν.Α, παραδίδουν τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής στους ιδιώτες και στον εθνικό μεγαλοεργολάβο Μπόμπολα.
Τώρα θεωρούν ότι είναι η χρυσή ευκαιρία για να κάνουν πραγματικότητα αυτό που τα ιδιωτικά μεγαλοσυμφέροντα επιβουλεύονταν τα τελευταία χρόνια.
Στην εποχή του μνημονίου, της γενικής επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων, «χωράει» καλύτερα και αυτό. Γιατί ιδιωτικοποίηση θα σημάνει συρρίκνωση και διάλυση του Ε.Σ.Δ.Κ.Ν.Α. και απολύσεις προσωπικού.
Δίνουν στους ιδιώτες την κατασκευή και την εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμμάτων για 25 χρόνια κατά τα πρότυπα της Αττικής οδού και των εθνικών οδών.
Περίμεναν για ευνόητους λόγους να περάσουν οι δημοτικές εκλογές και πριν βγει το 2010 και προλάβουν να εγκατασταθούν οι νέες περιφερειακές και δημοτικές αρχές, με συνοπτικές διαδικασίες αποφασίζουν την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων της Αττικής.
Η ιδιωτικοποίηση στην Αττική ανάμεσα στα άλλα σημαίνει:
1)Τριπλασιασμό τουλάχιστον του κόστους της διαχείρισης των απορριμμάτων (σήμερα κοστίζει 42€ ο τόνος) που με πιο απλά λόγια σημαίνει και τριπλασιασμό των δημοτικών τελών που πληρώνει η κάθε οικογένεια.
2)Την απουσία του δημόσιου έλεγχου στις εγκαταστάσεις διαχείρισης σε ένα τομέα εξαιρετικά κρίσιμο και σοβαρό για το περιβάλλον όπως είναι τα απορρίμματα.
3)Την παραμονή των εγκαταστάσεων της διαχείρισης του 90% των απορριμμάτων της Αττικής στην ήδη επιβαρυμένη περιοχή της δυτικής Αθήνας για τουλάχιστον 25 χρόνια ακόμα, ενώ είχαν υποσχεθεί πως σε 2 με 3 χρόνια θα τελείωνε αυτό το αίσχος.
4)Το τέλος του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ίδιας της τοπικής αυτοδιοίκησης που πριν από μερικές μέρες με τον Καλλικράτη μας έλεγαν πως αποκεντρώνεται και αναβαθμίζεται!!!

Οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση και οι πολίτες δεν πρέπει να επιτρέψουν να γίνει αυτό το έγκλημα. Η αντίσταση και το κοινό μέτωπο πάλης για να μην περάσουν τα σχέδια τους είναι καθήκον όλων»

Άστεγος συνήγορος των δικαιωμάτων των αστέγων

Ο Έρικ Σέπτοκ είναι ένας άστεγος Αμερικανός πολίτης που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των άλλων αστέγων χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο, και ιδιαίτερα τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Έχει χιλιάδες διαδικτυακούς φίλους, δίνει διαλέξεις σε κολέγια και είναι γνωστός στα Μέσα. Ωστόσο παραμένει άστεγος ώστε να είναι ελεύθερος να συνεχίσει την εκστρατεία του.

Ο Έρικ Σέπτοκ έχει 4.548 φίλους στο Facebook, 839 άτομα που τον ακολουθούν στο Twitter και 1.600 αδιάβαστα e-mail. Αυτό που δεν έχει, είναι σπίτι. Ο 41χρονος άνεργος, πρώην τοξικομανής Σέπτοκ αυτοαποκαλείται «άστεγος συνήγορος αστέγων» και δεν είχε μόνιμη διεύθυνση τα τελευταία 15 χρόνια. Έχει αφιερωθεί στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των αστέγων, κάτι που θεωρεί εργασία πλήρους απασχόλησης, του δίνει σκοπό και την αίσθηση ότι ανήκει κάπου.

Στους διαδικτυακούς του φίλους περιλαμβάνονται πολλοί που ασχολούνται με την προστασία των αστέγων, οργανώσεις, δικηγόροι και απλοί πολίτες που τον χρησιμοποιούν ως σύνδεσμο με την κοινότητα των αστέγων στην Ουάσινγκτον όπου ζει. Δίνει συχνά διαλέξεις σε κολέγια ανά τη χώρα με τη βοήθεια της Εθνικής Συμμαχίας για τους Άστεγους και περνά πολλές ώρες της ημέρας στο διαδίκτυο στέλνοντας αμέτρητα e-mail στις υπεύθυνες αρχές, συχνά εκ μέρους άλλων, διαμαρτυρόμενος για τα κακώς κείμενα.

Η δραστηριότητά του αυτή, ωστόσο, τον έχει αποτρέψει από το να ψάξει εργασία και να αποκτήσει μόνιμη διεύθυνση. Προτιμά να αφιερώνει το χρόνο του στη διαδικτυακή του εκστρατεία και να διαμένει στον ίδιο ξενώνα που τον φιλοξενεί από το 2008, καθώς όπως υποστηρίζει: «Πάρα πολλοί άστεγοι άνθρωποι με θαυμάζουν, δεν μπορώ να τους εγκαταλείψω. Η συνείδησή μου δε θα μου το επιτρέψει». Συνεχίζει λοιπόν να μοιράζεται ένα μικρό δωμάτιο με 11 ακόμα άτομα, με μόνο έσοδο τις διαφημίσεις στο μπλογκ του και τα χρήματα που λαμβάνει για τις διαλέξεις του.

Καθημερινά ξυπνά και αφήνει πίσω του τον χαώδη ξενώνα, περνώντας τη μέρα του στους κοινόχρηστους υπολογιστές της δημόσιας βιβλιοθήκης και μίας μη κυβερνητικής οργάνωσης που παρέχει γεύματα στους αστέγους. Τα έσοδά του μετά βίας φτάνουν για να αγοράζει μερικά ρούχα και να πληρώνει το λογαριασμό του κινητού τηλεφώνου του, το οποίο είναι απαραίτητο για τη δράση του ως συνήγορου των αστέγων.

Οι αρχές και όσοι ασχολούνται με το θέμα των αστέγων γνωρίζουν τον Σέπτοκ, ο οποίος τους πλημμυρίζει καθημερινά με e-mail για προβλήματα στους ξενώνες, διαμαρτυρίες, προτάσεις για φθηνότερα ενοίκια και περισσότερους ξενώνες, καθώς και κριτική για την πολιτική της κυβέρνησης. Στόχος του είναι συχνά ο δήμαρχος της Ουάσινγκτον. Μάλιστα, υπογράφει όλα τα e-mail με το τηλέφωνό του, τις διευθύνσεις των μπλογκ του και τη φράση «Ο δήμαρχος Φέντι έχει πονοκέφαλο και ο πονοκέφαλός του έχει όνομα – Έρικ Τζόναθαν Σέπτοκ», ακολουθούμενη από τον αριθμό τηλεφώνου του γραφείου του δημάρχου.

Οι διαμαρτυρίες του πιάνουν τόπο. Φέτος, διαμαρτυρήθηκε για μια διαρροή στον γυναικείο ξενώνα αστέγων, γράφοντας ότι: «Παίρνει περισσότερο χρόνο στην πολιτεία να φτιάξει αυτή τη διαρροή, παρά αυτή στον κόλπο του Μεξικού». Όταν η φράση του μεταφέρθηκε αυτούσια στους υπευθύνους, η διαρροή επισκευάστηκε άμεσα.

Ο Σέπτοκ μεγάλωσε σε μία αυστηρή, θρησκευόμενη ανάδοχη οικογένεια μαζί με ακόμα 36 παιδιά. Είχε βρεθεί εγκαταλελειμμένος σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου σε ηλικία 8 μηνών, με σοβαρά κατάγματα στο κρανίο του. Οι γιατροί προέβλεψαν ότι θα είχε νοητικά προβλήματα, ωστόσο αποφοίτησε από το λύκειο και εργάστηκε για χρόνια. Κατέληξε σταδιακά να ζει στο δρόμο, εθίστηκε στα ναρκωτικά αλλά απεξαρτήθηκε. Όταν κάποια στιγμή του δόθηκε η ευκαιρία να υπερασπιστεί τους υπόλοιπους άστεγους, το να είναι άστεγος έγινε η ταυτότητά του. Για τον Σέπτοκ είναι πλέον πιο σημαντικό να έχει 5.000 φίλους στο Facebook, παρά 5.000 δολάρια στην τράπεζα.

Πηγή: Ουάσινγκτον Ποστ

αντιγραφή από το tvxs

Όχι στη μείωση των διορισμών καθηγητών - καθηγητριών

του Θ. Κοτσιφάκη

Σοβαρές αναμένεται να είναι οι επιπτώσεις και στη δημόσια εκπαίδευση από τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για τη λειτουργία των σχολείων, κάτω από τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ.

Η δραματική μείωση των διορισμών μόνιμων εκπαιδευτικών (είναι οι λιγότεροι διορισμοί της τελευταίας 15ετίας - κατά 50% μειωμένοι σε σχέση με πέρυσι) σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών που ωθούνται για πρόωρη συνταξιοδότηση, εξαιτίας των αντιασφαλιστικών μέτρων που ψήφισε η κυβέρνηση πρόσφατα, θα έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη σοβαρών κενών διδακτικού προσωπικού.

Το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση με την αύξηση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, κάτι που πρακτικά σημαίνει συνενώσεις ή και καταργήσεις τμημάτων, καθώς και την υποχρεωτική μετακίνηση εκπαιδευτικών σε άλλο νομό ή ακόμα και σε άλλη περιφέρεια, για να συμπληρώσουν το ωράριό τους.

Και τα δύο αυτά μέτρα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται πως θα λύσουν και θα έχουν αρνητική επίπτωση στην ποιότητα του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου.

Αυτό που απαιτείται άμεσα να γίνει είναι η αύξηση του αριθμού των διορισμών ούτως ώστε όλα τα κενά να καλύπτονται με μόνιμους εκπαιδευτικούς, έγκαιροι διορισμοί αναπληρωτών εκπαιδευτικών όπου υφίσταται ανάγκη αναπλήρωσης, και η κατάργηση του θεσμού των ωρομισθίων και των αναπληρωτών μειωμένου ωραρίου. Επίσης, νομοθετική κατοχύρωση των 25 μαθητών ανά τμήμα ως ανωτάτου ορίου, 20 μαθητών στις κατευθύνσεις του Γενικού Λυκείου και της ΤΕΕ και 10 μαθητών ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

Ο Θέμης Κοτσιφάκης είναι μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗ Β/ΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Επεξεργασία στοιχείων Θ. Κοτσιφάκης, μέλος Δ.Σ. ΟΛΜΕ
ΕΤΟΣ	ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ
1997	2.675
1998	3.962
1999	2.349
2000	3.038
2001	3.100
2002	3.080
2003	4.361
2004	5.294
2005	5.286
2006	5.062
2007	3.931
2008	4.321
2009	2.786
2010	1.425

Οι αλλαγές τα τελευταία χρόνια στο σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, δεν έχουν οδηγήσει στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, ούτε στην αντιμετώπιση των κενών και των χιλιάδων διδακτικών ωρών που χάνονται.
Τι συμβαίνει όμως στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Παιδείας; Η αναμονή διορισμού πάντως δεν ξεπερνά κατά μέσο όρο τα δύο χρόνια.

Στη Φιλανδία η επιλογή και ο διορισμός εκπαιδευτικών γίνεται είτε από την επιτροπή Εκπαίδευσης είτε από το δημοτικό ή το σχολικό συμβούλιο. Δεν υπάρχουν προκαθορισμένα κριτήρια. Τα προσόντα είναι διαφοροποιημένα για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Για τους δασκάλους απαιτείται να είναι απόφοιτοι παιδαγωγικών τμημάτων ΑΕΙ τριετούς ή τετραετούς φοίτησης, ενώ είναι υποχρεωμένοι να συγκεντρώνουν διδακτικές μονάδες από την πρακτική εξάσκησή τους. Για τους καθηγητές οι σπουδές διαρκούν 5-6 χρόνια, συν την απαραίτητη και πρακτική εξάσκηση.
Στη Σουηδία οι σπουδές είναι 3,5-4,5 χρόνια με επιπλέον πρακτική εξάσκηση. Οσοι πρόκειται να διδάξουν στα τεχνικά λύκεια πρέπει να διαθέτουν ανάλογη επαγγελματική εμπειρία. Η διαδικασία πρόσληψης είναι απολύτως ανοιχτή.
Πιστοποιητικά ψυχικής κατάστασης
Οι δήμοι και τα σχολεία ανακοινώνουν τις κενές θέσεις. Οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν αίτηση για να γίνει η τελική επιλογή. Ιδίως γι' αυτούς που διορίζονται σε δημοτικά ή νηπιαγωγεία απαιτείται και αναφορά της αστυνομίας ώστε να μη διοριστεί κάποιος που ενδεχομένως έχει κατηγορηθεί ή καταδικασθεί για παιδοφιλία ή διακίνηση πορνογραφικού υλικού.
Στην Ισπανία τα προσόντα των εκπαιδευτικών εκτός από το πτυχίο ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο σχολείου που θέλουν να διοριστούν. Ολοι περνούν από παιδαγωγική διδακτική εκπαίδευση. Προσλαμβάνονται μετά από διαγωνισμό, στον οποίο εξετάζονται οι γνώσεις, η παιδαγωγική καταλληλότητα και η ορθή χρήση των νέων τεχνολογιών. Υπάρχει εξάμηνη δοκιμαστική περίοδος και μετά απ' αυτήν ο εκπαιδευτικός διορίζεται μόνιμα.
Στην Πορτογαλία οι εκπαιδευτικοί προσλαμβάνονται μέσω εθνικού διαγωνισμού και πρέπει εκτός των άλλων να διαθέτουν πιστοποιητικό για τη φυσική και ψυχική τους κατάσταση αλλά και πιστοποιητικό ότι έχουν κάνει... εμβόλια.
Στην Ιταλία το 50% των μόνιμων θέσεων καλύπτεται από διαγωνισμό που προκηρύσσεται κάθε τρία χρόνια και το υπόλοιπο 50% μέσω μόνιμης λίστας των υποψηφίων που έχουν περάσει τους διαγωνισμούς. Οι προσλήψεις που γίνονται για να καλύψουν μη μόνιμες θέσεις έχουν διάρκεια ενός έτους και γίνονται απευθείας από τους διευθυντές των σχολείων. Για τους μόνιμους εκπαιδευτικούς προβλέπεται δοκιμαστική περίοδος ενός έτους. Μάλιστα προβλέπεται και ο θεσμός του μέντορα-αξιολογητή. Ομως και η Ιταλία προτίθεται να αλλάξει σύστημα.
Στη Βουλγαρία την ευθύνη προσλήψεων έχουν τα ίδια τα σχολεία, ενώ στα προσόντα των υποψηφίων περιλαμβάνονται και πιστοποιητικά ότι δεν πάσχουν από κάποια διανοητική αναπηρία ή ασθένεια. Οι προσλήψεις είναι ανοιχτές και κάθε διευθυντής σχολείου καθορίζει τα κριτήρια επιλογής μέσω της αναλυτικής περιγραφής των κενών θέσεων. Οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν αιτήσεις που πρέπει να συνοδεύονται από συστατικές επιστολές. Η πρόσληψη γίνεται και με βάση το βαθμό του πτυχίου, την τυχόν διδακτική εμπειρία ή με βάση τα αποτελέσματα συνέντευξης. Οι προσληφθέντες υπογράφουν σύμβαση εργασίας, ανάλογη με αυτή που υπογράφεται μεταξύ εργοδοτών και συνδικάτων.
Στη Ρουμανία ο διορισμός γίνεται μέσω ανοιχτού διαγωνισμού, ενώ κάθε χρόνο ανακοινώνονται όλες οι κενές θέσεις από τους σχολικούς επιθεωρητές της περιφέρειας, τουλάχιστον 30 ημέρες πριν από το διαγωνισμό. Η βαθμολογία είναι από ένα έως το δέκα. Η βάση είναι το πέντε. Για να διοριστεί μόνιμα κάποιος θα πρέπει να επιτύχει βαθμολογία τουλάχιστον επτά. Οσοι βαθμολογούνται μεταξύ πέντε και επτά διορίζονται αναπληρωτές.
Στη Γαλλία, τέλος, υπάρχει το πιο περίπλοκο σύστημα. Οι διορισμοί γίνονται με εξετάσεις στα παιδαγωγικά και στη χρήση της γλώσσας. Για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προετοιμαστούν μέσω μονοετούς προγράμματος κατάρτισης του Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Κατάρτισης Δασκάλων, ή μπορούν να παρακολουθήσουν ειδικό εξ αποστάσεως πρόγραμμα του Εθνικού Κέντρου Εκπαίδευσης, ή να προετοιμαστούν μόνοι τους. Οσοι επιτύχουν παρακολουθούν ένα ακόμη χρόνο επαγγελματικής κατάρτισης. Για διορισμό στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπάρχουν πέντε τύποι εξετάσεων, ανάλογα με τον κλάδο κάθε εκπαιδευτικού, ενώ για όλους τους εκπαιδευτικούς, ακόμη και όταν διοριστούν μόνιμα, υπάρχουν κάθε χρόνο αξιολογήσεις από ειδική ακαδημαϊκή επιτροπή.
Οι αποσπάσεις στο απόσπασμα
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ το Σεπτέμβριο του 2009 ανά 1.000 μαθητές στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αντιστοιχούν 117,4 εκπαιδευτικοί για την Ελλάδα, ενώ ο αντίστοιχος μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 76,4. Οπως παρατηρεί ο διεθνής οργανισμός, παρά την αναλογία αυτή, στην Ελλάδα κάθε χρόνο υπάρχουν πολλά εκπαιδευτικά κενά στα σχολεία και δεκάδες διδακτικές ώρες χάνονται.
Το κόστος ανά μαθητή στην Ελλάδα επίσης είναι 11,8% στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, 15,6% στο γυμνάσιο και 15,2% στο λύκειο. Η επένδυση αυτών των πολύτιμων πόρων, σημειώνεται, ουδόλως αντανακλάται στους δείκτες που καταγράφουν τις επιδόσεις των μαθητών στα ελληνικά σχολεία που είναι συνολικά κακές. Ο ΟΟΣΑ παρατηρεί, τέλος, ότι «ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών, που μπορεί να υπερβαίνει και τις 10.000, βρίσκεται αποσπασμένος σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου, από την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου και τις περιφερειακές διευθύνσεις έως τις κατά τόπους ιερές μητροπόλεις».
Πηγή: Ελευθεροτυπία (Μαρία Παπουτσάκη)

Οι Λετονοί δικαστές ακύρωσαν τα μέτρα του ΔΝΤ για το Ασφαλιστικό!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 28/5/2010, Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Η πρόσφατη ακύρωση του αντιασφαλιστικού νόμου της λετονικής κυβέρνησης, ο οποίος ψηφίσθηκε κατ' επιταγήν της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ανοίγει τον δρόμο για δικαστική ανατροπή και των αντίστοιχων νομοθετημάτων που προωθούνται εσπευσμένα και στην Ελλάδα.

Εκεί, το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας κατήργησε ως αντισυνταγματικές τις διατάξεις που επέβαλλαν μαζικές περικοπές συντάξεων από 10% έως και 70%, στο όνομα της σωτηρίας του ασφαλιστικού συστήματος!

Εδώ, η απόφαση αυτή δημιουργεί ευνοϊκές νομικές προϋποθέσεις για μελλοντική ακύρωση του ασφαλιστικού νόμου Λοβέρδου.

Κοινός τόπος είναι η επίκληση των συνταγματικών αρχών της προστασίας του κοινωνικού κράτους δικαίου και της αναλογικότητας. «Οι διεθνείς δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι κρατικές Αρχές (υπουργικό συμβούλιο) απέναντι σε διεθνείς δανειστές δεν είναι ικανές από μόνες τους να δικαιολογήσουν οποιονδήποτε περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνουν οι Λετονοί δικαστές.

Σύμφωνα με το λετονικό δικαστήριο, «θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών τα οποία στηρίζονται στο Σύνταγμα είναι υποχρεωτικά για τον νομοθέτη, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση του κράτους». Το άρθρο 109 του λετονικού Συντάγματος προβλέπει ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα κοινωνικής ασφάλισης λόγω ηλικίας, ατυχήματος, ανεργίας κ.ά.

Αντίστοιχα, το άρθρο 22 παράγραφος 5 και το άρθρο 25 του ελληνικού Συντάγματος επιβάλλουν στο κράτος να μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση ως ο νόμος ορίζει και να εγγυάται την αρχή του κοινωνικού κράτους. Οι όποιοι περιορισμοί πρέπει να προβλέπονται ρητά και να μην παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας.

Οι Λετονοί δικαστές δέχονται ότι το κράτος έχει τη δυνατότητα επιλογών για τη σωτηρία του ασφαλιστικού συστήματος. Ομως, τα μέτρα που λαμβάνει πρέπει να είναι επαρκώς τεκμηριωμένα, να μην παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας και να μην καταργούν δικαιώματα που είχαν ήδη παραχωρηθεί στους πολίτες.

«Το λετονικό δικαστήριο έκρινε αντίθετες με τη δημοκρατική αρχή και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας τις δημοσιονομικές συμφωνίες της χώρας με τους διεθνείς δανειστές της (ΔΝΤ και Ε.Ε.). Οι συμφωνίες αυτές, όπως και στη χώρα μας, δεν μπορούν να χρησιμεύουν ως επιχείρημα για περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνει ο καθηγητής του Εργατικού Δικαίου, Αλ. Μητρόπουλος.

Σε σχόλιό του για την απόφαση στην Εφημερίδα Δημοσίου Δικαίου, ο καθηγητής της Νομικής Σχολής της Αθήνας, Κων. Γιαννακόπουλος, επισημαίνει μεταξύ άλλων: «...Οι κεκτημένες εγγυήσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν εκποιούνται. Η δε τήρησή τους διασφαλίζεται τελικώς από τους δικαστές, η ανεξαρτησία και η συνταγματική νομιμοποίηση των οποίων αποδεσμεύουν τις αποφάσεις τους από τη στάθμιση του πολιτικού κόστους... Ο αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος των εθνικών μέτρων εφαρμογής των προγραμμάτων διαρθρωτικής προσαρμογής του ΔΝΤ δεν είναι a priori ασυμβίβαστος με την υλοποίηση εαυτών των προγραμμάτων, όπως συνάγεται από πρόσφατη (Μάρτιος) έκθεση του ΔΝΤ για τη Λετονία. Ο εθνικός δικαστής έχει έναν κρίσιμο ρόλο ως προς την υλοποίηση αυτή, καθώς, τη στιγμή που θέτει όρια στην αποδοχή των υποδείξεων του ΔΝΤ, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στον εξορθολογισμό και στη βελτίωση των σχετικών κρατικών επιλογών».

Η απόφαση No. 2009-43-01 της 21ης Δεκεμβρίου 2009 του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστήριου της Λετονίας έκρινε αντισυνταγματικά τα μέτρα λιτότητας που επέβαλε η διεθνής συνθήκη μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της χώρας ως προς τις περικοπές των συντάξεων. Η σχετική προσφυγή ασκήθηκε από 9.000 συνταξιούχους, οι συντάξεις των οποίων είχαν μειωθεί από 10% μέχρι και 70%. Η απόφαση είναι αμετάκλητη και δεν μπορεί να προσβληθεί στα εθνικά δικαστήρια της χώρας.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι οι «συμφωνίες που υπογράφονται με τους διεθνείς δανειστές δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως επιχείρημα για τον περιορισμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων", κάνοντας αναφορά όχι μόνο στο λετονικό σύνταγμα αλλά και σε διεθνείς συνθήκες. Θεώρησε αντισυνταγματικό το σχετικό νόμο, ως αντίθετο με τη δημοκρατική αρχή και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας (άρθρο 1 του λετονικού Συντάγματος), την αρχή της ισότητας (άρθρο 91) και το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση (άρθρο 109).

Η απόφαση παρουσιάζεται και από τον Κώστα Γιαννακόπουλο στην Εφημερίδα Διοικητικού Δικαίου 1/2010. Είναι προσβάσιμη στα αγγλικά στο:
http://www.satv.tiesa.gov.lv/upload/judg__2009_43_01.htm

Η αλαζονεία

O κ. Ανδρέας Βγενόπουλος, δεν υπάρχει αμφιβολία, είναι έξυπνος και πετυχημένος επιχειρηματίας. Αν θέλει να γίνει πολιτικός, κανείς δεν μπορεί να τον εμποδίσει. Μπορεί η επιχειρηματική αλαζονεία να κρύβεται από την οικονομική ισχύ σε ό,τι αφορά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες, δεν κρύβεται όμως από την πολιτική. Η εξυπνάδα του δεν τον βοήθησε να αντιληφθεί πως δεν υπήρχε κανένας λόγος να ανοίξει τη συγκεκριμένη ημέρα, στις συγκεκριμένες ώρες, το συγκεκριμένο κατάστημα. Και η αλαζονεία του τον παρέσυρε να χρεώσει όλες τις ευθύνες στο πολιτικό σύστημα. Την απάντηση την έλαβε από τους αγανακτισμένους πολίτες όταν θέλησε λίγες ώρες μετά το τραγικό συμβάν να επισκεφτεί το κατάστημα της τράπεζας στην οδού Σταδίου. Η αυτολογοκρισία των ΜΜΕ δεν στάθηκε ικανή να αποπροσανατολίσει κανέναν.

H οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής

Ένα ντοκυμαντέρ που περιγράφει τα γεγονότα που οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001, που εξαφάνισε τη μεσαία τάξη και ανέβασε το επίπεδο της φτώχειας στο 57,5%.
Βασική αιτία της κατάρρευσης ήταν η εφαρμογή νεο-φιλελεύθερων πολιτικών και συνταγών του ΔΝΤ, που επέτρεψαν την αρπαγή δισεκατομμυρίων δολλαρίων από ξένες τράπεζες και οργανισμούς.
Πολλά από τα περιουσιακά στοιχεία της Αργεντινής και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της λεηλατήθηκαν. Το οικονομικό της σύστημα χρησιμοποιούνταν για ξέπλυμα χρήματος από τη Citibank, τη Credit Suisse και τη JP Morgan.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η μαζική μεταφορά πλούτου και η υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου που κορυφώθηκε με πολλούς θανάτους λόγω της καταπίεσης και του υποσιτισμού.
To ντοκυμαντέρ ξεκινάει από την εξέγερση του λαού της Αργεντινής τον Δεκέμβριο του 2001 και εξιστορεί τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση κάνοντας ιστορική αναδρομή...
Προτότυπο: Μemoria de Saqueo του Fernando Solanas (2003)
Ο Solanas παρουσίασε το νοκυμαντέρ το 2004 στο διεθνές φεστιβάλ κιν/φου του Βερολίνου και βραβεύτηκε με τη Χρυσή Άρκτο.
Η ταινία έλαβε επίσης το βραβείο καλύτερου ντοκυμαντέρ στο 8ο φεστιβάλ Λατινο-αμερικανικού κιν/φου του Λος Άντζελες.

Ακούστε επίσης, μία ενδιαφέρουσα εκπομπή του Άρη Χατζηστεφάνου για το ΔΝΤ με τίτλο "ΔΝΤ: Η νεκρανάσταση του τέρατος"

Μέρος 1 /12

Μέρος 2 / 12

Μέρος 3 / 12

Μέρος 4 / 12

Μέρος 5 / 12

Μέρος 6 / 12

Μέρος 7 / 12

Μέρος 8 / 12

Μέρος 9 / 12

Μέρος 10 / 12

Μέρος 11 / 12

Μέρος 12 / 12

Το πανό

ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Συγκεντρωθήκαμε μπροστά στο Μουσείο. Πέντε επιμελητές και έξι ειδικευόμενοι. Από πολλά νοσοκομεία της Αθήνας και του Πειραιά. Από το ΚΑΤ ήμασταν μόνο δύο. Καλοί κι αυτοί, έχοντας υπόψη ότι το μόνο που λειτουργούσε ήταν ο ηλεκτρικός. 10 π.μ. με 4 μ.μ. Μερικοί συναντιόμαστε μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις. Άλλοι είναι πιο τακτικοί συνδικαλιστές.

Η πορεία ξεκίνησε ήρεμα και χαλαρά. Από τα μεγάφωνα μία φωνή ειδοποίησε ότι ξεκινάμε. Πήραμε το πανό στα χέρια μας και μετά από λίγα βήματα σταματήσαμε. Τα συνθήματα είχαν σταματήσει και ο κόσμος φώναζε από παντού. Γύρισα το κεφάλι μου και είδα άσπρο σύννεφο. Κάτω στην άσφαλτο χύθηκε μία κίτρινη σκόνη. Όλοι τρέξανε και προστάτεψαν τις μύτες τους. Οι τυχεροί προστάτεψαν το πρόσωπό τους με μαντίλια. Ένιωσα στο πρόσωπό μου έναν οξύ πόνο και με πλημμύρισαν δάκρυα. Η Όλγα μάς φώναξε: "Μην σταματάτε, κρατήστε το πανό! Θα προχωρήσουμε". Με ποιους τρόπους θα το κάναμε ήταν λίγο άγνωστο. Γύρω μας ο κόσμος έτρεχε και φώναζε. Σταθήκαμε σε μία άτυπη γραμμή άμυνας και περιμέναμε. Οι ειδικές δυνάμεις είχαν κόψει στη μέση την πορεία αφήνοντας μία λωρίδα χωρίς κανέναν μέσα στο επίπεδο της Στουρνάρη.

Η απόφαση πάρθηκε ομόφωνα. Συνεχίζουμε. Ήταν φανερό ότι οι ειδικές δυνάμεις, με πρόσχημα την απώθηση των αντιεξουσιαστικών ομάδων που είχανε παρεισφρήσει στην πορεία, προσπαθούσαν να σπάσουν την πορεία ή και να τη σταματήσουν. Βρεθήκαμε σώμα με σώμα αντιμέτωποι με τις πλαστικές ασπίδες τους. Τα κλομπ πέφτανε στα κεφάλια και στα σώματά μας και οι ασπίδες μάς έσπρωχναν προς τα πίσω.

Μας ρημάξανε στις κλοτσιές και στο ξύλο. Το μίσος τους όπλιζε την επιθετικότητα. Τους φωνάζαμε ότι είμαστε γιατροί. Αυτοί που ανά πάσα ώρα και στιγμή θα προσφέρουν βοήθεια όχι μόνο σ' αυτούς, αλλά και στους γονείς τους. Ότι θέλαμε μόνο να περάσουμε ειρηνικά με το πανό μας για να φτάσουμε στη Βουλή. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, τα δάκρυά μου ήταν καυτά και το πρόσωπό μου έκαιγε. Ο μηρός μου πονούσε αφόρητα. Ενός συνάδελφου τού σπάσανε τα γυαλιά. Δίπλα μου άλλος κρατούσε το μέτωπό του με τα δυο του χέρια, αλλά δεν έκλαιγε. Μια άλλη γυναίκα δέχτηκε κλομπ στο κεφάλι της και γέμισε αίματα. Η Όλγα έβαλε Maalox στο πρόσωπό της και θύμιζε τους Αβορίγινες της Αυστραλίας. Σπρώχναμε με δύναμη τις ασπίδες των αστυνομικών και φωνάζαμε: "Έξω η αστυνομία από την πορεία". Τελικά, παρ' ότι μας ξυλοφόρτωσαν, περάσαμε θριαμβευτικά και ο κόσμος μας χειροκροτούσε. Φωνάζαμε "Η απεργία είναι υγεία, το λένε οι γιατροί, το λεν και τα βιβλία’’.

Στα Χαυτεία και μετά στη Σταδίου επαναλήφθηκαν οι επιθέσεις. Ήμασταν πλέον μαθημένοι. Δεν υποχωρήσαμε. Κοσμοπλημμύρα, βουή και συνθήματα. Φωνές και κρότοι από τις διάφορες χειροβομβίδες (κρότου - λάμψης, δακρυγόνα) που πετούσαν σαν χαλάζι οι αστυνομικοί. Μετρώντας τις απώλειες, ετοιμαζόμουν να εγκαταλείψω το δίκιο του αγώνα. Να πάω σπίτι μου για να γλείψω τις πληγές μου. Να ηρεμήσω και να ανοίξω επιτέλους τα μάτια μου χωρίς να κλαίω από τον πόνο και την καούρα. Με σταμάτησε η φωνή της Όλγας. "Το πανό, μην αφήνετε το πανό". Συνέχισα μαζί με τους συναδέλφους. Στη Βουλή, στην Πανεπιστημίου και μετά στην Ομόνοια, όπου παραδώσαμε σε καλά χέρια το πανό μας. Να το έχουμε έτοιμο. Για άλλες μελλοντικές πορείες.

Σήμερα άκουσα τον απολογισμό του συλλαλητηρίου. 40.000 διαδηλωτές, 13 αστυνομικοί τραυματίστηκαν. Συνελήφθησαν 16. Πόσοι διαδηλωτές τραυματίστηκαν;

Eφημερίδα ΑΥΓΗ

Τα κέρδη υπεράνω της ανθρώπινης ζωής;

Τις τελευταίες ημέρες, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην υπαίθρια διαφήμιση προσπαθούν με μια μαζικού τύπου διαφημιστική καμπάνια στους δρόμους και τις εφημερίδες, να υπερασπιστούν τις δουλειές τους και να επιχειρηματολογήσουν ενάντια στο Νόμο. Όμως στο μήνυμά τους οι εταιρείες αυτές δεν είναι αρκετά προσεκτικές: κατ’ αρχήν η υπαίθρια διαφήμιση όντως επιτρέπεται στην Ευρώπη, αλλά ΜΕ ΚΑΝΟΝΕΣ. Η υπαίθρια διαφήμιση δεν επιτρέπεται μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας. Επιτρέπεται υπό πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις, σε σημεία που δεν αποσπούν την προσοχή των οδηγών, ή δε συνιστούν κίνδυνο για τη ζωή τους. Στην Ελλάδα κανείς δεν προσπαθεί να καταργήσει την υπαίθρια διαφήμιση. Αυτό που επιχειρούν οι ακτιβιστές, οι γονείς που έχασαν παιδιά εξαιτίας παράνομων πινακίδων, οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι και οι ενεργοί πολίτες είναι η εφαρμογή του Νόμου που απαγορεύει την επικίνδυνη υπαίθρια διαφήμιση. Αν αυτό σημαίνει ότι το 90% των χιλιάδων παράνομων πινακίδων είναι επικίνδυνο για τη ζωή των πολιτών, τότε οι διαφημιστικές πινακίδες πρέπει να αποξηλωθούν, όπως συμβαίνει και σε όλη την Ευρώπη. Έχοντας κάνει επισταμένη έρευνα, δεν έχω ακούσει από κανέναν πολίτη ή πολιτικό, να έχει τη διάθεση να «καταργήσει» την υπαίθρια διαφήμιση.

Το δεύτερο επιχείρημα των εταιρειών αναφέρεται σε 20.000 άνεργους, στην περίπτωση που «καταργηθεί» η υπαίθρια διαφήμιση. Κατ’ αρχήν θα ήταν ενδιαφέρον να δημοσιοποιήσουν οι επιχειρήσεις, πού δραστηριοποιείται όλος αυτός ο κόσμος, σε ποιά πόστα δηλαδή. Ο αντιδήμαρχος Αμαρουσίου, κ. Γαρδέλης, έχει πει στην κάμερά μου (για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ μου) ότι οι άνθρωποι που συλλαμβάνονται απ’ τις αρχές του Δήμου την ώρα που αλλάζουν τα μηνύματα στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, είναι συνήθως αλλοδαποί, χωρίς χαρτιά, επίσημη διεύθυνση κ.λπ. Αυτό βέβαια είναι κάτι που μπορεί να διαπιστώσει οποιοσδήποτε τύχει να παρακολουθήσει τοποθέτηση ή αλλαγή διαφημιστικής πινακίδας. Αν στις 20.000 των ανέργων οι επιχειρήσεις συμπεριλαμβάνουν και τα συνεργεία με τους ανασφάλιστους Πακιστανούς που πληρώνονται με «μαύρο» χρήμα, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Και κάτι ακόμα: ο κ. Άρης Σταθάκης, πρώην βουλευτής της Ν.Δ. και Πρόεδρος της προηγούμενης Διακομματικής Επιτροπής για την Οδική Ασφάλεια, έχει αντικρούσει το επιχείρημα περί «κόσμου που θα μείνει στο δρόμο, χωρίς δουλειά» λέγοντάς μου το εξής: με την ίδια λογική θα πρέπει να κάνουμε όλο και περισσότερους πολέμους για να συντηρούμε τις βιομηχανίες των όπλων. Με άλλα λόγια: οι διαφημιστικές πινακίδες στη συντριπτική τους πλειοψηφία σήμερα είναι παράνομες γιατί έχουν αποδειχθεί επικίνδυνες για την οδική ασφάλεια, αλλά την ίδια ώρα κάποιοι συμπολίτες μας ζουν απ’ αυτή την παράνομη δραστηριότητα, αδιαφορώντας για το Νόμο και για την οδική ασφάλεια όλων μας. Τί πρέπει να λάβει υπόψη της η κοινωνία; Τα κέρδη κάποιων εταιρειών με παράνομη δραστηριότητα ή την ασφάλεια όλων των πολιτών και την ευνομία;

Κι ένα υστερόγραφο: Στη χώρα μας υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις ενάντια σε εταιρείες της υπαίθριας διαφήμισης, που τις καθιστούν υπεύθυνες για το θάνατο ανθρώπων. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που δίνει ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, κάθε χρόνο σκοτώνονται κατά μέσο όρο 8 με 10 άνθρωποι εξαιτίας των διαφημιστικών πινακίδων. Είναι βέβαιο ότι σκοτώνονται πολλοί περισσότεροι, αλλά δύσκολα θα το μάθουμε, για πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης να εξηγήσω. Το θέμα αυτή τη στιγμή είναι το εξής: μπορούμε να συμψηφίσουμε τους 20.000 ανέργους, με τους 1ο και πλέον νεκρούς το χρόνο; Μπορούμε να υποστηρίξουμε μια παράνομη δραστηριότητα που στοιχίζει ανθρώπινες ζωές, προκειμένου να μη χαθούν θέσεις εργασίας; Μπορούμε να θυσιάσουμε έστω και μια ζωή για να συνεχίσουν κάποιοι να βγάζουν κέρδη παρανομώντας;

από το http://andriotakis.wordpress.com

διαβάστε σε περισσότερα blogs για το θέμα εδώ, εδώ και εδώ

Δείτε ένα παλαιότερο δημοσίευμα των ΝΕΩΝ....